ਸਚਿਤ੍ਰ ਮਹੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ

مہلّ دی تعریف وچ

کہے زلیخا پاس عزیزے، اک دن لتف پیاروں ۔

ازن کریں بݨواواں خانا، زینت ودھ شماروں ۔

کہے عزیز ہوالے تیرے، دولت مال خزانے ۔

میتھیں ازن ایہا ہی تینوں، جویں چاہیں کر خانے ۔

تے میامار عزیز پہونچائے، پھن جنھاں فرہادی ۔

میناکار فلک دے طاقی، نقش بھنّݨ استادی ۔

حکمے نال زلیخا سندے، دھریاں آݨ بنائیں ۔

برفوں ودھ سفید رخاموں، دیواراں ہر جائیں ۔

مرمر سنگ سفائی اندر، وانگ صبح دس آیا ۔

کوٹھے ستّ اگّے تے پچّھے، اکّ تھیں اکّ سوایا ۔

.........................................................

ستّواں کوٹھا سبھ تھیں سوہݨا، بہت کشاد بݨایا ۔

چار ستون اکیک زمرد، مرمر سنگ لگایا ۔

...........................................................

چھت کندھیں وچّ فرش لگائیاں، تسویراں پر کرکے ۔

نال زلیخا یوسف بیٹھا، شوق کلاوے بھر کے ۔

کتے خوشی تھیں ستّا ہویا، جانو تے سر دھر کے ۔

ہور کتے کی کہاں کویہا، شیار بھلّے ڈر ڈر کے ۔

..........................................................

اس کوٹھے وچ وڑن ن دیوے، ہرگز ہوراں تائیں ۔

راکھیاں رہݨ کنیزاں در تے، دن تے رات اتھائیں ۔

آپ زلیخا جس بت تائیں، سجدا نت گزارے ۔

اوس تھیں طلب مراداں کردی، اوس نوں رب پکارے ۔

اوہ بھی اوسے کوٹھے اندر، پوجݨ نوں رکھوایا ۔

اوس تھیں نت منگے رو مقصد، تے کجھ اجے ن پایا ۔

زلیخا دی ملݨ-بدھ

کرکے ہار-شنگار زلیخا اوس کوٹھے وچ آئی ۔

آرسیوں رخ دیکھ پکارے، کیا ہے حسن سفائی ۔

اجّ امید جداہیں ہی یوسف، میں ول کرے نظارہ ۔

ہوگ فرشتا جے لکھ واری، عاشق رہے بیچارا ۔

........................................................

جاں سامان تیاری ہوئی، دائی سدّ بلائی ۔

ہݨ مائی اک یوسف باجھوں، ہر شے اگّے آئی ۔

.........................................................

آئی دائی لبّھ لیائی، آݨ وڑی دربارے ۔

اگّے در وچ کھڑی زلیخا، دل وچ کرے اشارے ۔

یوسف اگّے زلیخا دیاں منّتاں

تد نوں دور تھیں جلوا نوری، چمکیا یوسف سندا ۔

پکڑ ہتّھوں تس کہے زلیخا، توں کیا نوری بندا ۔

.........................................................

کر دلدار کلام اویہی، اندر واڑ لیائی ۔

در پہلے وڑ جندرا جڑیا، رو رو عرض سݨائی ۔

میں یوسف وچ خابیں لٹّی، پردیساں وچ سٹّی ۔

جھلّے کہر کزیئے ہزروں، اجے ن غم تھیں چھٹّی ۔

........................................................

سر نیویں فرماوے یوسف، وقت سنبھال زلیخا ۔

دیہ در کھولھ سدھاواں باہر، ن کر خوار زلیخا ۔

.........................................................

یوسف کہے اکّھیں جل جاوݨ، تیں ول کراں نظارہ ۔

چھوڑ مینوں میں باہر جاواں، ن کر حال اوارا ۔

.......................................................

آݨ وڑی وچ ستویں کوٹھے، جس وچ کارے بھارے ۔

دھریا قدم جداں وچ خانے، مہکم کفل گزارے ۔

بند کیتے دروازے ستّے، عرض کیتی رو حالوں ۔

کر چھیتی ہݨ حضرت یوسف، ن کر دیر وسالوں ۔

.......................................................

کہے زلیخا یوسف تائیں، واہ صورت نورانی ۔

یوسف کہے جویں رب بھاݨی، اک دن ہوسی فانی ۔

کہے زلیخا چہرا تیرا، سورج روشن جیوں کر ۔

یوسف کہے قیامت دے دن، ویکھاں ہوسی کیوں کر ۔

کہے زلیخا یوسف تیرے، وال عجب ایہہ کالے ۔

یوسف کہے انھاں اوڑک، خاک قبر دی گالے ۔

......................................................

کہے زلیخا شکل تیری نے، عقل لٹّی سبھ میری ۔

یوسف کہے ہوس نے اوویں، عقل گوائی تیری ۔

کہے زلیخا روپ تیرے تھیں، نور چھڈّے چمکارے ۔

یوسف کہے اجیہے کتنے، ویکھ فلک دے تارے ۔

...................................................

کہے زلیخا وصل میرے تھیں، کوݨ تینوں کھلہارے ۔

یوسف کہے خدا دی ہیبت، جوش دلے وچ مارے ۔

کہے زلیخا کر لے خوشیاں، خوشیاں دے دن چارے ۔

یوسف کہے کہاں کی آخر، اللہ دے دربارے ۔

......................................................

کہے زلیخا میں ہاں بندی، توں ہیں سلطان ہمارا ۔

یوسف کہے خدا دے بندے، توں میں تے جگّ سارا ۔

کہے زلیخا تیریاں زلفاں، ول ول کے دل پھسیاں ۔

یوسف کہے ولو ول جاوݨ، جان قبر وچ دھسیاں ۔

............................................................

کہے زلیخا سبھ تھیں مشکل، عشق تیرے دیاں واٹاں ۔

یوسف کہے جو اس تھیں مشکل، بھکّھݨ جہنّم لاٹاں۔

کہے زلیخا سلّے مینوں، عشق تیرے دا سیلا ۔

یوسف کہے جو اس تھیں ڈاڈھا، جان-کندن دا ویلا ۔

..............................................................

تینوں خوف کدھا کہو یوسف، عرض منّے کیوں ناہیں ۔

یوسف نے فرمایا اوسنوں، کر کر غم دیاں آہیں ۔

اک عزیز ولوں شرماواں، تے اوسدے اہسانوں ۔

اوس دا خوف میرے دل بھارا، مت مارے سݨ جانوں ۔

وڈّا خوف خدا دا مینوں، جو ویکھے ہر ویلے ۔

تس عذاب ن میں وچ طاقت، جگر وگا ن سیلے ۔

کہے زلیخا یوسف پیارے، خوف عزیز ن کائی ۔

ن ڈر اوس تھیں اوس دا چارا، میں سر فرض ہویا ای ۔

اوس نوں وچ توام شتابی، زہر دیاں وچ پردے ۔

اوس دی خبر ن پاوے کوئی، مار دبّاں وچ گھر دے ۔

تے توں آکھیں اللہ میرا، رہم کرم اوس بھارا ۔

بندیاں خطا قصور گناہاں، فضلوں بکھشݨہارا ۔

گھر میرے وچ بہت خزانے، باجھ ہساب شمارے ۔

تیرے اک گناہ دے بدلے، کراں تسدّک سارے ۔

......................................................

جے اجّ ماریں پردے اندر، ہشر کھلّھݨ جاں نامے ۔

راز دلاں دے ہوݨ ہویدا، دوزخ ملݨ مکامے ۔

......................................................

بندا تے ایمال بندے دے، ایہہ سبھ خلق الٰہی ۔

فضل غضب سبھ اوس دی طرفوں، نیکی تے گمراہی ۔

عرض کراں میں پاک جنابوں، نور-ہدائت منگاں ۔

اس دنیاں دی لاٹ غضب دی، مت جل مرن پتنگاں ۔

توں آکھیں میں بدل گناہاں، دیواں مال خزانے ۔

دولت مال سبھی ہے اوسدا، ہر شے وچ زمانے ۔

تے اوہ رشوت لوے ن مولے، ہازت اوس ن کائی ۔

حال دلے دا مالم اوسنوں، بریائیاں بھلیائی ۔

...........................................................

آہی تیز کٹار زلیخا، ات رکّھی سی اگّے ۔

یوسف اگّے مار مریساں، جے اجّ واہ ن لگّے ۔

....................................................

ہتّھ وگا چلائی گل وچّ، یوسف روک ہٹائی ۔

پکڑ لئی وچ ادّھی راہے، دھرت کٹار سٹائی ۔

........................................................

آ شیطان دھنناݨا کیتا، دھریا ہتّھ ازارے ۔

وقت کہاری دوہاں دلاں تھیں، آیا کسد ہلارے ۔

کسد زلیخا یوسف دے ول، تن اوسدے تن لاواں ۔

تے یوسف دا کسد ایہائی، جیوں کیوں روک ہٹاواں ۔

ات ہدائت جے ن ہوندی، اللہ دے درباروں ۔

کیا کہاں ہو جاندا کائی، کہر غضب دی کاروں ۔

ربی ہدائت دا پہونچݨا

حکم کرے رب جبرائیلا، خالس بندا میرا ۔

ویلا اج اوہدے تے آیا، پایوس آفت گھیرا ۔

حکم میرا ہے روک شتابی، مت لگزش کھا جاوے ۔

نور وبوّت دی رشنائی، مت گھت بدی بجھاوے ۔

......................................................

خود جبرائیل ن نظریں آیا، تے کف-دست دکھائی ۔

رب دلاں دیاں گلّاں جاݨے، اوس پر رکم ایہائی ۔

یوسف اجے اتھائیں اوویں، پھیر تلی دس آئی ۔

تستے لکھیا دو جتھ کٹّھے، تیجا رب ایہا ای ۔

..........................................................

بھی تاسیر اجے کجھ تھوڑھی، گیبوں پیا پکارا ۔

اے سدیک پیارے میرے، صدق چلے اٹھ سارا ۔

کرسیں برا نبیاں وچّوں، نام کٹایا جاسی ۔

تے کر یاد قیامت ویلا، مشکل ملے خلاصی ۔

.......................................................

باز کہݨ جبرائیل ہو صورت، آیا مسل یعقوبوں ۔

یوسف تائیں نظریں آیا، ہو صورت مہبوبوں ۔

.....................................................

کر کجھ شرم میرے فرزندا، شرف نبوّت بھاری ۔

ایہہ کیا وقت تیرے سر آیا، منگ پناہ لکھ واری ۔

......................................................

بازے کہݨ اک یوسف تائیں، نظر جناور آیا ۔

اے یوسف چھٹ چلی نبوّت، اسنے آکھ سݨایا ۔

باز کہݨ اوس کہا زلیخا، انت تیرے ہتّھ آوے ۔

پر کر صبر اجے دن کائی، داغ متاں لگّ جاوے ۔

باز کہݨ جبرائیل مکرّب، جو کوٹھے وچ وڑیا ۔

یوسف دے ہتّھ پشتے لایوس، سہوت نتفا جھڑیا ۔

باز کہݨ اک ہور آئی سی، حضرت یوسف تائیں ۔

یوسف اوس ول مائل ہویا، پچّھے حال تداہیں ۔

کوݨ کوئی تے کسدی اورت، تے آئیوں کس تھاؤں ۔

ہور کہے میں اوسدی باندی، جو اجّ بچے زنّاؤں ۔

تے اک ہور روائت غالب، آکھ سݨاواں ساری ۔

جاں یوسف دی طرف زلیخا، نظر پئی اک واری ۔

طلب زلیخا وصل شتابی، یوسف طلب بہانے ۔

بت چھپایا نظریں آیا، اک گوشے وچ خانے ۔

یوسف پچّھے دسّ زلیخا، پردیوں پار کیائی ۔

کہے زلیخا گلّیں باتیں، توں کیوں دیر لگائی ۔

پردیوں پار ایہی رب میرا، میں پوجاں جس تائیں ۔

پردہ پایا مت اوہ دیکھے، تیرا عمل اتھائیں ۔

آہ بھری سݨ رویا یوسف، سنگوں-سنگ تسائیں ۔

دانا بینا تھیں میں گافل، شرم میرے وچ ناہیں ۔

.......................................................

آ یوسف جا در تھیں نیڑے، کسد نسّݨ ولّ پھڑیا ۔

کرے اشارے انگل سیتی، کفل کونڈا لہ جھڑیا ۔

..........................................................

آݨ ملی دروازے ستویں، کڑتا پکڑ لیا س ۔

پکڑ پلّا ول اندر کھچّے، یوسف دوڑ گیا س ۔

پاٹ پلّا پیراہن نالوں، ہتّھ اوسدے وچ رہیا ۔

جھڑی تڑاک زمیں پر روندی، میرا حال کویہا ۔

عزیز دا موکے تے پہونچݨا

چھٹّ زلیخا تھیں جاں یوسف، دروازے ولّ آیا ۔

در وچ پئی زلیخا روندی، ہسرت جگر تپایا ۔

تداں عزیز دوہاں نوں ملیا، ڈٹّھی سر-گردانی ۔

وچ غضب دے جوش زلیخا، کردی شور زبانی ۔

کیا سزا عزیزا اوسے دی، تیں گھر جو بد چاہے ۔

باجھوں قید یا مار عذابوں، ن کچھ بھلا سلاہے ۔

سمجھ عزیز غضب وچ آیا، یوسف نوں فرمایا ۔

ایہہ کی یوسف توں اہسانوں، بدلا کر دکھلایا ۔

.............................................................

کہے زلیخا جاں اس میں تے، ظلموں ہتّھ چلایا ۔

میں پیراہن پاڑیا اسدا، ویکھ نشان لگایا ۔

ددّھ چونگھدے بچّے دی گواہی

یوسف بول عزیز پکارے، توں ہیں ڈھو گواہاں ۔

یا وچ آب-تیغ دھواواں، دفتر بھرے گناہاں ۔

اک اورت اتھ کھویش زلیخا، کھڑی کرابت والی ۔

گود اوہدی اک بال انناݨا، عمر جدھی دن چالھی ۔

یوسف کرے اشارت اس تھیں، پچّھو آپ گواہی ۔

ایہا لڑکا سچّ نتارے، ہووس حکم الٰہی ۔

سݨ ہو رہیا عزیز تاجّب، کی یوسف فرمایا ۔

ایہہ تفلک کی بھرے شہادت، بولݨ ولّ ن آیا ۔

دیکھ لواں ازماواں تیری، ایڈ کرامت بھاری ۔

اے لڑکے کہ حال حقیقت، جو تیں مالم ساری ۔

اچاچیت پکاریا لڑکے، ن میں چگلی کردا ۔

مشرک چگل ن بکھشے جاوݨ، میں چگلی تھیں ڈردا ۔

پر ول دسّاں دیکھ وچاروں، ظلم کدھا دل لوٹا ۔

جے پیراہن اگّوں پھٹیا، تاں ہے یوسف جھوٹھا ۔

کڑتیوں پکڑیا ہوگ زلیخا، جاں اس سختی چائی ۔

سچّی ہوگ زلیخا جسنے، پکڑ نشانی لائی ۔

جے پیراہن پچّھوں پھٹیا، جھوٹھی ہوگ زلیخا ۔

یوسف سچّا تے ایہہ فتنا، بھارا ہوگ زلیخا ۔

یوسف نسّ گیا جے ہوسی، اس تھیں پکڑ کنارا ۔

مگر پئی پھڑ پچّھوں جاما، کیتا ہووس پارا ۔

ڈھونڈ کیتی پیراہن ڈٹھوس، پچّھوں پھٹیا ہویا ۔

ویکھ عزیز زلیخا دے ولّ، کرکے کہر کھلویا ۔

ایہہ ہے تیرا مکر زلیخا، مکر تساڈے بھارے ۔

کاریہاریاں دے اپرادھوں، مشکل ہوݨ چھٹکارے ۔

.....................................................

یوسف تائیں کہیا عزیزے، اے فرزند پیارے ۔

جاݨ دیو اس بدی چھپاؤ، عیب ڈھکّو اس سارے ۔

کہے زلیخا نوں کر توبا، توں ایہہ بدی کمائی ۔

آپݨا آپ نگاہ رکّھ اگے، ن ہووے بریائی ۔

ਮਹੱਲ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਵਿਚ

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਪਾਸ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ, ਇਕ ਦਿਨ ਲੁਤਫ਼ ਪਿਆਰੋਂ ।

ਇਜ਼ਨ ਕਰੇਂ ਬਣਵਾਵਾਂ ਖ਼ਾਨਾ, ਜ਼ੀਨਤ ਵਧ ਸ਼ੁਮਾਰੋਂ ।

ਕਹੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਹਵਾਲੇ ਤੇਰੇ, ਦੌਲਤ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਮੈਥੀਂ ਇਜ਼ਨ ਇਹਾ ਹੀ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇਂ ਕਰ ਖ਼ਾਨੇ ।

ਤੇ ਮਿਅਮਾਰ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਫਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ਰਹਾਦੀ ।

ਮੀਨਾਕਾਰ ਫ਼ਲਕ ਦੇ ਤਾਕੀ, ਨਕਸ਼ ਭੰਨਣ ਉਸਤਾਦੀ ।

ਹੁਕਮੇ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੰਦੇ, ਧਰੀਆਂ ਆਣ ਬਿਨਾਈਂ ।

ਬਰਫ਼ੋਂ ਵਧ ਸਫ਼ੇਦ ਰੁਖ਼ਾਮੋਂ, ਦੀਵਾਰਾਂ ਹਰ ਜਾਈਂ ।

ਮਰਮਰ ਸੰਗ ਸਫ਼ਾਈ ਅੰਦਰ, ਵਾਂਗ ਸੁਬਹ ਦਿਸ ਆਇਆ ।

ਕੋਠੇ ਸੱਤ ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੱਕ ਥੀਂ ਇੱਕ ਸਵਾਇਆ ।

.........................................................

ਸੱਤਵਾਂ ਕੋਠਾ ਸਭ ਥੀਂ ਸੋਹਣਾ, ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਾਦ ਬਣਾਇਆ ।

ਚਾਰ ਸਤੂਨ ਅਕੀਕ ਜ਼ਮੁਰਦ, ਮਰਮਰ ਸੰਗ ਲਗਾਇਆ ।

...........................................................

ਛਤ ਕੰਧੀਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਸ਼ ਲਗਾਈਆਂ, ਤਸਵੀਰਾਂ ਪੁਰ ਕਰਕੇ ।

ਨਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਬੈਠਾ, ਸ਼ੌਕ ਕਲਾਵੇ ਭਰ ਕੇ ।

ਕਿਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਥੀਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਨੂ ਤੇ ਸਿਰ ਧਰ ਕੇ ।

ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਕੀ ਕਹਾਂ ਕਵੇਹਾ, ਸ਼ੇਅਰ ਭੁੱਲੇ ਡਰ ਡਰ ਕੇ ।

..........................................................

ਇਸ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਵੜਨ ਨ ਦੇਵੇ, ਹਰਗਿਜ਼ ਹੋਰਾਂ ਤਾਈਂ ।

ਰਾਖੀਆਂ ਰਹਣ ਕਨੀਜ਼ਾਂ ਦਰ ਤੇ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਉਥਾਈਂ ।

ਆਪ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜਿਸ ਬੁਤ ਤਾਈਂ, ਸਜਦਾ ਨਿਤ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਉਸ ਥੀਂ ਤਲਬ ਮੁਰਾਦਾਂ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਬ ਪੁਕਾਰੇ ।

ਉਹ ਭੀ ਓਸੇ ਕੋਠੇ ਅੰਦਰ, ਪੂਜਣ ਨੂੰ ਰਖਵਾਇਆ ।

ਉਸ ਥੀਂ ਨਿਤ ਮੰਗੇ ਰੋ ਮਕਸਦ, ਤੇ ਕੁਝ ਅਜੇ ਨ ਪਾਇਆ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀ ਮਿਲਣ-ਬਿਧ

ਕਰਕੇ ਹਾਰ-ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਉਸ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਆਈ ।

ਆਰਸੀਓਂ ਰੁਖ਼ ਦੇਖ ਪੁਕਾਰੇ, ਕਿਆ ਹੈ ਹੁਸਨ ਸਫ਼ਾਈ ।

ਅੱਜ ਉਮੀਦ ਜਦਾਹੀਂ ਹੀ ਯੂਸੁਫ਼, ਮੈਂ ਵਲ ਕਰੇ ਨਜ਼ਾਰਾ ।

ਹੋਗ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੇ ਲਖ ਵਾਰੀ, ਆਸ਼ਿਕ ਰਹੇ ਬੇਚਾਰਾ ।

........................................................

ਜਾਂ ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਦਾਈ ਸੱਦ ਬੁਲਾਈ ।

ਹੁਣ ਮਾਈ ਇਕ ਯੂਸੁਫ਼ ਬਾਝੋਂ, ਹਰ ਸ਼ੈ ਅੱਗੇ ਆਈ ।

.........................................................

ਆਈ ਦਾਈ ਲੱਭ ਲਿਆਈ, ਆਣ ਵੜੀ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਅੱਗੇ ਦਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਅੱਗੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀਆਂ ਮਿੰਨਤਾਂ

ਤਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਥੀਂ ਜਲਵਾ ਨੂਰੀ, ਚਮਕਿਆ ਯੂਸੁਫ਼ ਸੰਦਾ ।

ਪਕੜ ਹੱਥੋਂ ਤਿਸ ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਤੂੰ ਕਿਆ ਨੂਰੀ ਬੰਦਾ ।

.........................................................

ਕਰ ਦਿਲਦਾਰ ਕਲਾਮ ਅਵੇਹੀ, ਅੰਦਰ ਵਾੜ ਲਿਆਈ ।

ਦਰ ਪਹਿਲੇ ਵੜ ਜੰਦਰਾ ਜੜਿਆ, ਰੋ ਰੋ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਈ ।

ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਵਿਚ ਖ਼ਾਬੀਂ ਲੁੱਟੀ, ਪਰਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਸੁੱਟੀ ।

ਝੱਲੇ ਕਹਰ ਕਜ਼ੀਏ ਹਿਜ਼ਰੋਂ, ਅਜੇ ਨ ਗ਼ਮ ਥੀਂ ਛੁੱਟੀ ।

........................................................

ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਫ਼ਰਮਾਵੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਵਕਤ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

ਦੇਹ ਦਰ ਖੋਲ੍ਹ ਸਿਧਾਵਾਂ ਬਾਹਿਰ, ਨ ਕਰ ਖ਼ਵਾਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

.........................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਅੱਖੀਂ ਜਲ ਜਾਵਣ, ਤੈਂ ਵਲ ਕਰਾਂ ਨਜ਼ਾਰਾ ।

ਛੋੜ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਬਾਹਿਰ ਜਾਵਾਂ, ਨ ਕਰ ਹਾਲ ਅਵਾਰਾ ।

.......................................................

ਆਣ ਵੜੀ ਵਿਚ ਸਤਵੇਂ ਕੋਠੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਾਰੇ ਭਾਰੇ ।

ਧਰਿਆ ਕਦਮ ਜਦਾਂ ਵਿਚ ਖ਼ਾਨੇ, ਮੁਹਕਮ ਕੁਫ਼ਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸੱਤੇ, ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਰੋ ਹਾਲੋਂ ।

ਕਰ ਛੇਤੀ ਹੁਣ ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼, ਨ ਕਰ ਦੇਰ ਵਸਾਲੋਂ ।

.......................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਵਾਹ ਸੂਰਤ ਨੂਰਾਨੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਜਿਵੇਂ ਰੱਬ ਭਾਣੀ, ਇਕ ਦਿਨ ਹੋਸੀ ਫ਼ਾਨੀ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇਰਾ, ਸੂਰਜ ਰੌਸ਼ਨ ਜਿਉਂ ਕਰ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ, ਵੇਖਾਂ ਹੋਸੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਤੇਰੇ, ਵਾਲ ਅਜਬ ਇਹ ਕਾਲੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਓੜਕ, ਖ਼ਾਕ ਕਬਰ ਦੀ ਗਾਲੇ ।

......................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸ਼ਕਲ ਤੇਰੀ ਨੇ, ਅਕਲ ਲੁੱਟੀ ਸਭ ਮੇਰੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਹਵਸ ਨੇ ਓਵੇਂ, ਅਕਲ ਗਵਾਈ ਤੇਰੀ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਰੂਪ ਤੇਰੇ ਥੀਂ, ਨੂਰ ਛੱਡੇ ਚਮਕਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਅਜੇਹੇ ਕਿਤਨੇ, ਵੇਖ ਫ਼ਲਕ ਦੇ ਤਾਰੇ ।

...................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਵਸਲ ਮੇਰੇ ਥੀਂ, ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਖਲਿਹਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ ਹੈਬਤ, ਜੋਸ਼ ਦਿਲੇ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਕਰ ਲੈ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ, ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਚਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਕਹਾਂ ਕੀ ਆਖ਼ਿਰ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

......................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਮੈਂ ਹਾਂ ਬੰਦੀ, ਤੂੰ ਹੈਂ ਸੁਲਤਾਨ ਹਮਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਬੰਦੇ, ਤੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਜੱਗ ਸਾਰਾ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤੇਰੀਆਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ, ਵਲ ਵਲ ਕੇ ਦਿਲ ਫਸੀਆਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਵਲੋ ਵਲ ਜਾਵਣ, ਜਾਨ ਕਬਰ ਵਿਚ ਧਸੀਆਂ ।

............................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸਭ ਥੀਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਦੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਜੋ ਇਸ ਥੀਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਭੱਖਣ ਜਹੰਨਮ ਲਾਟਾਂ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੱਲੇ ਮੈਨੂੰ, ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਦਾ ਸੇਲਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਹੇ ਜੋ ਇਸ ਥੀਂ ਡਾਢਾ, ਜਾਨ-ਕੰਦਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ।

..............................................................

ਤੈਨੂੰ ਖ਼ੌਫ਼ ਕਿਦ੍ਹਾ ਕਹੋ ਯੂਸੁਫ਼, ਅਰਜ਼ ਮੰਨੇ ਕਿਉਂ ਨਾਹੀਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਉਸਨੂੰ, ਕਰ ਕਰ ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਆਹੀਂ ।

ਇਕ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਵਲੋਂ ਸ਼ਰਮਾਵਾਂ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਅਹਸਾਨੋਂ ।

ਉਸ ਦਾ ਖ਼ੌਫ਼ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਭਾਰਾ, ਮਤ ਮਾਰੇ ਸੁਣ ਜਾਨੋਂ ।

ਵੱਡਾ ਖ਼ੌਫ਼ ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਖੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ।

ਤਿਸ ਅਜ਼ਾਬ ਨ ਮੈਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤ, ਜਿਗਰ ਵਗਾ ਨ ਸੇਲੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਪਿਆਰੇ, ਖ਼ੌਫ਼ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਨ ਕਾਈ ।

ਨ ਡਰ ਉਸ ਥੀਂ ਉਸ ਦਾ ਚਾਰਾ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੋਇਆ ਈ ।

ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਚ ਤੁਆਮ ਸ਼ਤਾਬੀ, ਜ਼ਹਰ ਦਿਆਂ ਵਿਚ ਪਰਦੇ ।

ਉਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨ ਪਾਵੇ ਕੋਈ, ਮਾਰ ਦੱਬਾਂ ਵਿਚ ਘਰ ਦੇ ।

ਤੇ ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੇਰਾ, ਰਹਮ ਕਰਮ ਉਸ ਭਾਰਾ ।

ਬੰਦਿਆਂ ਖ਼ਤਾ ਕਸੂਰ ਗੁਨਾਹਾਂ, ਫ਼ਜ਼ਲੋਂ ਬਖਸ਼ਣਹਾਰਾ ।

ਘਰ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ, ਬਾਝ ਹਸਾਬ ਸ਼ੁਮਾਰੇ ।

ਤੇਰੇ ਇਕ ਗੁਨਾਹ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਕਰਾਂ ਤਸੱਦੁਕ ਸਾਰੇ ।

......................................................

ਜੇ ਅੱਜ ਮਾਰੇਂ ਪਰਦੇ ਅੰਦਰ, ਹਸ਼ਰ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਜਾਂ ਨਾਮੇ ।

ਰਾਜ਼ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਹਵੈਦਾ, ਦੋਜ਼ਖ਼ ਮਿਲਣ ਮੁਕਾਮੇ ।

......................................................

ਬੰਦਾ ਤੇ ਐਮਾਲ ਬੰਦੇ ਦੇ, ਇਹ ਸਭ ਖ਼ਲਕ ਇਲਾਹੀ ।

ਫ਼ਜ਼ਲ ਗਜ਼ਬ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਤਰਫ਼ੋਂ, ਨੇਕੀ ਤੇ ਗੁਮਰਾਹੀ ।

ਅਰਜ਼ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਪਾਕ ਜਨਾਬੋਂ, ਨੂਰਿ-ਹਿਦਾਇਤ ਮੰਗਾਂ ।

ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਲਾਟ ਗਜ਼ਬ ਦੀ, ਮਤ ਜਲ ਮਰਨ ਪਤੰਗਾਂ ।

ਤੂੰ ਆਖੇਂ ਮੈਂ ਬਦਲ ਗੁਨਾਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਦੌਲਤ ਮਾਲ ਸਭੀ ਹੈ ਉਸਦਾ, ਹਰ ਸ਼ੈ ਵਿਚ ਜ਼ਮਾਨੇ ।

ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਵਤ ਲਵੇ ਨ ਮੂਲੇ, ਹਾਜ਼ਤ ਓਸ ਨ ਕਾਈ ।

ਹਾਲ ਦਿਲੇ ਦਾ ਮਾਲਮ ਉਸਨੂੰ, ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਭਲਿਆਈ ।

...........................................................

ਆਹੀ ਤੇਜ਼ ਕਟਾਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਉਤ ਰੱਖੀ ਸੀ ਅੱਗੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਅੱਗੇ ਮਾਰ ਮਰੇਸਾਂ, ਜੇ ਅੱਜ ਵਾਹ ਨ ਲੱਗੇ ।

....................................................

ਹੱਥ ਵਗਾ ਚਲਾਈ ਗਲ ਵਿੱਚ, ਯੂਸੁਫ਼ ਰੋਕ ਹਟਾਈ ।

ਪਕੜ ਲਈ ਵਿਚ ਅੱਧੀ ਰਾਹੇ, ਧਰਤ ਕਟਾਰ ਸੁਟਾਈ ।

........................................................

ਆ ਸ਼ੈਤਾਨ ਧਿੰਙਾਣਾ ਕੀਤਾ, ਧਰਿਆ ਹੱਥ ਇਜ਼ਾਰੇ ।

ਵਕਤ ਕਹਾਰੀ ਦੋਹਾਂ ਦਿਲਾਂ ਥੀਂ, ਆਇਆ ਕਸਦ ਹੁਲਾਰੇ ।

ਕਸਦ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਵਲ, ਤਨ ਉਸਦੇ ਤਨ ਲਾਵਾਂ ।

ਤੇ ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਕਸਦ ਏਹਾਈ, ਜਿਉਂ ਕਿਉਂ ਰੋਕ ਹਟਾਵਾਂ ।

ਉਤ ਹਦਾਇਤ ਜੇ ਨ ਹੋਂਦੀ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰੋਂ ।

ਕਿਆ ਕਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਕਾਈ, ਕਹਰ ਗਜ਼ਬ ਦੀ ਕਾਰੋਂ ।

ਰੱਬੀ ਹਦਾਇਤ ਦਾ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਹੁਕਮ ਕਰੇ ਰੱਬ ਜਬਰਾਈਲਾ, ਖ਼ਾਲਿਸ ਬੰਦਾ ਮੇਰਾ ।

ਵੇਲਾ ਅਜ ਉਹਦੇ ਤੇ ਆਇਆ, ਪਾਇਓਸੁ ਆਫ਼ਤ ਘੇਰਾ ।

ਹੁਕਮ ਮੇਰਾ ਹੈ ਰੋਕ ਸ਼ਤਾਬੀ, ਮਤ ਲਗਜ਼ਿਸ਼ ਖਾ ਜਾਵੇ ।

ਨੂਰ ਵਬੁੱਵਤ ਦੀ ਰੁਸ਼ਨਾਈ, ਮਤ ਘਤ ਬਦੀ ਬੁਝਾਵੇ ।

......................................................

ਖ਼ੁਦ ਜਬਰਾਈਲ ਨ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਕਫ਼-ਦਸਤ ਦਿਖਾਈ ।

ਰਬ ਦਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣੇ, ਉਸ ਪਰ ਰਕਮ ਏਹਾਈ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਅਜੇ ਉਥਾਈਂ ਓਵੇਂ, ਫੇਰ ਤਲੀ ਦਿਸ ਆਈ ।

ਤਿਸਤੇ ਲਿਖਿਆ ਦੋ ਜਿਥ ਕੱਠੇ, ਤੀਜਾ ਰੱਬ ਏਹਾ ਈ ।

..........................................................

ਭੀ ਤਾਸੀਰ ਅਜੇ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀ, ਗੈਬੋਂ ਪਿਆ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਐ ਸਦੀਕ ਪਿਆਰੇ ਮੇਰੇ, ਸਿਦਕ ਚਲੇ ਉਠ ਸਾਰਾ ।

ਕਰਸੈਂ ਬੁਰਾ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਨਾਮ ਕਟਾਇਆ ਜਾਸੀ ।

ਤੇ ਕਰ ਯਾਦ ਕਿਆਮਤ ਵੇਲਾ, ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਮਿਲੇ ਖ਼ਲਾਸੀ ।

.......................................................

ਬਾਜ਼ ਕਹਣ ਜਬਰਾਈਲ ਹੋ ਸੂਰਤ, ਆਇਆ ਮਿਸਲ ਯਾਕੂਬੋਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਇਆ, ਹੋ ਸੂਰਤ ਮਹਬੂਬੋਂ ।

.....................................................

ਕਰ ਕੁਝ ਸ਼ਰਮ ਮੇਰੇ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦਾ, ਸ਼ਰਫ਼ ਨਬੁੱਵਤ ਭਾਰੀ ।

ਇਹ ਕਿਆ ਵਕਤ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਆਇਆ, ਮੰਗ ਪਨਾਹ ਲਖ ਵਾਰੀ ।

......................................................

ਬਾਜ਼ੇ ਕਹਣ ਇਕ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਨਜ਼ਰ ਜਨਾਵਰ ਆਇਆ ।

ਐ ਯੂਸੁਫ਼ ਛੁਟ ਚਲੀ ਨਬੁੱਵਤ, ਉਸਨੇ ਆਖ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਬਾਜ਼ ਕਹਣ ਉਸ ਕਹਾ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਅੰਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਆਵੇ ।

ਪਰ ਕਰ ਸਬਰ ਅਜੇ ਦਿਨ ਕਾਈ, ਦਾਗ਼ ਮਤਾਂ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ।

ਬਾਜ਼ ਕਹਣ ਜਬਰਾਈਲ ਮੁਕੱਰਬ, ਜੋ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਵੜਿਆ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਹੱਥ ਪੁਸ਼ਤੇ ਲਾਇਓਸੁ, ਸਹਵਤ ਨੁਤਫ਼ਾ ਝੜਿਆ ।

ਬਾਜ਼ ਕਹਣ ਇਕ ਹੂਰ ਆਈ ਸੀ, ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਉਸ ਵਲ ਮਾਇਲ ਹੋਇਆ, ਪੁੱਛੇ ਹਾਲ ਤਦਾਹੀਂ ।

ਕੌਣ ਕੋਈ ਤੇ ਕਿਸਦੀ ਔਰਤ, ਤੇ ਆਈਓਂ ਕਿਸ ਥਾਓਂ ।

ਹੂਰ ਕਹੇ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਬਾਂਦੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਬਚੇ ਜ਼ੱਨਾਓਂ ।

ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਰਵਾਇਤ ਗ਼ਾਲਿਬ, ਆਖ ਸੁਣਾਵਾਂ ਸਾਰੀ ।

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਤਰਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਨਜ਼ਰ ਪਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ।

ਤਲਬ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਵਸਲ ਸ਼ਤਾਬੀ, ਯੂਸੁਫ਼ ਤਲਬ ਬਹਾਨੇ ।

ਬੁਤ ਛਪਾਇਆ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਇਆ, ਇਕ ਗੋਸ਼ੇ ਵਿਚ ਖ਼ਾਨੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਪੁੱਛੇ ਦੱਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਪਰਦਿਓਂ ਪਾਰ ਕਿਆਈ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਗੱਲੀਂ ਬਾਤੀਂ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਦੇਰ ਲਗਾਈ ।

ਪਰਦਿਓਂ ਪਾਰ ਏਹੀ ਰੱਬ ਮੇਰਾ, ਮੈਂ ਪੂਜਾਂ ਜਿਸ ਤਾਈਂ ।

ਪਰਦਾ ਪਾਇਆ ਮਤ ਉਹ ਦੇਖੇ, ਤੇਰਾ ਅਮਲ ਇਥਾਈਂ ।

ਆਹ ਭਰੀ ਸੁਣ ਰੋਇਆ ਯੂਸੁਫ਼, ਸੰਗੋਂ-ਸੰਗ ਤਿਸਾਈਂ ।

ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਥੀਂ ਮੈਂ ਗਾਫ਼ਿਲ, ਸ਼ਰਮ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਨਾਹੀਂ ।

.......................................................

ਆ ਯੂਸੁਫ਼ ਜਾ ਦਰ ਥੀਂ ਨੇੜੇ, ਕਸਦ ਨੱਸਣ ਵੱਲ ਫੜਿਆ ।

ਕਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਉਂਗਲ ਸੇਤੀ, ਕੁਫ਼ਲ ਕੁੰਡਾ ਲਹ ਝੜਿਆ ।

..........................................................

ਆਣ ਮਿਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸਤਵੇਂ, ਕੁੜਤਾ ਪਕੜ ਲਇਆ ਸੁ ।

ਪਕੜ ਪੱਲਾ ਵਲ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚੇ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੌੜ ਗਇਆ ਸੁ ।

ਪਾਟ ਪੱਲਾ ਪੈਰਾਹਿਨ ਨਾਲੋਂ, ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿਆ ।

ਝੜੀ ਤੜਾਕ ਜ਼ਿਮੀਂ ਪੁਰ ਰੋਂਦੀ, ਮੇਰਾ ਹਾਲ ਕਵੇਹਾ ।

ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦਾ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਛੁੱਟ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਥੀਂ ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਆਇਆ ।

ਦਰ ਵਿਚ ਪਈ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਰੋਂਦੀ, ਹਸਰਤ ਜਿਗਰ ਤਪਾਇਆ ।

ਤਦਾਂ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਡਿੱਠੀ ਸਰ-ਗਰਦਾਨੀ ।

ਵਿਚ ਗਜ਼ਬ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਰਦੀ ਸ਼ੋਰ ਜ਼ਬਾਨੀ ।

ਕਿਆ ਸਜ਼ਾ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾ ਉਸੇ ਦੀ, ਤੈਂ ਘਰ ਜੋ ਬਦ ਚਾਹੇ ।

ਬਾਝੋਂ ਕੈਦ ਯਾ ਮਾਰ ਅਜ਼ਾਬੋਂ, ਨ ਕੁਛ ਭਲਾ ਸਲਾਹੇ ।

ਸਮਝ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਗਜ਼ਬ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਇਹ ਕੀ ਯੂਸੁਫ਼ ਤੂੰ ਅਹਸਾਨੋਂ, ਬਦਲਾ ਕਰ ਦਿਖਲਾਇਆ ।

.............................................................

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜਾਂ ਇਸ ਮੈਂ ਤੇ, ਜ਼ੁਲਮੋਂ ਹੱਥ ਚਲਾਇਆ ।

ਮੈਂ ਪੈਰਾਹਿਨ ਪਾੜਿਆ ਇਸਦਾ, ਵੇਖ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਇਆ ।

ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗਵਾਹੀ

ਯੂਸੁਫ਼ ਬੋਲ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਪੁਕਾਰੇ, ਤੂੰ ਹੇਂ ਢੋ ਗਵਾਹਾਂ ।

ਯਾ ਵਿਚ ਆਬਿ-ਤੇਗ਼ ਧੁਵਾਵਾਂ, ਦਫ਼ਤਰ ਭਰੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ।

ਇਕ ਔਰਤ ਉਥ ਖਵੇਸ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਖੜੀ ਕਰਾਬਤ ਵਾਲੀ ।

ਗੋਦ ਉਹਦੀ ਇਕ ਬਾਲ ਅੰਞਾਣਾ, ਉਮਰ ਜਿਦ੍ਹੀ ਦਿਨ ਚਾਲ੍ਹੀ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਕਰੇ ਇਸ਼ਾਰਤ ਇਸ ਥੀਂ, ਪੁੱਛੋ ਆਪ ਗਵਾਹੀ ।

ਏਹਾ ਲੜਕਾ ਸੱਚ ਨਿਤਾਰੇ, ਹੋਵਸ ਹੁਕਮ ਇਲਾਹੀ ।

ਸੁਣ ਹੋ ਰਹਿਆ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਤਅੱਜੁਬ, ਕੀ ਯੂਸੁਫ਼ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਇਹ ਤਿਫ਼ਲਕ ਕੀ ਭਰੇ ਸ਼ਹਾਦਤ, ਬੋਲਣ ਵੱਲ ਨ ਆਇਆ ।

ਦੇਖ ਲਵਾਂ ਅਜ਼ਮਾਵਾਂ ਤੇਰੀ, ਐਡ ਕਰਾਮਤ ਭਾਰੀ ।

ਐ ਲੜਕੇ ਕਹੁ ਹਾਲ ਹਕੀਕਤ, ਜੋ ਤੈਂ ਮਾਲਮ ਸਾਰੀ ।

ਅਚਾਚੇਤ ਪੁਕਾਰਿਆ ਲੜਕੇ, ਨ ਮੈਂ ਚੁਗਲੀ ਕਰਦਾ ।

ਮੁਸ਼ਰਿਕ ਚੁਗਲ ਨ ਬਖਸ਼ੇ ਜਾਵਣ, ਮੈਂ ਚੁਗਲੀ ਥੀਂ ਡਰਦਾ ।

ਪਰ ਵਲ ਦੱਸਾਂ ਦੇਖ ਵਿਚਾਰੋਂ, ਜ਼ੁਲਮ ਕਿਦ੍ਹਾ ਦਿਲ ਲੂਟਾ ।

ਜੇ ਪੈਰਾਹਿਨ ਅੱਗੋਂ ਫਟਿਆ, ਤਾਂ ਹੈ ਯੂਸੁਫ਼ ਝੂਠਾ ।

ਕੁੜਤਿਓਂ ਪਕੜਿਆ ਹੋਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਜਾਂ ਇਸ ਸਖ਼ਤੀ ਚਾਈ ।

ਸੱਚੀ ਹੋਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜਿਸਨੇ, ਪਕੜ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਾਈ ।

ਜੇ ਪੈਰਾਹਿਨ ਪਿੱਛੋਂ ਫਟਿਆ, ਝੂਠੀ ਹੋਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਸੱਚਾ ਤੇ ਇਹ ਫ਼ਿਤਨਾ, ਭਾਰਾ ਹੋਗ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨੱਸ ਗਇਆ ਜੇ ਹੋਸੀ, ਇਸ ਥੀਂ ਪਕੜ ਕਨਾਰਾ ।

ਮਗਰ ਪਈ ਫੜ ਪਿੱਛੋਂ ਜਾਮਾ, ਕੀਤਾ ਹੋਵਸੁ ਪਾਰਾ ।

ਢੂੰਡ ਕੀਤੀ ਪੈਰਾਹਿਨ ਡਿਠੋਸੁ, ਪਿੱਛੋਂ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ।

ਵੇਖ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੇ ਵੱਲ, ਕਰਕੇ ਕਹਰ ਖਲੋਇਆ ।

ਇਹ ਹੈ ਤੇਰਾ ਮਕਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਮਕਰ ਤੁਸਾਡੇ ਭਾਰੇ ।

ਕਾਰੇਹਾਰੀਆਂ ਦੇ ਅਪ੍ਰਾਧੋਂ, ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਣ ਛੁਟਕਾਰੇ ।

.....................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ਕਹਿਆ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ, ਐ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਪਿਆਰੇ ।

ਜਾਣ ਦਿਓ ਇਸ ਬਦੀ ਛੁਪਾਓ, ਐਬ ਢੱਕੋ ਇਸ ਸਾਰੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਨੂੰ ਕਰ ਤੋਬਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬਦੀ ਕਮਾਈ ।

ਆਪਣਾ ਆਪ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖ ਅਗੇ, ਨ ਹੋਵੇ ਬੁਰਿਆਈ ।

mahall di tarif vich

kahe zulaikha pas azize, ik din lutaf piaaron .

izan karen banavavan khana, zinat vadh shumaron .

kahe aziz havale tere, daulat mal khazane .

maithin izan iha hi tainun, jiven chahen kar khane .

te miamar aziz pahunchae, phan jinhan farahadi .

minakar falak de taki, nakash bhannan usatadi .

hukame nal zulaikha sande, dhariaan aan binaeen .

barafon vadh safed rukhamon, divaran har jaeen .

maramar sang safaee andar, vang subah dis aaiaa .

kothe satt agge te picchhe, ikk thin ikk savaiaa .

.........................................................

sattavan kotha sabh thin sohana, bahut kushad banaiaa .

char satun akik zamurad, maramar sang lagaiaa .

...........................................................

chhat kandhin vicch farash lagaeeaan, tasaviran pur karake .

nal zulaikha yusuf baitha, shauk kalave bhar ke .

kite khushi thin sutta hoiaa, janu te sir dhar ke .

hor kite ki kahan kaveha, shear bhulle dar dar ke .

..........................................................

is kothe vich varran n deve, haragiz horan taeen .

rakhiaan rahan kanizan dar te, din te rat uthaeen .

aap zulaikha jis but taeen, sajada nit guzare .

us thin talab muradan karadi, us nun rabb pukare .

uh bhi ose kothe andar, pujan nun rakhavaiaa .

us thin nit mange ro makasad, te kujh aje n paiaa .

zulaikha di milan-bidh

karake har-shingar zulaikha us kothe vich aaee .

aarasion rukh dekh pukare, kiaa hai husan safaee .

ajj umid jadahin hi yusuf, main val kare nazara .

hog farishata je lakh vari, aashik rahe bechara .

........................................................

jan saman tiaari hoee, daee sadd bulaee .

hun maee ik yusuf bajhon, har shai agge aaee .

.........................................................

aaee daee labbh liaaee, aan varri darabare .

agge dar vich kharri zulaikha, dil vich kare ishare .

yusuf agge zulaikha diaan minnatan

tad nun dur thin jalava nuri, chamakiaa yusuf sanda .

pakarr hatthon tis kahe zulaikha, tun kiaa nuri banda .

.........................................................

kar diladar kalam avehi, andar varr liaaee .

dar pahile varr jandara jarriaa, ro ro araz sunaee .

main yusuf vich khabin lutti, paradesan vich sutti .

jhalle kahar kazie hizaron, aje n gham thin chhutti .

........................................................

sir niven faramave yusuf, vakat sanbhal zulaikha .

deh dar kholh sidhavan bahir, n kar khavar zulaikha .

.........................................................

yusuf kahe akkhin jal javan, tain val karan nazara .

chhorr mainun main bahir javan, n kar hal avara .

.......................................................

aan varri vich sataven kothe, jis vich kare bhare .

dhariaa kadam jadan vich khane, muhakam kufal guzare .

band kite daravaze satte, araz kiti ro halon .

kar chheti hun hazarat yusuf, n kar der vasalon .

.......................................................

kahe zulaikha yusuf taeen, vah surat nurani .

yusuf kahe jiven rabb bhani, ik din hosi fani .

kahe zulaikha chihara tera, suraj raushan jiun kar .

yusuf kahe kiaamat de din, vekhan hosi kiun kar .

kahe zulaikha yusuf tere, val ajab ih kale .

yusuf kahe inhan orrak, khak kabar di gale .

......................................................

kahe zulaikha shakal teri ne, akal lutti sabh meri .

yusuf kahe havas ne oven, akal gavaee teri .

kahe zulaikha rup tere thin, nur chhadde chamakare .

yusuf kahe ajehe kitane, vekh falak de tare .

...................................................

kahe zulaikha vasal mere thin, kaun tainun khalihare .

yusuf kahe khuda di haibat, josh dile vich mare .

kahe zulaikha kar lai khushiaan, khushiaan de din chare .

yusuf kahe kahan ki aakhir, allha de darabare .

......................................................

kahe zulaikha main han bandi, tun hain sulatan hamara .

yusuf kahe khuda de bande, tun main te jagg sara .

kahe zulaikha teriaan zulafan, val val ke dil phasiaan .

yusuf kahe valo val javan, jan kabar vich dhasiaan .

............................................................

kahe zulaikha sabh thin mushakil, ishak tere diaan vatan .

yusuf kahe jo is thin mushakil, bhakkhan jahannam latan.

kahe zulaikha salle mainun, ishak tere da sela .

yusuf kahe jo is thin dadha, jan-kandan da vela .

..............................................................

tainun khauf kidha kaho yusuf, araz manne kiun nahin .

yusuf ne faramaiaa usanun, kar kar gham diaan aahin .

ik aziz valon sharamavan, te usade ahasanon .

us da khauf mere dil bhara, mat mare sun janon .

vadda khauf khuda da mainun, jo vekhe har vele .

tis azab n main vich takat, jigar vaga n sele .

kahe zulaikha yusuf piaare, khauf aziz n kaee .

n dar us thin us da chara, main sir faraz hoiaa ee .

us nun vich tuaam shatabi, zahar diaan vich parade .

us di khabar n pave koee, mar dabban vich ghar de .

te tun aakhen allha mera, raham karam us bhara .

bandiaan khata kasur gunahan, fazalon bakhashanahara .

ghar mere vich bahut khazane, bajh hasab shumare .

tere ik gunah de badale, karan tasadduk sare .

......................................................

je ajj maren parade andar, hashar khullhan jan name .

raz dilan de hon havaida, dozakh milan mukame .

......................................................

banda te aimal bande de, ih sabh khalak ilahi .

fazal gazab sabh us di tarafon, neki te gumarahi .

araz karan main pak janabon, nuri-hidait mangan .

is duniaan di lat gazab di, mat jal maran patangan .

tun aakhen main badal gunahan, devan mal khazane .

daulat mal sabhi hai usada, har shai vich zamane .

te uh rishavat lave n mule, hazat os n kaee .

hal dile da malam usanun, buriaaeeaan bhaliaaee .

...........................................................

aahi tez katar zulaikha, ut rakkhi si agge .

yusuf agge mar maresan, je ajj vah n lagge .

....................................................

hatth vaga chalaee gal vicch, yusuf rok hataee .

pakarr lee vich addhi rahe, dharat katar sutaee .

........................................................

aa shaitan dhinnana kita, dhariaa hatth izare .

vakat kahari dohan dilan thin, aaiaa kasad hulare .

kasad zulaikha yusuf de val, tan usade tan lavan .

te yusuf da kasad ehaee, jiun kiun rok hatavan .

ut hadait je n hondi, allha de darabaron .

kiaa kahan ho janda kaee, kahar gazab di karon .

rabbi hadait da pahunchana

hukam kare rabb jabaraeela, khalis banda mera .

vela aj uhade te aaiaa, paiosu aafat ghera .

hukam mera hai rok shatabi, mat lagazish kha jave .

nur vabuvvat di rushanaee, mat ghat badi bujhave .

......................................................

khud jabaraeel n nazarin aaiaa, te kaf-dasat dikhaee .

rab dilan diaan gallan jane, us par rakam ehaee .

yusuf aje uthaeen oven, pher tali dis aaee .

tisate likhiaa do jith katthe, tija rabb eha ee .

..........................................................

bhi tasir aje kujh thorrhi, gaibon piaa pukara .

ai sadik piaare mere, sidak chale uth sara .

karasain bura nabiaan vicchon, nam kataiaa jasi .

te kar yad kiaamat vela, mushakil mile khalasi .

.......................................................

baz kahan jabaraeel ho surat, aaiaa misal yakubon .

yusuf taeen nazarin aaiaa, ho surat mahabubon .

.....................................................

kar kujh sharam mere farazanda, sharaf nabuvvat bhari .

ih kiaa vakat tere sir aaiaa, mang panah lakh vari .

......................................................

baze kahan ik yusuf taeen, nazar janavar aaiaa .

ai yusuf chhut chali nabuvvat, usane aakh sunaiaa .

baz kahan us kaha zulaikha, ant tere hatth aave .

par kar sabar aje din kaee, dagh matan lagg jave .

baz kahan jabaraeel mukarrab, jo kothe vich varriaa .

yusuf de hatth pushate laiosu, sahavat nutafa jharriaa .

baz kahan ik hur aaee si, hazarat yusuf taeen .

yusuf us val mail hoiaa, pucchhe hal tadahin .

kaun koee te kisadi aurat, te aaeeon kis thaon .

hur kahe main usadi bandi, jo ajj bache zannaon .

te ik hor ravait ghalib, aakh sunavan sari .

jan yusuf di taraf zulaikha, nazar pee ik vari .

talab zulaikha vasal shatabi, yusuf talab bahane .

but chhapaiaa nazarin aaiaa, ik goshe vich khane .

yusuf pucchhe dass zulaikha, paradion par kiaaee .

kahe zulaikha gallin batin, tun kiun der lagaee .

paradion par ehi rabb mera, main pujan jis taeen .

parada paiaa mat uh dekhe, tera amal ithaeen .

aah bhari sun roiaa yusuf, sangon-sang tisaeen .

dana bina thin main gafil, sharam mere vich nahin .

.......................................................

aa yusuf ja dar thin nerre, kasad nassan vall pharriaa .

kare ishare ungal seti, kufal kunda lah jharriaa .

..........................................................

aan mili daravaze sataven, kurrata pakarr liaa su .

pakarr palla val andar khicche, yusuf daurr giaa su .

pat palla pairahin nalon, hatth usade vich rahiaa .

jharri tarrak zimin pur rondi, mera hal kaveha .

aziz da mauke te pahunchana

chhutt zulaikha thin jan yusuf, daravaze vall aaiaa .

dar vich pee zulaikha rondi, hasarat jigar tapaiaa .

tadan aziz dohan nun miliaa, ditthi sar-garadani .

vich gazab de josh zulaikha, karadi shor zabani .

kiaa saza aziza use di, tain ghar jo bad chahe .

bajhon kaid ya mar azabon, n kuchh bhala salahe .

samajh aziz gazab vich aaiaa, yusuf nun faramaiaa .

ih ki yusuf tun ahasanon, badala kar dikhalaiaa .

.............................................................

kahe zulaikha jan is main te, zulamon hatth chalaiaa .

main pairahin parriaa isada, vekh nishan lagaiaa .

duddh chunghade bacche di gavahi

yusuf bol aziz pukare, tun hen dho gavahan .

ya vich aabi-tegh dhuvavan, dafatar bhare gunahan .

ik aurat uth khavesh zulaikha, kharri karabat vali .

god uhadi ik bal annana, umar jidhi din chalhi .

yusuf kare isharat is thin, pucchho aap gavahi .

eha larraka sacch nitare, hovas hukam ilahi .

sun ho rahiaa aziz tajjub, ki yusuf faramaiaa .

ih tifalak ki bhare shahadat, bolan vall n aaiaa .

dekh lavan azamavan teri, aid karamat bhari .

ai larrake kahu hal hakikat, jo tain malam sari .

achachet pukariaa larrake, n main chugali karada .

musharik chugal n bakhashe javan, main chugali thin darada .

par val dassan dekh vicharon, zulam kidha dil luta .

je pairahin aggon phatiaa, tan hai yusuf jhutha .

kurration pakarriaa hog zulaikha, jan is sakhati chaee .

sacchi hog zulaikha jisane, pakarr nishani laee .

je pairahin picchhon phatiaa, jhuthi hog zulaikha .

yusuf saccha te ih fitana, bhara hog zulaikha .

yusuf nass giaa je hosi, is thin pakarr kanara .

magar pee pharr picchhon jama, kita hovasu para .

dhund kiti pairahin dithosu, picchhon phatiaa hoiaa .

vekh aziz zulaikha de vall, karake kahar khaloiaa .

ih hai tera makar zulaikha, makar tusade bhare .

karehariaan de apradhon, mushakil hon chhutakare .

.....................................................

yusuf taeen kahiaa azize, ai farazand piaare .

jan dio is badi chhupao, aib dhakko is sare .

kahe zulaikha nun kar toba, tun ih badi kamaee .

aapana aap nigah rakkh age, n hove buriaaee .