ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਹਾਲ

آ جبرائیل خدا دے حکموں، بااد سلام سݨایا ۔

برساں ست گئیاں رہ یوسف، حکم الٰہی آیا ۔

اس دنیاں وچ توں ست برساں، رہسیں ہور پیارے ۔

پتّ پوتے توں اکّھیں ویکھے، جاں لگ چھے سو سارے ۔

..................................................

مسلماناں نوں لے کے یوسف، شہروں باہر آیا ۔

مصروں دس کوہ نام ہرم دھر، شہر نواں اک پایا ۔

.......................................................

وسّے ہرم وچ ایش خوشی تھیں، تے ست سال وہائے ۔

پاس زلیخا ملک-مکرب، مرگ پیام لیائے ۔

وقت نزا دا حاضر ہویا، آݨ زلیخا تائیں ۔

بہت خوشی غم تھوڑھا دل تے، متّھے نقش رزائیں ۔

یوسف دا اک درد وچھوڑا، داغ جگر لے چلّی ۔

اے مہبوب تیری میں بندی، تیں تھیں رہی اکلّی ۔

.........................................................

چالی روز رہیا وچ غم دے، حال فراق اویہا ۔

جبرائیل سلام لیایا، آندوس مرگ سنیہا ۔

افراہیم سدھایا یوسف، گل وچ لے فرمایا ۔

اے فرزندا مرنے ویلا، اج میرے تے آیا ۔

........................................................

جیوں جیوں حکم الٰہی آوے، اوویں کریں تیاری ۔

حکمے باجھ ن کرنا کائی، کہیوس چھیکڑ واری ۔

تنّ بھرے ساہ ایہہ گلّ کہ کے، بدن گیا رہ خالی ۔

نکل روح گئی وچ جنّت، حکم خدا دا آلی ۔

افراہیم سݨے اسمانوں، پایا بلند پکارا ۔

یوسف تائیں، غسل کفن کر، لبّھو نہر کنارا ۔

.........................................................

مل خشبو کفن دے لوکاں، پڑھی نماز جنازا ۔

افراہیمو دوجی واری، پیا بلند آوازا ۔

وچ نہر دے گور پدر دی، ویکھ دسّے تیں تائیں ۔

ڈٹھوس پاݨی پاٹ گیائی، خشک گئیاں کھلھ جائیں ۔

کندھاں وانگ کھلوتا پاݨی، رہیا چار چوپھیرے ۔

تھلّے ندی نمونا قبروں، آیا نظر تھلیرے ۔

سی تابوت سفید پتّھر دا، تس وچ یوسف پایا ۔

درجاں میل ندی دے تھلّے، فرزنداں دفنایا ۔

لوک ہٹے پھر اوویں ملیا، پاݨی نہر چوپھیروں ۔

گم نشان قبر دا ہویا، پاݨی دے گھمّگھیروں ۔

.......................................................

اک سو تے پچونجا برساں، یوسف عمر گزاری ۔

اس دنیاں وچ سختی نرمی، جو گزری سر بھاری ۔

......................................................

ایہہ دنیاں ہے جادو خانا، ول چھل نال بلاوے ۔

دل لائے وچ اس دے غافل، جاوݨ یاد ن آوے ۔

........................................................

نازک بدن گلاں دے دستے، خاکوں باہر آئے ۔

نکّے نکّے کر پھیر خزاں نے، توڑ زمین رلائے ۔

......................................................

جیوں سفنے کسے شاہی پائی، چشم کھلھی ہتّھ خالی ۔

ایویں نال تیرے تک اے دل، نسبت دنیاں والی ۔

.......................................................

آلمپری غلام رسولا، تیریاں عرض دوائیں ۔

جے ول فضل وگݨ دن راتیں، سو خوشیاں تدھ تائیں ۔

........................................................

جاں موسا پیغمبر ہو کے، شہر مصر وچ آیا ۔

یوسف تائیں کڈّھ ندی تھیں، اللہ حکم پہونچایا ۔

لے تابوت دفن کر جا کے، وچ زمیں کنانے ۔

دادے باپ جتھائیں اوس دے، لے چل ات مکانے ۔

موسا عرض کرے یا خالک، مینوں دسّ نشانی ۔

یوسف دا تابوت کتھائیں، اندر ندی نہانی ۔

حکم ہویا یعقوب نبی دی، پوتی سارہ ناموں ۔

اوس تھیں پچّھ اجے اوہ زندی، دسّے پتا مکاموں ۔

سارہ کولوں حضرت موسا، آݨ نشان پچھایا ۔

تیرے باجھ ن کوئی جاݨے، حکم الٰہی آیا ۔

شرت میری فرماوے سارہ، منّ لویں میں دسّاں ۔

تیرے جیڈ مراتب پاواں، جا جنّت وچ وسّاں ۔

موسا عرض کرے دربارے، مالم تدّھ خدایا ۔

فضل کراں میں سارہ اتّے، حکم جنابوں آیا ۔

سݨ خشخبری گئی اٹھ سارہ، دسّے پتا نشانی ۔

اس جاگھا وچ چاچا میرا، یوسف آپ نہانی ۔

حضرت موسا پاݨی اتّے، آسا آݨ لگایا ۔

پاݨی پاٹ ہویا دو طرفے، خشک تھلّا دس آیا ۔

دس پیا تابوت میانوں، موسا کڈّھ لیایا ۔

وچ کنان گیا لے مصروں، پاس پدر دفنایا ۔

پشتاں چار پیغمبر چارے، دفن ہوئے کنانے ۔

ایہا حالا یوسف والا، آیا وچ بیانے ۔

کسّے دی سماپتی بارے

جس دن میں آغاز کسّے تے، اسم اللہ دا پڑھیا ۔

باراں سو تے نوّے ہجری، سال مبارک چڑھیا ۔

سارا ماہ مہرم مینوں، وچ تسنیف وہایا ۔

اج اخیر مہرم سندی، جاں مقصد ہتّھ آیا ۔

'اہسنل کسس' دھر نام کسّے دا، میں لکھیا تنّ واری ۔

پورا سال ہویا تسنیفے، نال ربے دی یاری ۔

چھے ہزار چھیاسٹھ چھے سو، بینتاں گݨتی آئیاں ۔

ناکس شیار کمال ہکائک، رب دیاں بے پرواہیاں ۔

........................................................

پکڑ قلم بھر عشق النبا، ورکاں وچ وگائی ۔

رخت جلے وچ سوز برہوں دے، ویکھ رہݨ سودائی ۔

اصل بیانوں وچ سخن دے، میں ن گلّ رلائی ۔

صورت یوسف دی تفسیروں، سچّی گلّ سݨائی ۔

.................................................

یا رب لکھݨے پڑھنے والے، رہݨ ن فضلوں خالی ۔

بخش ربا میں عیبی بندا، آیا درے سوالی ۔

فضل کریں تے بخشیں سانوں، تونہیں بخشݨ ہارا ۔

ماں پیو تے استاداں بھائیاں، بخش امن چھٹکارا ۔

سانوں فضل تیرے دی یا رب، آس دلاں وچ بھاری ۔

دیہ کلمہ توہید نزا وچ، سانوں جاندی واری ۔

..........................ات.............................

نوٹ=قصہ لمّیرا ہوݨ کرکے کیول چوݨویں بند لئے

گئے ہن، پرنتو کسے دی چال بݨائی رکّھݨ دی پوری

کوشش کیتی گئی ہے ۔

ਆ ਜਬਰਾਈਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮੋਂ, ਬਾਅਦ ਸਲਾਮ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਬਰਸਾਂ ਸਤ ਗਈਆਂ ਰਹ ਯੂਸੁਫ਼, ਹੁਕਮ ਇਲਾਹੀ ਆਇਆ ।

ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਤ ਬਰਸਾਂ, ਰਹਸੇਂ ਹੋਰ ਪਿਆਰੇ ।

ਪੁੱਤ ਪੋਤੇ ਤੂੰ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਲਗ ਛੇ ਸੌ ਸਾਰੇ ।

..................................................

ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਸ਼ਹਰੋਂ ਬਾਹਿਰ ਆਇਆ ।

ਮਿਸਰੋਂ ਦਸ ਕੋਹ ਨਾਮ ਹਰਮ ਧਰ, ਸ਼ਹਰ ਨਵਾਂ ਇਕ ਪਾਇਆ ।

.......................................................

ਵੱਸੇ ਹਰਮ ਵਿਚ ਐਸ਼ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਥੀਂ, ਤੇ ਸਤ ਸਾਲ ਵਿਹਾਏ ।

ਪਾਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਮਲਕ-ਮੁਕਰਬ, ਮਰਗ ਪਯਾਮ ਲਿਆਏ ।

ਵਕਤ ਨਜ਼ਅ ਦਾ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੋਇਆ, ਆਣ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ ।

ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਗ਼ਮ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਿਲ ਤੇ, ਮੱਥੇ ਨਕਸ਼ ਰਜ਼ਾਈਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਇਕ ਦਰਦ ਵਿਛੋੜਾ, ਦਾਗ਼ ਜਿਗਰ ਲੈ ਚੱਲੀ ।

ਐ ਮਹਬੂਬ ਤੇਰੀ ਮੈਂ ਬੰਦੀ, ਤੈਂ ਥੀਂ ਰਹੀ ਇਕੱਲੀ ।

.........................................................

ਚਾਲੀ ਰੋਜ਼ ਰਹਿਆ ਵਿਚ ਗ਼ਮ ਦੇ, ਹਾਲ ਫ਼ਿਰਾਕ ਅਵੇਹਾ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਸਲਾਮ ਲਿਆਇਆ, ਆਂਦੋਸੁ ਮਰਗ ਸਨੇਹਾ ।

ਇਫ਼ਰਾਹੀਮ ਸਿਧਾਇਆ ਯੂਸੁਫ਼, ਗਲ ਵਿਚ ਲੈ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਐ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾ ਮਰਨੇ ਵੇਲਾ, ਅਜ ਮੇਰੇ ਤੇ ਆਇਆ ।

........................................................

ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਹੁਕਮ ਇਲਾਹੀ ਆਵੇ, ਓਵੇਂ ਕਰੇਂ ਤਿਆਰੀ ।

ਹੁਕਮੇ ਬਾਝ ਨ ਕਰਨਾ ਕਾਈ, ਕਹਿਓਸ ਛੇਕੜ ਵਾਰੀ ।

ਤਿੰਨ ਭਰੇ ਸਾਹ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹ ਕੇ, ਬਦਨ ਗਇਆ ਰਹ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਨਿਕਲ ਰੂਹ ਗਈ ਵਿਚ ਜੱਨਤ, ਹੁਕਮ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ ਆਲੀ ।

ਇਫ਼ਰਾਹੀਮ ਸੁਣੇ ਅਸਮਾਨੋਂ, ਪਾਇਆ ਬਲੰਦ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਗ਼ੁਸਲ ਕਫ਼ਨ ਕਰ, ਲੱਭੋ ਨਹਰ ਕਨਾਰਾ ।

.........................................................

ਮਲ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਕਫ਼ਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਪੜ੍ਹੀ ਨਮਾਜ਼ ਜਨਾਜ਼ਾ ।

ਇਫ਼ਰਾਹੀਮੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ, ਪਇਆ ਬਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ਾ ।

ਵਿਚ ਨਹਰ ਦੇ ਗੋਰ ਪਿਦਰ ਦੀ, ਵੇਖ ਦਿੱਸੇ ਤੈਂ ਤਾਈਂ ।

ਡਿਠੋਸੁ ਪਾਣੀ ਪਾਟ ਗਇਆਈ, ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਗਈਆਂ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਈਂ ।

ਕੰਧਾਂ ਵਾਂਗ ਖਲੋਤਾ ਪਾਣੀ, ਰਹਿਆ ਚਾਰ ਚੌਫੇਰੇ ।

ਥੱਲੇ ਨਦੀ ਨਮੂਨਾ ਕਬਰੋਂ, ਆਇਆ ਨਜ਼ਰ ਥਲੇਰੇ ।

ਸੀ ਤਾਬੂਤ ਸਫ਼ੇਦ ਪੱਥਰ ਦਾ, ਤਿਸ ਵਿਚ ਯੂਸੁਫ਼ ਪਾਇਆ ।

ਦਰਜਾਂ ਮੇਲ ਨਦੀ ਦੇ ਥੱਲੇ, ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾਂ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ।

ਲੋਕ ਹਟੇ ਫਿਰ ਓਵੇਂ ਮਿਲਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਹਰ ਚੌਫੇਰੋਂ ।

ਗੁਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਬਰ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੰਮਘੇਰੋਂ ।

.......................................................

ਇਕ ਸੌ ਤੇ ਪਚਵੰਜਾ ਬਰਸਾਂ, ਯੂਸੁਫ਼ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ।

ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਖ਼ਤੀ ਨਰਮੀ, ਜੋ ਗੁਜ਼ਰੀ ਸਿਰ ਭਾਰੀ ।

......................................................

ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ ਜਾਦੂ ਖ਼ਾਨਾ, ਵਲ ਛਲ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵੇ ।

ਦਿਲ ਲਾਏ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਗ਼ਾਫ਼ਿਲ, ਜਾਵਣ ਯਾਦ ਨ ਆਵੇ ।

........................................................

ਨਾਜ਼ਿਕ ਬਦਨ ਗੁਲਾਂ ਦੇ ਦਸਤੇ, ਖ਼ਾਕੋਂ ਬਾਹਿਰ ਆਏ ।

ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਕਰ ਫੇਰ ਖ਼ਿਜ਼ਾਂ ਨੇ, ਤੋੜ ਜ਼ਮੀਨ ਰੁਲਾਏ ।

......................................................

ਜਿਉਂ ਸੁਫ਼ਨੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਾਈ, ਚਸ਼ਮ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੱਥ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਏਵੇਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਤਕ ਐ ਦਿਲ, ਨਿਸਬਤ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲੀ ।

.......................................................

ਆਲਮਪੁਰੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਅਰਜ਼ ਦੁਆਈਂ ।

ਜੇ ਵਲ ਫ਼ਜ਼ਲ ਵਗਣ ਦਿਨ ਰਾਤੀਂ, ਸੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਤੁਧ ਤਾਈਂ ।

........................................................

ਜਾਂ ਮੂਸਾ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਹਰ ਮਿਸਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਕੱਢ ਨਦੀ ਥੀਂ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੁਕਮ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ।

ਲੈ ਤਾਬੂਤ ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਚ ਜ਼ਿਮੀਂ ਕਨਆਨੇ ।

ਦਾਦੇ ਬਾਪ ਜਿਥਾਈਂ ਉਸ ਦੇ, ਲੈ ਚਲ ਉਤ ਮਕਾਨੇ ।

ਮੂਸਾ ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਯਾ ਖ਼ਾਲਿਕ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਤਾਬੂਤ ਕਿਥਾਈਂ, ਅੰਦਰ ਨਦੀ ਨਿਹਾਨੀ ।

ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਦੀ, ਪੋਤੀ ਸਾਰਹ ਨਾਮੋਂ ।

ਉਸ ਥੀਂ ਪੁੱਛ ਅਜੇ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦੀ, ਦੱਸੇ ਪਤਾ ਮੁਕਾਮੋਂ ।

ਸਾਰਹ ਕੋਲੋਂ ਹਜ਼ਰਤ ਮੂਸਾ, ਆਣ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੁਛਾਇਆ ।

ਤੇਰੇ ਬਾਝ ਨ ਕੋਈ ਜਾਣੇ, ਹੁਕਮ ਇਲਾਹੀ ਆਇਆ ।

ਸ਼ਰਤ ਮੇਰੀ ਫ਼ਰਮਾਵੇ ਸਾਰਹ, ਮੰਨ ਲਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂ ।

ਤੇਰੇ ਜੇਡ ਮਰਾਤਿਬ ਪਾਵਾਂ, ਜਾ ਜੱਨਤ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂ ।

ਮੂਸਾ ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਦਰਬਾਰੇ, ਮਾਲਮ ਤੁੱਧ ਖ਼ੁਦਾਇਆ ।

ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰਹ ਉੱਤੇ, ਹੁਕਮ ਜਨਾਬੋਂ ਆਇਆ ।

ਸੁਣ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਗਈ ਉਠ ਸਾਰਹ, ਦੱਸੇ ਪਤਾ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ।

ਇਸ ਜਾਗ੍ਹਾ ਵਿਚ ਚਾਚਾ ਮੇਰਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਆਪ ਨਿਹਾਨੀ ।

ਹਜ਼ਰਤ ਮੂਸਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ, ਆਸਾ ਆਣ ਲਗਾਇਆ ।

ਪਾਣੀ ਪਾਟ ਹੋਇਆ ਦੋ ਤਰਫ਼ੇ, ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਥੱਲਾ ਦਿਸ ਆਇਆ ।

ਦਿਸ ਪਇਆ ਤਾਬੂਤ ਮਿਆਨੋਂ, ਮੂਸਾ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ।

ਵਿਚ ਕਨਆਨ ਗਇਆ ਲੈ ਮਿਸਰੋਂ, ਪਾਸ ਪਿਦਰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ।

ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਚਾਰ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਚਾਰੇ, ਦਫ਼ਨ ਹੋਏ ਕਨਆਨੇ ।

ਏਹਾ ਹਾਲਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਵਾਲਾ, ਆਇਆ ਵਿਚ ਬਿਆਨੇ ।

ਕਿੱਸੇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਬਾਰੇ

ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਗ਼ਾਜ਼ ਕਿੱਸੇ ਤੇ, ਇਸਮ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ।

ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਤੇ ਨੱਵੇ ਹਿਜਰੀ, ਸਾਲ ਮੁਬਾਰਿਕ ਚੜ੍ਹਿਆ ।

ਸਾਰਾ ਮਾਹ ਮੁਹਰਮ ਮੈਨੂੰ, ਵਿਚ ਤਸਨੀਫ਼ ਵਿਹਾਇਆ ।

ਅਜ ਅਖ਼ੀਰ ਮੁਹਰਮ ਸੰਦੀ, ਜਾਂ ਮਕਸਦ ਹੱਥ ਆਇਆ ।

'ਅਹਸਨਲ ਕਸਸ' ਧਰ ਨਾਮ ਕਿੱਸੇ ਦਾ, ਮੈਂ ਲਿਖਿਆ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ।

ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਹੋਇਆ ਤਸਨੀਫ਼ੇ, ਨਾਲ ਰੱਬੇ ਦੀ ਯਾਰੀ ।

ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਛਿਆਸਠ ਛੇ ਸੌ, ਬੈਂਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਆਈਆਂ ।

ਨਾਕਿਸ ਸ਼ਿਅਰ ਕਮਾਲ ਹਕਾਇਕ, ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਬੇ ਪਰਵਾਹੀਆਂ ।

........................................................

ਪਕੜ ਕਲਮ ਭਰ ਇਸ਼ਕ ਅਲੰਬਾ, ਵਰਕਾਂ ਵਿਚ ਵਗਾਈ ।

ਰਖ਼ਤ ਜਲੇ ਵਿਚ ਸੋਜ਼ ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ, ਵੇਖ ਰਹਣ ਸੌਦਾਈ ।

ਅਸਲ ਬਿਆਨੋਂ ਵਿਚ ਸੁਖ਼ਨ ਦੇ, ਮੈਂ ਨ ਗੱਲ ਰਲਾਈ ।

ਸੂਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਤਫ਼ਸੀਰੋਂ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ।

.................................................

ਯਾ ਰੱਬ ਲਿਖਣੇ ਪੜ੍ਹਨੇ ਵਾਲੇ, ਰਹਣ ਨ ਫ਼ਜ਼ਲੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਬਖ਼ਸ਼ ਰੱਬਾ ਮੈਂ ਐਬੀ ਬੰਦਾ, ਆਇਆ ਦਰੇ ਸਵਾਲੀ ।

ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਰੀਂ ਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ੀਂ ਸਾਨੂੰ, ਤੂੰਹੇਂ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਹਾਰਾ ।

ਮਾਂ ਪਿਉ ਤੇ ਉਸਤਾਦਾਂ ਭਾਈਆਂ, ਬਖ਼ਸ਼ ਅਮਨ ਛੁਟਕਾਰਾ ।

ਸਾਨੂੰ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੇਰੇ ਦੀ ਯਾ ਰੱਬ, ਆਸ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ।

ਦੇਹ ਕਲਮਾ ਤੌਹੀਦ ਨਜ਼ਅ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਵਾਰੀ ।

..........................ਇਤਿ.............................

ਨੋਟ=ਕਿੱਸਾ ਲੰਮੇਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕੇਵਲ ਚੋਣਵੇਂ ਬੰਦ ਲਏ

ਗਏ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚਾਲ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਪੂਰੀ

ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ।

aa jabaraeel khuda de hukamon, baad salam sunaiaa .

barasan sat geeaan rah yusuf, hukam ilahi aaiaa .

is duniaan vich tun sat barasan, rahasen hor piaare .

putt pote tun akkhin vekhe, jan lag chhe sau sare .

..................................................

musalamanan nun lai ke yusuf, shaharon bahir aaiaa .

misaron das koh nam haram dhar, shahar navan ik paiaa .

.......................................................

vasse haram vich aish khushi thin, te sat sal vihae .

pas zulaikha malak-mukarab, marag payam liaae .

vakat naza da hazir hoiaa, aan zulaikha taeen .

bahut khushi gham thorrha dil te, matthe nakash razaeen .

yusuf da ik darad vichhorra, dagh jigar lai challi .

ai mahabub teri main bandi, tain thin rahi ikalli .

.........................................................

chali roz rahiaa vich gham de, hal firak aveha .

jabaraeel salam liaaiaa, aandosu marag saneha .

ifarahim sidhaiaa yusuf, gal vich lai faramaiaa .

ai farazanda marane vela, aj mere te aaiaa .

........................................................

jiun jiun hukam ilahi aave, oven karen tiaari .

hukame bajh n karana kaee, kahios chhekarr vari .

tinn bhare sah ih gall kah ke, badan giaa rah khali .

nikal ruh gee vich jannat, hukam khuda da aali .

ifarahim sune asamanon, paiaa baland pukara .

yusuf taeen, ghusal kafan kar, labbho nahar kanara .

.........................................................

mal khushabu kafan de lokan, parrhi namaz janaza .

ifarahimo duji vari, piaa baland aavaza .

vich nahar de gor pidar di, vekh disse tain taeen .

dithosu pani pat giaaee, khushak geeaan khulh jaeen .

kandhan vang khalota pani, rahiaa char chauphere .

thalle nadi namuna kabaron, aaiaa nazar thalere .

si tabut safed patthar da, tis vich yusuf paiaa .

darajan mel nadi de thalle, farazandan dafanaiaa .

lok hate phir oven miliaa, pani nahar chaupheron .

gum nishan kabar da hoiaa, pani de ghanmagheron .

.......................................................

ik sau te pachavanja barasan, yusuf umar guzari .

is duniaan vich sakhati narami, jo guzari sir bhari .

......................................................

ih duniaan hai jadu khana, val chhal nal bulave .

dil lae vich is de ghafil, javan yad n aave .

........................................................

nazik badan gulan de dasate, khakon bahir aae .

nikke nikke kar pher khizan ne, torr zamin rulae .

......................................................

jiun sufane kise shahi paee, chasham khulhi hatth khali .

even nal tere tak ai dil, nisabat duniaan vali .

.......................................................

aalamapuri ghulam rasula, teriaan araz duaaeen .

je val fazal vagan din ratin, so khushiaan tudh taeen .

........................................................

jan musa paighanbar ho ke, shahar misar vich aaiaa .

yusuf taeen kaddh nadi thin, allha hukam pahunchaiaa .

lai tabut dafan kar ja ke, vich zimin kanaane .

dade bap jithaeen us de, lai chal ut makane .

musa araz kare ya khalik, mainun dass nishani .

yusuf da tabut kithaeen, andar nadi nihani .

hukam hoiaa yakub nabi di, poti sarah namon .

us thin pucchh aje uh zindi, dasse pata mukamon .

sarah kolon hazarat musa, aan nishan puchhaiaa .

tere bajh n koee jane, hukam ilahi aaiaa .

sharat meri faramave sarah, mann laven main dassan .

tere jed maratib pavan, ja jannat vich vassan .

musa araz kare darabare, malam tuddh khudaiaa .

fazal karan main sarah utte, hukam janabon aaiaa .

sun khushakhabari gee uth sarah, dasse pata nishani .

is jagha vich chacha mera, yusuf aap nihani .

hazarat musa pani utte, aasa aan lagaiaa .

pani pat hoiaa do tarafe, khushak thalla dis aaiaa .

dis piaa tabut miaanon, musa kaddh liaaiaa .

vich kanaan giaa lai misaron, pas pidar dafanaiaa .

pushatan char paighanbar chare, dafan hoe kanaane .

eha hala yusuf vala, aaiaa vich biaane .

kisse di samapati bare

jis din main aaghaz kisse te, isam allha da parrhiaa .

baran sau te navve hijari, sal mubarik charrhiaa .

sara mah muharam mainun, vich tasanif vihaiaa .

aj akhir muharam sandi, jan makasad hatth aaiaa .

'ahasanal kasas' dhar nam kisse da, main likhiaa tinn vari .

pura sal hoiaa tasanife, nal rabbe di yari .

chhe hazar chhiaasath chhe sau, baintan ginati aaeeaan .

nakis shiar kamal hakaik, rabb diaan be paravahiaan .

........................................................

pakarr kalam bhar ishak alanba, varakan vich vagaee .

rakhat jale vich soz birahon de, vekh rahan saudaee .

asal biaanon vich sukhan de, main n gall ralaee .

surat yusuf di tafasiron, sacchi gall sunaee .

.................................................

ya rabb likhane parrhane vale, rahan n fazalon khali .

bakhash rabba main aibi banda, aaiaa dare savali .

fazal karin te bakhashin sanun, tunhen bakhashan hara .

man piu te usatadan bhaeeaan, bakhash aman chhutakara .

sanun fazal tere di ya rabb, aas dilan vich bhari .

deh kalama tauhid naza vich, sanun jandi vari .

..........................iti.............................

not=kissa lanmera hon karake keval chonaven band le

ge han, parantu kise di chal banaee rakkhan di puri

koshish kiti gee hai .