کڑیاں رانجھے نوں
ਕੁੜੀਆਂ ਰਾਂਝੇ ਨੂੰ
سُنیں جوگیا گھبرا چھیل بانکے، نیناں کھیویامست دیوانیا وے۔
کنیں مُندراں کھپری ناد سنگی، گل سہلیاں تے ہتھ گانیا وے۔
وچوں نین ہسن ہوٹھ دسن، اکھیں مِیٹ دا نال بہانیاں وے۔
کِس مُنیوں کن کِس پاڑیو نی، تیرا وطن ہے کون دیوانیا وے۔
کون ذات ہے کاس توں جوگ لِیتو، سچو سچ ہی دس مستانیا وے۔
ایس عمر کیہ واعدے پئے تینوں، کیوں بھونا ایں دیس بےگانیا وے۔
کسے رن بھابی بولی مارئیائی، ہِک ساڑیا سو نال طعنیاں وے۔
وِچ تِرنجناں پوے وچار تیری، ہووے ذکر تیرا چکی ہانیاں وے۔
بِیبا دس شتاب ہو جیو جاندا، اسیں دُھپ دے نال مر جانیاں وے۔
کرن مِنتاں مُٹھیاں بھرن لگیاں، اسیں پُچھ کے ہی ٹر جانیاں وے۔
وارثؔ شاہ گمان نہ پویں میاں، ادی ہیر دیا مال خزانیا وے۔
ਸੁਣੀ ਜੋਗੀਆ ਗੱਭਰੂਆ ਛੈਲ ਬਾਂਕੇ, ਨੈਣਾਂ ਖੀਵਿਆ ਮਸਤ ਦੀਵਾਨਿਆ ਵੇ।
ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਖੱਪਰੀ ਨਾਦ ਸਿੰਙੀ, ਗਲ ਸੇਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਹਥ ਗਾਨਿਆ ਵੇ।
ਵਿੱਚੋਂ ਨੈਣ ਹੱਸਣ ਹੋਠ ਭੇਤ ਦੱਸਣ, ਅੱਖੀਂ ਮੀਟਦਾ ਨਾਲ ਬਹਾਨਿਆ ਵੇ।
ਕਿਸ ਮੁਨਿਉਂ ਕੰਨ ਕਿਸ ਪਾੜਿਉ ਨੀ, ਤੇਰਾ ਵਤਨ ਹੈ ਕੌਣ ਦੀਵਾਨਿਆ ਵੇ।
ਕੌਣ ਜ਼ਾਤ ਹੈ ਕਾਸ ਤੋਂ ਜੋਗ ਲੀਤੋ, ਸੱਚੋ ਸੱਚ ਹੀ ਦੱਸ ਮਸਤਾਨਿਆ ਵੇ।
ਏਸ ਉਮਰ ਕੀ ਵਾਇਦੇ ਪਏ ਤੈਨੂੰ, ਕਿਉਂ ਭੌਨਾ ਏਂ ਦੇਸ ਬੇਗਾਨਿਆ ਵੇ।
ਕਿਸੇ ਰੰਨ ਭਾਬੀ ਬੋਲੀ ਮਾਰਿਆ ਈ, ਹਿੱਕ ਸਾੜਿਆ ਸੂ ਨਾਲ ਤਾਨ੍ਹਿਆਂ ਵੇ।
ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿੰਞਣਾ ਪਵੇ ਵਿਚਾਰ ਤੇਰੀ, ਹੋਵੇ ਜ਼ਿਕਰ ਤੇਰਾ ਚੱਕੀ-ਹਾਨਿਆਂ ਵੇ।
ਬੀਬਾ ਦੱਸ ਸ਼ਤਾਬ ਹੋ ਜੀਊ ਜਾਂਦਾ, ਅਸੀਂ ਧੁਪ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਨੀਆਂ ਵੇ।
ਕਰਨ ਮਿੰਨਤਾਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਪੁਛ ਕੇ ਹੀ ਟੁਰ ਜਾਨੀਆਂ ਵੇ।
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਗੁਮਾਨ ਨਾ ਪਵੀਂ ਮੀਆਂ, ਅਵੇ ਹੀਰ ਦਿਆ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆ ਵੇ।
suni jogiaa gabbharuaa chhail banke, nainan khiviaa masat divaniaa ve.
kannin mundaran khappari nad sinni, gal selhiaan te hath ganiaa ve.
vicchon nain hassan hoth bhet dassan, akkhin mitada nal bahaniaa ve.
kis muniun kann kis parriu ni, tera vatan hai kaun divaniaa ve.
kaun zat hai kas ton jog lito, saccho sacch hi dass masataniaa ve.
es umar ki vaide pe tainun, kiun bhauna en des beganiaa ve.
kise rann bhabi boli mariaa ee, hikk sarriaa su nal tanhiaan ve.
vicch trinnana pave vichar teri, hove zikar tera chakki-haniaan ve.
biba dass shatab ho jioo janda, asin dhup de nal mar janiaan ve.
karan minnatan mutthiaan bharan laggiaan, asin puchh ke hi tur janiaan ve.
varis shah guman na pavin miaan, ave hir diaa mal khazaniaa ve.