ਰਾਂਝਾ ਜੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ

گئے عمر تے وقت پھر نہیں مُڑدے، گئے کرم تے بھاگ نہ آؤندے نی۔

گئی گل زبان تھیں تِیر چھُٹا، گئے روح قلبوت نہ آؤندے نی۔

گئی جان جہان تھیں چھڈ جُسّہ، گئے ہور سیانے فرماؤندے نی۔

مُڑ ایتنے پھیر جے آؤندے نہیں، رانجھے یار ہوری مُڑ آؤندے نی۔

وارثؔ شاہ میاں سانوں کون سدّے، بھائی بھابیاں ہنر چلاوندے نی۔

ਗਏ ਉਮਰ ਤੇ ਵਕਤ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ, ਗਏ ਕਰਮ ਤੇ ਭਾਗ ਨਾ ਆਂਵਦੇ ਨੀ।

ਗਈ ਗੱਲ ਜ਼ਬਾਨ ਥੀਂ ਤੀਰ ਛੁੱਟਾ, ਗਏ ਰੂਹ ਕਲਬੂਤ ਨਾ ਆਂਵਦੇ ਨੀ।

ਗਈ ਜਾਨ ਜਹਾਨ ਥੀਂ ਛੱਡ ਜੁੱਸਾ, ਗਏ ਹੋਰ ਸਿਆਣੇ ਫ਼ਰਮਾਂਵਦੇ ਨੀ।

ਮੁੜ ਏਤਨੇ ਫੇਰ ਜੇ ਆਂਵਦੇ ਨੀ, ਰਾਂਝੇ ਯਾਰ ਹੋਰੀਂ ਮੁੜ ਆਂਵਦੇ ਨੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਸੱਦੇ, ਭਾਈ ਭਾਬੀਆਂ ਹੁਨਰ ਚਲਾਂਵਦੇ ਨੀ।

ge umar te vakat phir nahin murrade, ge karam te bhag na aanvade ni.

gee gall zaban thin tir chhutta, ge ruh kalabut na aanvade ni.

gee jan jahan thin chhadd jussa, ge hor siaane faramanvade ni.

murr etane pher je aanvade ni, ranjhe yar horin murr aanvade ni.

varis shah miaan sanun kaun sadde, bhaee bhabiaan hunar chalanvade ni.