ਨਾਅਤਿ ਰਸੂਲਿ ਰੱਬੁਲ-ਆਲਮੀਨ

(حضرت محمد صاحب دی استت)

جوہر-عرض وجود-خلائک، اسل-اسول-کمالی ۔

امّت خیر امم دا والی، نام محمد آلی ۔

نبی سخی دا سیّد سرور، تے کوسر دا ساقی ۔

جیں حق خاص شپھاات-کبرا، ختم رسول-اتفاکی ۔

وچّ اشارے انگل جسدی، شکّ کمر-افلاکی ۔

خیر انناس ارب دا افسر، خواس لبے تریاکی ۔

مہر-نبوّت نال منکّش، ازمت سفت اخلاکی ۔

جمھا قلم وچّ ہرف زبانی، شاہ-سوار براکی ۔

ساکب نجم کمر تے شمشوں، انور گوہر-خاکی ۔

جیں تے پاک قدم دی برکت، پھخر کرے وچّ طاقی ۔

مزہر-فیز اتم-یگانا، متلائے سبہ زہوری ۔

اوہ شاہ-بیت-کسائد عالم، جیں وچّ خوبی نوری ۔

تے اوہ امت-مزنب کارݨ، مجلّا رہم-غفوری ۔

تے مرہوم امّت اوسدی، غیر-مخزّل نوری ۔

رہمت-عالم سایا-ا-آلی، کامت سایوں خالی ۔

کھشبو ارک بدّل سر سایا، پاک لواب زلالی ۔

فتہ مبین کلاس فترز، شان نبی دی آلی ۔

تے مہمود مکان موالّا، خاص اتّا نرالی ۔

سینا پاک منوّر نشرہ، نور اکّھی مازاگوں ۔

انور اکّھیں مہر نبوتّ، روشن نور چراغوں ۔

شاہ-سفیاں پیر-ولیاں خاص امام-نبیاں ۔

پھاتہ-باب بہشت-موالّا، تکی وچّ تکیاں ۔

جبرائیل ملائک نوری، دروازے پر آیا ۔

چاہڑ براک رکابے چلیا، اکسا وچّ پہونچایا ۔

ایہہ امامت بااد نبیاں، گزر گئے افلاکوں ۔

زمیوں سونبھ فلک تے وجّا، براکوں چالاکوں ۔

پھوج فرشتیاں نال سدھائی، شوقاں واگ چلائی ۔

جبرائیل نکیب پکارے، پاک سواری آئی ۔

کھلھدے گئے سبھ در افلاکوں، ملک مکربّ دھائے ۔

سݨ سݨ کے پیغمبر خبراں، تازیماں نوں آئے ۔

لشکریاں وچّ موسا ایسا، کر کر فخر سدھائے ۔

کھولھ درے وچّ جنّت ہوراں، شوق-زیارت آئے ۔

جبرائیل رہیا وچّ سدرہ، کوّت پروں سدھائی ۔

تن تنہا چلݨ دی سرور، جاں دستوری پائی ۔

کرسی عرش قدم دھر گزرے، ملے قرار آراموں ۔

ہو چکیاں چھی طرفاں آخر، جاگھا پاک مکاموں ۔

تیز قدم دھر کربت چلّے، بے بالائیوں زیروں ۔

پوݨ ندائیں ودھ مہبوبا، بے-طرفوں چوپھیروں ۔

صورت ہرفوں پاک ندائیں، قلموں پاک زبانوں ۔

لکّھ کروڑاں کوہاں دراڈے، پہتے وہم بیانوں ۔

جو ڈٹّھا سو ڈٹّھا آخر، جو پایا سو پایا ۔

ہوراں نوں ات دخل ن مولے، مڑ پیغمبر آیا ۔

رہمت نور جہان کھلارے، مرزاں دلاں گوائیاں ۔

ڈبدیاں جاندیاں کڈّھ کرم تھیں، بیڑیاں بنّے لائیاں ۔

گومّ گیاں نوں راہ دکھائے، روگ کٹّے بیماراں ۔

تاریکی وچّ چلدیاں تائیں، ملیاں شمھاں ہزاراں ۔

منزل مقصد چھوڑ وگیندیاں، وچّ شب-نادانی ۔

روشن راہ سفا دا پایا، پائی دل نورانی ۔

بے خبراں دیاں بیوس جاناں، پھسیاں وچّ ہیرانی ۔

ہو غافل وچّ نفس-امارا، رسمس ہوئیاں فانی ۔

اصل بھلّا گومّ گئیاں خودی تھیں، اندر سر-گردانی ۔

نفسوں ذات گواہی بھردیاں، گوہر توڑ انسانی ۔

اچاچیت تبیب-ہکّانی، کھولھے راز نہانی ۔

ولّ ولّ موڑ دلوں گمراہی، نور دتّا ارفانی ۔

واگاں ولّ مقصود چلائیاں، موڑ کراہوں اوویں ۔

واہ سیّد-سکلین مہند، تر گئے عالم دوویں ۔

سبھ جہان اکّو دی برکت، نورو نور دمکیا ۔

فیزمنداں دے دل دا آئینا، فرشوں عرش چمکیا ۔

پیش-قدم وچّ عالم ہویا، جس نے اوہ رخ تکیا ۔

ہیݨے لیکھ دھروں جس آہے، اوہ خود دیکھ ن سکیا ۔

پاوݨہاریاں سبھ کجھ پایا، منکر گئے ازائیں ۔

احمد باجھ ن ہوندے پیدا، جنّت-زار کداہیں ۔

بہت سلام سلوات نبی تے، آل سݨے اسہاباں ۔

خاص خواس عزیزاں یاراں، یار کبار اہباباں ۔

سبھ تھیں اوّل بااد نباں، سدّیکاں وچّ اکبر ۔

ابو بکر بن ابی مہاپھا، نائب جائے پیغمبر ۔

عمر کھتاب، کھلیفا سانی، اوہ فاروک پیارا ۔

جسدی تیغ ادالت والی، کیتا قتل کفارا ۔

زل-نورین کرن دا پورا، اوہ فاروک ہکّانی ۔

ہلم ہیا غنا سکھاؤں، ہور ن اوسدا سانی ۔

چوتھا زوج بتول بہادر، بو طالب گھر جایا ۔

اسدلّا ال-غالب غازی، الی جو آلی پایا ۔

ہسن حسین دو ساہبزادے، شاہ بہشت جواناں ۔

زہراں بنت نبی دے جائے، اوہناں وڈیریاں شاناں ۔

رزوان-اللہ حق تماماں، آکھاں لکھ لکھ واری ۔

رفز خوارج دوہیں جہانیں، لیݨ فزیہت بھاری ۔

ہبّ نبی دی آل اسہاباں، ہے تاسیر ایمانوں ۔

منکر ملّ گیا لے دوزخ، جاندی وار جہانوں ۔

جنھاں دلاں وچّ غیز سہابا، ہیف تنھاں ایمانے ۔

اوہ مسداک یغیزو بہم دے، بھاویں کسے زمانے ۔

یا رب نال تفیل-ہدائت، بخش اساں بریائیاں ۔

اپھو کرم دیاں وچّ دریاواں، ساڈیاں روہڑ کمائیاں ۔

نور-ہدائت کریں انایت، خوف رزا وچّ رکّھیں ۔

عشقوں کریں منوّر سینا، روشن دل دیاں اکّھیں ۔

(ਹਜ਼ਰਤ ਮੁਹੰਮਦ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਉਸਤਤ)

ਜੌਹਰਿ-ਅਰਜ਼ ਵਜੂਦਿ-ਖ਼ਲਾਇਕ, ਅਸਲਿ-ਅਸੂਲਿ-ਕਮਾਲੀ ।

ਉੱਮਤ ਖ਼ੈਰ ਉਮਮ ਦਾ ਵਾਲੀ, ਨਾਮ ਮੁਹੰਮਦ ਆਲੀ ।

ਨਬੀ ਸਖ਼ੀ ਦਾ ਸੱਯਦ ਸਰਵਰ, ਤੇ ਕੌਸਰ ਦਾ ਸਾਕੀ ।

ਜੈਂ ਹੱਕ ਖ਼ਾਸ ਸ਼ਫਾਅਤਿ-ਕੁਬਰਾ, ਖ਼ਤਮ ਰਸੂਲਿ-ਇਤਫ਼ਾਕੀ ।

ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਾਰੇ ਉਂਗਲ ਜਿਸਦੀ, ਸ਼ੱਕ ਕਮਰਿ-ਅਫ਼ਲਾਕੀ ।

ਖ਼ੈਰ ਉਨਨਾਸ ਅਰਬ ਦਾ ਅਫ਼ਸਰ, ਖ਼ਵਾਸ ਲਬੇ ਤਰਯਾਕੀ ।

ਮੁਹਰਿ-ਨਬੁੱਵਤ ਨਾਲ ਮੁਨੱਕਸ਼, ਅਜ਼ਮਤ ਸਿਫ਼ਤ ਅਖ਼ਲਾਕੀ ।

ਜਮ੍ਹਾ ਕਲਮ ਵਿੱਚ ਹਰਫ਼ ਜ਼ਬਾਨੀ, ਸ਼ਾਹ-ਸਵਾਰ ਬੁਰਾਕੀ ।

ਸਾਕਿਬ ਨਜਮ ਕਮਰ ਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ੋਂ, ਅਨਵਰ ਗੌਹਰਿ-ਖ਼ਾਕੀ ।

ਜੈਂ ਤੇ ਪਾਕ ਕਦਮ ਦੀ ਬਰਕਤ, ਫਖ਼ਰ ਕਰੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕੀ ।

ਮਜ਼ਹਰਿ-ਫ਼ੈਜ਼ ਅਤਮਿ-ਯਗਾਨਾ, ਮਤਲਾਏ ਸੁਬਹਿ ਜ਼ਹੂਰੀ ।

ਉਹ ਸ਼ਾਹ-ਬੈਤਿ-ਕਸਾਇਦ ਆਲਮ, ਜੈਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੂਬੀ ਨੂਰੀ ।

ਤੇ ਉਹ ਉਮਤਿ-ਮੁਜ਼ਨਿਬ ਕਾਰਣ, ਮੁਜੱਲਾ ਰਹਮਿ-ਗ਼ਫ਼ੂਰੀ ।

ਤੇ ਮਰਹੂਮ ਉੱਮਤ ਉਸਦੀ, ਗ਼ੈਰ-ਮੁਖ਼ੱਜ਼ਲ ਨੂਰੀ ।

ਰਹਮਤਿ-ਆਲਮ ਸਾਯਾ-ਇ-ਆਲੀ, ਕਾਮਤ ਸਾਯੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਰਕ ਬੱਦਲ ਸਿਰ ਸਾਯਾ, ਪਾਕ ਲੁਆਬ ਜ਼ੁਲਾਲੀ ।

ਫ਼ਤਹ ਮਬੀਨ ਕਲਾਸ ਫ਼ਤਰਜ਼, ਸ਼ਾਨ ਨਬੀ ਦੀ ਆਲੀ ।

ਤੇ ਮਹਮੂਦ ਮਕਾਨ ਮੁਅੱਲਾ, ਖ਼ਾਸ ਅੱਤਾ ਨਿਰਾਲੀ ।

ਸੀਨਾ ਪਾਕ ਮੁਨੱਵਰ ਨਸ਼ਰਹ, ਨੂਰ ਅੱਖੀ ਮਾਜ਼ਾਗੋਂ ।

ਅਨਵਰ ਅੱਖੀਂ ਮੁਹਰ ਨਬੁਵੱਤ, ਰੋਸ਼ਨ ਨੂਰ ਚਿਰਾਗ਼ੋਂ ।

ਸ਼ਾਹਿ-ਸਫ਼ੀਆਂ ਪੀਰਿ-ਵਲੀਆਂ ਖ਼ਾਸ ਅਮਾਮਿ-ਨਬੀਆਂ ।

ਫਾਤਹਿ-ਬਾਬਿ ਬਹਿਸ਼ਤਿ-ਮੁਅੱਲਾ, ਤਕੀ ਵਿੱਚ ਤਕੀਆਂ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਮਲਾਇਕ ਨੂਰੀ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪੁਰ ਆਇਆ ।

ਚਾਹੜ ਬੁਰਾਕ ਰਕਾਬੇ ਚਲਿਆ, ਅਕਸਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ।

ਇਹ ਅਮਾਮਤ ਬਾਅਦ ਨਬੀਆਂ, ਗੁਜ਼ਰ ਗਏ ਅਫ਼ਲਾਕੋਂ ।

ਜ਼ਿਮੀਓਂ ਸੁੰਭ ਫ਼ਲਕ ਤੇ ਵੱਜਾ, ਬੁਰਾਕੋਂ ਚਾਲਾਕੋਂ ।

ਫੌਜ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਿਧਾਈ, ਸ਼ੌਕਾਂ ਵਾਗ ਚਲਾਈ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਨਕੀਬ ਪੁਕਾਰੇ, ਪਾਕ ਸਵਾਰੀ ਆਈ ।

ਖੁਲ੍ਹਦੇ ਗਏ ਸਭ ਦਰ ਅਫ਼ਲਾਕੋਂ, ਮਲਕ ਮੁਕਰੱਬ ਧਾਏ ।

ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਖ਼ਬਰਾਂ, ਤਾਜ਼ੀਮਾਂ ਨੂੰ ਆਏ ।

ਲਸ਼ਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਈਸਾ, ਕਰ ਕਰ ਫ਼ਖ਼ਰ ਸਿਧਾਏ ।

ਖੋਲ੍ਹ ਦਰੇ ਵਿੱਚ ਜੱਨਤ ਹੂਰਾਂ, ਸ਼ੌਕ-ਜ਼ਿਆਰਤ ਆਏ ।

ਜਬਰਾਈਲ ਰਹਿਆ ਵਿੱਚ ਸਿਦਰਹ, ਕੁੱਵਤ ਪਰੋਂ ਸਿਧਾਈ ।

ਤਨ ਤਨਹਾ ਚਲਣ ਦੀ ਸਰਵਰ, ਜਾਂ ਦਸਤੂਰੀ ਪਾਈ ।

ਕੁਰਸੀ ਅਰਸ਼ ਕਦਮ ਧਰ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਮਿਲੇ ਕਰਾਰ ਆਰਾਮੋਂ ।

ਹੋ ਚੁਕੀਆਂ ਛੀ ਤਰਫ਼ਾਂ ਆਖ਼ਿਰ, ਜਾਗ੍ਹਾ ਪਾਕ ਮੁਕਾਮੋਂ ।

ਤੇਜ਼ ਕਦਮ ਧਰ ਕੁਰਬਤ ਚੱਲੇ, ਬੇ ਬਾਲਾਈਓਂ ਜ਼ੇਰੋਂ ।

ਪਵਣ ਨਿਦਾਈਂ ਵਧ ਮਹਬੂਬਾ, ਬੇ-ਤਰਫ਼ੋਂ ਚੌਫੇਰੋਂ ।

ਸੂਰਤ ਹਰਫ਼ੋਂ ਪਾਕ ਨਿਦਾਈਂ, ਕਲਮੋਂ ਪਾਕ ਜ਼ਬਾਨੋਂ ।

ਲੱਖ ਕਰੋੜਾਂ ਕੋਹਾਂ ਦੁਰਾਡੇ, ਪਹੁਤੇ ਵਹਮ ਬਿਆਨੋਂ ।

ਜੋ ਡਿੱਠਾ ਸੋ ਡਿੱਠਾ ਆਖ਼ਿਰ, ਜੋ ਪਾਇਆ ਸੋ ਪਾਇਆ ।

ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਤ ਦਖ਼ਲ ਨ ਮੂਲੇ, ਮੁੜ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਆਇਆ ।

ਰਹਮਤ ਨੂਰ ਜਹਾਨ ਖਿਲਾਰੇ, ਮਰਜ਼ਾਂ ਦਿਲਾਂ ਗਵਾਈਆਂ ।

ਡੁਬਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕੱਢ ਕਰਮ ਥੀਂ, ਬੇੜੀਆਂ ਬੰਨੇ ਲਾਈਆਂ ।

ਗੁੰਮ ਗਇਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਏ, ਰੋਗ ਕੱਟੇ ਬੀਮਾਰਾਂ ।

ਤਾਰੀਕੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦਿਆਂ ਤਾਈਂ, ਮਿਲੀਆਂ ਸ਼ਮ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਮੰਜ਼ਿਲ ਮਕਸਦ ਛੋੜ ਵਗੇਂਦਿਆਂ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਿ-ਨਾਦਾਨੀ ।

ਰੋਸ਼ਨ ਰਾਹ ਸਫ਼ਾ ਦਾ ਪਾਇਆ, ਪਾਈ ਦਿਲ ਨੂਰਾਨੀ ।

ਬੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਵਸ ਜਾਨਾਂ, ਫਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ।

ਹੋ ਗ਼ਾਫ਼ਿਲ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਸਿ-ਅਮਾਰਾ, ਰਸਮਿਸ ਹੋਈਆਂ ਫ਼ਾਨੀ ।

ਅਸਲ ਭੁੱਲਾ ਗੁੰਮ ਗਈਆਂ ਖੁਦੀ ਥੀਂ, ਅੰਦਰ ਸਰ-ਗਰਦਾਨੀ ।

ਨਫ਼ਸੋਂ ਜਾਤ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦੀਆਂ, ਗੌਹਰ ਤੋੜ ਇਨਸਾਨੀ ।

ਅਚਾਚੇਤ ਤਬੀਬਿ-ਹੱਕਾਨੀ, ਖੋਲ੍ਹੇ ਰਾਜ਼ ਨਿਹਾਨੀ ।

ਵੱਲ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿਲੋਂ ਗੁਮਰਾਹੀ, ਨੂਰ ਦਿੱਤਾ ਇਰਫ਼ਾਨੀ ।

ਵਾਗਾਂ ਵੱਲ ਮਕਸੂਦ ਚਲਾਈਆਂ, ਮੋੜ ਕੁਰਾਹੋਂ ਓਵੇਂ ।

ਵਾਹ ਸੱਯਦਿ-ਸਿਕਲੈਨ ਮੁਹੰਦ, ਤਰ ਗਏ ਆਲਮ ਦੋਵੇਂ ।

ਸਭ ਜਹਾਨ ਇੱਕੋ ਦੀ ਬਰਕਤ, ਨੂਰੋ ਨੂਰ ਦਮਕਿਆ ।

ਫ਼ੈਜ਼ਮੰਦਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਆਈਨਾ, ਫ਼ਰਸ਼ੋਂ ਅਰਸ਼ ਚਮਕਿਆ ।

ਪੇਸ਼-ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਆਲਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਰੁਖ਼ ਤਕਿਆ ।

ਹੀਣੇ ਲੇਖ ਧੁਰੋਂ ਜਿਸ ਆਹੇ, ਓਹ ਖੁਦ ਦੇਖ ਨ ਸਕਿਆ ।

ਪਾਵਣਹਾਰਿਆਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਇਆ, ਮੁਨਕਿਰ ਗਏ ਅਜ਼ਾਈਂ ।

ਅਹਮਦ ਬਾਝ ਨ ਹੋਂਦੇ ਪੈਦਾ, ਜੱਨਤ-ਜ਼ਾਰ ਕਦਾਹੀਂ ।

ਬਹੁਤ ਸਲਾਮ ਸਲਵਾਤ ਨਬੀ ਤੇ, ਆਲ ਸਣੇ ਅਸਹਾਬਾਂ ।

ਖ਼ਾਸ ਖ਼ਵਾਸ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਯਾਰਾਂ, ਯਾਰ ਕਬਾਰ ਅਹਬਾਬਾਂ ।

ਸਭ ਥੀਂ ਅੱਵਲ ਬਾਅਦ ਨਬੱਆਂ, ਸੱਦੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਬਰ ।

ਅਬੂ ਬਕਰ ਬਿਨ ਅਬੀ ਮੁਹਾਫਾ, ਨਾਇਬ ਜਾਇ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ।

ਉਮਰ ਖਤਾਬ, ਖਲੀਫ਼ਾ ਸਾਨੀ, ਓਹ ਫ਼ਾਰੂਕ ਪਿਆਰਾ ।

ਜਿਸਦੀ ਤੇਗ਼ ਅਦਾਲਤ ਵਾਲੀ, ਕੀਤਾ ਕਤਲ ਕੁਫ਼ਾਰਾ ।

ਜ਼ੁਲ-ਨੂਰੈਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪੂਰਾ, ਉਹ ਫ਼ਾਰੂਕ ਹੱਕਾਨੀ ।

ਹਿਲਮ ਹਯਾ ਗ਼ਿਨਾ ਸਖਾਓਂ, ਹੋਰ ਨ ਉਸਦਾ ਸਾਨੀ ।

ਚੌਥਾ ਜ਼ੌਜ ਬਤੂਲ ਬਹਾਦਰ, ਬੂ ਤਾਲਿਬ ਘਰ ਜਾਇਆ ।

ਅਸਦੁੱਲਾ ਅਲ-ਗ਼ਾਲਿਬ ਗ਼ਾਜ਼ੀ, ਅਲੀ ਜੋ ਆਲੀ ਪਾਇਆ ।

ਹਸਨ ਹੁਸੈਨ ਦੋ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਸ਼ਾਹ ਬਹਿਸ਼ਤ ਜਵਾਨਾਂ ।

ਜ਼ੁਹਰਾਂ ਬਿਨਤ ਨਬੀ ਦੇ ਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਡੇਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਾਂ ।

ਰਿਜ਼ਵਾਨਿ-ਅੱਲਾ ਹੱਕ ਤਮਾਮਾਂ, ਆਖਾਂ ਲਖ ਲਖ ਵਾਰੀ ।

ਰਫ਼ਜ਼ ਖ਼ਵਾਰਿਜ ਦੋਹੀਂ ਜਹਾਨੀਂ, ਲੈਣ ਫ਼ਜ਼ੀਹਤ ਭਾਰੀ ।

ਹੁੱਬ ਨਬੀ ਦੀ ਆਲ ਅਸਹਾਬਾਂ, ਹੈ ਤਾਸੀਰ ਈਮਾਨੋਂ ।

ਮਨਕਰ ਮੁੱਲ ਗਇਆ ਲੈ ਦੋਜ਼ਖ਼, ਜਾਂਦੀ ਵਾਰ ਜਹਾਨੋਂ ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗ਼ੀਜ਼ ਸੁਹਾਬਾ, ਹੈਫ਼ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਈਮਾਨੇ ।

ਉਹ ਮਿਸਦਾਕ ਯਗ਼ੀਜ਼ੋ ਬਿਹਮ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ।

ਯਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਤੁਫ਼ੈਲਿ-ਹਿਦਾਇਤ, ਬਖ਼ਸ਼ ਅਸਾਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ।

ਅਫੂ ਕਰਮ ਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਰੋਹੜ ਕਮਾਈਆਂ ।

ਨੂਰਿ-ਹਿਦਾਇਤ ਕਰੀਂ ਇਨਾਯਤ, ਖ਼ੌਫ਼ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਂ ।

ਇਸ਼ਕੋਂ ਕਰੀਂ ਮੁਨੱਵਰ ਸੀਨਾ, ਰੋਸ਼ਨ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖੀਂ ।

(hazarat muhanmad sahib di usatat)

jauhari-araz vajudi-khalaik, asali-asuli-kamali .

ummat khair umam da vali, nam muhanmad aali .

nabi sakhi da sayyad saravar, te kausar da saki .

jain hakk khas shaphaati-kubara, khatam rasuli-itafaki .

vicch ishare ungal jisadi, shakk kamari-afalaki .

khair unanas arab da afasar, khavas labe tarayaki .

muhari-nabuvvat nal munakkash, azamat sifat akhalaki .

jamha kalam vicch haraf zabani, shah-savar buraki .

sakib najam kamar te shamashon, anavar gauhari-khaki .

jain te pak kadam di barakat, phakhar kare vicch taki .

mazahari-faiz atami-yagana, matalae subahi zahuri .

uh shah-baiti-kasaid aalam, jain vicch khubi nuri .

te uh umati-muzanib karan, mujalla rahami-ghafuri .

te marahum ummat usadi, ghair-mukhazzal nuri .

rahamati-aalam saya-i-aali, kamat sayon khali .

khushabu arak baddal sir saya, pak luaab zulali .

fatah mabin kalas fataraz, shan nabi di aali .

te mahamud makan mualla, khas atta nirali .

sina pak munavvar nasharah, nur akkhi mazagon .

anavar akkhin muhar nabuvatt, roshan nur chiraghon .

shahi-safiaan piri-valiaan khas amami-nabiaan .

phatahi-babi bahishati-mualla, taki vicch takiaan .

jabaraeel malaik nuri, daravaze pur aaiaa .

chaharr burak rakabe chaliaa, akasa vicch pahunchaiaa .

ih amamat baad nabiaan, guzar ge afalakon .

zimion sunbh falak te vajja, burakon chalakon .

phauj farishatiaan nal sidhaee, shaukan vag chalaee .

jabaraeel nakib pukare, pak savari aaee .

khulhade ge sabh dar afalakon, malak mukarabb dhae .

sun sun ke paighanbar khabaran, taziman nun aae .

lashakariaan vicch musa eesa, kar kar fakhar sidhae .

kholh dare vicch jannat huran, shauk-ziaarat aae .

jabaraeel rahiaa vicch sidarah, kuvvat paron sidhaee .

tan tanaha chalan di saravar, jan dasaturi paee .

kurasi arash kadam dhar guzare, mile karar aaramon .

ho chukiaan chhi tarafan aakhir, jagha pak mukamon .

tez kadam dhar kurabat challe, be balaeeon zeron .

pavan nidaeen vadh mahabuba, be-tarafon chaupheron .

surat harafon pak nidaeen, kalamon pak zabanon .

lakkh karorran kohan durade, pahute vaham biaanon .

jo dittha so dittha aakhir, jo paiaa so paiaa .

horan nun it dakhal n mule, murr paighanbar aaiaa .

rahamat nur jahan khilare, marazan dilan gavaeeaan .

dubadiaan jandiaan kaddh karam thin, berriaan banne laeeaan .

gunm giaan nun rah dikhae, rog katte bimaran .

tariki vicch chaladiaan taeen, miliaan shamhan hazaran .

manzil makasad chhorr vagendiaan, vicch shabi-nadani .

roshan rah safa da paiaa, paee dil nurani .

be khabaran diaan bevas janan, phasiaan vicch hairani .

ho ghafil vicch nafasi-amara, rasamis hoeeaan fani .

asal bhulla gunm geeaan khudi thin, andar sar-garadani .

nafason jat gavahi bharadiaan, gauhar torr inasani .

achachet tabibi-hakkani, kholhe raz nihani .

vall vall morr dilon gumarahi, nur ditta irafani .

vagan vall makasud chalaeeaan, morr kurahon oven .

vah sayyadi-sikalain muhand, tar ge aalam doven .

sabh jahan ikko di barakat, nuro nur damakiaa .

faizamandan de dil da aaeena, farashon arash chamakiaa .

pesh-kadam vicch aalam hoiaa, jis ne uh rukh takiaa .

hine lekh dhuron jis aahe, oh khud dekh n sakiaa .

pavanahariaan sabh kujh paiaa, munakir ge azaeen .

ahamad bajh n honde paida, jannat-zar kadahin .

bahut salam salavat nabi te, aal sane asahaban .

khas khavas azizan yaran, yar kabar ahababan .

sabh thin avval baad nabaaaan, saddikan vicch akabar .

abu bakar bin abi muhapha, naib jai paighanbar .

umar khatab, khalifa sani, oh faruk piaara .

jisadi tegh adalat vali, kita katal kufara .

zul-nurain karan da pura, uh faruk hakkani .

hilam haya ghina sakhaon, hor n usada sani .

chautha zauj batul bahadar, bu talib ghar jaiaa .

asadulla al-ghalib ghazi, ali jo aali paiaa .

hasan husain do sahibazade, shah bahishat javanan .

zuharan binat nabi de jae, unhan vaderiaan shanan .

rizavani-alla hakk tamaman, aakhan lakh lakh vari .

rafaz khavarij dohin jahanin, lain fazihat bhari .

hubb nabi di aal asahaban, hai tasir eemanon .

manakar mull giaa lai dozakh, jandi var jahanon .

jinhan dilan vicch ghiz suhaba, haif tinhan eemane .

uh misadak yaghizo biham de, bhaven kise zamane .

ya rabb nal tufaili-hidait, bakhash asan buriaaeeaan .

aphu karam diaan vicch dariaavan, sadiaan roharr kamaeeaan .

nuri-hidait karin inayat, khauf raza vicch rakkhin .

ishakon karin munavvar sina, roshan dil diaan akkhin .