ਤਥਾ

مالا منکیاں وِچ جیوں ہک دھاگا، تویں سرب کے بیچ سما رہیا۔

سبھناں جیواں دے وِچ ہے جان وانگوں، نشہ بھنگ افیم وِچ آرہیا۔

جویںپتریں مہندیوں رنگ رچیا، تویں جان جہان وچ آ رہیا۔

جویں رکت سریر وچ ساس اندر، تویں جوت میں جوت بنا رہیا۔

رانجھا بنھ کے خرچ ہے مگر لگا، جوگی اپنا زور سبھ لا رہیا۔

تیرے دوار جوگا ہو رہیا ہاں میں، جٹ جوگی نوں گھناں سمجھا رہیا۔

وارثؔ شاہ میاں جنہوں عِشق لگا، دِین دُنی دے کم تھیں جاء رہیا۔

ਮਾਲਾ ਮਣਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂ ਇੱਕ ਧਾਗਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਰਬ ਕੇ ਬੀਚ ਸਮਾਇ ਰਹਿਆ।

ਸੱਭਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਨ ਵਾਂਗੂ, ਨਸ਼ਾ ਭੰਗ ਅਫੀਮ ਵਿੱਚ ਆਇ ਰਹਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਪੱਤਰੀਂ ਮਹਿੰਦੀਉਂ ਰੰਗ ਰਚਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਜਾਨ ਜਹਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇ ਰਹਿਆ।

ਜਿਵੇਂ ਰਕਤ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਸ ਅੰਦਰ, ਤਿਵੇਂ ਜੋਤ ਮੇਂ ਜੋਤ ਸਮਾਇ ਰਹਿਆ।

ਰਾਂਝਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਖਰਚ ਹੈ ਮਗਰ ਲੱਗਾ, ਜੋਗੀ ਆਪਣਾ ਜ਼ੋਰ ਸਭ ਲਾਇ ਰਹਿਆ।

ਤੇਰੇ ਦਵਾਰ ਜੋਗਾ ਹੋ ਰਹਿਆ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਜੱਟ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਮਝਾਇ ਰਹਿਆ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਜਿਹਨੂੰ ਇਸ਼ਕ ਲੱਗਾ, ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦੇ ਕੰਮ ਥੀਂ ਜਾਇ ਰਹਿਆ।

mala manakiaan vicch jiun ikk dhaga, tiven sarab ke bich samai rahiaa.

sabbha jivan de vicch hai jan vangu, nasha bhang aphim vicch aai rahiaa.

jiven pattarin mahindiun rang rachiaa, tiven jan jahan vicch aai rahiaa.

jiven rakat sarir vicch sas andar, tiven jot men jot samai rahiaa.

ranjha bannh ke kharach hai magar lagga, jogi aapana zor sabh lai rahiaa.

tere davar joga ho rahiaa han main, jatt jogi nun giaan samajhai rahiaa.

varis shah miaan jihanun ishak lagga, din duni de kanm thin jai rahiaa.