ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸਾਹਾ ਕਢਾਉਣਾ

کھیڑیاں ساہا سدھایا باہمناں تھوں، بھلی تِتھ مہورت تے وار میاں۔

نانویں ساونوں رات سی وِیر واری، لکھ گھلیا اِیہہ نِروار میاں۔

پہر رات نوں آن نکاح لینا، ڈھل لاونی نہیں زنہار میاں۔

اوتھے کھیڑیاں پُج سامان کیتے، ایتھے سیال بھی ہوئے تیار میاں۔

رانجھے دعا کیتی جنج آوندی نوں، کائی غیب دے کٹک تے دھاڑ میاں۔

وارثؔ شاہ سربالڑا نال ہویا، ہتھ تیر کانی تلوار میاں۔

ਖੇੜਿਆਂ ਸਾਹਾ ਸੁਧਾਇਆ ਬਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ, ਭਲੀ ਤਿੱਥ ਮਹੂਰਤ ਤੇ ਵਾਰ ਮੀਆਂ।

ਨਾਵੇਂ ਸਾਵਣੋਂ ਰਾਤ ਸੀ ਵੀਰਵਾਰੀ, ਲਿਖ ਘਲਿਆ ਇਹ ਨਿਰਵਾਰ ਮੀਆਂ।

ਪਹਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਣ ਨਿਕਾਹ ਲੈਣਾ, ਢਿਲ ਲਾਵਣੀ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿਨਹਾਰ ਮੀਆਂ।

ਓਥੇ ਖੇੜਿਆਂ ਪੁਜ ਸਾਮਾਨ ਕੀਤੇ, ਏਥੇ ਸਿਆਲ ਭੀ ਹੋਏ ਤਿਆਰ ਮੀਆਂ।

ਰਾਂਝੇ ਦੁਆ ਕੀਤੀ ਜੰਞ ਆਂਵਦੀ ਨੂੰ, ਪਏ ਗ਼ੈਬ ਦਾ ਕਟਕ ਕਿ ਧਾੜ ਮੀਆਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਸਰਬਾਲੜਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਤੀਰ ਕਾਨੀ ਤਲਵਾਰ ਮੀਆਂ।

kherriaan saha sudhaiaa bahamanan ton, bhali titth mahurat te var miaan.

naven savanon rat si viravari, likh ghaliaa ih niravar miaan.

pahir rat nun aan nikah laina, dhil lavani nahin zinahar miaan.

othe kherriaan puj saman kite, ethe siaal bhi hoe tiaar miaan.

ranjhe duaa kiti jann aanvadi nun, pe ghaib da katak ki dharr miaan.

varis shah sarabalarra nal hoiaa, hatth tir kani talavar miaan.