ਬਸ਼ੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਦਾ ਯਾਕੂਬ ਪਾਸ ਬਸ਼ਾਰਤ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ

یوسف دے پیراہن دی بو یعقوب تک پہونچݨی

لے خشبو پیراہن والی، واؤ گئی کنانے ۔

خشبوئیوں یعقوب نبی دے، بھرے دماغ خزانے ۔

اے اولاد کہے پیغمبر، بو یوسف دی آوے ۔

جے ن کہو ن ہوش ٹکاݨے، بڈّھا وہم الاوے ۔

سݨ اولاد کہے یا حضرت، سانوں قسم الٰہی ۔

اوہ خیال پراݨا تینوں، گھتّے وچ تباہی ۔

...................................................

کٹّ منازل گھر ول پہتا، کرواناں دا ڈیرا ۔

کرے بشیر سبّھاں تھیں اوّل، وچ کنانے ڈیرا ۔

کڑتا کھولھ دلے وچ شوقوں، خشخبری دی شادی ۔

اج یعقوب نبی نوں جا کے، کہاں مبارک-بعدی ۔

بشیر دا آپݨی ماں نال میل

شتر سوار گیا کنانے، لبھدا پھرے مکامے ۔

کھوہے تے اکّ بڈّھی ڈٹّھی، مل مل دھوندی جامے ۔

ایہہ یعقوب نبی دے جامے، ماؤں اوسے دی ایہا ۔

کھوہے پاس بشیر کھلویا، تے بڈّھی نوں کہیا ۔

اے بڈّھی یعقوب نبی دا، مینوں دسّ ٹکاݨا ۔

بڈّھی کہندی کمّ کیائی، توں کیوں اوس ولّ جاݨا ۔

اوہ غم دے وچّ ہجرے روندا، چھوڑ تالّک سارا ۔

کرے کلام ن نال کسے دے، ن کائی ورتارا ۔

یوسف دے وچّ درد فراقاں، کردا گریازاری ۔

چالھی سال وہائے ہجرے، وچ مسیبت بھاری ۔

کہے بشیر بڈّھی چھڈّ کسّے، چھوڑ بیان اویہا ۔

میں یوسف دا اوسدے تائیں، آندا سکھ سنیہا ۔

ہݨ بڈّھی کر ناارا دردوں، جھڑی زمیں غش آیا ۔

نہیں خلاف کدائیں واادے، تیرے پاک خدایا ۔

نال میرے جو واادا یا رب، سو اوہ گیا کتھاہیں ۔

یوسف تھیں خشخبراں آئیاں، اج پیغمبر تائیں ۔

ہو ہیران بشیر بڈّھی تھیں، پچّھے حال کیا ای ۔

تاں بڈّھی نے رو رو ساری، حالت آکھ سݨائی ۔

کہے بشیر تیرے فرزندوں، بڈّھی نام کیا ای ۔

بڈّھی کہے کویں کہ جھلّاں، نام بشیر ایہائی ۔

لہ شتروں بھر اکّھیں پاݨی، کہے بشیر بچارا ۔

واادا گیا خلاف ن مولے، ن کر شور پکارا ۔

وچ تفلی میں مشتریاں نے، کھڑیا ساں کنانوں ۔

نام بشیر ایہائی میرا، میں وچ نور امانوں ۔

اے مائی میں بیٹا تیرا، ن کر گریازاری ۔

دونہ جگراں دے فضل الٰہوں، اگّ بجھی اجّ ساری ۔

اٹھ بڈّھی لے گئی پسر نوں، چشموں نیر اچھالے ۔

اجّ ملے اوہ زخم پراݨے، درد فراقاں والے ۔

بشیر دا پیراہن لے کے آؤݨا

نال بڈّھی لے بیٹے تائیں، پیغمبر تھیں آئی ۔

سکّھاں دی یا حضرت تینوں، یوسف خبر پچائی ۔

کیا کہاں سݨ نبی خدا دا، پیا تڑاک زمینے ۔

تینوں پیک کویں اجّ ویکھاں، نیݨ میرے نابینے ۔

ہوش پئی پیغمبر تائیں، سائت بعد جدائیں ۔

تن وچ زور دلے نوں کوّت، ملی پیغمبر تائیں ۔

آݨ بشیر نبی دے مونہ تے، اوہ پیراہن پایا ۔

سائت پلک ن لگّی کائی، نور اکّھیں وچ آیا ۔

........................................................

کاسد ول مونہ کر پیغمبر، حال پچھاوے سارا ۔

کوݨ کوئی توں نام کیائی، حال سݨا آشکارا ۔

.........................................................

حال بشیر سݨایا سارا، سݨ رویا پیغمبر ۔

میں ن ذاتا درد وچھوڑا، سوز پیاریاں اندر ۔

جاں سر پئیاں گئیاں کھلّھ اکّھیں، پئیاں وگ کزائیں ۔

لکھ لکھ شکر خدا دے تائیں، مکّے دکّھ اسائیں ۔

منگ بشیر کیا تدھ ہاجت، اے میرے فرزندا ۔

وقت نزا آسانی چاہاں، عرض کریندا بندا ۔

ہتّھ اٹھا کہے پیغمبر، میرا دکّھ ہٹایا ۔

ایویں دکّھ نزا دا اس تھیں، رکّھیں دور خدایا ۔

یوسف دا خط لکھیا ہویا، کرے بشیر ہوالے ۔

پکڑ پدر نے ہتّھیں کھولھے، پیچ وچھوڑے والے ۔

یا حضرت وچّ لکھیا ہویا، مینوں شوق پراݨا ۔

خاک قدم چا پاواں اکّھیں، کر کنان ٹکاݨا ۔

مینوں حکم خدا دا آیا، جبرائیل سݨایا ۔

لکھ گھلّ خط بلا گھر سارا، رکّھ مصر وچّ سایا ۔

یا حضرت خشخبری تینوں، جھبدے کرو سواری ۔

رزک فراخ آرام چنگیرا، مصرے فرہت بھاری ۔

...........................................................

مصر تیرا تے میں بھی تیرا، تیری دولت ساری ۔

تینوں ویکھاں تے سکھ سوواں، وچّ دل دے بیداری ۔

درد بھرے دل اہل دلاں دے، ماݨن غم دیاں چھاواں ۔

نجّ جݨیاں جن جاݨن ناہیں، بیدرداں دیاں ماواں ۔

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਪੈਰਾਹਿਨ ਦੀ ਬੂ ਯਾਕੂਬ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣੀ

ਲੈ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਪੈਰਾਹਿਨ ਵਾਲੀ, ਵਾਓ ਗਈ ਕਨਆਨੇ ।

ਖ਼ੁਸ਼ਬੂਈਓਂ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਦੇ, ਭਰੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਐ ਔਲਾਦ ਕਹੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰ, ਬੂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਆਵੇ ।

ਜੇ ਨ ਕਹੋ ਨ ਹੋਸ਼ ਟਿਕਾਣੇ, ਬੁੱਢਾ ਵਹਮ ਅਲਾਵੇ ।

ਸੁਣ ਔਲਾਦ ਕਹੇ ਯਾ ਹਜ਼ਰਤ, ਸਾਨੂੰ ਕਸਮ ਇਲਾਹੀ ।

ਉਹ ਖ਼ਿਆਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤੈਨੂੰ, ਘੱਤੇ ਵਿਚ ਤਬਾਹੀ ।

...................................................

ਕੱਟ ਮਨਾਜ਼ਿਲ ਘਰ ਵਲ ਪਹੁਤਾ, ਕਰਵਾਨਾਂ ਦਾ ਡੇਰਾ ।

ਕਰੇ ਬਸ਼ੀਰ ਸੱਭਾਂ ਥੀਂ ਅੱਵਲ, ਵਿਚ ਕਨਆਨੇ ਡੇਰਾ ।

ਕੁੜਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਸ਼ੌਕੋਂ, ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ।

ਅਜ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਕਹਾਂ ਮੁਬਾਰਿਕ-ਬਾਦੀ ।

ਬਸ਼ੀਰ ਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ

ਸ਼ੁਤਰ ਸਵਾਰ ਗਇਆ ਕਨਆਨੇ, ਲਭਦਾ ਫਿਰੇ ਮੁਕਾਮੇ ।

ਖੂਹੇ ਤੇ ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ ਡਿੱਠੀ, ਮਲ ਮਲ ਧੋਂਦੀ ਜਾਮੇ ।

ਇਹ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਦੇ ਜਾਮੇ, ਮਾਉਂ ਉਸੇ ਦੀ ਏਹਾ ।

ਖੂਹੇ ਪਾਸ ਬਸ਼ੀਰ ਖਲੋਇਆ, ਤੇ ਬੁੱਢੀ ਨੂੰ ਕਹਿਆ ।

ਐ ਬੁੱਢੀ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਟਿਕਾਣਾ ।

ਬੁੱਢੀ ਕਹੰਦੀ ਕੰਮ ਕਿਆਈ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ।

ਉਹ ਗ਼ਮ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁਜਰੇ ਰੋਂਦਾ, ਛੋੜ ਤਅੱਲੁਕ ਸਾਰਾ ।

ਕਰੇ ਕਲਾਮ ਨ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ, ਨ ਕਾਈ ਵਰਤਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਫ਼ਿਰਾਕਾਂ, ਕਰਦਾ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

ਚਾਲ੍ਹੀ ਸਾਲ ਵਿਹਾਏ ਹੁਜਰੇ, ਵਿਚ ਮੁਸੀਬਤ ਭਾਰੀ ।

ਕਹੇ ਬਸ਼ੀਰ ਬੁੱਢੀ ਛੱਡ ਕਿੱਸੇ, ਛੋੜ ਬਿਆਨ ਅਵੇਹਾ ।

ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਉਸਦੇ ਤਾਈਂ, ਆਂਦਾ ਸੁਖ ਸਨੇਹਾ ।

ਹੁਣ ਬੁੱਢੀ ਕਰ ਨਾਅਰਾ ਦਰਦੋਂ, ਝੜੀ ਜ਼ਿਮੀਂ ਗ਼ਸ਼ ਆਇਆ ।

ਨਹੀਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਦਾਈਂ ਵਾਅਦੇ, ਤੇਰੇ ਪਾਕ ਖ਼ੁਦਾਯਾ ।

ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਯਾ ਰੱਬ, ਸੋ ਉਹ ਗਇਆ ਕਿਥਾਹੀਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਥੀਂ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰਾਂ ਆਈਆਂ, ਅਜ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਤਾਈਂ ।

ਹੋ ਹੈਰਾਨ ਬਸ਼ੀਰ ਬੁੱਢੀ ਥੀਂ, ਪੁੱਛੇ ਹਾਲ ਕਿਆ ਈ ।

ਤਾਂ ਬੁੱਢੀ ਨੇ ਰੋ ਰੋ ਸਾਰੀ, ਹਾਲਤ ਆਖ ਸੁਣਾਈ ।

ਕਹੇ ਬਸ਼ੀਰ ਤੇਰੇ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦੋਂ, ਬੁੱਢੀ ਨਾਮ ਕਿਆ ਈ ।

ਬੁੱਢੀ ਕਹੇ ਕਿਵੇਂ ਕਹ ਝੱਲਾਂ, ਨਾਮ ਬਸ਼ੀਰ ਏਹਾਈ ।

ਲਹ ਸ਼ੁਤਰੋਂ ਭਰ ਅੱਖੀਂ ਪਾਣੀ, ਕਹੇ ਬਸ਼ੀਰ ਬਿਚਾਰਾ ।

ਵਾਅਦਾ ਗਇਆ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨ ਮੂਲੇ, ਨ ਕਰ ਸ਼ੋਰ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਵਿਚ ਤਿਫ਼ਲੀ ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ, ਖੜਿਆ ਸਾਂ ਕਨਆਨੋਂ ।

ਨਾਮ ਬਸ਼ੀਰ ਏਹਾਈ ਮੇਰਾ, ਮੈਂ ਵਿਚ ਨੂਰ ਇਮਾਨੋਂ ।

ਐ ਮਾਈ ਮੈਂ ਬੇਟਾ ਤੇਰਾ, ਨ ਕਰ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

ਦੂੰਹ ਜਿਗਰਾਂ ਦੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਇਲਾਹੋਂ, ਅੱਗ ਬੁਝੀ ਅੱਜ ਸਾਰੀ ।

ਉਠ ਬੁੱਢੀ ਲੈ ਗਈ ਪਿਸਰ ਨੂੰ, ਚਸ਼ਮੋਂ ਨੀਰ ਉਛਾਲੇ ।

ਅੱਜ ਮਿਲੇ ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮ ਪੁਰਾਣੇ, ਦਰਦ ਫ਼ਿਰਾਕਾਂ ਵਾਲੇ ।

ਬਸ਼ੀਰ ਦਾ ਪੈਰਾਹਿਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਾ

ਨਾਲ ਬੁੱਢੀ ਲੈ ਬੇਟੇ ਤਾਈਂ, ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਥੀਂ ਆਈ ।

ਸੁੱਖਾਂ ਦੀ ਯਾ ਹਜ਼ਰਤ ਤੈਨੂੰ, ਯੂਸੁਫ਼ ਖ਼ਬਰ ਪੁਚਾਈ ।

ਕਿਆ ਕਹਾਂ ਸੁਣ ਨਬੀ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ, ਪਇਆ ਤੜਾਕ ਜ਼ਮੀਨੇ ।

ਤੈਨੂੰ ਪੈਕ ਕਿਵੇਂ ਅੱਜ ਵੇਖਾਂ, ਨੈਣ ਮੇਰੇ ਨਾਬੀਨੇ ।

ਹੋਸ਼ ਪਈ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਤਾਈਂ, ਸਾਇਤ ਬਾਦ ਜਦਾਈਂ ।

ਤਨ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਦਿਲੇ ਨੂੰ ਕੁੱਵਤ, ਮਿਲੀ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਤਾਈਂ ।

ਆਣ ਬਸ਼ੀਰ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ, ਉਹ ਪੈਰਾਹਿਨ ਪਾਇਆ ।

ਸਾਇਤ ਪਲਕ ਨ ਲੱਗੀ ਕਾਈ, ਨੂਰ ਅੱਖੀਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ।

........................................................

ਕਾਸਿਦ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਪੈਗ਼ੰਬਰ, ਹਾਲ ਪੁਛਾਵੇ ਸਾਰਾ ।

ਕੌਣ ਕੋਈ ਤੂੰ ਨਾਮ ਕਿਆਈ, ਹਾਲ ਸੁਣਾ ਆਸ਼ਕਾਰਾ ।

.........................................................

ਹਾਲ ਬਸ਼ੀਰ ਸੁਣਾਇਆ ਸਾਰਾ, ਸੁਣ ਰੋਇਆ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ।

ਮੈਂ ਨ ਜਾਤਾ ਦਰਦ ਵਿਛੋੜਾ, ਸੋਜ਼ ਪਿਆਰਿਆਂ ਅੰਦਰ ।

ਜਾਂ ਸਿਰ ਪਈਆਂ ਗਈਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਅੱਖੀਂ, ਪਈਆਂ ਵਗ ਕਜ਼ਾਈਂ ।

ਲਖ ਲਖ ਸ਼ੁਕਰ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਤਾਈਂ, ਮੁੱਕੇ ਦੁੱਖ ਅਸਾਈਂ ।

ਮੰਗ ਬਸ਼ੀਰ ਕਿਆ ਤੁਧ ਹਾਜਤ, ਐ ਮੇਰੇ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾ ।

ਵਕਤ ਨਜ਼ਅ ਆਸਾਨੀ ਚਾਹਾਂ, ਅਰਜ਼ ਕਰੇਂਦਾ ਬੰਦਾ ।

ਹੱਥ ਉਠਾ ਕਹੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਹਟਾਇਆ ।

ਏਵੇਂ ਦੁੱਖ ਨਜ਼ਅ ਦਾ ਇਸ ਥੀਂ, ਰੱਖੀਂ ਦੂਰ ਖ਼ੁਦਾਯਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਖ਼ਤ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਰੇ ਬਸ਼ੀਰ ਹਵਾਲੇ ।

ਪਕੜ ਪਿਦਰ ਨੇ ਹੱਥੀਂ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਪੇਚ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲੇ ।

ਯਾ ਹਜ਼ਰਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੌਕ ਪੁਰਾਣਾ ।

ਖ਼ਾਕ ਕਦਮ ਚਾ ਪਾਵਾਂ ਅੱਖੀਂ, ਕਰ ਕਨਆਨ ਟਿਕਾਣਾ ।

ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ ਆਇਆ, ਜਬਰਾਈਲ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਲਿਖ ਘੱਲ ਖ਼ਤ ਬੁਲਾ ਘਰ ਸਾਰਾ, ਰੱਖ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਸਾਯਾ ।

ਯਾ ਹਜ਼ਰਤ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਤੈਨੂੰ, ਝਬਦੇ ਕਰੋ ਸਵਾਰੀ ।

ਰਿਜ਼ਕ ਫ਼ਰਾਖ਼ ਆਰਾਮ ਚੰਗੇਰਾ, ਮਿਸਰੇ ਫ਼ਰਹਤ ਭਾਰੀ ।

...........................................................

ਮਿਸਰ ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੈਂ ਭੀ ਤੇਰਾ, ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਸਾਰੀ ।

ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂ ਤੇ ਸੁਖ ਸੌਵਾਂ, ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੇ ਬੇਦਾਰੀ ।

ਦਰਦ ਭਰੇ ਦਿਲ ਅਹਲ ਦਿਲਾਂ ਦੇ, ਮਾਣਨ ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ।

ਨਿੱਜ ਜਣੀਆਂ ਜਨ ਜਾਣਨ ਨਾਹੀਂ, ਬੇਦਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ।

yusuf de pairahin di bu yakub tak pahunchani

lai khushabu pairahin vali, vao gee kanaane .

khushabueeon yakub nabi de, bhare dimagh khazane .

ai aulad kahe paighanbar, bu yusuf di aave .

je n kaho n hosh tikane, buddha vaham alave .

sun aulad kahe ya hazarat, sanun kasam ilahi .

uh khiaal purana tainun, ghatte vich tabahi .

...................................................

katt manazil ghar val pahuta, karavanan da dera .

kare bashir sabbhan thin avval, vich kanaane dera .

kurrata kholh dile vich shaukon, khushakhabari di shadi .

aj yakub nabi nun ja ke, kahan mubarik-badi .

bashir da aapani man nal mel

shutar savar giaa kanaane, labhada phire mukame .

khuhe te ikk buddhi ditthi, mal mal dhondi jame .

ih yakub nabi de jame, maun use di eha .

khuhe pas bashir khaloiaa, te buddhi nun kahiaa .

ai buddhi yakub nabi da, mainun dass tikana .

buddhi kahandi kanm kiaaee, tun kiun us vall jana .

uh gham de vicch hujare ronda, chhorr talluk sara .

kare kalam n nal kise de, n kaee varatara .

yusuf de vicch darad firakan, karada girayazari .

chalhi sal vihae hujare, vich musibat bhari .

kahe bashir buddhi chhadd kisse, chhorr biaan aveha .

main yusuf da usade taeen, aanda sukh saneha .

hun buddhi kar naara daradon, jharri zimin ghash aaiaa .

nahin khilaf kadaeen vaade, tere pak khudaya .

nal mere jo vaada ya rabb, so uh giaa kithahin .

yusuf thin khushakhabaran aaeeaan, aj paighanbar taeen .

ho hairan bashir buddhi thin, pucchhe hal kiaa ee .

tan buddhi ne ro ro sari, halat aakh sunaee .

kahe bashir tere farazandon, buddhi nam kiaa ee .

buddhi kahe kiven kah jhallan, nam bashir ehaee .

lah shutaron bhar akkhin pani, kahe bashir bichara .

vaada giaa khilaf n mule, n kar shor pukara .

vich tifali main mushatariaan ne, kharriaa san kanaanon .

nam bashir ehaee mera, main vich nur imanon .

ai maee main beta tera, n kar girayazari .

dunh jigaran de fazal ilahon, agg bujhi ajj sari .

uth buddhi lai gee pisar nun, chashamon nir uchhale .

ajj mile uh zakham purane, darad firakan vale .

bashir da pairahin lai ke aauna

nal buddhi lai bete taeen, paighanbar thin aaee .

sukkhan di ya hazarat tainun, yusuf khabar puchaee .

kiaa kahan sun nabi khuda da, piaa tarrak zamine .

tainun paik kiven ajj vekhan, nain mere nabine .

hosh pee paighanbar taeen, sait bad jadaeen .

tan vich zor dile nun kuvvat, mili paighanbar taeen .

aan bashir nabi de munh te, uh pairahin paiaa .

sait palak n laggi kaee, nur akkhin vich aaiaa .

........................................................

kasid val munh kar paighanbar, hal puchhave sara .

kaun koee tun nam kiaaee, hal suna aashakara .

.........................................................

hal bashir sunaiaa sara, sun roiaa paighanbar .

main n jata darad vichhorra, soz piaariaan andar .

jan sir peeaan geeaan khullh akkhin, peeaan vag kazaeen .

lakh lakh shukar khuda de taeen, mukke dukkh asaeen .

mang bashir kiaa tudh hajat, ai mere farazanda .

vakat naza aasani chahan, araz karenda banda .

hatth utha kahe paighanbar, mera dukkh hataiaa .

even dukkh naza da is thin, rakkhin dur khudaya .

yusuf da khat likhiaa hoiaa, kare bashir havale .

pakarr pidar ne hatthin kholhe, pech vichhorre vale .

ya hazarat vicch likhiaa hoiaa, mainun shauk purana .

khak kadam cha pavan akkhin, kar kanaan tikana .

mainun hukam khuda da aaiaa, jabaraeel sunaiaa .

likh ghall khat bula ghar sara, rakkh misar vicch saya .

ya hazarat khushakhabari tainun, jhabade karo savari .

rizak farakh aaram changera, misare farahat bhari .

...........................................................

misar tera te main bhi tera, teri daulat sari .

tainun vekhan te sukh sauvan, vicch dil de bedari .

darad bhare dil ahal dilan de, manan gham diaan chhavan .

nijj janiaan jan janan nahin, bedaradan diaan mavan .