ਭਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਆਪ ਉੱਤਰ ਲਿਖਾਉਣਾ

بھائیاں بھابیاں چا جواب دتا، سانوں وطن تھیں چا تراہیو نیں۔

بھوئیں کھوہ کے باپ دا لیا ورثہ، مینوں اپنے گلوں چا لاہیو نیں۔

مینوں مار کے بولیاں بھابیاں نے، کوئی سچ نہ قول نِباہیو نیں۔

مینوں دے جواب چا کڈھیو نیں، ہل جو کیارڑا واہیو نیں۔

رل رن خصماں مینوں ٹھٹھ کیتا، میرا عرش دا کِنگرا ڈھائیو نیں۔

نِت بولیاں مار دیاں جا سیالیں، میرا کڈھنا دیس تھیں چاہیو نیں۔

اسیں ہیر سیال دے چاک لگے، جٹی مہر دے نال دل پھائیو نیں۔

ہُن چھٹیاں لکھ کے گھلیاں نیں، راکھا کھیتڑی نوں جدوں چاہیو نیں۔

وارثؔ شاہ سمجھا جیٹٹیاں نوں، ساڈے نال متھا کیہا ڈاہیو نیں۔

ਭਾਈਆਂ ਭਾਬੀਆਂ ਚਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਸ ਥੀਂ ਚਾ ਤ੍ਰਾਹਿਉ ਨੇ।

ਭੋਏਂ ਖੋਹ ਕੇ ਬਾਪ ਦਾ ਲਿਆ ਵਿਰਸਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੋਂ ਚਾ ਲਾਹਿਉ ਨੇ।

ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੋਲੀਆਂ ਭਾਬੀਆਂ ਨੇ, ਕੋਈ ਸੱਚ ਨਾ ਕੌਲ ਨਿਭਾਹਿਉ ਨੇ।

ਮੈਨੂੰ ਦੇਹ ਜਵਾਬ ਤੇ ਕੱਢਿਉ ਨੇ, ਹਲ ਜੋੜ ਕਿਆਰੜਾ ਵਾਹਿਉ ਨੇ।

ਰਲ ਰੰਨ ਖ਼ਸਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਠਿਠ ਕੀਤਾ, ਮੇਰਾ ਅਰਸ਼ ਦਾ ਕਿੰਗਰਾ ਢਾਹਿਉ ਨੇ।

ਨਿਤ ਬੋਲੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਜਾ ਸਿਆਲੀਂ, ਮੇਰਾ ਕਢਨਾ ਦੇਸ ਥੀਂ ਚਾਹਿਉ ਨੇ।

ਅਸੀਂ ਹੀਰ ਸਿਆਲ ਦੇ ਚਾਕ ਲੱਗੇ, ਜੱਟੀ ਮਹਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਲ ਫਾਹਿਉ ਨੇ।

ਹੁਣ ਚਿੱਠੀਆਂ ਲਿਖ ਕੇ ਘੱਲਦੀਆਂ ਨੇ, ਰਾਖਾ ਖੇਤੜੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਚਾਹਿਉ ਨੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਸਮਝਾ ਜਟੇਟੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੱਥਾ ਕੇਹਾ ਡਾਹਿਉ ਨੇ।

bhaeeaan bhabiaan cha javab ditta, sanun des thin cha trahiu ne.

bhoen khoh ke bap da liaa virasa, mainun aapane galon cha lahiu ne.

mainun mar ke boliaan bhabiaan ne, koee sacch na kaul nibhahiu ne.

mainun deh javab te kaddhiu ne, hal jorr kiaararra vahiu ne.

ral rann khasaman mainun thith kita, mera arash da kingara dhahiu ne.

nit boliaan mariaan ja siaalin, mera kadhana des thin chahiu ne.

asin hir siaal de chak lagge, jatti mahir de nal dil phahiu ne.

hun chitthiaan likh ke ghalladiaan ne, rakha khetarri nun jadon chahiu ne.

varis shah samajha jatetiaan nun, sade nal mattha keha dahiu ne.