ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਸਰ ਵਲ ਤੀਜੀ ਯਾਤਰਾ

دیہ ساقی اک جام برہوں دا، گجّھیاں رمزاں والا ۔

جس تھیں جاوݨ درد پراݨے، تے دکھ رہے نرالا ۔

پیغمبر دے بیٹے سارے، تیجی وار سدھائے ۔

شتریں گھتّ مہاراں چلّے، پیو نوں سیس نوائے ۔

انّ، پنیر، بزاات کھلّاں، ہور ن گھر وچ کائی ۔

گلّا لیݨ چلّے سبھ بھائی، ایہہ سرمایا چائی ۔

کٹ منازل مصرے پہتے، خبر یہودے پائی ۔

استکبال گیا ول بھائیاں، حالت گھراں پچھائی ۔

یعقوب دی چٹّھی دا ملݨا

دس بھائی رل شاہ مصر دے، آݨ وڑے دربارے ۔

دھردے خط پدر دا اگّے، سیس نواندے سارے ۔

پیغمبر نے ناما لکھیا، طرف تیری سلطانا ۔

پڑھ لے کھولھ کیائی اس وچ، ماانی نال بیاناں ۔

.......................................................

یوسف کھولھ پڑھے خط سارا، وچھڑیاں دا حالا ۔

ہرف پڑھے دو گھڑیاں سوچے، رووے کرے کوشالا ۔

....................................................

جتّھے جتّھے یوسف لکھیا، نامے دے وچکارے ۔

کترے خون چشم پدر دے، پئے ڈٹّھے اتھ سارے ۔

....................................................

آئے بھائی یوسف سندے، جمھا ہوئے دربارے ۔

کیمت ہتّھ پا پلّے کائی، شرماوݨ بچارے ۔

...............................................

ناکش مال اساڈا تھوڑھا، در تیرے وچّ آئے ۔

کر خیرات دیو کجھ گلّا، ہاں افلاس ستائے ۔

یوسف دی کہاݨی چھنّے دی زبانی

بھائیاں دا دکھ سݨیاں یوسف، مہر دلے وچ آئی ۔

ہݨ چاہیا ہو ظاہر دیوے، بھائیاں نوں دکھلائی ۔

..........................................................

چھنّا پکڑ سلائی یوسف، حکم کرے کروانوں ۔

مرد جوانوں آلی شانوں، جھوٹھ ن کہو زبانوں ۔

ترجمانوں اکھوایا ظاہر، جھوٹھ کہو جے کائی ۔

ایہہ صاحب دا چھنّا ظاہر، کہسی حال کیائی ۔

......................................................

اوہ مالک نے جو شمونوں، سی کاغز لکھوایا ۔

یوسف لے کے مالک کولوں، ہیسی پاس رکھایا ۔

اوّل اوہا کاغز یوسف، سٹّ کہے وچ بھائیاں ۔

دیکھو ایہہ کس قلم وگائی، کس نے مہراں لائیاں ۔

..........................................................

اساں ن اس تے قلم وگائی، اساں ن مہر لگائی ۔

زردی جھلّ پئی رخ سبھناں، رو رو کرن دہائی ۔

.........................................................

بنیامینے نال تساہاں، کی ورتے ورتارے ۔

کنّ رکھو دل زن ن دھریو، حال کھلھݨ اجّ سارے ۔

........................................................

رکھ امید نفے دی پیو تھیں، بنیامین لیاندا ۔

تے گھلّݨ وچ باپ ن راضی، چھنّا ایہہ فرماندا ۔

........................................................

اگلے وانگ ن زایا کریو، ایہہ فرزند پیارا ۔

نال ہپھازت گھریں لیایو، قول لیا اوس بھارا ۔

کہݨ سبّھے ایہہ سچّ تمامی، جو کجھ توں فرمایا ۔

چھنّے تھیں ایہہ حالت سمجھی، اساں تاجّب آیا ۔

بنیامین کہے پچھ دیکھو، چھنّے تھیں سلطانا ۔

یوسف نوں بگھیاڑے کھادھا، بھائیاں قول زباناں ۔

.....................................................

یوسف تے خود ظلم کمایا، بگھیاڑے سر لایا ۔

پیغمبر دے درد وچھوڑا، حال مسیبت پایا ۔

کروانوں کر ظاہر آکھو، ایتھے جھوٹھ کیا ای ۔

سر نیویں رو کہیا سبھناں، اس وچّ جھوٹھ ن رائی ۔

....................................................

کہݨ سبھے ایہہ چھنّا سچّا، جھوٹھے اسیں تمامی ۔

یوسف وانگوں اجّ اساں تے، ویلا بیارامی ۔

...............................................

پھیر چھنّا چھݨکایا یوسف، بھائیاں نوں فرمایا ۔

یوسف تائیں قتل کرن دا، تساں ارادا آیا ۔

..................................................

نال یہودے اڑیاں لائیاں، سو سو کہر گزارے ۔

انت قتل تھیں ویر یہودا، کر منّت کھلیارے ۔

.....................................................

چھنّے دے وچ حضرت یوسف، پھیر سلائی لائی ۔

لاہ لباس کھوہے وچ سٹّیا، تساں جوانوں بھائی ۔

....................................................

ایہہ فرمایا مالک آیا، کیمت تساں چکائی ۔

ویہ درموں اوس بندا کرکے، ویچ نوشت پھڑائی ۔

.........................................................

کروانوں سبھ عمل کمائے، اجّ ہویدا آئے ۔

رو رو سبھناں عرض گزاری، اساں گناہ کمائے ۔

جلّاداں نوں کہندا یوسف، پکڑ لیو ایہہ سارے ۔

قتل کرو ایہہ سبّھے زالم، خوف رزاؤں ہارے ۔

.....................................................

آزز رہے نتاݨے سارے، پکڑ کھڑے جلّاداں ۔

سائت وقت اڈیکݨ آخر، چلّے توڑ مراداں ۔

یوسف موڑ کہے ہݨ چھوڑو، رہم میرے دل آیا ۔

پیغمبر نے اک فرزندوں، دکھ بتھیرا پایا ۔

یوسف دا آپݨے آپ نوں پرگٹ کرنا

چہرے تھیں لاہ برکا یوسف، وچ تبسّم آیا ۔

چمک پئی لشکار دنداں تھیں، نور اکّھیں وچ پایا ۔

یوسف دیکھ پچھاتا بھائیاں، ہیرانی وچ آئے ۔

ٹھیک ہوسیں توں بھائی یوسف، تے اساں ظلم کمائے ۔

........................................................

اوہناں کہیا اساں قسم خدا دی، اساں خطا کمایا ۔

بھائی یوسف تیرے تائیں، اللہ نے وڈیایا ۔

......................................................

یوسف اٹھ بھراواں تائیں، سینے نال لگاوے ۔

ویر میرے تسیں جان اساڈی، رہم میرے دل آوے ۔

یوسف شفکت لتف کریندا، ویر کریندے زاری ۔

بخش اساں نوں بھلّے حضرت، خطا گئی ہو بھاری ۔

اج الزام تساہاں ناہیں، یوسف نے فرمایا ۔

جو میری تقدیرے لکھیا، میں دنیاں وچ پایا ۔

بخشے رب تساڈے تائیں، اوہ ہے بخشݨ ہارا ۔

اس دے باجھ ن بخشے کوئی رہم اوسے دا بھارا ۔

....................................................

یوسف پچّھے کہو بھراؤ، باپ میرے دا حالا ۔

کہیا اوہناں حدوں باہر، درد مسیبت والا ۔

اکّھیں تھیں نابینا ہویا، روندا وچ وچھوڑے ۔

کدّ خمیدا وانگ کمانے، غماں روان ن چھوڑے ۔

یوسف دے کڑتے دی کہاݨی

یوسف دا اکّ کڑتا آہا، جو آندا کنانوں ۔

آکھ سݨاواں ظاہر اوسدا، سارا حال بیانوں ۔

جاں نمرود سٹایا آتش، نبی خلیل الٰہی ۔

ایہہ کڑتا لے جنّت وچوں آیا ملک مباہی ۔

جبرائیل خدا دے حکموں، پاس نبی دے آیا ۔

ابراہیم نبی نوں اسنے، ایہہ کڑتا پہݨایا ۔

اوس کڑتے تھیں آتش بلدی، سرد گئی ہو ساری ۔

ایہہ کڑتا اسہاک نبی نوں، ملی وراست بھاری ۔

پھر یعقوب نبی نوں لبّھا، ایہہ میراس اسہاکوں ۔

یوسف دے تس گل وچ پایا، کر تاویز وفاکوں ۔

سوہݨی صورت یوسف سندی، جاناں وچ سمائی ۔

نظر لگّے مت اسدے تائیں، سوچ پدر نوں آئی ۔

کر تاویز تبرّک کارݨ، گل اوسدے وچ پایا ۔

کھوہے وچّ وگایوس بھائیاں، ایہہ تد نظر ن آیا ۔

...........................................................

لے جاؤ ایہہ کڑتا میرا، مونہ پدر دے پاؤ ۔

بینائی وچ اکّھیں آوے، دیکھ لوو ازماؤ ۔

.....................................................

نام بشیر مہبّ خدا دا، یوسف دا اک بردا ۔

دے کڑتا ایہہ نال بھراواں، تس روانا کردا ۔

بشیر غلام دا حال

حال بشیر کہاں تدھ اگّے، جو ایہہ کوݨ کیا ای ۔

بنیامین جاں ہویا پیدا، فوت گئی ہو مائی ۔

اکّ کنیز خرید پدر نے، رکّھی اوسدی دائی ۔

ایہہ بشیر اوسے دا بیٹا، تد وچّ گود ایہا ای ۔

ایہہ یعقوب نبی نے لڑکا، ویچ دتّا تدبیروں ۔

بنیامین سبھی رجّ پیوے، بھکّھا رہے ن شیروں ۔

رو کنیز عرض گزاری، اللہ دے دربارے ۔

یا اللہ جو راز دلے دے، تینوں مالم سارے ۔

...................................................

جویں میرا فرزند نبی نے، میں تھیں جدا کرایا ۔

اس دا پتّ پیارا کوئی، رکّھ وچھوڑ خدایا ۔

ایہہ روندی دے چیخاں ناارے، منزوری وچ آئے ۔

عرض قبول گئی ہو تیری، ہاتف حکم سݨائے ۔

جاں لگ تیرا بیٹا تینوں، موڑ ملاواں ناہیں ۔

تاں لگ پتّ پیارا اوسدا، ن اوس ملے کداہیں ۔

....................................................

آخر ایہہ بشیر مصر وچّ، یوسف دے ہتّھ آیا ۔

خدمت دے وچّ رہیا مدامی، پر اس حال ن پایا ۔

.....................................................

نال بشیر پیار کریندا، یوسف شاہ زمانا ۔

نال بھراواں کڑتا دے کے، کیتا تدوں روانا ۔

ਦੇਹ ਸਾਕੀ ਇਕ ਜਾਮ ਬਿਰਹੋਂ ਦਾ, ਗੁੱਝੀਆਂ ਰਮਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ।

ਜਿਸ ਥੀਂ ਜਾਵਣ ਦਰਦ ਪੁਰਾਣੇ, ਤੇ ਦੁਖ ਰਹੇ ਨਿਰਾਲਾ ।

ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਦੇ ਬੇਟੇ ਸਾਰੇ, ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਸਿਧਾਏ ।

ਸ਼ੁਤਰੀਂ ਘੱਤ ਮੁਹਾਰਾਂ ਚੱਲੇ, ਪਿਉ ਨੂੰ ਸੀਸ ਨਿਵਾਏ ।

ਉੱਨ, ਪਨੀਰ, ਬਜ਼ਾਅਤ ਖੱਲਾਂ, ਹੋਰ ਨ ਘਰ ਵਿਚ ਕਾਈ ।

ਗੱਲਾ ਲੈਣ ਚੱਲੇ ਸਭ ਭਾਈ, ਇਹ ਸਰਮਾਯਾ ਚਾਈ ।

ਕਟ ਮਨਾਜ਼ਿਲ ਮਿਸਰੇ ਪਹੁਤੇ, ਖ਼ਬਰ ਯਹੂਦੇ ਪਾਈ ।

ਇਸਤਕਬਾਲ ਗਇਆ ਵਲ ਭਾਈਆਂ, ਹਾਲਤ ਘਰਾਂ ਪੁਛਾਈ ।

ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਦਾ ਮਿਲਣਾ

ਦਸ ਭਾਈ ਰਲ ਸ਼ਾਹ ਮਿਸਰ ਦੇ, ਆਣ ਵੜੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਧਰਦੇ ਖ਼ਤ ਪਿਦਰ ਦਾ ਅੱਗੇ, ਸੀਸ ਨਵਾਂਦੇ ਸਾਰੇ ।

ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਨੇ ਨਾਮਾ ਲਿਖਿਆ, ਤਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਸੁਲਤਾਨਾ ।

ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਖੋਲ੍ਹ ਕਿਆਈ ਇਸ ਵਿਚ, ਮਾਅਨੀ ਨਾਲ ਬਿਆਨਾਂ ।

.......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਖੋਲ੍ਹ ਪੜ੍ਹੇ ਖ਼ਤ ਸਾਰਾ, ਵਿਛੜਿਆਂ ਦਾ ਹਾਲਾ ।

ਹਰਫ਼ ਪੜ੍ਹੇ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਸੋਚੇ, ਰੋਵੇ ਕਰੇ ਕੋਸ਼ਾਲਾ ।

....................................................

ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਲਿਖਿਆ, ਨਾਮੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੇ ।

ਕਤਰੇ ਖ਼ੂਨ ਚਸ਼ਮ ਪਿਦਰ ਦੇ, ਪਏ ਡਿੱਠੇ ਉਥ ਸਾਰੇ ।

....................................................

ਆਏ ਭਾਈ ਯੂਸੁਫ਼ ਸੰਦੇ, ਜਮ੍ਹਾ ਹੋਏ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਕੀਮਤ ਹੱਥ ਪਾ ਪੱਲੇ ਕਾਈ, ਸ਼ਰਮਾਵਣ ਬਿਚਾਰੇ ।

...............................................

ਨਾਕਿਸ਼ ਮਾਲ ਅਸਾਡਾ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਦਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ।

ਕਰ ਖ਼ੈਰਾਤ ਦਿਓ ਕੁਝ ਗੱਲਾ, ਹਾਂ ਇਫ਼ਲਾਸ ਸਤਾਏ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਛੰਨੇ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨੀ

ਭਾਈਆਂ ਦਾ ਦੁਖ ਸੁਣਿਆਂ ਯੂਸੁਫ਼, ਮਿਹਰ ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਆਈ ।

ਹੁਣ ਚਾਹਿਆ ਹੋ ਜ਼ਾਹਿਰ ਦੇਵੇ, ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਲਾਈ ।

..........................................................

ਛੰਨਾ ਪਕੜ ਸਿਲਾਈ ਯੂਸੁਫ਼, ਹੁਕਮ ਕਰੇ ਕਰਵਾਨੋਂ ।

ਮਰਦ ਜਵਾਨੋਂ ਆਲੀ ਸ਼ਾਨੋਂ, ਝੂਠ ਨ ਕਹੋ ਜ਼ਬਾਨੋਂ ।

ਤਰਜਮਾਨੋਂ ਅਖਵਾਇਆ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਝੂਠ ਕਹੋ ਜੇ ਕਾਈ ।

ਇਹ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਛੰਨਾ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਕਹਸੀ ਹਾਲ ਕਿਆਈ ।

......................................................

ਉਹ ਮਾਲਿਕ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਮਊਨੋਂ, ਸੀ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਲਿਖਵਾਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਲੈ ਕੇ ਮਾਲਿਕ ਕੋਲੋਂ, ਹੈਸੀ ਪਾਸ ਰਖਾਇਆ ।

ਅੱਵਲ ਓਹਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਯੂਸੁਫ਼, ਸੁੱਟ ਕਹੇ ਵਿਚ ਭਾਈਆਂ ।

ਦੇਖੋ ਇਹ ਕਿਸ ਕਲਮ ਵਗਾਈ, ਕਿਸ ਨੇ ਮੁਹਰਾਂ ਲਾਈਆਂ ।

..........................................................

ਅਸਾਂ ਨ ਇਸ ਤੇ ਕਲਮ ਵਗਾਈ, ਅਸਾਂ ਨ ਮੁਹਰ ਲਗਾਈ ।

ਜ਼ਰਦੀ ਝੁੱਲ ਪਈ ਰੁਖ਼ ਸਭਨਾਂ, ਰੋ ਰੋ ਕਰਨ ਦੁਹਾਈ ।

.........................................................

ਬਿਨਯਾਮੀਨੇ ਨਾਲ ਤੁਸਾਹਾਂ, ਕੀ ਵਰਤੇ ਵਰਤਾਰੇ ।

ਕੰਨ ਰਖੋ ਦਿਲ ਜ਼ਨ ਨ ਧਰਿਓ, ਹਾਲ ਖੁਲ੍ਹਣ ਅੱਜ ਸਾਰੇ ।

........................................................

ਰਖ ਉਮੀਦ ਨਫ਼ੇ ਦੀ ਪਿਉ ਥੀਂ, ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਲਿਆਂਦਾ ।

ਤੇ ਘੱਲਣ ਵਿਚ ਬਾਪ ਨ ਰਾਜ਼ੀ, ਛੰਨਾ ਇਹ ਫ਼ਰਮਾਂਦਾ ।

........................................................

ਅਗਲੇ ਵਾਂਗ ਨ ਜ਼ਾਇਆ ਕਰਿਓ, ਇਹ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਪਿਆਰਾ ।

ਨਾਲ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਘਰੀਂ ਲਿਆਇਓ, ਕੌਲ ਲਇਆ ਉਸ ਭਾਰਾ ।

ਕਹਣ ਸੱਭੇ ਇਹ ਸੱਚ ਤਮਾਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਛੰਨੇ ਥੀਂ ਇਹ ਹਾਲਤ ਸਮਝੀ, ਅਸਾਂ ਤਅੱਜੁਬ ਆਇਆ ।

ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਕਹੇ ਪੁਛ ਦੇਖੋ, ਛੰਨੇ ਥੀਂ ਸੁਲਤਾਨਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਬਘਿਆੜੇ ਖਾਧਾ, ਭਾਈਆਂ ਕੌਲ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ।

.....................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਜ਼ੁਲਮ ਕਮਾਇਆ, ਬਘਿਆੜੇ ਸਿਰ ਲਾਇਆ ।

ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਦੇ ਦਰਦ ਵਿਛੋੜਾ, ਹਾਲ ਮੁਸੀਬਤ ਪਾਇਆ ।

ਕਰਵਾਨੋਂ ਕਰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਆਖੋ, ਏਥੇ ਝੂਠ ਕਿਆ ਈ ।

ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਰੋ ਕਹਿਆ ਸਭਨਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਨ ਰਾਈ ।

....................................................

ਕਹਣ ਸਭੇ ਇਹ ਛੰਨਾ ਸੱਚਾ, ਝੂਠੇ ਅਸੀਂ ਤਮਾਮੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਵਾਂਗੂੰ ਅੱਜ ਅਸਾਂ ਤੇ, ਵੇਲਾ ਬੇਆਰਾਮੀ ।

...............................................

ਫੇਰ ਛੰਨਾ ਛਣਕਾਇਆ ਯੂਸੁਫ਼, ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦਾ, ਤੁਸਾਂ ਇਰਾਦਾ ਆਇਆ ।

..................................................

ਨਾਲ ਯਹੂਦੇ ਅੜੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਸੌ ਸੌ ਕਹਰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਅੰਤ ਕਤਲ ਥੀਂ ਵੀਰ ਯਹੂਦਾ, ਕਰ ਮਿੰਨਤ ਖਲਿਆਰੇ ।

.....................................................

ਛੰਨੇ ਦੇ ਵਿਚ ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼, ਫੇਰ ਸਿਲਾਈ ਲਾਈ ।

ਲਾਹ ਲਿਬਾਸ ਖੂਹੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੁਸਾਂ ਜਵਾਨੋਂ ਭਾਈ ।

....................................................

ਇਹ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਮਾਲਿਕ ਆਇਆ, ਕੀਮਤ ਤੁਸਾਂ ਚੁਕਾਈ ।

ਵੀਹ ਦਿਰਮੋਂ ਉਸ ਬੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਵੇਚ ਨਵਿਸ਼ਤ ਫੜਾਈ ।

.........................................................

ਕਰਵਾਨੋਂ ਸਭ ਅਮਲ ਕਮਾਏ, ਅੱਜ ਹਵੈਦਾ ਆਏ ।

ਰੋ ਰੋ ਸਭਨਾਂ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਅਸਾਂ ਗੁਨਾਹ ਕਮਾਏ ।

ਜੱਲਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕਹੰਦਾ ਯੂਸੁਫ਼, ਪਕੜ ਲਇਓ ਇਹ ਸਾਰੇ ।

ਕਤਲ ਕਰੋ ਇਹ ਸੱਭੇ ਜ਼ਾਲਿਮ, ਖ਼ੌਫ਼ ਰਜ਼ਾਓਂ ਹਾਰੇ ।

.....................................................

ਆਜ਼ਿਜ਼ ਰਹੇ ਨਿਤਾਣੇ ਸਾਰੇ, ਪਕੜ ਖੜੇ ਜੱਲਾਦਾਂ ।

ਸਾਇਤ ਵਕਤ ਉਡੀਕਣ ਆਖ਼ਿਰ, ਚੱਲੇ ਤੋੜ ਮੁਰਾਦਾਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਮੋੜ ਕਹੇ ਹੁਣ ਛੋੜੋ, ਰਹਮ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਆਇਆ ।

ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਨੇ ਇਕ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦੋਂ, ਦੁਖ ਬਥੇਰਾ ਪਾਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ

ਚਿਹਰੇ ਥੀਂ ਲਾਹ ਬੁਰਕਾ ਯੂਸੁਫ਼, ਵਿਚ ਤਬੱਸਮ ਆਇਆ ।

ਚਮਕ ਪਈ ਲਿਸ਼ਕਾਰ ਦੰਦਾਂ ਥੀਂ, ਨੂਰ ਅੱਖੀਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇਖ ਪਛਾਤਾ ਭਾਈਆਂ, ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਆਏ ।

ਠੀਕ ਹੋਸੇਂ ਤੂੰ ਭਾਈ ਯੂਸੁਫ਼, ਤੇ ਅਸਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਕਮਾਏ ।

........................................................

ਉਹਨਾਂ ਕਹਿਆ ਅਸਾਂ ਕਸਮ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ, ਅਸਾਂ ਖ਼ਤਾ ਕਮਾਇਆ ।

ਭਾਈ ਯੂਸੁਫ਼ ਤੇਰੇ ਤਾਈਂ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਵਡਿਆਇਆ ।

......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਉਠ ਭਰਾਵਾਂ ਤਾਈਂ, ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਗਾਵੇ ।

ਵੀਰ ਮੇਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਨ ਅਸਾਡੀ, ਰਹਮ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਆਵੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਸ਼ਫ਼ਕਤ ਲੁਤਫ਼ ਕਰੇਂਦਾ, ਵੀਰ ਕਰੇਂਦੇ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਬਖ਼ਸ਼ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲੇ ਹਜ਼ਰਤ, ਖ਼ਤਾ ਗਈ ਹੋ ਭਾਰੀ ।

ਅਜ ਇਲਜ਼ਾਮ ਤੁਸਾਹਾਂ ਨਾਹੀਂ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਕਦੀਰੇ ਲਿਖਿਆ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ।

ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਰੱਬ ਤੁਸਾਡੇ ਤਾਈਂ, ਉਹ ਹੈ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਹਾਰਾ ।

ਇਸ ਦੇ ਬਾਝ ਨ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਕੋਈ ਰਹਮ ਉਸੇ ਦਾ ਭਾਰਾ ।

....................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਕਹੋ ਭਰਾਓ, ਬਾਪ ਮੇਰੇ ਦਾ ਹਾਲਾ ।

ਕਹਿਆ ਉਹਨਾਂ ਹੱਦੋਂ ਬਾਹਿਰ, ਦਰਦ ਮੁਸੀਬਤ ਵਾਲਾ ।

ਅੱਖੀਂ ਥੀਂ ਨਾਬੀਨਾ ਹੋਇਆ, ਰੋਂਦਾ ਵਿਚ ਵਿਛੋੜੇ ।

ਕੱਦ ਖ਼ਮੀਦਾ ਵਾਂਗ ਕਮਾਨੇ, ਗ਼ਮਾਂ ਰਵਾਨ ਨ ਛੋੜੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁੜਤਾ ਆਹਾ, ਜੋ ਆਂਦਾ ਕਨਆਨੋਂ ।

ਆਖ ਸੁਣਾਵਾਂ ਜ਼ਾਹਿਰ ਉਸਦਾ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਬਿਆਨੋਂ ।

ਜਾਂ ਨਮਰੂਦ ਸੁਟਾਇਆ ਆਤਿਸ਼, ਨਬੀ ਖ਼ਲੀਲ ਇਲਾਹੀ ।

ਇਹ ਕੁੜਤਾ ਲੈ ਜੱਨਤ ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ ਮਲਕ ਮੁਬਾਹੀ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਹੁਕਮੋਂ, ਪਾਸ ਨਬੀ ਦੇ ਆਇਆ ।

ਇਬਰਾਹੀਮ ਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਨੇ, ਇਹ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਣਾਇਆ ।

ਉਸ ਕੁੜਤੇ ਥੀਂ ਆਤਿਸ਼ ਬਲਦੀ, ਸਰਦ ਗਈ ਹੋ ਸਾਰੀ ।

ਇਹ ਕੁੜਤਾ ਇਸਹਾਕ ਨਬੀ ਨੂੰ, ਮਿਲੀ ਵਰਾਸਤ ਭਾਰੀ ।

ਫਿਰ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਨੂੰ ਲੱਭਾ, ਇਹ ਮੀਰਾਸ ਇਸਹਾਕੋਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਤਿਸ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ, ਕਰ ਤਾਵੀਜ਼ ਵਫ਼ਾਕੋਂ ।

ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਸੰਦੀ, ਜਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾਈ ।

ਨਜ਼ਰ ਲੱਗੇ ਮਤ ਇਸਦੇ ਤਾਈਂ, ਸੋਚ ਪਿਦਰ ਨੂੰ ਆਈ ।

ਕਰ ਤਾਵੀਜ਼ ਤਬੱਰਕ ਕਾਰਣ, ਗਲ ਉਸਦੇ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ।

ਖੂਹੇ ਵਿੱਚ ਵਗਾਇਓਸ ਭਾਈਆਂ, ਇਹ ਤਦ ਨਜ਼ਰ ਨ ਆਇਆ ।

...........................................................

ਲੈ ਜਾਓ ਇਹ ਕੁੜਤਾ ਮੇਰਾ, ਮੂੰਹ ਪਿਦਰ ਦੇ ਪਾਓ ।

ਬੀਨਾਈ ਵਿਚ ਅੱਖੀਂ ਆਵੇ, ਦੇਖ ਲਵੋ ਅਜ਼ਮਾਓ ।

.....................................................

ਨਾਮ ਬਸ਼ੀਰ ਮੁਹਿੱਬ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਇਕ ਬਰਦਾ ।

ਦੇ ਕੁੜਤਾ ਇਹ ਨਾਲ ਭਰਾਵਾਂ, ਤਿਸ ਰਵਾਨਾ ਕਰਦਾ ।

ਬਸ਼ੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਦਾ ਹਾਲ

ਹਾਲ ਬਸ਼ੀਰ ਕਹਾਂ ਤੁਧ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਇਹ ਕੌਣ ਕਿਆ ਈ ।

ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਜਾਂ ਹੋਇਆ ਪੈਦਾ, ਫ਼ੌਤ ਗਈ ਹੋ ਮਾਈ ।

ਇੱਕ ਕਨੀਜ਼ ਖ਼ਰੀਦ ਪਿਦਰ ਨੇ, ਰੱਖੀ ਉਸਦੀ ਦਾਈ ।

ਇਹ ਬਸ਼ੀਰ ਉਸੇ ਦਾ ਬੇਟਾ, ਤਦ ਵਿੱਚ ਗੋਦ ਏਹਾ ਈ ।

ਇਹ ਯਾਕੂਬ ਨਬੀ ਨੇ ਲੜਕਾ, ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਤਦਬੀਰੋਂ ।

ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਸਭੀ ਰੱਜ ਪੀਵੇ, ਭੁੱਖਾ ਰਹੇ ਨ ਸ਼ੀਰੋਂ ।

ਰੋ ਕਨੀਜ਼ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਯਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜੋ ਰਾਜ਼ ਦਿਲੇ ਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਲਮ ਸਾਰੇ ।

...................................................

ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਨਬੀ ਨੇ, ਮੈਂ ਥੀਂ ਜੁਦਾ ਕਰਾਇਆ ।

ਇਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪਿਆਰਾ ਕੋਈ, ਰੱਖ ਵਿਛੋੜ ਖ਼ੁਦਾਯਾ ।

ਇਹ ਰੋਂਦੀ ਦੇ ਚੀਖ਼ਾਂ ਨਾਅਰੇ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਏ ।

ਅਰਜ਼ ਕਬੂਲ ਗਈ ਹੋ ਤੇਰੀ, ਹਾਤਿਫ਼ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾਏ ।

ਜਾਂ ਲਗ ਤੇਰਾ ਬੇਟਾ ਤੈਨੂੰ, ਮੋੜ ਮਿਲਾਵਾਂ ਨਾਹੀਂ ।

ਤਾਂ ਲਗ ਪੁੱਤ ਪਿਆਰਾ ਉਸਦਾ, ਨ ਉਸ ਮਿਲੇ ਕਦਾਹੀਂ ।

....................................................

ਆਖ਼ਿਰ ਇਹ ਬਸ਼ੀਰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ ।

ਖ਼ਿਦਮਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ ਮੁਦਾਮੀ, ਪਰ ਇਸ ਹਾਲ ਨ ਪਾਇਆ ।

.....................................................

ਨਾਲ ਬਸ਼ੀਰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਂਦਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਸ਼ਾਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ।

ਨਾਲ ਭਰਾਵਾਂ ਕੁੜਤਾ ਦੇ ਕੇ, ਕੀਤਾ ਤਦੋਂ ਰਵਾਨਾ ।

deh saki ik jam birahon da, gujjhiaan ramazan vala .

jis thin javan darad purane, te dukh rahe nirala .

paighanbar de bete sare, tiji var sidhae .

shutarin ghatt muharan challe, piu nun sis nivae .

unn, panir, bazaat khallan, hor n ghar vich kaee .

galla lain challe sabh bhaee, ih saramaya chaee .

kat manazil misare pahute, khabar yahude paee .

isatakabal giaa val bhaeeaan, halat gharan puchhaee .

yakub di chitthi da milana

das bhaee ral shah misar de, aan varre darabare .

dharade khat pidar da agge, sis navande sare .

paighanbar ne nama likhiaa, taraf teri sulatana .

parrh lai kholh kiaaee is vich, maani nal biaanan .

.......................................................

yusuf kholh parrhe khat sara, vichharriaan da hala .

haraf parrhe do gharriaan soche, rove kare koshala .

....................................................

jitthe jitthe yusuf likhiaa, name de vichakare .

katare khun chasham pidar de, pe ditthe uth sare .

....................................................

aae bhaee yusuf sande, jamha hoe darabare .

kimat hatth pa palle kaee, sharamavan bichare .

...............................................

nakish mal asada thorrha, dar tere vicch aae .

kar khairat dio kujh galla, han ifalas satae .

yusuf di kahani chhanne di zabani

bhaeeaan da dukh suniaan yusuf, mihar dile vich aaee .

hun chahiaa ho zahir deve, bhaeeaan nun dikhalaee .

..........................................................

chhanna pakarr silaee yusuf, hukam kare karavanon .

marad javanon aali shanon, jhuth n kaho zabanon .

tarajamanon akhavaiaa zahir, jhuth kaho je kaee .

ih sahib da chhanna zahir, kahasi hal kiaaee .

......................................................

uh malik ne jo shamoonon, si kaghaz likhavaiaa .

yusuf lai ke malik kolon, haisi pas rakhaiaa .

avval oha kaghaz yusuf, sutt kahe vich bhaeeaan .

dekho ih kis kalam vagaee, kis ne muharan laeeaan .

..........................................................

asan n is te kalam vagaee, asan n muhar lagaee .

zaradi jhull pee rukh sabhanan, ro ro karan duhaee .

.........................................................

binayamine nal tusahan, ki varate varatare .

kann rakho dil zan n dhario, hal khulhan ajj sare .

........................................................

rakh umid nafe di piu thin, binayamin liaanda .

te ghallan vich bap n razi, chhanna ih faramanda .

........................................................

agale vang n zaiaa kario, ih farazand piaara .

nal hiphazat gharin liaaio, kaul liaa us bhara .

kahan sabbhe ih sacch tamami, jo kujh tun faramaiaa .

chhanne thin ih halat samajhi, asan tajjub aaiaa .

binayamin kahe puchh dekho, chhanne thin sulatana .

yusuf nun baghiaarre khadha, bhaeeaan kaul zabanan .

.....................................................

yusuf te khud zulam kamaiaa, baghiaarre sir laiaa .

paighanbar de darad vichhorra, hal musibat paiaa .

karavanon kar zahir aakho, ethe jhuth kiaa ee .

sir niven ro kahiaa sabhanan, is vicch jhuth n raee .

....................................................

kahan sabhe ih chhanna saccha, jhuthe asin tamami .

yusuf vangun ajj asan te, vela beaarami .

...............................................

pher chhanna chhanakaiaa yusuf, bhaeeaan nun faramaiaa .

yusuf taeen katal karan da, tusan irada aaiaa .

..................................................

nal yahude arriaan laeeaan, sau sau kahar guzare .

ant katal thin vir yahuda, kar minnat khaliaare .

.....................................................

chhanne de vich hazarat yusuf, pher silaee laee .

lah libas khuhe vich suttiaa, tusan javanon bhaee .

....................................................

ih faramaiaa malik aaiaa, kimat tusan chukaee .

vih diramon us banda karake, vech navishat pharraee .

.........................................................

karavanon sabh amal kamae, ajj havaida aae .

ro ro sabhanan araz guzari, asan gunah kamae .

jalladan nun kahanda yusuf, pakarr lio ih sare .

katal karo ih sabbhe zalim, khauf razaon hare .

.....................................................

aaziz rahe nitane sare, pakarr kharre jalladan .

sait vakat udikan aakhir, challe torr muradan .

yusuf morr kahe hun chhorro, raham mere dil aaiaa .

paighanbar ne ik farazandon, dukh bathera paiaa .

yusuf da aapane aap nun pragat karana

chihare thin lah buraka yusuf, vich tabassam aaiaa .

chamak pee lishakar dandan thin, nur akkhin vich paiaa .

yusuf dekh pachhata bhaeeaan, hairani vich aae .

thik hosen tun bhaee yusuf, te asan zulam kamae .

........................................................

uhanan kahiaa asan kasam khuda di, asan khata kamaiaa .

bhaee yusuf tere taeen, allha ne vadiaaiaa .

......................................................

yusuf uth bharavan taeen, sine nal lagave .

vir mere tusin jan asadi, raham mere dil aave .

yusuf shafakat lutaf karenda, vir karende zari .

bakhash asan nun bhulle hazarat, khata gee ho bhari .

aj ilazam tusahan nahin, yusuf ne faramaiaa .

jo meri takadire likhiaa, main duniaan vich paiaa .

bakhashe rabb tusade taeen, uh hai bakhashan hara .

is de bajh n bakhashe koee raham use da bhara .

....................................................

yusuf pucchhe kaho bharao, bap mere da hala .

kahiaa uhanan haddon bahir, darad musibat vala .

akkhin thin nabina hoiaa, ronda vich vichhorre .

kadd khamida vang kamane, ghaman ravan n chhorre .

yusuf de kurrate di kahani

yusuf da ikk kurrata aaha, jo aanda kanaanon .

aakh sunavan zahir usada, sara hal biaanon .

jan namarud sutaiaa aatish, nabi khalil ilahi .

ih kurrata lai jannat vichon aaiaa malak mubahi .

jabaraeel khuda de hukamon, pas nabi de aaiaa .

ibarahim nabi nun usane, ih kurrata pahinaiaa .

us kurrate thin aatish baladi, sarad gee ho sari .

ih kurrata isahak nabi nun, mili varasat bhari .

phir yakub nabi nun labbha, ih miras isahakon .

yusuf de tis gal vich paiaa, kar taviz vafakon .

sohani surat yusuf sandi, janan vich samaee .

nazar lagge mat isade taeen, soch pidar nun aaee .

kar taviz tabarrak karan, gal usade vich paiaa .

khuhe vicch vagaios bhaeeaan, ih tad nazar n aaiaa .

...........................................................

lai jao ih kurrata mera, munh pidar de pao .

binaee vich akkhin aave, dekh lavo azamao .

.....................................................

nam bashir muhibb khuda da, yusuf da ik barada .

de kurrata ih nal bharavan, tis ravana karada .

bashir ghulam da hal

hal bashir kahan tudh agge, jo ih kaun kiaa ee .

binayamin jan hoiaa paida, faut gee ho maee .

ikk kaniz kharid pidar ne, rakkhi usadi daee .

ih bashir use da beta, tad vicch god eha ee .

ih yakub nabi ne larraka, vech ditta tadabiron .

binayamin sabhi rajj pive, bhukkha rahe n shiron .

ro kaniz araz guzari, allha de darabare .

ya allha jo raz dile de, tainun malam sare .

...................................................

jiven mera farazand nabi ne, main thin juda karaiaa .

is da putt piaara koee, rakkh vichhorr khudaya .

ih rondi de chikhan naare, manazuri vich aae .

araz kabul gee ho teri, hatif hukam sunae .

jan lag tera beta tainun, morr milavan nahin .

tan lag putt piaara usada, n us mile kadahin .

....................................................

aakhir ih bashir misar vicch, yusuf de hatth aaiaa .

khidamat de vicch rahiaa mudami, par is hal n paiaa .

.....................................................

nal bashir piaar karenda, yusuf shah zamana .

nal bharavan kurrata de ke, kita tadon ravana .