ਆਜੜੀ ਨਾਲ ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਤ

اجڑ چارنا کم پیغمبراں دا، کیہا عمل شیطان دا ٹولیو ای۔

بھیڈاں چار کے تُہمتاں جوڑناایں، کیہا غضب فقیر تے بولیو ای۔

اسیں فقر الہ دے نانگ کالے، اساں نال کیہ کوئیلا گھولیو ای۔

واہی چھڈ کے کھولیاں چاریاں نی، ہویوں جو گیڑا جیوجاں ڈولیو ای۔

سچ من کے پچھاں مُڑ جا جٹا، کیہا کوڑ دا گھولنا گھولےو ای۔

وارثؔ شاہ ایہہ عمر نِت کریں ضائع، شکر وِچ پیاز کیوں گھولیوئی۔

ਇੱਜੜ ਚਾਰਨਾ ਕੰਮ ਪੈਗ਼ਬਰਾਂ ਦਾ, ਕੇਹਾ ਅਮਲ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਤੋਲਿਉ ਈ।

ਭੇਡਾਂ ਚਾਰ ਕੇ ਤੁਹਮਤਾਂ ਜੋੜਣਾਂ ਏਂ, ਕੇਹਾ ਗ਼ਜ਼ਬ ਫ਼ਕੀਰ ਤੇ ਬੋਲਿਉ ਈ।

ਅਸੀਂ ਫ਼ਕਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਾਗ ਕਾਲੇ, ਅਸਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕੋਇਲਾ ਘੋਲਿਉ ਈ।

ਵਾਹੀ ਛੱਡ ਕੇ ਖੋਲੀਆਂ ਚਾਰੀਆਂ ਨੀ, ਹੋਇਉਂ ਜੋਗੀੜਾ ਜੀਊ ਜਾਂ ਡੋਲਿਉ ਈ।

ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ ਪਿਛਾਂਹ ਮੁੜ ਜਾਹ ਜੱਟਾ, ਕੇਹਾ ਕੂੜ ਦਾ ਘੋਲਣਾ ਘੋਲਿਉ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਇਹ ਉਮਰ ਨਿੱਤ ਕਰੇਂ ਜ਼ਾਇਆ, ਸ਼ੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਜ਼ ਕਿਉਂ ਘੋਲਿਉ ਈ।

ijjarr charana kanm paighabaran da, keha amal shaitan da toliu ee.

bhedan char ke tuhamatan jorranan en, keha ghazab fakir te boliu ee.

asin fakar allah de nag kale, asan nal ki koila gholiu ee.

vahi chhadd ke kholiaan chariaan ni, hoiun jogirra jioo jan doliu ee.

sacch mann ke pichhanh murr jah jatta, keha kurr da gholana gholiu ee.

varis shah ih umar nitt karen zaiaa, shakkar vicch piaaz kiun gholiu ee.