ਹੀਰ ਨੇ ਰਾਂਝੇ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨੀ

ہیر آکھدی رانجھیا قہر ہویا، ایتھوں اُٹھ کے چل جے چلنا اِی۔

دونویں اُٹھ کے لمّڑے راہ پوئیے، کوئی اساں نے دیس نہ ملنا اِی۔

جدوں جھگڑے وڑی میں کھیڑیاں دے، کسے اساں نوں موڑ نہ گھلنا اِی۔

ماں باپ نے جدوں ویاہ ٹوری، کوئی اساں دا وَس نہ چلنا اِی۔

اسیں عشق دے آن میدان رُدّھے، بُرا سُورمے نوں رنوں ہلنا اِی۔

وارثؔ شاہ جے عشق فِراق چھُٹے، ایہہ کٹک پھیر آکھ کِس جھلنا اِی۔

ਹੀਰ ਆਖਦੀ ਰਾਂਝਿਆ ਕਹਿਰ ਹੋਇਆ, ਏਥੋਂ ਉਠ ਕੇ ਚਲ ਜੇ ਚੱਲਣਾ ਈ।

ਦੋਨੋਂ ਉਠ ਕੇ ਲੰਮੜੇ ਰਾਹ ਪਈਏ, ਕੋਈ ਅਸਾਂ ਨੇ ਦੇਸ ਨਾ ਮੱਲਣਾ ਈ।

ਜਦੋਂ ਝੁੱਗੜੇ ਵੜੀ ਮੈਂ ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ, ਕਿਸੇ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜ ਨਾ ਘੱਲਣਾ ਈ।

ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੇ ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਟੋਰੀ, ਕੋਈ ਅਸਾਂ ਦਾ ਵੱਸ ਨਾ ਚੱਲਣਾ ਈ।

ਅਸੀਂ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਆਣ ਮੈਦਾਨ ਰੁਧੇ, ਬੁਰਾ ਸੂਰਮੇ ਨੂੰ ਰਣੋਂ ਹੱਲਣਾ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਜੇ ਇਸ਼ਕ ਫ਼ਿਰਾਕ ਛੁੱਟੇ, ਇਹ ਕਟਕ ਫਿਰ ਆਖ ਕਿਸ ਝੱਲਣਾ ਈ।

hir aakhadi ranjhiaa kahir hoiaa, ethon uth ke chal je challana ee.

donon uth ke lanmarre rah peee, koee asan ne des na mallana ee.

jadon jhuggarre varri main kherriaan de, kise asan nun morr na ghallana ee.

man bap ne jadon viaah tori, koee asan da vass na challana ee.

asin ishake de aan maidan rudhe, bura surame nun ranon hallana ee.

varis shah je ishak firak chhutte, ih katak phir aakh kis jhallana ee.