ਬੋਲੀਆਂBoliyan

رانجھا

ਰਾਂਝਾ

Shahmukhi

سݨ سہتیئے اسیں ہاں ناگ کالے، پڑھ سیفیاں زہد کماونے ہاں۔

مکر فن نوں بھنّ کے صاف کردے، جن بھوت نوں ساڑ وکھاونے ہاں۔

نقش لکھ کے پھوک یاسین دیئیئے، سائے سول دی ذات گواونے ہاں۔

دکھ درد بلائے تے جائے تنگی، قدم جنھاں دے وہڑیاں پاونے ہاں۔

سݨے تسمیاں پڑھاں اخلاص سورا، جڑھاں ویر دیاں پٹّ وگاہونے ہاں۔

دلوں ہبّ دے چائے تاویز لکھیئے، اسیں رٹھڑے یار ملاونے ہاں۔

جہڑا مارنا ہووے تاں کیل کرکے، ایتوار مساݨ جگاونے ہاں۔

جہڑی گبّھرو توں رنّ رہے وٹر، لونگ مندرے چا کھواونے ہاں۔

جہڑے یار نوں یارنی ملے ناہیں، پھل مندر کے چائے سونگھاونے ہاں۔

اوہناں وہٹیاں دے دکھ دور درد جاندے، پڑھ ہکّ تے ہتّھ پھراونے ہاں۔

کیل ڈئݨاں کچّیاں پکّیاں نوں، دند بھنّ کے لٹاں مناونے ہاں۔

جاں سہر جادو چڑھے بھوت کدّے، گنڈا کیل دوالے دا پاونے ہاں۔

کسے نال جے ویر ورودھ ہووے، اوہنوں بھوت مساݨ چمڑاونے ہاں۔

برا بولدی جہڑی جوگیاں نوں، سر مونّ کے گدھے چڑھاونے ہاں۔

جیندے نال مدپّڑا ٹھیک ہووے، اوہنوں بیر بیتال پہونچاونے ہاں۔

اسیں کھیڑیاں دے گھروں اکّ بوٹا، حکم رب دے نال پٹاونے ہاں۔

وارث شاہ جے ہور نا داؤ لگّے، سر پریم دیاں جڑیاں پاونے ہاں۔

Gurmukhi

ਸੁਣ ਸਹਿਤੀਏ ਅਸੀਂ ਹਾਂ ਨਾਗ ਕਾਲੇ, ਪੜ੍ਹ ਸੈਫ਼ੀਆਂ ਜ਼ੁਹਦ ਕਮਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਮਕਰ ਫ਼ਨ ਨੂੰ ਭੰਨ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ, ਜਿਨ ਭੂਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਵਿਖਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਨਕਸ਼ ਲਿਖ ਕੇ ਫੂਕ ਯਾਸੀਨ ਦੇਈਏ, ਸਾਏ ਸੂਲ ਦੀ ਜ਼ਾਤ ਗਵਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਦੁਖ ਦਰਦ ਬਲਾਇ ਤੇ ਜਾਏ ਤੰਗੀ, ਕਦਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜਿਆਂ ਪਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਸਣੇ ਤਸਮੀਆਂ ਪੜ੍ਹਾਂ ਇਖ਼ਲਾਸ ਸੂਰਾ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੈਰ ਦੀਆਂ ਪੁੱਟ ਵਗਾਹਵਨੇ ਹਾਂ।

ਦਿਲੋਂ ਹੁੱਬ ਦੇ ਚਾਇ ਤਾਵੀਜ਼ ਲਿਖੀਏ, ਅਸੀਂ ਰੁਠੜੇ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਜਿਹੜਾ ਮਾਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀਲ ਕਰਕੇ, ਐਤਵਾਰ ਮਸਾਣ ਜਗਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਜਿਹੜੀ ਗੱਭਰੂ ਤੋਂ ਰੰਨ ਰਹੇ ਵਿਟਰ, ਲੌਂਗ ਮੰਦਰੇ ਚਾ ਖਵਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਜਿਹੜੇ ਯਾਰ ਨੂੰ ਯਾਰਨੀ ਮਿਲੇ ਨਾਹੀਂ, ਫੁਲ ਮੰਦਰ ਕੇ ਚਾਇ ਸੁੰਘਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਉਹਨਾਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਦਰਦ ਜਾਂਦੇ, ਪੜ੍ਹ ਹਿੱਕ ਤੇ ਹੱਥ ਫਿਰਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਕੀਲ ਡਇਣਾਂ ਕੱਚੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਨੂੰ, ਦੰਦ ਭੰਨ ਕੇ ਲਿਟਾਂ ਮੁਨਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਜਾਂ ਸਿਹਰ ਜਾਦੂ ਚੜ੍ਹੇ ਭੂਤ ਕੁੱਦੇ, ਗੰਡਾ ਕੀਲ ਦਵਾਲੇ ਦਾ ਪਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜੇ ਵੈਰ ਵਰੋਧ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਭੂਤ ਮਸਾਣ ਚਿਮੜਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਬੁਰਾ ਬੋਲਦੀ ਜਿਹੜੀ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਿਰ ਮੁੰਨ ਕੇ ਗਧੇ ਚੜ੍ਹਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਜੈਂਦੇ ਨਾਲ ਮੁਦੱਪੜਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਬੀਰ ਬੈਤਾਲ ਪਹੁੰਚਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਅਸੀਂ ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਇੱਕ ਬੂਟਾ, ਹੁਕਮ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁਟਾਵਨੇ ਹਾਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੇ ਹੋਰ ਨਾ ਦਾਉ ਲੱਗੇ, ਸਿਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਪਾਵਨੇ ਹਾਂ।

Roman

sun sahitie asin han nag kale, parrh saifiaan zuhad kamavane han.

makar fan nun bhann ke saf karade, jin bhut nun sarr vikhavane han.

nakash likh ke phuk yasin deeee, sae sul di zat gavavane han.

dukh darad balai te jae tangi, kadam jinhan de viharriaan pavane han.

sane tasamiaan parrhan ikhalas sura, jarrhan vair diaan putt vagahavane han.

dilon hubb de chai taviz likhie, asin rutharre yar milavane han.

jiharra marana hove tan kil karake, aitavar masan jagavane han.

jiharri gabbharu ton rann rahe vitar, laung mandare cha khavavane han.

jiharre yar nun yarani mile nahin, phul mandar ke chai sunghavane han.

uhanan vahutiaan de dukh dur darad jande, parrh hikk te hatth phiravane han.

kil dinan kacchiaan pakkiaan nun, dand bhann ke litan munavane han.

jan sihar jadu charrhe bhut kudde, ganda kil davale da pavane han.

kise nal je vair varodh hove, uhanun bhut masan chimarravane han.

bura boladi jiharri jogiaan nun, sir munn ke gadhe charrhavane han.

jainde nal mudapparra thik hove, uhanun bir baital pahunchavane han.

asin kherriaan de gharon ikk buta, hukam rabb de nal putavane han.

varis shah je hor na dau lagge, sir prem diaan jarriaan pavane han.