ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਹੀਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ

ہیرے عِشق نہ مول سواد دیندا، نال چوریاں اتے اُدھالیاں دے۔

کِڑاں پوندیاں مُٹھے ساں دیس وِچوں، قصے سُنے سن کھوہنیاں گالیاں دے۔

ٹھگی نال توں مہیں چرالیوں، اِیہو راہ نیں رناں دیاں چالیاں دے۔

وارثؔ شاہ صراف سبھ جان دے نیں، عیب کھوٹیاں بھنیاں رالیاں دے۔

ਹੀਰੇ ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਮੂਲ ਸਵਾਦ ਦਿੰਦਾ, ਨਾਲ ਚੋਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਧਾਲਿਆਂ ਦੇ।

ਕਿੜਾਂ ਪੌਂਦੀਆਂ ਮੁਠੇ ਸਾਂ ਦੇਸ ਵਿੱਚੋਂ, ਕਿਸੇ ਸੁਣੇ ਸਨ ਖੂਹਣੀਆਂ ਗਾਲਿਆਂ ਦੇ।

ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਝੀਂ ਚਰਾ ਲਈਆਂ, ਏਹੋ ਰਾਹ ਨੇ ਰੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਿਆਂ ਦੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਸਰਾਫ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਨੀ, ਐਬ ਖੋਟਿਆਂ ਭੰਨਿਆਂ ਰਾਲਿਆਂ ਦੇ।

hire ishak na mul savad dinda, nal choriaan ate udhaliaan de.

kirran paundiaan muthe san des vicchon, kise sune san khuhaniaan galiaan de.

thaggi nal tun majhin chara leeaan, eho rah ne rannan diaan chaliaan de.

varis shah saraph sabh janade ni, aib khotiaan bhanniaan raliaan de.