اتّر رانجھے ولّوں
ਉੱਤਰ ਰਾਂਝੇ ਵੱਲੋਂ
ساڈی خیر ہے چاہندے خیر تینڈی، پھیر لکھو حقیقتاں ساریاں جی۔
پاک رب تے پیر دی مہر باجھوں، کٹے کون مصیبتاں بھاریاں جی۔
موجُو چوہدری دا پُت چاک ہو کے، چُوچک سیال دیاں کھولیاں چاریاں جی۔
دغا دے کے آپ چڑھ جان ڈولی، چینچر ہاریاں ایہہ کواریاں جی۔
سپ روسیاں دے کرن مار منتر، تارے دیندیاں نیں ہیٹھ کھاریاں جی۔
پیکے جٹاں نوں مار فقیر کر کے، لین ساہورے جا گھمکاریاں جی۔
آپ نال سہاگ دے جاء رُپن پیچھے، لاء جاون پچکاریاں جی۔
سرداراں دے پُتر چاک کر کے، آپ ملدیاں جا سرداریاں جی۔
وارثؔ شاہ نہ ہاردیاں اساں کولوں، راجے بھوج تھیں ایہہ نہ ہاریاں جی۔
ਸਾਡੀ ਖ਼ੈਰ ਹੈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਖ਼ੈਰ ਤੈਂਡੀ, ਫਿਰ ਲਿਖੋ ਹਕੀਕਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਪਾਕ ਰੱਬ ਤੇ ਪੀਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਬਾਝੋਂ, ਕੱਟੇ ਕੌਣ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਭਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਮੌਜੂ ਚੌਧਰੀ ਦੇ ਪੁਤ ਚਾਕ ਹੋ ਕੇ, ਚੂਚਕ ਸਿਆਲ ਦੀਆਂ ਖੋਲੀਆਂ ਚਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਦਗ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਆਪ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ ਡੋਲੀ, ਚੰਚਲ-ਹਾਰੀਆਂ ਇਹ ਕਵਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਸੱਪ ਰੱਸੀਆਂ ਦੇ ਕਰਨ ਮਾਰ ਮੰਤਰ, ਤਾਰੇ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ ਹੇਠ ਖਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਪੇਕੇ ਜੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਫ਼ਕੀਰ ਕਰਕੇ, ਲੈਦ ਸਾਹੁਰੇ ਜਾਇ ਘੁਮਕਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਆਪ ਨਾਲ ਸੁਹਾਗ ਦੇ ਜਾ ਰੁੱਪਣ, ਪਿੱਛੇ ਲਾ ਜਾਵਣ ਪੁਚਕਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਫ਼ਕੀਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਮੱਲਦੀਆਂ ਜਾਂ ਸਰਦਾਰੀਆਂ ਜੀ।
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਹਾਰਦੀਆਂ ਅਸਾਂ ਕੋਲੋਂ, ਰਾਜੇ ਭੋਜ ਥੀਂ ਇਹ ਨਾ ਹਾਰੀਆਂ ਜੀ।
sadi khair hai chahunde khair taindi, phir likho hakikatan sariaan ji.
pak rabb te pir di mihar bajhon, katte kaun musibatan bhariaan ji.
mauju chaudhari de put chak ho ke, chuchak siaal diaan kholiaan chariaan ji.
dagha de ke aap charrh jan doli, chanchal-hariaan ih kavariaan ji.
sapp rassiaan de karan mar mantar, tare dendiaan ne heth khariaan ji.
peke jattan nun mar fakir karake, laid sahure jai ghumakariaan ji.
aap nal suhag de ja ruppan, picchhe la javan puchakariaan ji.
saradaran de puttar fakir karake, aap malladiaan jan saradariaan ji.
varis shah na haradiaan asan kolon, raje bhoj thin ih na hariaan ji.