ਰਾਂਝਾ

پکڑ ڈھال تلوار کیوں گرد ہوئیں، متھا منیے کڑمیے بھاگئیے نی۔

چےنچر ہارئیے ڈارئیے جنگ بازے، چھپر نکیے برے تے لا گئیے نی۔

فساد دی فوج دئیے پیشوائے، شیطان دی لک تڑاگئیے نی۔

اسیں جٹیاں نال جے کرین جھیڑے، دکھ زُہد تے فقر کیوں جھاگئیے نی۔

متھا ڈاہ ناہیں آء چھڈ پِچھا، بھنے جاندے دے مگر نہ لاگئیے نی۔

وارثؔ شاہ فقیر دے قدم پھڑئیے، چھی کبر ہنکار تیاگئیے نی۔

ਪਕੜ ਢਾਲ ਤਲਵਾਰ ਕਿਉਂ ਗਿਰਦ ਹੋਈ, ਮੱਥਾ ਮੁੰਨੀਏ ਕੜਮੀਏ ਭਾਗੀਏ ਨੀ।

ਚੈਂਚਰ ਹਾਰੀਏ ਡਾਰੀਏ ਜੰਗ ਬਾਜ਼ੇ, ਛੱਪਰ ਨੱਕੀਏ ਬੁਰੇ ਤੇ ਲਾਗੀਏ ਨੀ।

ਫਸਾਦ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀਏ ਪੇਸ਼ਵਾਏ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਲੱਕ ਤੜਾਗੀਏ ਨੀ।

ਅਸੀਂ ਜੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜੇ ਕਰੇ ਝੇੜੇ, ਦੁਖ ਜ਼ੁਹਦ ਤੇ ਫ਼ਕਰ ਕਿਉਂ ਝਾਗੀਏ ਨੀ।

ਮੱਥਾ ਡਾਹ ਨਾਹੀਂ ਆਓ ਛੱਡ ਪਿੱਛਾ, ਭੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਮਗਰ ਨਾਹੀਂ ਲਾਗੀਏ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ ਕਦਮ ਫੜੀਏ, ਛੱਡ ਕਿਬਰ ਹੰਕਾਰ ਤਿਆਗੀਏ ਨੀ।

pakarr dhal talavar kiun girad hoee, mattha munnie karramie bhagie ni.

chainchar harie darie jang baze, chhappar nakkie bure te lagie ni.

phasad di fauj die peshavae, shaitan di lakk tarragie ni.

asin jattiaan nal je kare jherre, dukh zuhad te fakar kiun jhagie ni.

mattha dah nahin aao chhadd picchha, bhanne jande magar nahin lagie ni.

varis shah fakir de kadam pharrie, chhadd kibar hankar tiaagie ni.