ਹਜ਼ਰਤ ਯਾਕੂਬ ਦਾ ਚਲਾਣਾ ਕਰਨਾ

مڑ ناکا دھر قدم پچھاڑی، چل ول دیس پراݨے ۔

سفری نے مڑ وطنی جاندے، جتّھ ہمیش ٹکاݨے ۔

.........................................................

نہیں وفا وچ بعد-بہاریں، پئیاں جگت پکاراں ۔

سدا ن باغیں بلبل بولے، سدا ن باغ بہاراں ۔

.........................................................

حکم ہویا جاہ جبرائیلا، پاس نبی کنیانی ۔

دے خبراں دن نیڑے آئے، چھوڑ وسیواں فانی ۔

چھوڑ مصر چلّ ول کنانے، جتّھے وڈّے سمائے ۔

تن تنہا اسواری ناکا، ہور ن نال لے جائے ۔

......................................................

چل پیغام جنابوں آیا، دنیاں چھوڑ نکاری ۔

چل ول ملݨ دیاں آساں، حکم ہویا غفاری ۔

..........................................................

یوسف تائیں سد پدر نے، حکموں خبر سݨائی ۔

فرزندا شہنشاہ طرفوں، میں ول چٹّھی آئی ۔

......................................................

توں فرزندا دائم وسّیں، جنّت دے گلزاریں ۔

دن کائی ہݨ پیا وچھوڑا، دل تھیں ن وساریں ۔

.......................................................

یوسف عرض کرے میں تینوں، ملاں اگے یا ناہیں ۔

نبی کہے ہر مومن تائیں، مومن ملے اگاہیں ۔

.......................................................

مینوں حکم ہویا کنانے، مصر ہسّے تیں آیا ۔

مالک میرے میرے تائیں، ایہا حکم پہونچایا ۔

ایہہ گل کہ منگوائی ناکا، کیتی ترت سواری ۔

لے چل مینوں وچ کنانے، حکم گیا ہو زاری ۔

یوسف روندا گیا پچھاڑی، زخم دلے وچ کاری ۔

ہتّھیں ٹور مڑے سبھ بیٹے، کردے گریازاری ۔

...........................................................

تے یعقوب گیا اٹّھ اک ول، قبر ڈٹّھی وچ راہے ۔

ازفر مشک انبر دی بووں، جوش جھلیندے آہے ۔

مرد ڈٹّھا اک سوہݨی صورت، آہا قبر کنارے ۔

سوہݨی قبر کہو کہ کسدی، نبی سوال گزارے ۔

اوس کہیا اک نبی خدا دا، فہم بلند رکھاوے ۔

تے اوہ مرد پیارا رب دا، اس قبرے وچ آوے ۔

ہتّھ اٹھا یعقوب نبی نے، عرض کیتی دربارے ۔

یا رب قبر ایہا میں لبّھے، ہووݨ مقصد سارے۔

ہاتف کرے پکارا وڈّا، نبی سݨے خود کنّی ۔

رہمت نال نبیا تیری، عرض جنابے منّی ۔

شاد ہویا پیغمبر سݨ کے، خوشی مرادوں پائی ۔

آہا مرد جو حاضر اوتھے، ازرائیل ایہائی ۔

......................................................

حکموں جبرائیل مصر وچ، اوویں خبر پہونچائی ۔

اے یوسف یعقوب جہانوں، کر کے کوچ گیا ای ۔

......................................................

کتنے روز مصر دے اندر، رہی دکّھاں دی زاری ۔

صبر پیا دل مدّت پچّھے، کردے شکر-گزاری ۔

اس دنیاں وچ آوݨ-جاوݨ، رہیا طریقا زاری ۔

آخر ہسرت تے پچھتاوا، اوس بزاات بھاری ۔

ਮੁੜ ਨਾਕਾ ਧਰ ਕਦਮ ਪਿਛਾੜੀ, ਚਲ ਵਲ ਦੇਸ ਪੁਰਾਣੇ ।

ਸਫ਼ਰੀ ਨੇ ਮੁੜ ਵਤਨੀ ਜਾਂਦੇ, ਜਿੱਥ ਹਮੇਸ਼ ਟਿਕਾਣੇ ।

.........................................................

ਨਹੀਂ ਵਫ਼ਾ ਵਿਚ ਬਾਦ-ਬਹਾਰੀਂ, ਪਈਆਂ ਜਗਤ ਪੁਕਾਰਾਂ ।

ਸਦਾ ਨ ਬਾਗ਼ੀਂ ਬੁਲਬੁਲ ਬੋਲੇ, ਸਦਾ ਨ ਬਾਗ਼ ਬਹਾਰਾਂ ।

.........................................................

ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਜਾਹ ਜਬਰਾਈਲਾ, ਪਾਸ ਨਬੀ ਕਨਿਆਨੀ ।

ਦੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਛੋੜ ਵਸੇਵਾਂ ਫ਼ਾਨੀ ।

ਛੋੜ ਮਿਸਰ ਚੱਲ ਵਲ ਕਨਆਨੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਸਮਾਏ ।

ਤਨ ਤਨਹਾ ਅਸਵਾਰੀ ਨਾਕਾ, ਹੋਰ ਨ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਏ ।

......................................................

ਚਲ ਪੈਗ਼ਾਮ ਜਨਾਬੋਂ ਆਇਆ, ਦੁਨੀਆਂ ਛੋੜ ਨਕਾਰੀ ।

ਚਲ ਵਲ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ, ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਗ਼ੁਫ਼ਾਰੀ ।

..........................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਸਦ ਪਿਦਰ ਨੇ, ਹੁਕਮੋਂ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ ।

ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾ ਸ਼ਹਨਸ਼ਾਹ ਤਰਫ਼ੋਂ, ਮੈਂ ਵਲ ਚਿੱਠੀ ਆਈ ।

......................................................

ਤੂੰ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾ ਦਾਇਮ ਵੱਸੇਂ, ਜੱਨਤ ਦੇ ਗੁਲਜ਼ਾਰੀਂ ।

ਦਿਨ ਕਾਈ ਹੁਣ ਪਿਆ ਵਿਛੋੜਾ, ਦਿਲ ਥੀਂ ਨ ਵਿਸਾਰੀਂ ।

.......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮਿਲਾਂ ਅਗੇ ਯਾ ਨਾਹੀਂ ।

ਨਬੀ ਕਹੇ ਹਰ ਮੋਮਨ ਤਾਈਂ, ਮੋਮਨ ਮਿਲੇ ਅਗਾਹੀਂ ।

.......................................................

ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਕਨਆਨੇ, ਮਿਸਰ ਹਿੱਸੇ ਤੈਂ ਆਇਆ ।

ਮਾਲਿਕ ਮੇਰੇ ਮੇਰੇ ਤਾਈਂ, ਏਹਾ ਹੁਕਮ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ।

ਇਹ ਗਲ ਕਹ ਮੰਗਵਾਈ ਨਾਕਾ, ਕੀਤੀ ਤੁਰਤ ਸਵਾਰੀ ।

ਲੈ ਚਲ ਮੈਨੂੰ ਵਿਚ ਕਨਆਨੇ, ਹੁਕਮ ਗਇਆ ਹੋ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਰੋਂਦਾ ਗਇਆ ਪਛਾੜੀ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਕਾਰੀ ।

ਹੱਥੀਂ ਟੋਰ ਮੁੜੇ ਸਭ ਬੇਟੇ, ਕਰਦੇ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

...........................................................

ਤੇ ਯਾਕੂਬ ਗਇਆ ਉੱਠ ਇਕ ਵਲ, ਕਬਰ ਡਿੱਠੀ ਵਿਚ ਰਾਹੇ ।

ਅਜ਼ਫ਼ਰ ਮੁਸ਼ਕ ਅੰਬਰ ਦੀ ਬੂਓਂ, ਜੋਸ਼ ਝੁਲੇਂਦੇ ਆਹੇ ।

ਮਰਦ ਡਿੱਠਾ ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ, ਆਹਾ ਕਬਰ ਕਿਨਾਰੇ ।

ਸੋਹਣੀ ਕਬਰ ਕਹੋ ਕਹ ਕਿਸਦੀ, ਨਬੀ ਸਵਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਉਸ ਕਹਿਆ ਇਕ ਨਬੀ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ, ਫ਼ਹਮ ਬੁਲੰਦ ਰਖਾਵੇ ।

ਤੇ ਉਹ ਮਰਦ ਪਿਆਰਾ ਰੱਬ ਦਾ, ਇਸ ਕਬਰੇ ਵਿਚ ਆਵੇ ।

ਹੱਥ ਉਠਾ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਨੇ, ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਯਾ ਰੱਬ ਕਬਰ ਏਹਾ ਮੈਂ ਲੱਭੇ, ਹੋਵਣ ਮਕਸਦ ਸਾਰੇ।

ਹਾਤਿਫ਼ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰਾ ਵੱਡਾ, ਨਬੀ ਸੁਣੇ ਖ਼ੁਦ ਕੰਨੀ ।

ਰਹਮਤ ਨਾਲ ਨਬੀਆ ਤੇਰੀ, ਅਰਜ਼ ਜਨਾਬੇ ਮੰਨੀ ।

ਸ਼ਾਦ ਹੋਇਆ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮੁਰਾਦੋਂ ਪਾਈ ।

ਆਹਾ ਮਰਦ ਜੋ ਹਾਜ਼ਿਰ ਓਥੇ, ਅਜ਼ਰਾਈਲ ਏਹਾਈ ।

......................................................

ਹੁਕਮੋਂ ਜਬਰਾਈਲ ਮਿਸਰ ਵਿਚ, ਓਵੇਂ ਖ਼ਬਰ ਪਹੁੰਚਾਈ ।

ਐ ਯੂਸੁਫ਼ ਯਾਕੂਬ ਜਹਾਨੋਂ, ਕਰ ਕੇ ਕੂਚ ਗਇਆ ਈ ।

......................................................

ਕਿਤਨੇ ਰੋਜ਼ ਮਿਸਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਰਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਸਬਰ ਪਇਆ ਦਿਲ ਮੁੱਦਤ ਪਿੱਛੇ, ਕਰਦੇ ਸ਼ੁਕਰ-ਗੁਜ਼ਾਰੀ ।

ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਆਵਣ-ਜਾਵਣ, ਰਹਿਆ ਤਰੀਕਾ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਆਖ਼ਿਰ ਹਸਰਤ ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ, ਉਸ ਬਜ਼ਾਅਤ ਭਾਰੀ ।

murr naka dhar kadam pichharri, chal val des purane .

safari ne murr vatani jande, jitth hamesh tikane .

.........................................................

nahin vafa vich bad-baharin, peeaan jagat pukaran .

sada n baghin bulabul bole, sada n bagh baharan .

.........................................................

hukam hoiaa jah jabaraeela, pas nabi kaniaani .

de khabaran din nerre aae, chhorr vasevan fani .

chhorr misar chall val kanaane, jitthe vadde samae .

tan tanaha asavari naka, hor n nal lai jae .

......................................................

chal paigham janabon aaiaa, duniaan chhorr nakari .

chal val milan diaan aasan, hukam hoiaa ghufari .

..........................................................

yusuf taeen sad pidar ne, hukamon khabar sunaee .

farazanda shahanashah tarafon, main val chitthi aaee .

......................................................

tun farazanda daim vassen, jannat de gulazarin .

din kaee hun piaa vichhorra, dil thin n visarin .

.......................................................

yusuf araz kare main tainun, milan age ya nahin .

nabi kahe har moman taeen, moman mile agahin .

.......................................................

mainun hukam hoiaa kanaane, misar hisse tain aaiaa .

malik mere mere taeen, eha hukam pahunchaiaa .

ih gal kah mangavaee naka, kiti turat savari .

lai chal mainun vich kanaane, hukam giaa ho zari .

yusuf ronda giaa pachharri, zakham dile vich kari .

hatthin tor murre sabh bete, karade girayazari .

...........................................................

te yakub giaa utth ik val, kabar ditthi vich rahe .

azafar mushak anbar di buon, josh jhulende aahe .

marad dittha ik sohani surat, aaha kabar kinare .

sohani kabar kaho kah kisadi, nabi saval guzare .

us kahiaa ik nabi khuda da, faham buland rakhave .

te uh marad piaara rabb da, is kabare vich aave .

hatth utha yakub nabi ne, araz kiti darabare .

ya rabb kabar eha main labbhe, hovan makasad sare.

hatif kare pukara vadda, nabi sune khud kanni .

rahamat nal nabiaa teri, araz janabe manni .

shad hoiaa paighanbar sun ke, khushi muradon paee .

aaha marad jo hazir othe, azaraeel ehaee .

......................................................

hukamon jabaraeel misar vich, oven khabar pahunchaee .

ai yusuf yakub jahanon, kar ke kuch giaa ee .

......................................................

kitane roz misar de andar, rahi dukkhan di zari .

sabar piaa dil muddat picchhe, karade shukar-guzari .

is duniaan vich aavan-javan, rahiaa tarika zari .

aakhir hasarat te pachhatava, us bazaat bhari .