ਚੂਚਕ ਦਾ ਉੱਤਰ

چوچک سیال نے لکھیا رانجھیاں نوں، نڈھی ہیر دا چاک اوہ منڈڑا جے۔

سارا پنڈ ڈردا اوس چاک کولوں، سرماہیاں دے اوہدا کنڈڑا جے۔

اساں جٹ ہے جان کے چاک لایا، دئیے تراہ جے جانیے گنڈڑا جے۔

ایہہ گبھرو گھروں کیوں کڈھیو، جے لنگا نہیں کم چور نہ ٹنڈڑا جے۔

سر سوہندیاں بودیاں نڈھڑے دے، کنیں لاڈلے دے بنے بُندڑا جے۔

وارثؔ شاہ نہ کسے نوں جان دا ہے، پاس ہیر دے رات دینہہ ہنڈڑا جے۔

ਚੂਚਕ ਸਿਆਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਰਾਂਝਿਆਂ ਨੂੰ, ਨੱਢੀ ਹੀਰ ਦਾ ਚਾਕ ਉਹ ਮੁੰਡੜਾ ਜੇ।

ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਡਰਦਾ ਓਸ ਚਾਕ ਕੋਲੋਂ, ਸਿਰ ਮਾਹੀਆਂ ਦੇ ਓਹਦਾ ਕੁੰਡੜਾ ਜੇ।

ਅਸਾਂ ਜਟ ਹੈ ਜਾਣ ਕੇ ਚਾਕ ਲਾਇਆ, ਦੇਈਏ ਤਰਾਹ ਜੇ ਜਾਣੀਏ ਗੁੰਡੜਾ ਜੇ।

ਇਹ ਗੱਭਰੂ ਘਰੋਂ ਕਿਉਂ ਕਢਿਆ ਜੇ, ਲੰਙਾ ਨਹੀਂ ਕੰਮਚੋਰ ਨਾ ਟੁੰਡੜਾ ਜੇ।

ਸਿਰ ਸੋਂਹਦੀਆਂ ਬੋਦੀਆਂ ਨੱਢੜੇ, ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਲਾਡਲੇ ਦੇ ਬਣੇ ਬੁੰਦੜਾ ਜੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਸ ਹੀਰ ਦੇ ਰਾਤ ਦਿੰਹੁ ਹੁੰਦੜਾ ਜੇ।

chuchak siaal ne likhiaa ranjhiaan nun, naddhi hir da chak uh mundarra je.

sara pind darada os chak kolon, sir mahiaan de ohada kundarra je.

asan jat hai jan ke chak laiaa, deeee tarah je janie gundarra je.

ih gabbharu gharon kiun kadhiaa je, lanna nahin kanmachor na tundarra je.

sir sonhadiaan bodiaan naddharre, de kannin ladale de bane bundarra je.

varis shah na kise nun janada hai, pas hir de rat dinhu hundarra je.