ਕਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੀਰ ਦੇ ਸਵਾਲ ਜਵਾਬ

قاضی سدّیا پڑھن نکاہ نوں جی، نڈّھی وہر بیٹھی نہیں بولدی ہے۔

میں تاں منگ رنجھیٹے دی ہو چکّی، ماؤں کفر تے غیب کیوں تولدی ہے۔

نزاا وقت شیطان جیوں دے پاݨی، پئی جان غریب دی ڈولدی ہے۔

اساں منگ درگاہ تھیں لیا رانجھا، صدق سچّ زبان تھیں بولدی ہے۔

مکّھݨ نظر رنجھیٹے دے اساں کیتا، سوننی ماؤں کیوں چھاہ نوں رولدی ہے۔

وارث شاہ میاں انّھے میو وانگوں، پئی موت وچّ مچّھیاں ٹولدی ہے۔

ਕਾਜ਼ੀ ਸੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਨ ਨਕਾਹ ਨੂੰ ਜੀ, ਨੱਢੀ ਵਿਹਰ ਬੈਠੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੰਗ ਰੰਝੇਟੇ ਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਮਾਉਂ ਕੁਫ਼ਰ ਤੇ ਗ਼ੈਬ ਕਿਉਂ ਤੋਲਦੀ ਹੈ।

ਨਜ਼ਾਅ ਵਕਤ ਸ਼ੈਤਾਨ ਜਿਉਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਪਈ ਜਾਨ ਗ਼ਰੀਬ ਦੀ ਡੋਲਦੀ ਹੈ।

ਅਸਾਂ ਮੰਗ ਦਰਗਾਹ ਥੀਂ ਲਿਆ ਰਾਂਝਾ, ਸਿਦਕ ਸੱਚ ਜ਼ਬਾਨ ਥੀਂ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

ਮੱਖਣ ਨਜ਼ਰ ਰੰਝੇਟੇ ਦੇ ਅਸਾਂ ਕੀਤਾ, ਸੁੰਞੀ ਮਾਉਂ ਕਿਉਂ ਛਾਹ ਨੂੰ ਰੋਲਦੀ ਹੈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੇਉ ਵਾਂਗੂੰ, ਪਈ ਮੂਤ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਟੋਲਦੀ ਹੈ।

kazi saddiaa parrhan nakah nun ji, naddhi vihar baithi nahin boladi hai.

main tan mang ranjhete di ho chukki, maun kufar te ghaib kiun toladi hai.

nazaa vakat shaitan jiun de pani, pee jan gharib di doladi hai.

asan mang daragah thin liaa ranjha, sidak sacch zaban thin boladi hai.

makkhan nazar ranjhete de asan kita, sunni maun kiun chhah nun roladi hai.

varis shah miaan annhe meu vangun, pee mut vicch macchhiaan toladi hai.