ਹੀਰ

رلے دلاں نوں پکڑ وچھوڑ دیندے، بری با ن ہے تِنہاں ہتیاریاں نوں۔

نِت شہر دے فکر غلطان ریہندے، ایہو شامتاں رب دیاں ماریاں نوں۔

کھاون وڈھیان نِت ایمان ویچن، ایہو مارہے قاضیاں ساریاں نوں۔

رب دوزخاں نوں بھرے پا بالن، کےہا دوس ہے انہاں وچاریاں نوں۔

وارث ؔ شاہ میاں بنی بہت اوکھی، نہیں جان دے ساں اےہناں کاریاں نوں۔

ਰਲੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਵਿਛੋੜ ਦੇਂਦੇ, ਬੁਰੀ ਬਾਣ ਹੈ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਹਤਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਨਿਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫ਼ਿਕਰ ਗ਼ਲਤਾਨ ਰਹਿੰਦੇ, ਏਹੋ ਸ਼ਾਮਤਾਂ ਰੱਬ ਦਿਆਂ ਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਖਾਵਣ ਵੱਢੀਆਂ ਨਿਤ ਈਮਾਨ ਵੇਚਣ, ਏਹੋ ਮਾਰ ਹੈ ਕਾਜ਼ੀਆਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਰਬ ਦੋਜ਼ਖਾਂ ਨੂੰ ਭਰੇ ਪਾ ਬਾਲਣ, ਕੇਹਾ ਦੋਸ ਹੈ ਅਸਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਬਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ, ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ ਏਹਨਾਂ ਕਾਰਿਆਂ ਨੂੰ।

rale dilan nun pakarr vichhorr dende, buri ban hai tinhan hatiaariaan nun.

nit shahir de fikar ghalatan rahinde, eho shamatan rabb diaan mariaan nun.

khavan vaddhiaan nit eeman vechan, eho mar hai kaziaan sariaan nun.

rab dozakhan nun bhare pa balan, keha dos hai asan vichariaan nun.

varis shah miaan bani bahut aukhi, nahin janade san ehanan kariaan nun.