ਸਿਆਲਾਂ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ

کڑیاں سد کے پینچاں نے پچھ کیتی، لنگا کاس تھوں ڈھاہ کے ماریا جے۔

اینویں باجھ تقصیر گناہ ماریا، اکے کوئی گناہ نتاریا جے۔

حال حال کرے پر ہے وچ بیٹھا، ایڈا قہر تے خون گزاریا جے۔

کہو کون تقصیر فقیر اندر، پھڑے چور وانگوں گھٹ ماریا جے۔

جھگی ساڑ کے مار کے بھن بھانڈے، ایس فقر نوں مار اتاریا جے۔

وارث ؔ شاہ میاں پچھو لڑکیاں نوں، اگ لاء فقیر کیوں ساڑیا جے۔

ਕੁੜੀਆਂ ਸਦ ਕੇ ਪੈਂਚਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛ ਕੀਤੀ, ਲੰਙਾ ਕਾਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜੇ।

ਐਵੇਂ ਬਾਝ ਤਕਸੀਰ ਗੁਨਾਹ ਲੁਟਿਆ, ਇੱਕੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਿਤਾਰਿਆ ਜੇ।

ਹਾਲ ਹਾਲ ਕਰੇ ਪਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਏਡਾ ਕਹਿਰ ਤੇ ਖ਼ੂਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਜੇ।

ਕਹੋ ਕੌਣ ਤਕਸੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਅੰਦਰ, ਫੜੇ ਚੋਰ ਵਾਂਗੂੰ ਘੁਟ ਮਾਰਿਆ ਜੇ।

ਝੁੱਗੀ ਸਾੜ ਕੇ ਮਾਰ ਕੇ ਭੰਨ ਭਾਂਡੇ, ਏਸ ਫ਼ਕਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਉਤਾਰਿਆ ਜੇ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਮੀਆਂ ਪੁੱਛੇ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਲਾ ਫ਼ਕੀਰ ਕਿਉਂ ਸਾੜਿਆ ਜੇ।

kurriaan sad ke painchan ne pucchh kiti, lanna kas nun dhah ke mariaa je.

aiven bajh takasir gunah lutiaa, ikke koee gunah nitariaa je.

hal hal kare parhe vicch baitha, eda kahir te khun guzariaa je.

kaho kaun takasir fakir andar, pharre chor vangun ghut mariaa je.

jhuggi sarr ke mar ke bhann bhande, es fakar nun mar utariaa je.

varis shah miaan pucchhe larrakiaan nun, agg la fakir kiun sarriaa je.