ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਵਾਈ

مئیں رانجھے نے مُلّاں نوں جا کیہا، چھٹی لکھو جی سجناں پیاریاں نوں۔

تُساں ساہورے جا آرام کیتا، اسیں ڈھوئے ہاں سول انگیاریاں نوں۔

اگ لگ کے زمین اسمان ساڑے، چالکھاں جے دُکھڑیاں ساریاں نوں۔

میتھوں ٹھگ کے مہیں چرا لئیوں، رناں سچ نیں توڑدیاں تاریاں نوں۔

چاک ہو کے وت فقیر ہوواں، کیہا ماریو اساں وچاریاں نوں۔

گلہ لکھو جو یار نے لکھیائے، سجن لکھدے جویں پیاریاں نوں۔

وارثؔ شاہ نہ رب بِن ٹانگ کائی، کیویں جیتئے معاملیاں ہاریاں نوں۔

ਮੀਏਂ ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਕਿਹਾ, ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੋ ਜੀ ਸੱਜਣਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਤੁਸਾਂ ਸਾਹੁਰੇ ਜਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਢੋਏ ਹਾਂ ਸੂਲ ਅੰਗਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਅੱਗ ਲੱਗ ਕੇ ਜ਼ਿਮੀਂ ਅਸਮਾਨ ਸਾੜੇ, ਚਾ ਲਿੱਖਾਂ ਜੇ ਦੁਖੜਿਆਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਮੈਥੋਂ ਠਗ ਕੇ ਮਹੀਂ ਚਰਾਇ ਲਈਉਂ, ਰੰਨਾਂ ਸੱਚ ਨੇ ਤੋੜਦੀਆਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਚਾਕ ਹੋਕੇ ਵੱਤ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਸਾਂ, ਕੇਹਾ ਮਾਰਿਉ ਅਸਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਗਿਲਾ ਲਿਖੋ ਜੇ ਯਾਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਏ, ਸੱਜਣ ਲਿਖਦੇ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਰੱਬ ਬਿਨ ਟਾਂਗ ਕਾਈ, ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤੀਏ ਮਾਮਲਿਆਂ ਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

mien ranjhe ne mullan nun ja kiha, chitthi likho ji sajjanan piaariaan nun.

tusan sahure ja aaram kita, asin dhoe han sul angiaariaan nun.

agg lagg ke zimin asaman sarre, cha likkhan je dukharriaan sariaan nun.

maithon thag ke mahin charai leeun, rannan sacch ne torradiaan tariaan nun.

chak hoke vatt fakir hosan, keha mariu asan vichariaan nun.

gila likho je yar ne likhiaa e, sajjan likhade jiven piaariaan nun.

varis shah na rabb bin tang kaee, kiven jittie mamaliaan hariaan nun.