ਹੀਰ ਦਾ ਮਾਂ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼

ہیر ماؤں دے نال آ لڑن لگی، تُساں ساک کیتا نال زوریاں دے۔

کدوں منگیا منس میں آکھ تیتھوں، ویر کڈھیوئی کِنہاں کھوریاں دے۔

ہُن کریں ولا کیوں اساں کولوں، ایہہ کم نہ ہوندے نی چوریاں دے۔

جیہڑے ہون بے عقل چا لاوندے نی، اٹ ماڑیاں دی وچ موریاں دے۔

چاء چُغد نوں کونج دا ساک دِتو، پری بدھیاجے گل ڈھوریاں دے۔

وارث ؔ شاہ میاں گنا جگ سارا، مزے وکھ نیں پوریاں پوریاں دے۔

ਹੀਰ ਮਾਉਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਲੜਨ ਲੱਗੀ, ਤੁਸਾਂ ਸਾਕ ਕੀਤਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੇ।

ਕਦੋ ਮੰਗਿਆ ਮੁਣਸ ਮੈਂ ਆਖ ਤੈਨੂੰ, ਵੈਰ ਕੱਢਿਉਈ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਖੋਰੀਆਂ ਦੇ।

ਹੁਣ ਕਰੇਂ ਵਲਾ ਕਿਉਂ ਅਸਾਂ ਕੋਲੋਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਨੀ ਚੋਰੀਆਂ ਦੇ।

ਜਿਹੜੇ ਹੋਣ ਬੇਅਕਲ ਚਾ ਲਾਂਵਦੇ ਨੀ, ਇੱਟ ਮਾੜੀਆਂ ਦੀ ਵਿੱਚ ਮੋਰੀਆਂ ਦੇ।

ਚਾਇ ਚੁਗ਼ਦ ਨੂੰ ਕੂੰਜ ਦਾ ਸਾਕ ਦਿੱਤੋ, ਪਰੀ ਬਧੀਆ ਜੇ ਗਲ ਢੋਰੀਆਂ ਦੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਗੰਨਾ ਚੱਖ ਸਾਰਾ, ਮਜ਼ੇ ਵੱਖ ਨੇ ਪੋਰੀਆਂ ਪੋਰੀਆਂ ਦੇ।

hir maun de nal aa larran laggi, tusan sak kita nal zoriaan de.

kado mangiaa munas main aakh tainun, vair kaddhiuee kinhan khoriaan de.

hun karen vala kiun asan kolon, ih kanm na hunde ni choriaan de.

jiharre hon beakal cha lanvade ni, itt marriaan di vicch moriaan de.

chai chughad nun kunj da sak ditto, pari badhiaa je gal dhoriaan de.

varis shah miaan ganna chakkh sara, maze vakkh ne poriaan poriaan de.