ਖੇੜਿਆਂ ਨੇ ਕੁੜਮਾਈ ਲਈ ਨਾਈ ਭੇਜਣਾ

کھیڑیاں بھیجیا اساں تھے اک نائی، کرن مِنتاں چا احسان کیجے۔

بھلے جٹ بوہے اُتے آء بیٹھے، ایہہ چھوکری اُنہاں نوں دان کیجے۔

اساں بھائیاں ایہہ صلاح دتی، کیہا اساں سو سبھ پروان کیجے۔

ان دھن دا کُجھ وساہ ناہیں، اتے باہاں دا نہ گُمان کیجے۔

جتھے رب دے ناؤں دا ذکر آیا، لکھ بیٹیاں چا قربان کیجے۔

وارثؔ شاہ میاں نہیں کرو آکڑ، فرعون جیہاں ول دھیان کیجے۔

ਖੇੜਿਆਂ ਭੇਜਿਆਂ ਅਸਾਂ ਥੇ ਇੱਕ ਨਾਈ, ਕਰਨ ਮਿੰਨਤਾਂ ਚਾ ਅਹਿਸਾਨ ਕੀਚੈ।

ਭਲੇ ਜਟ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਆ ਬੈਠੇ, ਇਹ ਛੋਕਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਚੈ।

ਅਸਾਂ ਭਾਈਆਂ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਹਾ ਅਸਾਂ ਸੋ ਸਭ ਪਰਵਾਨ ਕੀਚੈ।

ਅੰਨ ਧਨ ਦਾ ਕੁੱਝ ਵਸਾਹ ਨਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਗੁਮਾਨ ਕੀਚੈ।

ਜਿੱਥੇ ਰਬ ਦੇ ਨਾਉਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਇਆ, ਲਖ ਬੇਟੀਆਂ ਚਾ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਚੈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਨਾਹੀਂ ਕਰੋ ਆਕੜ, ਫ਼ਰਊਨ ਜਿਹਿਆਂ ਵਲ ਧਿਆਨ ਕੀਚੈ।

kherriaan bhejiaan asan the ikk naee, karan minnatan cha ahisan kichai.

bhale jat buhe utte aa baithe, ih chhokari unhan nun dan kichai.

asan bhaeeaan ih salah ditti, kiha asan so sabh paravan kichai.

ann dhan da kujjh vasah nahin, ate bahan da na guman kichai.

jitthe rab de naun da zikar aaiaa, lakh betiaan cha kuraban kichai.

varis shah miaan nahin karo aakarr, faroon jihiaan val dhiaan kichai.