ਰਾਂਝੇ ਤੇ ਨਾਥ ਦਾ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਤਾਅਨੇ

جوگی ہو لاچار جاں مہر کیتی، تدوں چیلیاں بولیاں ماریاں نی۔

جیبھاں سان چڑھائی کے گرد ہوئے، جویں تکھیاں تیز کٹاریاں نی۔

دیکھ سوہنا رنگ جٹیڑے دا، جوگ دین دیاں کرن تیاریاں نی۔

ٹھرک مُنڈیاں دے لگے جوگیاں نوں، متاں جنہاں دیاں رب نے ماریاں نی۔

جوگ دین نہ مول نمانیاں نوں، جنہاں کیتیاں محنتاں بھاریاں نی۔

وارثؔ شاہ خوشامداے سوہنیاں دی، گلاں حق دیاں نہ نِرواریاں نی۔

ਜੋਗੀ ਹੋ ਲਾਚਾਰ ਜਾਂ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ, ਤਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਨੀ।

ਜੀਭਾਂ ਸਾਣ ਚੜ੍ਹਾਇਕੇ ਗਿਰਦ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਕਟਾਰੀਆਂ ਨੀ।

ਦੇਖ ਸੁਹਣਾ ਰੂਪ ਜਟੇਟੜੇ ਦਾ, ਜੋਗ ਦੇਣ ਦੀਆਂ ਕਰਨ ਤਿਆਰੀਆਂ ਨੀ।

ਠਰਕ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਲੱਗੇ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਮੱਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਬ ਨੇ ਮਾਰੀਆਂ ਨੀ।

ਜੋਗ ਦੇਣ ਨਾ ਮੂਲ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਮਿਹਨਤਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਖੁਸ਼ਾਮਦ ਏ ਸੁਹਣਿਆਂ ਦੀ, ਗੱਲਾਂ ਹੱਕ ਦੀਆਂ ਨਾ ਨਿਰਵਾਰੀਆਂ ਨੀ।

jogi ho lachar jan mihar kiti, tadon cheliaan boliaan mariaan ni.

jibhan san charrhaike girad hoe, jiven tikkhiaan tez katariaan ni.

dekh suhana rup jatetarre da, jog den diaan karan tiaariaan ni.

tharak mundiaan de lagge jogiaan nun, mattan jinhan diaan rabb ne mariaan ni.

jog den na mul nimaniaan nun, jinhan kitiaan mihanatan bhariaan ni.

varis shah khushamad e suhaniaan di, gallan hakk diaan na niravariaan ni.