ਸਹਿਤੀ

کہی ویدگی آن مچائیا، کس وید نے دس پڑھایا ہیں۔

وانگ چوہدری آن کے پنچ بنیوں، کس چٹھیاں گھل سدایا ہیں۔

سہلی ٹوپیاں پہن لنگوروانگوں، توں تے شاہ بھولو بن آیا ہیں۔

وڈے دغے تے فن فریب پھڑیوں، اینویں مُن کے گھون کرایا ہیں۔

نہ توں جٹ رہیوں نہ توں فقر ہویوں، اینویں کن پڑا گوایا ہیں۔

نہ توں جمیوں نہ کسے مت دتی، مُڑپُٹ کے کسے الاھیا ہیں۔

بُرے دیہاں دیاں پھیریاں ایہہ ہینی، اج رب نے ٹھیک کٹایا ہیں۔

وارثؔ شاہ کر بندگی رب دی توں، جس واسطے رب بنایا ہیں۔

ਕੇਹੀ ਵੈਦਗੀ ਆਣ ਮਚਾਈਆ ਹੀ, ਕਿਸ ਵੈਦ ਨੇ ਦੱਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈਂ।

ਵਾਂਗ ਚੌਧਰੀ ਆਣ ਕੇ ਪੈਂਚ ਬਨਿਉਂ, ਕਿਸ ਚਿੱਠੀਆਂ ਘਲ ਸਦਾਇਆ ਹੈਂ।

ਸੇਲ੍ਹੀ ਟੋਪੀਆਂ ਪਹਿਨ ਲੰਗੂਰ ਵਾਂਗੂੰ, ਤੂੰ ਤੇ ਸ਼ਾਹ ਭੋਲੂ ਬਣ ਆਇਆ ਹੈ।

ਵੱਡੇ ਦਗ਼ੇ ਤੇ ਫੰਧ ਫ਼ਰੇਬ ਪੜ੍ਹਿਉਂ, ਐਵੇਂ ਕੰਨ ਪੜਾ ਗਵਾਇਆ ਹੈਂ।

ਨਾ ਤੂੰ ਜਟ ਰਹਿਉਂ ਨਾ ਤੂੰ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਇਉਂ, ਐਵੇਂ ਮੁੰਨ ਕੇ ਘੋਨ ਕਰਾਇਆ ਹੈਂ।

ਨਾ ਜੰਮਿਉਂ ਨਾ ਕਿਸੇ ਮਤ ਦਿੱਤੀ, ਮੁੜ ਪੁੱਟ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਲਾਇਆ ਹੈਂ।

ਬੁਰੇ ਦਿਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੇਰੀਆਂ ਏਹ ਹੈ ਨੀ, ਅੱਜ ਰਬ ਨੇ ਠੀਕ ਕੁਟਾਇਆ ਹੈਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਕਰ ਬੰਦਗੀ ਰੱਬ ਦੀ ਤੂੰ, ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਰੱਬ ਬਣਾਇਆ ਹੈਂ।

kehi vaidagi aan machaeeaa hi, kis vaid ne dass parrhaiaa hain.

vang chaudhari aan ke painch baniun, kis chitthiaan ghal sadaiaa hain.

selhi topiaan pahin langur vangun, tun te shah bholu ban aaiaa hai.

vadde daghe te phandh fareb parrhiun, aiven kann parra gavaiaa hain.

na tun jat rahiun na tun fakir hoiun, aiven munn ke ghon karaiaa hain.

na janmiun na kise mat ditti, murr putt ke kise na laiaa hain.

bure dihan diaan pheriaan eh hai ni, ajj rab ne thik kutaiaa hain.

varis shah kar bandagi rabb di tun, jis vasate rabb banaiaa hain.