ਰਾਂਝੇ ਦੀਆਂ ਭਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀਰ ਦਾ ਉੱਤਰ

گھر آئیاں دولتاں کون موڑے، کوئی بنھ ِپنڈوں کسے ٹوریا ای۔

اساں جیوندیاں نہیں جواب دینا، ساڈا رب نے جوڑنا جوڑیا ای۔

خطاں چٹھیاں اتے سنیہاں تے، کسے لُٹیا مال نہ موڑیا ای۔

جائے بھائیاں بھابیاں پاس جم جم، کسے ناہیوں ہٹکیا ہوڑیا ای۔

وارث ؔ شاہ سیالاں دے باغ وچوں، ایس پھل گلاب دا توڑیا ای۔

ਘਰ ਆਈਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਕੌਣ ਮੋੜੇ, ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹ ਪਿੰਡੋਂ ਕਿਸੇ ਟੋਰਿਆ ਈ।

ਅਸਾਂ ਜਿਉਂਦਿਆਂ ਨਹੀਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ, ਸਾਡਾ ਰੱਬ ਨੇ ਜੋੜਨਾ ਜੋੜਿਆ ਈ।

ਖ਼ਤਾਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਲੁਟਿਆ ਮਾਲ ਨਾ ਮੋੜਿਆ ਈ।

ਜਾਏ ਭਾਈਆਂ ਭਾਬੀਆਂ ਪਾਸ ਜਮ ਜਮ, ਕਿਸੇ ਨਾਹੀਉਂ ਹਟਕਿਆ ਹੋੜਿਆ ਈ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਸਿਆਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਸਾਂ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਤੋੜਿਆ ਈ।

ghar aaeeaan daulatan kaun morre, koee bannh pindon kise toriaa ee.

asan jiundiaan nahin javab dena, sada rabb ne jorrana jorriaa ee.

khatan chitthiaan ate sunehiaan te, kise lutiaa mal na morriaa ee.

jae bhaeeaan bhabiaan pas jam jam, kise nahiun hatakiaa horriaa ee.

varis shah siaalan de bagh vicchon, asan phull gulab da torriaa ee.