ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਸਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣੀਆਂ

رانجھے آکھیا سیال گل گئے سارے، اتے ہیر بھی چھڈ ایمان چلی۔

سِر ہیٹھاں کر گیا مہر چوچک، جدوں ستھ وِچ آن کے گل ہلی۔

دِھیاں ویچدے قول زبان ہارن، محراب متھے اُتے دھون ڈھلی۔

یارو سیالاں دیاں داڑھیاں ویکھ دے ہو، جہی مُنڈ منگواڑ دی مسر پلی۔

وارثؔ شاہ میاں دِھی سوہنی نوں، گل وِچ چا پاؤندے ہین ٹلی۔

ਰਾਂਝੇ ਆਖਿਆ ਸਿਆਲ ਗਲ ਗਏ ਸਾਰੇ, ਅਤੇ ਹੀਰ ਵੀ ਛਡ ਈਮਾਨ ਚੱਲੀ।

ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਲਿਆ ਫੇਰ ਮਹਿਰ ਚੂਚਕ, ਜਦੋਂ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਆਣ ਕੇ ਗੱਲ ਹੱਲੀ।

ਧੀਆਂ ਵੇਚਦੇ ਕੌਲ ਜ਼ਬਾਨ ਹਾਰਨ, ਮਹਿਰਾਬ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਧੌਣ ਚੱਲੀ।

ਯਾਰੋ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਹਾ ਮੁੰਡ ਮੰਗਵਾੜ ਦੀ ਮਸਰ ਪਲੀ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਧੀ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ, ਗਲ ਵਿੱਚ ਚਾ ਪਾਂਵਦੇ ਹੈਣ ਟੱਲੀ।

ranjhe aakhiaa siaal gal ge sare, ate hir vi chhad eeman challi.

sir hethan kar liaa pher mahir chuchak, jadon satth vicch aan ke gall halli.

dhiaan vechade kaul zaban haran, mahirab matthe utte dhaun challi.

yaro siaalan diaan darrhiaan vekhade ho, jiha mund mangavarr di masar pali.

varis shah miaan dhi sohani nun, gal vicch cha panvade hain talli.