ਤਥਾ

بھوگ بھوگنا دُدّھ تے دہی پیون، پِنڈا پال کے رات دینہہ دھوونا ہیں۔

کھڑی کٹھن ہے فقر دی واٹ جھاکن، مونہوں آکھ کے کاہ وگاونا ہیں۔

واہیں ونجھلی تریمتاں نِت گُھوریں، گائیں مہیں ولا ئیکے چوونا ہیں۔

سچ آکھ جٹا کہی بنی تینوں، سواد چھڈ کے کھیہ کیوں ہوونا ہیں۔

ਭੋਗ ਭੋਗਣਾ ਦੁਧ ਤੇ ਦਹੀਂ ਪੀਵੇਂ, ਪਿੰਡਾ ਪਾਲ ਕੇ ਰਾਤ ਦਿਹੁੰ ਧੋਵਨਾ ਹੈਂ।

ਖਰੀ ਕਠਨ ਹੈ ਫ਼ਕਰ ਦੀ ਵਾਟ ਝਾਗਣ, ਮੂੰਹੋਂ ਆਖ ਕੇ ਕਾਹ ਵਿਗੋਵਨਾ ਹੈਂ।

ਵਾਹੇਂ ਵੰਝਲੀ ਤਰੀਮਤਾਂ ਨਿਤ ਘੂਰੇਂ, ਗਾਈਂ ਮਹੀਂ ਵਿਲਾਇਕੇ ਚੋਵਨਾ ਹਂੈ।

ਸੱਚ ਆਖ ਜੱਟਾ ਕਹੀ ਬਣੀ ਤੈਨੂੰ, ਸਵਾਦ ਛੱਡ ਕੇ ਖੇਹ ਕਿਉਂ ਹੋਵਨਾ ਹੈਂ।

bhog bhogana dudh te dahin piven, pinda pal ke rat dihun dhovana hain.

khari kathan hai fakar di vat jhagan, munhon aakh ke kah vigovana hain.

vahen vanjhali tarimatan nit ghuren, gaeen mahin vilaike chovana hanai.

sacch aakh jatta kahi bani tainun, savad chhadd ke kheh kiun hovana hain.