ਤਥਾ

ہتھ کنگناں پہنچیاں پھب رہیاں، کنیں جھٹکدے سوہنے بُندڑے نیں۔

مجھ پٹ دیاں لُنگیاں گھن اُتے، سِر بھنے پُھلیل دے جُندڑے نیں۔

سِر کوچ کے باریاں دار چھلے، کجل بھنڑے نین نچندھڑے نیں۔

کھاء پہن پھِرن سِروں ماپیاں دیوں، تُساں جہے فقیر کیوں ہُندڑے نیں۔

ਹੱਥ ਕੰਙਨਾ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਫਬ ਰਹੀਆਂ, ਕੰਨੀ ਛਣਕਦੇ ਸੁਹਣੇ ਬੁੰਦੜੇ ਨੇ।

ਮੰਝ ਪਟ ਦੀਆਂ ਲੁੰਗੀਆਂ ਖੇਸ ਉੱਤੇ, ਸਿਰ ਭਿੰਨੇ ਫੁਲੇਲ ਦੇ ਜੁੰਡੜੇ ਨੇ।

ਸਿਰ ਕੁੱਚਕੇ ਬਾਰੀਆਂਦਾਰ ਛੱਲੇ, ਕੱਜਲ ਭਿੰਨੜੇ ਨੈਣ ਨਚੰਦੜੇ ਨੇ।

ਖਾਣ ਪੀਣ ਪਹਿਰਨ ਸਿਰੋਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ, ਤੁਸਾਂ ਜਹੇ ਫ਼ਕੀਰ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੜੇ ਨੇ।

hatth kannana pahunchiaan phab rahiaan, kanni chhanakade suhane bundarre ne.

manjh pat diaan lungiaan khes utte, sir bhinne phulel de jundarre ne.

sir kucchake bariaandar chhalle, kajjal bhinnarre nain nachandarre ne.

khan pin pahiran siron mapiaan de, tusan jahe fakir kiun hundarre ne.