ਰਾਂਝਾ

ست جرم کے ہمیں فقیر جوگی، نہیں ناں جہان دے سیر میاں۔

اساں سہلیاں کھپّراں نال ورتن، بھیکھ کھاء کے ہونا وہیر میاں۔

بھلا جان جٹا کہیں چاک سانوں، اسیں فقر ہاں ظاہرا پیر میاں۔

نانو مہریاں دے لیاں ڈرن آوے، رانجھا کون تے کیہڑی ہیر میاں۔

جتی ستی ہٹھی تپی ناتھ پورے، ست جنم کے گہر گھمبھیر میاں۔

جٹ چاک بناونا ئیں جوگیاں نوں، ایہی جیو آوے سُٹوں چِیر میاں۔

تھر تھرا کنبے غصے نال جوگی، اکھیں روہ پلٹیا نِیر میاں۔

ہتھ جوڑ عیال نے پیر پگڑے، جوگی بخش لے ایہہ تقصیر میاں۔

تُسیں پار سمندروں رہن والے، بُھل گیا چیلا بخش پیر میاں۔

وارثؔ شاہ دا عرض جناب اندر، سُن ہونا ہیں دِلگیر میاں۔

ਸਤ ਜਰਮ ਕੇ ਹਮੀਂ ਫ਼ਕੀਰ ਜੋਗੀ, ਨਹੀਂ ਨਾਲ ਜਹਾਨ ਦੇ ਸੀਰ ਮੀਆਂ।

ਅਸਾਂ ਸੇਲ੍ਹੀਆਂ ਖਪਰਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਣ, ਭੀਖ ਖਾਇਕੇ ਹੋਣਾਂ ਵਹੀਰ ਮੀਆਂ।

ਭਲਾ ਜਾਣ ਜੱਟਾ ਕਹੇਂ ਚਾਕ ਸਾਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਫ਼ਕਰ ਹਾਂ ਜ਼ਾਹਰਾ ਪੀਰ ਮੀਆਂ।

ਨਾਉਂ ਮਿਹਰੀਆਂ ਦੇ ਲਿਆਂ ਡਰਨ ਆਵੇ, ਰਾਂਝਾ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਹੀਰ ਮੀਆਂ।

ਜਤੀ ਸਤੀ ਹਠੀ ਤਪੀ ਨਾਥ ਪੂਰੇ, ਸਤ ਜਨਮ ਕੇ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਮੀਆਂ।

ਜਟ ਚਾਕ ਬਣਾਉਣ ਨਾਹੀਂ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਏਹੀ ਜੀਊ ਆਵੇ ਸਟੂੰ ਚੀਰ ਮੀਆਂ।

ਥਰਾ ਥਰ ਕੰਬੇ ਗ਼ੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜੋਗੀ, ਅੱਖੀਂ ਰੋਹ ਪਲਟਿਆ ਨੀਰ ਮੀਆਂ।

ਹੱਥ ਜੋੜ ਇਆਲ ਨੇ ਪੈਰ ਪਕੜੇ, ਜੋਗੀ ਬਖਸ਼ ਲੈ ਇਹ ਤਕਸੀਰ ਮੀਆਂ।

ਤੁਸੀਂ ਪਾਰ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਭੁਲ ਗਿਆ ਚੇਲਾ ਬਖਸ਼ ਪੀਰ ਮੀਆਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਅਰਜ਼ ਜਨਾਬ ਅੰਦਰ, ਸੁਣ ਹੋਇ ਨਾਹੀਂ ਦਿਲਗੀਰ ਮੀਆਂ।

sat jaram ke hamin fakir jogi, nahin nal jahan de sir miaan.

asan selhiaan khaparan nal varatan, bhikh khaike honan vahir miaan.

bhala jan jatta kahen chak sanun, asin fakar han zahara pir miaan.

naun mihariaan de liaan daran aave, ranjha kaun te kiharri hir miaan.

jati sati hathi tapi nath pure, sat janam ke gahir ganbhir miaan.

jat chak banaun nahin jogiaan nun, ehi jioo aave satun chir miaan.

thara thar kanbe ghusse nal jogi, akkhin roh palatiaa nir miaan.

hatth jorr iaal ne pair pakarre, jogi bakhash lai ih takasir miaan.

tusin par samundaron rahin vale, bhul giaa chela bakhash pir miaan.

varis shah da araz janab andar, sun hoi nahin dilagir miaan.