ਕੈਦੋਂ ਦਾ ਸਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ

کیدو آء کے آکھدا سوہریو وو، میتھوں کون چنگا مت دیسیا او۔

مہیں موہیاں تے نالے سیال مُٹھے، اَج کل وگاڑ کریسیا او۔

ایہہ نِت دا پیار نہ جائے خالی، پنج گڈ دا پاس نہ ویسیا او۔

ستھوں مار سیالاں نے گل ٹالی، پرہاں چھڈ جھیڑا بہو بھیسیا او۔

رگ اِک ودھیک ہے لنگیاں دِی، کِرت گِھن فرفیج ملکھیسیا او۔

ਕੈਦੋ ਆਇਕੇ ਆਖਦਾ ਸੌਹਰਿਓ ਵੋ, ਮੈਥੋਂ ਕੌਣ ਚੰਗਾ ਮੱਤ ਦੇਸੀਆ ਵੋਇ।

ਮਹੀਂ ਮੋਹੀਆਂ ਤੇ ਨਾਲੇ ਸਿਆਲ ਮੁਠੇ, ਅੱਜ ਕਲ ਵਿਗਾੜ ਕਰੇਸੀਆ ਵੋਇ।

ਇਹ ਨਿਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾ ਜਾਏ ਖ਼ਾਲੀ, ਪਿੰਜ ਗੱਡ ਦਾ ਪਾਸ ਨਾ ਵੈਸੀਆ ਵੋਇ।

ਸੱਥੋਂ ਮਾਰ ਸਿਆਲਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਟਾਲੀ, ਪਰ੍ਹਾ ਛੱਡ ਝੇੜਾ ਬਹੁ ਭੇਸੀਆ ਵੋਇ।

ਰਗ ਇੱਕ ਵਧੀਕ ਹੈ ਲੰਙਿਆਂ ਦੀ, ਕਿਰਤਘਣ ਫ਼ਰਫ਼ੇਜ਼ ਮਲਘੇਸੀਆ ਵੋਇ।

kaido aaike aakhada sauhario vo, maithon kaun changa matt desiaa voi.

mahin mohiaan te nale siaal muthe, ajj kal vigarr karesiaa voi.

ih nit da piaar na jae khali, pinj gadd da pas na vaisiaa voi.

satthon mar siaalan ne gall tali, parha chhadd jherra bahu bhesiaa voi.

rag ikk vadhik hai lanniaan di, kirataghan farafez malaghesiaa voi.