ਸਹਿਤੀ

سہتی گج کے آکھ دی چھڈ جٹا، کھوہ سب نوالیاں سٹیاں نی۔

ہور سبھ ذاتاں ٹھگ کھادیاں نی، پر ایس ویہڑے وِچ جٹیاں نی۔

اساں ایتنی گل معلوم کیتی، ایہہ جٹیاں ملک دیاں ڈھٹھیاں نی۔

ڈوماں راولاں کونتیاں جٹیاں دیاں، جیبھاں دھروں شیطان نے چٹیاں نی۔

پراساں بھی جنہاں نوں ہتھ لایا، اوہ بوٹیاں جڑاں تھیں پٹیاں نی۔

پولے ڈِھڈتے عقل دی مار وارثؔ، چھاہاں پین پربیہاں کھٹیاں نی۔

ਸਹਿਤੀ ਗੱਜ ਕੇ ਆਖਦੀ ਛੱਡ ਜੱਟਾ, ਖੋਹ ਸਭ ਨਵਾਲੀਆਂ ਸੱਟੀਆਂ ਨੀ।

ਹੋਰ ਸਭ ਜ਼ਾਤਾਂ ਠੱਗ ਖਾਂਦੀਆਂ ਨੀ, ਪਰ ਏਸ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਜੱਟੀਆਂ ਨੀ।

ਅਸਾਂ ਏਤਨੀ ਗੱਲ ਮਾਲੂਮ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਜੱਟੀਆਂ ਮੁਲਕ ਦੀਆਂ ਫੱਟੀਆਂ ਨੀ।

ਡੂਮਾਂ ਰਾਵਲਾਂ ਕਾਉਂ ਤੇ ਜੱਟੀਆਂ ਦੀਆਂ, ਜੀਭਾਂ ਧੁਰੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਚੱਟੀਆਂ ਨੀ।

ਪਰ ਅਸਾਂ ਭੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਬੂਟੀਆਂ ਜੜਾਂ ਥੀਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੀ।

ਪੋਲੇ ਢਿਡ ਤੇ ਅਕਲ ਦੀ ਮਾਰ ਵਾਰਿਸ, ਛਾਹਾਂ ਪੀਣ ਤਰਬੇਹੀਆਂ ਖੱਟੀਆਂ ਨੀ।

sahiti gajj ke aakhadi chhadd jatta, khoh sabh navaliaan sattiaan ni.

hor sabh zatan thagg khandiaan ni, par es viharre vicch jattiaan ni.

asan etani gall malum kiti, ih jattiaan mulak diaan phattiaan ni.

duman ravalan kaun te jattiaan diaan, jibhan dhuron shaitan diaan chattiaan ni.

par asan bhi jinhan nun hath laiaa, uh butiaan jarran thin pattiaan ni.

pole dhid te akal di mar varis, chhahan pin tarabehiaan khattiaan ni.