ਹੀਰ

اماں چاک بیلے اسیں پینگھ پینگھاں، کیہے غیب دے طوطیے بولنی ہیں۔

گندا بہت ملھوک منہ جھوٹھڑے دا، ایڈا جھوٹھ پہاڑ کیوں تولنی ہیں۔

شعلہ نال گلاب تیار کیتا، وچ پیاز کیوں جھوٹھدا گھولنی ہیں۔

گدّاں کسے دی نہیں چراآندی، دانی ہوئی کے غیب کیوں بولنی ہیں۔

اَن سنیاں نوں چاء سنایائی، موئے ناگ وانگوں وِس گھولنی ہیں۔

وارثؔ شاہ گناہ کیہ اساں کِیتا، ایڈے غیب طوفان کیوں تولنی ہیں۔

ਅੰਮਾਂ ਚਾਕ ਬੇਲੇ ਅਸੀਂ ਪੀਂਘ ਪੀਂਘਾਂ, ਕੈਸੇ ਗ਼ੈਬ ਦੇ ਤੂਤੀਏੇ ਬੋਲਨੀ ਹੈਂ।

ਗੰਦਾ ਬਹੁਤ ਮਲੂਕ ਮੂੰਹ ਝੂਠੜੇ ਦਾ, ਐਡਾ ਝੂਠ ਪਹਾੜ ਕਿਉਂ ਤੋਲਨੀ ਹੈਂ।

ਸ਼ੁਲਾ ਨਾਲ ਗੁਲਾਬ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਵਿੱਚ ਪਿਆਜ਼ ਕਿਊਂ ਝੂਠ ਦਾ ਘੋਲਨੀ ਹੈਂ।

ਗਦਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਚੁਰਾ ਆਂਦੀ, ਦਾਨੀ ਹੋਇਕੇ ਗ਼ੈਬ ਕਿਉਂ ਬੋਲਨੀ ਹੈਂ।

ਅਣਸੁਣਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾ ਸੁਣਾਇਆ ਈ, ਮੋਏ ਨਾਗ਼ ਵਾਂਗੂੰ ਵਿਸ ਘੋਲਨੀ ਹੈਂ।

ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਗੁਨਾਹ ਕੀ ਅਸਾਂ ਕੀਤਾ, ਏਡੇ ਗ਼ੈਬ ਤੂਫਾਨ ਕਿਉਂ ਤੋਲਨੀ ਹੈਂ।

anman chak bele asin pingh pinghan, kaise ghaib de tutiee bolani hain.

ganda bahut maluk munh jhutharre da, aida jhuth paharr kiun tolani hain.

shula nal gulab tiaar kita, vicch piaaz kioon jhuth da gholani hain.

gadan kise di nahin chura aandi, dani hoike ghaib kiun bolani hain.

anasuniaan nun cha sunaiaa ee, moe nagh vangun vis gholani hain.

varis shah gunah ki asan kita, ede ghaib tuphan kiun tolani hain.