ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਜੋਗੀ ਬਣਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ

بُجھی عِشق دی اگ نوں واؤ لگی، سماں آیا ہے شوق جگاونے دا۔

بالناتھ دے ٹِلے دا راہ پھڑیا، متا جاگیا کن پڑاونے دا۔

پٹے پال ملائیاں نال رکھے، وقت آیا ہے رگڑ مُناونے دا۔

جرم کرم تیاگ کے تھاپ بیٹھا، کِسے جوگی دے ہتھ وِکاونے دا۔

بندے سوئنے دے لاہ کے چاء چڑھیا، کَن پاڑ کے مُندراں پاونے دا۔

کِسے ایسے گُردیو دی ٹہل کرئیے، سِحر دس دے رن کِھسکاونے دا۔

وارثؔ شاہ میاں اِنہاں عاشقاں نوں، فکر ذرا نہ جِند گواونے دا۔

ਬੁਝੀ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਾਉ ਲੱਗੀ, ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਹੈ ਸ਼ੌਕ ਜਗਾਵਣੇ ਦਾ।

ਬਾਲਨਾਥ ਦੇ ਟਿੱਲੇ ਦਾ ਰਾਹ ਫੜਿਆ, ਮਤਾ ਜਾਗਿਆ ਕੰਨ ਪੜਾਵਣੇ ਦਾ।

ਪਟੇ ਪਾਲ ਮਲਾਈਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਵਕਤ ਆਇਆ ਹੈ ਰਗੜ ਮੁਨਾਵਣੇ ਦਾ।

ਜਰਮ ਕਰਮ ਤਿਆਗ ਕੇ ਠਾਣ ਬੈਠਾ, ਕਿਸੇ ਜੋਗੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਕਾਵਣੇ ਦਾ।

ਬੁੰਦੇ ਸੋਇਨੇ ਦੇ ਲਾਹ ਕੇ ਚਾਇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਕੰਨ ਪਾੜ ਕੇ ਮੁੰਦਰਾਂ ਪਾਵਣੇ ਦਾ।

ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਗੁਰਦੇਵ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰੀਏ, ਸਿਹਰ ਦੱਸ ਦੇ ਰੰਨ ਖਿਸਕਾਵਣੇ ਦਾ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾ ਆਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ, ਫ਼ਿਕਰ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਜਿੰਦ ਗਵਾਵਣੇ ਦਾ।

bujhi ishak di agg nun vau laggi, saman aaiaa hai shauk jagavane da.

balanath de tille da rah pharriaa, mata jagiaa kann parravane da.

pate pal malaeeaan nal rakkhe, vakat aaiaa hai ragarr munavane da.

jaram karam tiaag ke than baitha, kise jogi de hatth vikavane da.

bunde soine de lah ke chai charrhiaa, kann parr ke mundaran pavane da.

kise aise guradev di tahil karie, sihar dass de rann khisakavane da.

varis shah miaan inha aashakan nun, fikar zara na jind gavavane da.