ਹੀਰ ਦਾ ਉੱਤਰ

ہیر آکھیا اوس نوں کُڑی کر کے، بُکل وِچ لکاء لیایا جے۔

میری ماؤں تے باپ تھوں کرو پردہ، گل کسے نہ مول سنایا جے۔

آمو سامنا آئیکے کرے جھیڑا، تُسیں منصف ہوئے مکایا جے۔

جیہڑے ہون سچے سیئی چھٹ جاسن، ڈن جھوٹھیاں نوں تسیں لایا جے۔

میں آکھ تھکی اوس کملڑے نوں، لے کے اُٹھ چل وقت گھُسایا جے۔

میرا آکھنا اوس نہ کن کیتا، ہُن کاس نوں ڈُسکنا لایا جے۔

وارثؔ شاہ میاں ایہہ وقت گھتھا، کسے پیر نوں ہتھ نہ آیا جے۔

ਹੀਰ ਆਖਿਆ ਓਸ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਕਰਕੇ, ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆਇਆ ਜੇ।

ਮੇਰੀ ਮਾਉਂ ਤੇ ਬਾਪ ਤੋਂ ਕਰੋ ਪਰਦਾ, ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨਾ ਮੂਲ ਸੁਣਾਇਆ ਜੇ।

ਆਹਮੋਂ-ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਆਇਕੇ ਕਰੇ ਝੇੜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੁਨਸਫ ਹੋਇ ਮੁਕਾਇਆ ਜੇ।

ਜਿਹੜੇ ਹੋਣ ਸੱਚੇ ਸੋਈ ਛੁਟ ਜਾਸਣ, ਡੰਨ ਝੂਠਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲਾਇਆ ਜੇ।

ਮੈਂ ਆਖ ਥੱਕੀ ਓਸ ਕਮਲੜੇ ਨੂੰ, ਲੈ ਕੇ ਉਠ ਚਲ ਵਕਤ ਘੁਸਾਇਆ ਜੇ।

ਮੇਰਾ ਆਖਣਾ ਓਸ ਨਾ ਕੰਨ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਕਾਸ ਨੂੰ ਡੁਸਕਣਾ ਲਾਇਆ ਜੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਇਹ ਵਕਤ ਘੁੱਥਾ, ਕਿਸੇ ਪੀਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਆਇਆ ਜੇ।

hir aakhiaa os nun kurri karake, bukkal vicch luka liaaiaa je.

meri maun te bap ton karo parada, gall kise na mul sunaiaa je.

aahamon-samhana aaike kare jherra, tusin munasaph hoi mukaiaa je.

jiharre hon sacche soee chhut jasan, dann jhuthiaan nun tusin laiaa je.

main aakh thakki os kamalarre nun, lai ke uth chal vakat ghusaiaa je.

mera aakhana os na kann kita, hun kas nun dusakana laiaa je.

varis shah miaan ih vakat ghuttha, kise pir nun hatth na aaiaa je.