ਰਾਂਝਾ

تینوں آکھدا ہاں ہولی گلّ کریئے، گلّ فقر دی نوں ناہیں ہسّیئے نی۔

جو کجّھ کہݨ فقیر سو رب آکھے، آکھے فقر دے تھوں ناہیں نسّیئے نی۔

ہووے خیر تے دیہی دا روگ جائے، نت پہنیئے کھائیئے وسّیئے نی۔

بھلا برا جو ویکھیئے مشٹ کریئے، بھیت فقر دا مول نا دسّیئے نی۔

ہتّھ بنّھ فقیر تے صدق کیجے، نہیں سیلھیاں ٹوپیاں کھسّیئے نی۔

دکھ درد تیرے سبھ جاݨ کڑیئے، بھیت جیو دا کھولھ کے دسّیئے نی۔

مکھ کھولھ وکھائے جو ہووے چنگی، انی بھول-ااݨیئے سسّیئے نی۔

رب آݨ سببّ جاں میلدا ای، خیر ہوئے جاندی نال لسّیئے نی۔

سلھا کیتیاں فتح جے ہتّھ آوے، کمر جنگ تے مول نا کسّیئے نی۔

تیرے درد دا سبھ الاج مینتھے، وارث شاہ نوں ویدنا دسّیئے نی۔

ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਹੌਲੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਗੱਲ ਫ਼ਕਰ ਦੀ ਨੂੰ ਨਾਹੀਂ ਹੱਸੀਏ ਨੀ।

ਜੋ ਕੁੱਝ ਕਹਿਣ ਫ਼ਕੀਰ ਸੋ ਰੱਬ ਆਖੇ, ਆਖੇ ਫ਼ਕਰ ਦੇ ਥੋਂ ਨਾਹੀਂ ਨੱਸੀਏ ਨੀ।

ਹੋਵੇ ਖ਼ੈਰ ਤੇ ਦੇਹੀ ਦਾ ਰੋਗ ਜਾਏ, ਨਿਤ ਪਹਿਨੀਏ ਖਾਈਏ ਵੱਸੀਏ ਨੀ।

ਭਲਾ ਬੁਰਾ ਜੋ ਵੇਖੀਏ ਮਸ਼ਟ ਕਰੀਏ, ਭੇਤ ਫ਼ਕਰ ਦਾ ਮੂਲ ਨਾ ਦੱਸੀਏ ਨੀ।

ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹ ਫ਼ਕੀਰ ਤੇ ਸਿਦਕ ਕੀਜੇ, ਨਹੀਂ ਸੇਲ੍ਹੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ ਖੱਸੀਏ ਨੀ।

ਦੁਖ ਦਰਦ ਤੇਰੇ ਸਭ ਜਾਣ ਕੁੜੀਏ, ਭੇਤ ਜੀਊ ਦਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸੀਏ ਨੀ।

ਮੁਖ ਖੋਲ੍ਹ ਵਿਖਾਇ ਜੋ ਹੋਵੇ ਚੰਗੀ, ਅਨੀ ਭੋਲ-ਇਆਣੀਏ ਸੱਸੀਏ ਨੀ।

ਰੱਬ ਆਣ ਸਬੱਬ ਜਾਂ ਮੇਲਦਾ ਈ, ਖ਼ੈਰ ਹੋਇ ਜਾਂਦੀ ਨਾਲ ਲੱਸੀਏ ਨੀ।

ਸੁਲ੍ਹਾ ਕੀਤਿਆਂ ਫ਼ਤਿਹ ਜੇ ਹੱਥ ਆਵੇ, ਕਮਰ ਜੰਗ ਤੇ ਮੂਲ ਨਾ ਕੱਸੀਏ ਨੀ।

ਤੇਰੇ ਦਰਦ ਦਾ ਸਭ ਇਲਾਜ ਮੈਂਥੇ, ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਵੇਦਨਾ ਦੱਸੀਏ ਨੀ।

tainun aakhada han hauli gall karie, gall fakar di nun nahin hassie ni.

jo kujjh kahin fakir so rabb aakhe, aakhe fakar de thon nahin nassie ni.

hove khair te dehi da rog jae, nit pahinie khaeee vassie ni.

bhala bura jo vekhie mashat karie, bhet fakar da mul na dassie ni.

hatth bannh fakir te sidak kije, nahin selhiaan topiaan khassie ni.

dukh darad tere sabh jan kurrie, bhet jioo da kholh ke dassie ni.

mukh kholh vikhai jo hove changi, ani bhol-iaanie sassie ni.

rabb aan sababb jan melada ee, khair hoi jandi nal lassie ni.

sulha kitiaan fatih je hatth aave, kamar jang te mul na kassie ni.

tere darad da sabh ilaj mainthe, varis shah nun vedana dassie ni.