ਤਥਾ

جوگ کرے سو مرن تھیں ہوء استھر، جوگ سکھیے سِکھنا آیاای۔

نہچا دھار کے گُرو دی سیوکرئیے، ایہہ ہی جوگیاں دا فرمایا ای۔

نال صدق یقین دے بنھ تقویٰ، دھنے پتھروں رب نوں پایاای۔

سینسے جیو ملین دے نشٹ کیتے، تُرت گرو نے رب دکھایا ای۔

بچہ سیوں جس وچ قلبوت خاکی، سچے رب نے تھاؤں بنایاای۔

وارثؔ شاہ میاں ہمہ اوست جاپے، سرب مئے بھگوان نون پایا ای۔

ਜੋਗ ਕਰੇ ਸੋ ਮਰਨ ਥੀਂ ਹੋਇ ਅਸਥਿਰ, ਜੋਗ ਸਿੱਖੀਏ ਸਿਖਣਾ ਆਇਆ ਈ।

ਨਿਹਚਾ ਧਾਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਹੀ ਜੋਗੀਆਂ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਈ।

ਨਾਲ ਸਿਦਕ ਯਕੀਨ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਤਕਵਾ, ਧੰਨੇ ਪੱਥਰੋਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਾਇਆ ਈ।

ਸੰਸੇ ਜੀਊ ਮਲੀਨ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ, ਤੁਰਤ ਗੁਰੂ ਨੇ ਰੱਬ ਵਿਖਾਇਆ ਈ।

ਬੱਚਾ ਸੁੰਨ ਜੋ ਵਿੱਚ ਕਲਬੂਤ ਖ਼ਾਕੀ, ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨੇ ਥਾਉਂ ਬਣਾਇਆ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ 'ਹਮਾਂ ਓਸਤ' ਜਾਪੇ, ਸਰਬ-ਮਈ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪਾਇਆ ਈ।

jog kare so maran thin hoi asathir, jog sikkhie sikhana aaiaa ee.

nihacha dhar ke guru di sev karie, ih hi jogiaan da faramaiaa ee.

nal sidak yakin de bannh takava, dhanne pattharon rabb nun paiaa ee.

sanse jioo malin de nashat kite, turat guru ne rabb vikhaiaa ee.

baccha sunn jo vicch kalabut khaki, sacche rabb ne thaun banaiaa ee.

varis shah miaan 'haman osat' jape, sarab-mee bhagavan nun paiaa ee.