ਤਥਾ

تینوں چاء سی وڈا وواہ والا، بھلا ہویا جے جھب وہیجئیں نی۔

ایتھوں نِگل گئیں اِیں بُرے دہاں وانگوں، انت ساہورے جاپتیجئیں نی۔

رنگ رتیے ووہٹیے کھیڑیاں دئیے، کیدو لنگے دی گھنڈپتیجئیں نی۔

چلیں پاء پانی دُکھاں نال پالی، کرم سیدے دے ماپیاں سیجئیں نی۔

قاصد جائی کے ہیر نوں خط دِتا، ایہہ لے چاک دا لکھیا لیجھی ایں نی۔

ਤੈਨੂੰ ਚਾ ਸੀ ਵੱਡਾ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ, ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਜੇ ਝੱਬ ਵਹੀਜੀਏਂ ਨੀ।

ਐਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈਏਂ ਬੁਰੇ ਦਿਹਾਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਅੰਤ ਸਾਹੁਰੇ ਜਾ ਪਤੀਜੀਏਂ ਨੀ।

ਰੰਗ ਰੱਤੀਏ ਵਹੁਟੀਏ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀਏ, ਕੈਦੋ ਲੰਙੇ ਦੀ ਸਾਕ ਭਤੀਜੀਏਂ ਨੀ।

ਚੁਲੀਂ ਪਾ ਪਾਣੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲੀ, ਕਰਮ ਸੈਦੇ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਬੀਜੀਏਂ ਨੀ।

ਕਾਸਦ ਜਾਇਕੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਲੈ ਚਾਕ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਲੀਜੀਏਂ ਨੀ।

tainun cha si vadda viaah vala, bhala hoiaa je jhabb vahijien ni.

aithon nikal geeen bure dihan vangun, ant sahure ja patijien ni.

rang rattie vahutie kherriaan die, kaido lanne di sak bhatijien ni.

chulin pa pani dukkhan nal pali, karam saide de mapiaan bijien ni.

kasad jaike hir nun khat ditta, ih lai chak da likhiaa lijien ni.