ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਹੋਕਾ

ہو کا پِھرے دیندا پِنڈاں و ِچ سارے، آؤ کِسے فقیر جے ہوونا جے۔

منگ کھاونا کم نہ کاج کرنا، نہ کجھ چارنا تے نہ ہی چوونا جے۔

ذرا کن پڑائی کے سواہ ملنی، گورُو سارے ہی جگ دا ہوونا جے۔

نہ دیہاڑی نہ کسب روز گار کرنا، ناڈھو شاہ پھر مُفت دا ہوونا جے۔

نہیں دینی ودھائی پھر جمنے دی، کسے موئے نوں مُول نہ روونا جے۔

منگ کھاونا اتے مسیت سونا، نہ کجھ بونا تے نہ کچھ لوونا جے۔

نالے منگنا تے نالے گھُورنا ئی، دین دار نہ کسے دا ہوونا جے۔

خوشی اپنی اُٹھنا میاں وارث، اتے اپنی نیند ہی سوونا جے۔

ਹੋਕਾ ਫਿਰੇ ਦਿੰਦਾ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਆਉ ਕਿਸੇ ਫ਼ਕੀਰ ਜੇ ਹੋਵਣਾ ਜੇ।

ਮੰਗ ਖਾਵਣਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਾਜ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਕੋ ਚਾਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚੋਵਣਾ ਜੇ।

ਜ਼ਰਾ ਕੰਨ ਪੜਾਇਕੇ ਸਵਾਹ ਮਲਣੀ, ਗੁਰੂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਜੱਗ ਦਾ ਹੋਵਣਾ ਜੇ।

ਨਾ ਦਿਹਾੜ ਨਾ ਕਸਬ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕਰਨਾ, ਨਾਢੂ ਸ਼ਾਹ ਫਿਰ ਮੁਫ਼ਤ ਦਾ ਹੋਵਣਾ ਜੇ।

ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਵਧਾਈ ਫਿਰ ਜੰਮਦੇ ਦੀ, ਕਿਸੇ ਮੋਏ ਨੂੰ ਮੂਲ ਨਾ ਰੋਵਣਾ ਜੇ।

ਮੰਗ ਖਾਵਣਾ ਅਤੇ ਮਸੀਤ ਸੌਣਾ, ਨਾ ਕੁੱਝ ਬੋਵਣਾ ਤੇ ਨਾ ਕੁੱਝ ਲੋਵਣਾ ਜੇ।

ਨਾਲੇ ਮੰਗਣਾ ਤੇ ਨਾਲੇ ਘੂਰਨਾ ਈ, ਦੇਣਦਾਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਵਣਾ ਜੇ।

ਖ਼ਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਉੱਠਣਾ ਮੀਆਂ ਵਾਰਿਸ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਹੀ ਸੋਵਣਾ ਜੇ।

hoka phire dinda pindan vicch, sare aau kise fakir je hovana je.

mang khavana kanm na kaj karana, na ko charana te na hi chovana je.

zara kann parraike savah malani, guru sare hi jagg da hovana je.

na diharr na kasab ruzagar karana, nadhu shah phir mufat da hovana je.

nahin deni vadhaee phir janmade di, kise moe nun mul na rovana je.

mang khavana ate masit sauna, na kujjh bovana te na kujjh lovana je.

nale mangana te nale ghurana ee, denadar na kise da hovana je.

khashi aapani utthana miaan varis, ate aapani nind hi sovana je.