ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਉੱਤਰ

رانجھے آکھیا مونہوں کی بولݨا ایں، گھٹ وٹّ کے دکھڑا پیوݨا ایں۔

میرے صبر دی داد جے رب دتّی، کھیڑیں ہیر سیال نا جیوݨا ایں۔

صبر دلاں دے مار جہان پٹّݨ، اچّی کاسنوں اساں بکیوݨا ایں۔

تسیں کملیاں عشق تھیں نہیں واکپھ، نہوں لاوݨا نمّ دا پیوݨاں ایں۔

وارث شاہ جی چپ تھیں داد پائیئے، اچّی بولیاں نہیں وہیوݨا ایں۔

ਰਾਂਝੇ ਆਖਿਆ ਮੂੰਹੋਂ ਕੀ ਬੋਲਣਾ ਏਂ, ਘੁਟ ਵੱਟ ਕੇ ਦੁਖੜਾ ਪੀਵਣਾ ਏਂ।

ਮੇਰੇ ਸਬਰ ਦੀ ਦਾਦ ਜੇ ਰੱਬ ਦਿੱਤੀ, ਖੇੜੀਂ ਹੀਰ ਸਿਆਲ ਨਾ ਜੀਵਣਾ ਏਂ।

ਸਬਰ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਮਾਰ ਜਹਾਨ ਪੱਟਣ, ਉੱਚੀ ਕਾਸਨੂੰ ਅਸਾਂ ਬਕੀਵਣਾ ਏਂ।

ਤੁਸੀਂ ਕਮਲੀਆਂ ਇਸ਼ਕ ਥੀਂ ਨਹੀਂ ਵਾਕਫ, ਨਿਹੁੰ ਲਾਵਣਾ ਨਿੰਮ ਦਾ ਪੀਵਣਾਂ ਏਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਚੁਪ ਥੀਂ ਦਾਦ ਪਾਈਏ, ਉੱਚੀ ਬੋਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਵਹੀਵਣਾ ਏਂ।

ranjhe aakhiaa munhon ki bolana en, ghut vatt ke dukharra pivana en.

mere sabar di dad je rabb ditti, kherrin hir siaal na jivana en.

sabar dilan de mar jahan pattan, ucchi kasanun asan bakivana en.

tusin kamaliaan ishak thin nahin vakaph, nihun lavana ninm da pivanan en.

varis shah ji chup thin dad paeee, ucchi boliaan nahin vahivana en.