ਸਹਿਤੀ

جیہڑیاں لین اُڈاریاں نال بازاں، اوہ بُلبلاں تھک مریندیاں نی۔

اوہناں ہرنیاں دی عمر ہو چکی، پانی شیر دی جوہ دا پیندیاں نی۔

اوہ واہناں جان کباب ہوئیاں، جیہڑیاں ہیڑیاں نال کھہیندیاں نی۔

اوہ اِکدن پھرسن آن گھوڑے، کِڑاں جنہاں دیاں نِت سُنیندیاں نیں۔

تھوڑیاں کرن سہاگ دیاں اوہ آساں، جیہڑیاں دھاڑویاں نال منگیندیاں نیں۔

جوکاں اک دن پکڑ نچوہین گئیاں، ان پُنے لوہو نِت پیندیاں نیں۔

دل مال دیجے لکھ کنجری نوں، کدی دلوں محبوب نہ تھیندیاں نیں۔

اک دینہہ پکڑیاں جان گئیاں، حاکماں تھے پرسیج تے نِت چڑھیندیاں نیں۔

اک دن گڑے وسائیسن اوہ گھٹاں، ہاٹھاں جوڑ کے نِت گھریندیاں نیں۔

تیرے لون موڈھے ساڈے لون ناڑے، مُشکاں کسے دیاں اج بجھیندیاں نیں۔

ਜਿਹੜੀਆਂ ਲੈਣ ਉਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਜ਼ਾਂ, ਉਹ ਬੁਲਬੁਲਾਂ ਠੀਕ ਮਰੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਉਹਨਾਂ ਹਰਨੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਪਾਣੀ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਜੂਹ ਜੋ ਪੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਉਹ ਵਾਹਨਾਂ ਜਾਣ ਕਬਾਬ ਹੋਈਆਂ, ਜਿੜੀਆਂ ਹੱਈੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖਹੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਫੇਰਸਨ ਆਣ ਘੋੜੇ, ਕਿੜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਤ ਸੁਣੀਦੀਆਂ ਨੀ।

ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਨ ਸੁਹਾਗ ਦੀਆਂ ਉਹ ਆਸਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਧਾੜਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮੰਗੀਦੀਆਂ ਨੀ।

ਜੋਕਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਕੜ ਨਚੂਹਣਗੀਆਂ, ਅਣਪੁਣੇ ਲਹੂ ਨਿਤ ਪੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਦਿਲ ਮਾਲ ਦੀਚੇ ਲੱਖ ਕੰਜਰੀ ਨੂੰ, ਕਦੀ ਦਿਲੋਂ ਮਹਿਬੂਬ ਨਾ ਥੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਇੱਕ ਦਿਹੁੰ ਪਕੜੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਹਾਕਮਾ ਥੇ, ਪਰ ਸੇਜ ਜੋ ਨਿਤ ਚੜ੍ਹੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੜੇ ਵਸਾਇ ਸਨ ਉਹ ਘਟਾਂ, ਹਾਠਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਤ ਘਰੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

ਤੇਰੇ ਲੌਣ ਮੋਢੇ ਸਾਡੇ ਲੌਣ ਨਾੜੇ, ਮੁਸ਼ਕਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਬਝੀਂਦੀਆਂ ਨੀ।

jiharriaan lain udariaan nal bazan, uh bulabulan thik marindiaan ni.

uhanan haraniaan di umar ho chukki, pani sher di juh jo pindiaan ni.

uh vahanan jan kabab hoeeaan, jirriaan haeeerriaan nal khahindiaan ni.

ikk din uh pherasan aan ghorre, kirran jinhan diaan nitt sunidiaan ni.

thorrhiaan karan suhag diaan uh aasan, jiharriaan dharraviaan nal mangidiaan ni.

jokan ikk din pakarr nachuhanagiaan, anapune lahu nit pindiaan ni.

dil mal diche lakkh kanjari nun, kadi dilon mahibub na thindiaan ni.

ikk dihun pakarriaan janagiaan hakama the, par sej jo nit charrhindiaan ni.

ikk din garre vasai san uh ghatan, hathan jorr ke nit gharindiaan ni.

tere laun modhe sade laun narre, mushakan kise diaan ajj bajhindiaan ni.