ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਵਿਕ ਕੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣਾ

جسنوں یار وکیندا لبّھے، کیمت ہووس پلّے ۔

اوس دے جیڈ ن تالیا والا، اوسدے کرم سولّے ۔

.....................................................

جنھیں دنیں وچ کھوہے یوسف، سٹّ وگایا بھائیاں ۔

بیٹھی مصر زلیخا دل وچ، غم دیاں نوکاں لائیاں ۔

.....................................................

جیوں جیوں کرے ملامت دل نوں، لا لا ساریاں واہیں ۔

اوسدا قدم دکّھاں دی طرفے، ودھدا گیا اگاہیں ۔

یوسف دی ڈھونڈ

ن سہ سکّی حکم کریندی، سدّ اماریداراں ۔

دائی نال کنیزاں لے کے، دھائی ولّ گلزاراں ۔

.....................................................

اوڑک دوڑ وگی گلزاروں، کردی درد پکارے ۔

لک-دک جنگل دے وچ رو رو، کتنے روز گزارے ۔

عشق اجاڑے گھتّ پواڑے، وسدیاں رہݨ ن دیوے ۔

وسّوں اجاڑ نظر وچّ دسّے، عشق جنھاں دل لیوے ۔

..........................................................

گئی زلیخا وچّ اجاڑاں، تاں بھی صبر ن آیا ۔

تنّ دناں تنّ راتاں تائیں، درد کزیا پایا ۔

...........................................................

لوک رہے قربان مصر وچ، یوسف دے دیداروں ۔

اوہ بیخبر پھرے وچ جنگل، مصر آبادی پاروں ۔

ایہہ ویران آبادی مصرے، ایہہ روندی جگّ ہسّدا ۔

بیمکسود پھرے ایہہ بھوندی، اجّڑی دا گھر وسّدا ۔

جاں یوسف دی کیمت چکّدی، خلق کھریدݨ آئی ۔

تدوں زلیخا جنگل طرفوں، مڑ ولّ مصر سدھائی ۔

وچّ اماری نال کنیزاں، گزری جولانگاہے ۔

مشتریاں ہتّھ جاناں وکیاں، مجلس دے وچّ راہے ۔

خلق ڈٹّھی س باجھ شماروں، سارے شہر پکارا ۔

پردہ چا نگاہ وگائیس، ڈٹّھا عالم سارا ۔

حال پچّھے اتھے کیا اچنبھا، باندیاں راز دسائے ۔

یوسف نام، بندا کنعانی، وکدا ہے ات جائے ۔

کہے زلیخا کیڈک بندا، جسنے خلق نوائی ۔

کہݨ کنیزاں حسن جمالوں، اسدے جیڈ ن کائی ۔

......................................................

کرے وچار نظر کر دیکھاں، ڈٹّھوس گھتّ نظارہ ۔

پئی نظر چھٹّ گئیاں آہیں، لیا پچھاݨ پیارا ۔

جھڑی غشوں مہبوبا واری، میں وکّ گئی نزاریں ۔

کتھوں آیوں وکدا پھردا، شہراں دے بازاریں ۔

........................................................

کہے پکار ایہا ہی دائی، میریاں خواباں والا ۔

عشق جدھے وچ گود کھلیندیاں، پیتا زہر پیالا ۔

........................................................

چوتھی واری ڈٹّھا اجّ اوہا، جسدے نتّ جھریویں ۔

منّت کردیاں ہتّھ ن آیا، لبّھ پیا اجّ ایویں ۔

زلیخا دی دلشادی اتے ترلا

لو سہیلیو نظراں کھولھو، سوہݨے دا مونہ تکّو ۔

اس تھیں دور نہیں چھل جاݨا، پھیر کتّھوں تکّ سکّو ۔

دیکھو نی اس نار ستّی نوں، ٹونب چواتیاں لائیاں ۔

دیکھو نی اس بیپرواہیاں پھیر ن جھاتیاں پائیاں ۔

..........................................................

دیکھو نی ایہہ مینوں کہ گیا، توں میری میں تیرا ۔

دیکھو نی ہݨ سارے جگ وچّ، کیوں کر بیٹھا ڈیرا ۔

دیکھو نی ہے میرا صاحب، یا ہے سارے جگ دا ۔

میں اسدی ایہہ میرا آخر، ہوراں دا کی لگدا ۔

........................................................

جھب اماری-دارو مینوں، چل سٹّو دروازے ۔

مت کو ہور وہاج لے جاوے، ملّ گھلّاں اندازے ۔

یوسف نوں خریدݨا

اندر وار گئی لے دائی، ہوش کہے کر کائی ۔

کھوہل اکّھیں کجھ کر لے کاری، مت رہسیں پچھتائی ۔

بیٹھی ہوش سنبھال زلیخا، خالی صبر قراروں ۔

خبر کیا اجّ کوݨ سہاگݨ، اسدے وݨج وپاروں ۔

..........................................................

باندی گھلّ عزیز بلایا، جھبدے اس فرمایا ۔

جا خرید بندا کنعانی، جو اجّ وکدا آیا ۔

گیا عزیز چکاوے کیمت، دسّیں بازرگاناں ۔

جو منگیں سو لے یوسف دا، حاضر مال خزانا ۔

کہے فرشتا مالک تائیں، سݨ تدبیر ہماری ۔

لے یوسف دے تول برابر، ازفر مشک تاتاری ۔

انبر تے کافور درم تے، لال زروں دیناروں ۔

ہر ہموزن تلا دھر چھابے، پاویں نفا وپاروں ۔

مالک کہے عزیزے تائیں، تول دیہو ملّ سارا ۔

تھوڑھا منگیوئی بازرگانا، کہے عزیز بیچارا ۔

......................................................

کل خزانے پر زر جیہڑے، کر تدبیر چڑھائے ۔

یوسف تنہا سبھ تھیں بھارا، ایہہ ہموزن ن آئے ۔

........................................................

ہیرانی وچ شاہ مصر دا، کہندا مالک تائیں ۔

یوسف دا ملّ ادا ن ہووے، میتھیں مول کداہیں ۔

مالک خوش ہو یوسف تائیں، ہتّھ عزیز پھڑایا ۔

جو چھابے وچ چڑھیا شاہا، اساں قبولوں آیا ۔

........................................................

برکت نال نگاہے یوسف، اوویں بھرے خزانے ۔

خازن دیکھ رہیا متاجّب، کیتا فضل خدا نے ۔

اوویں آݨ عزیزے تائیں، خازن خبر سݨائی ۔

شاہا یوسف برکت والا، اسدے جیڈ ن کائی ۔

اسدی برکت کلّ خزانے، مڑ پر ہوئے سارے ۔

دام درم کجھ گیا ن تیرا، اندر ایس وپارے ۔

مالک نوں اسیس

یوسف ویچ دتّا جاں مالک، لے کیمت خوش ہویا ۔

پھر یوسف دا کدر کھلّھا سو، مڑ ڈٹّھا تے رویا ۔

پہلے اسدیاں اکّھیں اندر، یوسف کدر ن جاپے ۔

ویچ دتّا سو ظاہر ہویا، پچھتایا پھر آپے ۔

یوسف دے ولّ گھتّ نظارہ، ڈگّیا ہوش گوائی ۔

اوّل کدر تیرا میں یوسف ملّ ن پایا کائی ۔

...........................................................

کر یوسف توں نیک دوائیں، میں حق جاندی واری ۔

دیوے رب اولاد میرے گھر، پاوے برکھرداری ۔

ہتّھ اٹھا جناب الٰہی، یوسف عرض سݨائی ۔

اسر دواؤں گھر مالک دے، بیٹے ہوئے بائی ۔

زیبا شکلوں کامل عقلوں، ہر ہر نیک ستارا ۔

یوسف دی تاسیر دواؤں، پایو س رتبا بھارا ۔

زلیخا اڈیک دے گھر وچ

نال عزیز گیا لے گھر نوں، حضرت یوسف تائیں ۔

اس سودے تھیں وچ خوشی دے، وگدا قدم اگاہیں ۔

اگّے حال غماں وچ واسا، کرے زلیخا زاری ۔

خبر نہیں اجّ کی سر گزرے، سہت یا بیماری ۔

...........................................................

کی جاݨا اجّ کنی مہلیں، رشنائیاں بھر جاوݨ ۔

کی جاݨا اجّ کسدے گھر نوں، لانبو درد جلاوݨ ۔

اجّ عزیز لیاوے اوسنوں، یا تے ہتّھ ن آوے ۔

ایہہ ن رب کرے جو ہووے، جان میری جل جاوے ۔

یوسف دا مہلیں پہونچݨا

اندر وار دروں آ تد نوں، یوسف قدم ٹکایا ۔

طاق منوّر وچ مہلّاں، نور صبح جھلکایا ۔

سورج دی نورانی وانگوں، چمک پیا گھر سارا ۔

اوہو صورت سفنے والی، نور ورھے چمکارا ۔

دیکھ زلیخا ڈبّدی جاندی، نور بہر دی کانگے ۔

مار اچھال جھڑیندی، بیخد، وصل شباں دی تانگھے ۔

..........................................................

گلّاں کرے زبانوں ظاہر، نال کنیزاں سئیاں ۔

کدے ہسّے وچ نیر کدائیں، اکّھیں ڈب ڈب گئیاں ۔

تد نوں آݨ عزیز اگاڑی، کہے زلیخا تائیں ۔

اس فرزند پیارے تائیں، عزت نال رکھائیں ۔

مال خزانے، تدّھ ہوالے، تھاں مکان جو سارے ۔

اسنوں تھاؤں چنگے وچ رکّھیں، ہرمت نال پیارے ۔

......................................................

شاد زلیخا وچ دیدارے، ہردم شکر گزارے ۔

سبھ امیداں میں در آئیاں، میرے تالیا بھارے ۔

یوسف دی خاتر توازوا

اک پل کولوں جاݨ ن دیوے، یوسف نوں کت ویلے ۔

ہردم نظر اوسی وچ رکّھے، شوق اوسی وچ کھیلے ۔

ڈھونڈ منگاوے رنگ برنگے، کھاݨے لزّت والے ۔

ہر نیامت جو دنیاں اندر، حاضر کرے کھوالے ۔

........................................................

زر گوہر پر لال لباسی، زینت زیب بݨاوے ۔

جو پہنݨ اوس لائک ویکھے، ملکاں تھیں منگواوے ۔

.........................................................

ستّے نوں خود پکّھا جھلّے، خدمت وچ بیداری ۔

وانگ کنیزاں حق-گزاراں، کردی خدمتگاری ۔

......................................................

یوسف رکھے نیویاں اکّھیں، ہر ویلے شرماوے ۔

باجھ زرورت کدر کفائت، ہرف ن ودھ الاوے ۔

کہے زلیخا آپݨے دل وچ، یوسف اجے انناݨا ۔

ایہا حال وہائی مدّت، تد نوں ہویا سیاݨا ۔

وصل لئی ترلے

بھری جوانی نور چمکیا، ودھیا حسن دلارا ۔

تداں زلیخا شوق وصل دے، کیتا حال آوارا ۔

مگر پھرے نتّ ہو دیوانی، مطلب کرے اشارے ۔

ترز ہزار کرے نتّ ظاہر، لکّھاں شوق ابھارے ۔

بیارامی دیکھ نگاہوں، یوسف ٹلدا جاوے ۔

جاں اوہ چشم مکابل کردی، ایہہ خود چشم نواوے ۔

.........................................................

یوسف دے من موہݨ کارݨ، ساریاں واہاں لائیاں ۔

یوسف دی اوہ وچّ جنابے، کسے شمار ن آئیاں ۔

...........................................................

مل مل ہتّھ افسوس کریندی، وگدے نیݨ پھوارے ۔

کھلّھے وال پئے گل رہندے، زرد رہݨ رخسارے ۔

دائی دا ہیز ونڈاݨا

دائی ویکھ زلیخا تائیں، عرض کرے کر زاری ۔

ملیا یار مراداں پائیاں، ہݨ کیا حال خواری ۔

دل دی آس پونّی سبھ تیری، پائیاں کل مراداں ۔

ہݨ ہو گئیوں حال نتاݨے، کہڑیاں وچ فساداں ۔

............................................................

اگّ غماں دی تپدی تیں دل، نہر کھلّھی دریاؤں ۔

آہیں گرم گئیاں کیوں ناہیں، ٹھنڈھی آب ہواؤں ۔

جواب زلیخا

کہے زلیخا سݨ لے بڈّھی، میری گریازاری ۔

جو مشکل سر میرے ورتی، آکھ سݨاواں ساری ۔

میں ترہائی لبّھا مینوں، دریا شربت والا ۔

لاواں واہ ن پاواں کترا، ایہی درد کوشالا ۔

......................................................

ایہا حال میرا وچ درداں، یوسف تھیں ورتارا ۔

میں قربان اس خبر ن کائی، ہردم رہے نیارا ۔

میں دیکھاں جھک اوس دیاں اکّھیں، اوہ ن نظر الارے ۔

میں ہر وقت طلب وچّ بھوندی، اوہ بیخبر گزارے ۔

..........................................................

ن میں اندر نظر سماندی، کدے ن میں ولّ ویکھے ۔

اوسدا سبھ تھیں شان اچیرا، میں آجز کس لیکھے ۔

دائی دا مشورا

سݨ دائی بھر اکّھیں پاݨی، پٹّاں تے ہتّھ مارے ۔

بٹّ ننگے کر دندوں خالی، دھاڑو دھاڑ پکارے ۔

میں قربان بچّی توں کیہی، عشق مسیبت پائی ۔

وچّ کزیاں عمر گوائی، چھوڑ ولائت آئی ۔

.......................................................

دائی کہے جمال جو تیرا، پنچھیاں موہ ڈگاوے ۔

اوہ جوان جوانی بھریا، کیوں وچّ وسّ ن آوے ۔

کہے زلیخا اوہ کدائیں، نظر ن کرے اتاہاں ۔

اہل-جمالاں تے بد-شکلاں، دھرے ن وچّ نگاہاں ۔

............................................................

جاہ کویں کر منّت-زاری، ول تیرے وچ آوے ۔

میل مینوں میں مردی جاندی، کویں میرا دکھ جاوے ۔

میں رڑھدی نوں آکھ کویں اوہ، پکڑ لگاوے بنّے ۔

جے ہݨ تیری عرض ن منّے، درد میرا دل بھنّے ۔

دائی جوش غضب کر اٹّھی، ہݨ ویکھاں ن منّے ۔

میل دیاں میں کاریہاری، مر مر جاہ ن رنّے ۔

ਜਿਸਨੂੰ ਯਾਰ ਵਿਕੇਂਦਾ ਲੱਭੇ, ਕੀਮਤ ਹੋਵਸ ਪੱਲੇ ।

ਉਸ ਦੇ ਜੇਡ ਨ ਤਾਲਿਅ ਵਾਲਾ, ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਸੁਵੱਲੇ ।

.....................................................

ਜਿਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਵਿਚ ਖੂਹੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਸੁੱਟ ਵਗਾਇਆ ਭਾਈਆਂ ।

ਬੈਠੀ ਮਿਸਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਿਲ ਵਿਚ, ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਲਾਈਆਂ ।

.....................................................

ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਕਰੇ ਮਲਾਮਤ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਲਾ ਲਾ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਹੀਂ ।

ਉਸਦਾ ਕਦਮ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਰਫ਼ੇ, ਵਧਦਾ ਗਇਆ ਅਗਾਹੀਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਢੂੰਡ

ਨ ਸਹ ਸੱਕੀ ਹੁਕਮ ਕਰੇਂਦੀ, ਸੱਦ ਅਮਾਰੀਦਾਰਾਂ ।

ਦਾਈ ਨਾਲ ਕਨੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਧਾਈ ਵੱਲ ਗੁਲਜ਼ਾਰਾਂ ।

.....................................................

ਓੜਕ ਦੌੜ ਵਗੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰੋਂ, ਕਰਦੀ ਦਰਦ ਪੁਕਾਰੇ ।

ਲਕ-ਦਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚ ਰੋ ਰੋ, ਕਿਤਨੇ ਰੋਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਇਸ਼ਕ ਉਜਾੜੇ ਘੱਤ ਪੁਵਾੜੇ, ਵਸਦਿਆਂ ਰਹਣ ਨ ਦੇਵੇ ।

ਵੱਸੋਂ ਉਜਾੜ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸੇ, ਇਸ਼ਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਲੇਵੇ ।

..........................................................

ਗਈ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜਾਂ, ਤਾਂ ਭੀ ਸਬਰ ਨ ਆਇਆ ।

ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਾਈਂ, ਦਰਦ ਕਜ਼ੀਆ ਪਾਇਆ ।

...........................................................

ਲੋਕ ਰਹੇ ਕੁਰਬਾਨ ਮਿਸਰ ਵਿਚ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਦੀਦਾਰੋਂ ।

ਉਹ ਬੇਖ਼ਬਰ ਫਿਰੇ ਵਿਚ ਜੰਗਲ, ਮਿਸਰ ਆਬਾਦੀ ਪਾਰੋਂ ।

ਇਹ ਵੀਰਾਨ ਆਬਾਦੀ ਮਿਸਰੇ, ਇਹ ਰੋਂਦੀ ਜੱਗ ਹੱਸਦਾ ।

ਬੇਮਕਸੂਦ ਫਿਰੇ ਇਹ ਭੌਂਦੀ, ਉੱਜੜੀ ਦਾ ਘਰ ਵੱਸਦਾ ।

ਜਾਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਕੀਮਤ ਚੁੱਕਦੀ, ਖ਼ਲਕ ਖਰੀਦਣ ਆਈ ।

ਤਦੋਂ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜੰਗਲ ਤਰਫ਼ੋਂ, ਮੁੜ ਵੱਲ ਮਿਸਰ ਸਿਧਾਈ ।

ਵਿੱਚ ਅਮਾਰੀ ਨਾਲ ਕਨੀਜ਼ਾਂ, ਗੁਜ਼ਰੀ ਜੌਲਾਂਗਾਹੇ ।

ਮੁਸ਼ਤਰੀਆਂ ਹੱਥ ਜਾਨਾਂ ਵਿਕੀਆਂ, ਮਜਲਿਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਾਹੇ ।

ਖ਼ਲਕ ਡਿੱਠੀ ਸੁ ਬਾਝ ਸ਼ੁਮਾਰੋਂ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਰ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਪਰਦਾ ਚਾ ਨਿਗਾਹ ਵਗਾਈਸੁ, ਡਿੱਠਾ ਆਲਮ ਸਾਰਾ ।

ਹਾਲ ਪੁੱਛੇ ਇਥੇ ਕਿਆ ਅਚੰਭਾ, ਬਾਂਦੀਆਂ ਰਾਜ਼ ਦਸਾਏ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨਾਮ, ਬੰਦਾ ਕਨਆਨੀ, ਵਿਕਦਾ ਹੈ ਇਤ ਜਾਏ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਕੇਡਕ ਬੰਦਾ, ਜਿਸਨੇ ਖ਼ਲਕ ਨਵਾਈ ।

ਕਹਣ ਕਨੀਜ਼ਾਂ ਹੁਸਨ ਜਮਾਲੋਂ, ਇਸਦੇ ਜੇਡ ਨ ਕਾਈ ।

......................................................

ਕਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਜ਼ਰ ਕਰ ਦੇਖਾਂ, ਡਿੱਠੋਸੁ ਘੱਤ ਨਜ਼ਾਰਾ ।

ਪਈ ਨਜ਼ਰ ਛੁੱਟ ਗਈਆਂ ਆਹੀਂ, ਲਇਆ ਪਛਾਣ ਪਿਆਰਾ ।

ਝੜੀ ਗ਼ਸ਼ੋਂ ਮਹਬੂਬਾ ਵਾਰੀ, ਮੈਂ ਵਿੱਕ ਗਈ ਨਜ਼ਾਰੀਂ ।

ਕਿਥੋਂ ਆਇਓਂ ਵਿਕਦਾ ਫਿਰਦਾ, ਸ਼ਹਰਾਂ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰੀਂ ।

........................................................

ਕਹੇ ਪੁਕਾਰ ਏਹਾ ਹੀ ਦਾਈ, ਮੇਰੀਆਂ ਖ਼ਵਾਬਾਂ ਵਾਲਾ ।

ਇਸ਼ਕ ਜਿਦ੍ਹੇ ਵਿਚ ਗੋਦ ਖਲੇਂਦਿਆਂ, ਪੀਤਾ ਜ਼ਹਰ ਪਯਾਲਾ ।

........................................................

ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਡਿੱਠਾ ਅੱਜ ਓਹਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਿੱਤ ਝੁਰੇਵੇਂ ।

ਮਿੰਨਤ ਕਰਦਿਆਂ ਹੱਥ ਨ ਆਇਆ, ਲੱਭ ਪਇਆ ਅੱਜ ਐਵੇਂ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀ ਦਿਲਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਤਰਲਾ

ਲਓ ਸਹੇਲੀਓ ਨਜ਼ਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਸੋਹਣੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤੱਕੋ ।

ਇਸ ਥੀਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਛਲ ਜਾਣਾ, ਫੇਰ ਕਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸੱਕੋ ।

ਦੇਖੋ ਨੀ ਇਸ ਨਾਰ ਸੁੱਤੀ ਨੂੰ, ਟੁੰਬ ਚਵਾਤੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ।

ਦੇਖੋ ਨੀ ਇਸ ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ ਫੇਰ ਨ ਝਾਤੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ।

..........................................................

ਦੇਖੋ ਨੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਹ ਗਇਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ।

ਦੇਖੋ ਨੀ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਜਗ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂ ਕਰ ਬੈਠਾ ਡੇਰਾ ।

ਦੇਖੋ ਨੀ ਹੈ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬ, ਯਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ਜਗ ਦਾ ।

ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਇਹ ਮੇਰਾ ਆਖ਼ਿਰ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਗਦਾ ।

........................................................

ਝਬ ਅਮਾਰੀ-ਦਾਰੋ ਮੈਨੂੰ, ਚਲ ਸੁੱਟੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ।

ਮਤ ਕੋ ਹੋਰ ਵਿਹਾਜ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਮੁੱਲ ਘੱਲਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦਣਾ

ਅੰਦਰ ਵਾਰ ਗਈ ਲੈ ਦਾਈ, ਹੋਸ਼ ਕਹੇ ਕਰ ਕਾਈ ।

ਖੋਹਲ ਅੱਖੀਂ ਕੁਝ ਕਰ ਲੈ ਕਾਰੀ, ਮਤ ਰਹਸੇਂ ਪਛਤਾਈ ।

ਬੈਠੀ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਖ਼ਾਲੀ ਸਬਰ ਕਰਾਰੋਂ ।

ਖ਼ਬਰ ਕਿਆ ਅੱਜ ਕੌਣ ਸੁਹਾਗਣ, ਇਸਦੇ ਵਣਜ ਵਪਾਰੋਂ ।

..........................................................

ਬਾਂਦੀ ਘੱਲ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਬੁਲਾਇਆ, ਝਬਦੇ ਇਸ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਜਾ ਖ਼ਰੀਦ ਬੰਦਾ ਕਨਆਨੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਵਿਕਦਾ ਆਇਆ ।

ਗਇਆ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਚੁਕਾਵੇ ਕੀਮਤ, ਦੱਸੀਂ ਬਾਜ਼ਰਗਾਨਾਂ ।

ਜੋ ਮੰਗੇਂ ਸੋ ਲੈ ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ, ਹਾਜ਼ਿਰ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ।

ਕਹੇ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਾਲਿਕ ਤਾਈਂ, ਸੁਣ ਤਦਬੀਰ ਹਮਾਰੀ ।

ਲੈ ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਤੋਲ ਬਰਾਬਰ, ਅਜ਼ਫ਼ਰ ਮੁਸ਼ਕ ਤਾਤਾਰੀ ।

ਅੰਬਰ ਤੇ ਕਾਫ਼ੂਰ ਦਿਰਮ ਤੇ, ਲਾਲ ਜ਼ਰੋਂ ਦੀਨਾਰੋਂ ।

ਹਰ ਹਮਵਜ਼ਨ ਤੁਲਾ ਧਰ ਛਾਬੇ, ਪਾਵੇਂ ਨਫ਼ਾ ਵਪਾਰੋਂ ।

ਮਾਲਿਕ ਕਹੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਤਾਈਂ, ਤੋਲ ਦੇਹੋ ਮੁੱਲ ਸਾਰਾ ।

ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੰਗਿਓਈ ਬਾਜ਼ਰਗਾਨਾ, ਕਹੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਬੇਚਾਰਾ ।

......................................................

ਕੁਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਪੁਰ ਜ਼ਰ ਜੇਹੜੇ, ਕਰ ਤਦਬੀਰ ਚੜ੍ਹਾਏ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤਨਹਾ ਸਭ ਥੀਂ ਭਾਰਾ, ਇਹ ਹਮਵਜ਼ਨ ਨ ਆਏ ।

........................................................

ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਹ ਮਿਸਰ ਦਾ, ਕਹੰਦਾ ਮਾਲਿਕ ਤਾਈਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਮੁੱਲ ਅਦਾ ਨ ਹੋਵੇ, ਮੈਥੀਂ ਮੂਲ ਕਦਾਹੀਂ ।

ਮਾਲਿਕ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਹੱਥ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਫੜਾਇਆ ।

ਜੋ ਛਾਬੇ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸ਼ਾਹਾ, ਅਸਾਂ ਕਬੂਲੋਂ ਆਇਆ ।

........................................................

ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਨਿਗਾਹੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਓਵੇਂ ਭਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਖ਼ਾਜ਼ਿਨ ਦੇਖ ਰਹਿਆ ਮੁਤਅੱਜਬ, ਕੀਤਾ ਫ਼ਜ਼ਲ ਖ਼ੁਦਾ ਨੇ ।

ਓਵੇਂ ਆਣ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਤਾਈਂ, ਖ਼ਾਜ਼ਿਨ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ ।

ਸ਼ਾਹਾ ਯੂਸੁਫ਼ ਬਰਕਤ ਵਾਲਾ, ਇਸਦੇ ਜੇਡ ਨ ਕਾਈ ।

ਇਸਦੀ ਬਰਕਤ ਕੁੱਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ, ਮੁੜ ਪੁਰ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ।

ਦਾਮ ਦਿਰਮ ਕੁਝ ਗਇਆ ਨ ਤੇਰਾ, ਅੰਦਰ ਏਸ ਵਪਾਰੇ ।

ਮਾਲਿਕ ਨੂੰ ਅਸੀਸ

ਯੂਸੁਫ਼ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਮਾਲਿਕ, ਲੈ ਕੀਮਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਇਆ ।

ਫਿਰ ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਕਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੋ, ਮੁੜ ਡਿੱਠਾ ਤੇ ਰੋਇਆ ।

ਪਹਲੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖੀਂ ਅੰਦਰ, ਯੂਸੁਫ਼ ਕਦਰ ਨ ਜਾਪੇ ।

ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਸੋ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੋਇਆ, ਪਛਤਾਇਆ ਫਿਰ ਆਪੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਵੱਲ ਘੱਤ ਨਜ਼ਾਰਾ, ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਸ਼ ਗਵਾਈ ।

ਅੱਵਲ ਕਦਰ ਤੇਰਾ ਮੈਂ ਯੂਸੁਫ਼ ਮੁੱਲ ਨ ਪਾਇਆ ਕਾਈ ।

...........................................................

ਕਰ ਯੂਸੁਫ਼ ਤੂੰ ਨੇਕ ਦੁਆਈਂ, ਮੈਂ ਹੱਕ ਜਾਂਦੀ ਵਾਰੀ ।

ਦੇਵੇ ਰੱਬ ਔਲਾਦ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਪਾਵੇ ਬਰਖੁਰਦਾਰੀ ।

ਹੱਥ ਉਠਾ ਜਨਾਬ ਇਲਾਹੀ, ਯੂਸੁਫ਼ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਈ ।

ਅਸਰ ਦੁਆਓਂ ਘਰ ਮਾਲਿਕ ਦੇ, ਬੇਟੇ ਹੋਏ ਬਾਈ ।

ਜ਼ੇਬਾ ਸ਼ਕਲੋਂ ਕਾਮਿਲ ਅਕਲੋਂ, ਹਰ ਹਰ ਨੇਕ ਸਿਤਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਤਾਸੀਰ ਦੁਆਓਂ, ਪਾਇਓ ਸੁ ਰੁਤਬਾ ਭਾਰਾ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਉਡੀਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ

ਨਾਲ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਗਇਆ ਲੈ ਘਰ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ।

ਇਸ ਸੌਦੇ ਥੀਂ ਵਿਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਵਗਦਾ ਕਦਮ ਅਗਾਹੀਂ ।

ਅੱਗੇ ਹਾਲ ਗ਼ਮਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸਾ, ਕਰੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਅੱਜ ਕੀ ਸਿਰ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਸਿਹਤ ਯਾ ਬੀਮਾਰੀ ।

...........................................................

ਕੀ ਜਾਣਾ ਅੱਜ ਕਿਨੀ ਮਹਲੀਂ, ਰੁਸ਼ਨਾਈਆਂ ਭਰ ਜਾਵਣ ।

ਕੀ ਜਾਣਾ ਅੱਜ ਕਿਸਦੇ ਘਰ ਨੂੰ, ਲਾਂਬੂ ਦਰਦ ਜਲਾਵਣ ।

ਅੱਜ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਲਿਆਵੇ ਉਸਨੂੰ, ਯਾ ਤੇ ਹੱਥ ਨ ਆਵੇ ।

ਇਹ ਨ ਰੱਬ ਕਰੇ ਜੋ ਹੋਵੇ, ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਜਲ ਜਾਵੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਮਹਲੀਂ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਅੰਦਰ ਵਾਰ ਦਰੋਂ ਆ ਤਦ ਨੂੰ, ਯੂਸੁਫ਼ ਕਦਮ ਟਿਕਾਇਆ ।

ਤਾਕ ਮੁਨੱਵਰ ਵਿਚ ਮਹੱਲਾਂ, ਨੂਰ ਸੁਬਹ ਝਲਕਾਇਆ ।

ਸੂਰਜ ਦੀ ਨੂਰਾਨੀ ਵਾਂਗੂੰ, ਚਮਕ ਪਇਆ ਘਰ ਸਾਰਾ ।

ਉਹੋ ਸੂਰਤ ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਾਲੀ, ਨੂਰ ਵਰ੍ਹੇ ਚਮਕਾਰਾ ।

ਦੇਖ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਡੁੱਬਦੀ ਜਾਂਦੀ, ਨੂਰ ਬਹਰ ਦੀ ਕਾਂਗੇ ।

ਮਾਰ ਉਛਾਲ ਝੜੇਂਦੀ, ਬੇਖ਼ੁਦ, ਵਸਲ ਸ਼ਬਾਂ ਦੀ ਤਾਂਘੇ ।

..........................................................

ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਜ਼ਬਾਨੋਂ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਨਾਲ ਕਨੀਜ਼ਾਂ ਸੱਈਆਂ ।

ਕਦੇ ਹੱਸੇ ਵਿਚ ਨੀਰ ਕਦਾਈਂ, ਅੱਖੀਂ ਡੁਬ ਡੁਬ ਗਈਆਂ ।

ਤਦ ਨੂੰ ਆਣ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਗਾੜੀ, ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ ।

ਇਸ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਪਿਆਰੇ ਤਾਈਂ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਰਖਾਈਂ ।

ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ, ਤੁੱਧ ਹਵਾਲੇ, ਥਾਂ ਮਕਾਨ ਜੋ ਸਾਰੇ ।

ਇਸਨੂੰ ਥਾਉਂ ਚੰਗੇ ਵਿਚ ਰੱਖੀਂ, ਹੁਰਮਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰੇ ।

......................................................

ਸ਼ਾਦ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਵਿਚ ਦੀਦਾਰੇ, ਹਰਦਮ ਸ਼ੁਕਰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

ਸਭ ਉਮੀਦਾਂ ਮੈਂ ਦਰ ਆਈਆਂ, ਮੇਰੇ ਤਾਲਿਆ ਭਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਤਵਾਜ਼ੁਅ

ਇਕ ਪਲ ਕੋਲੋਂ ਜਾਣ ਨ ਦੇਵੇ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਕਿਤ ਵੇਲੇ ।

ਹਰਦਮ ਨਜ਼ਰ ਉਸੀ ਵਿਚ ਰੱਖੇ, ਸ਼ੌਕ ਉਸੀ ਵਿਚ ਖੇਲੇ ।

ਢੂੰਡ ਮੰਗਾਵੇ ਰੰਗ ਬਰੰਗੇ, ਖਾਣੇ ਲੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ।

ਹਰ ਨਿਆਮਤ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਦਰ, ਹਾਜ਼ਿਰ ਕਰੇ ਖਵਾਲੇ ।

........................................................

ਜ਼ਰ ਗੌਹਰ ਪੁਰ ਲਾਲ ਲਿਬਾਸੀ, ਜ਼ੀਨਤ ਜ਼ੇਬ ਬਣਾਵੇ ।

ਜੋ ਪਹਿਨਣ ਉਸ ਲਾਇਕ ਵੇਖੇ, ਮੁਲਕਾਂ ਥੀਂ ਮੰਗਵਾਵੇ ।

.........................................................

ਸੁੱਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਪੱਖਾ ਝੱਲੇ, ਖ਼ਿਦਮਤ ਵਿਚ ਬੇਦਾਰੀ ।

ਵਾਂਗ ਕਨੀਜ਼ਾਂ ਹੱਕ-ਗੁਜ਼ਾਰਾਂ, ਕਰਦੀ ਖ਼ਿਦਮਤਗਾਰੀ ।

......................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਰਖੇ ਨੀਵੀਆਂ ਅੱਖੀਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰਮਾਵੇ ।

ਬਾਝ ਜ਼ਰੂਰਤ ਕਦਰ ਕਫ਼ਾਇਤ, ਹਰਫ਼ ਨ ਵਧ ਅਲਾਵੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ, ਯੂਸੁਫ਼ ਅਜੇ ਅੰਞਾਣਾ ।

ਏਹਾ ਹਾਲ ਵਿਹਾਈ ਮੁੱਦਤ, ਤਦ ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸਿਆਣਾ ।

ਵਸਲ ਲਈ ਤਰਲੇ

ਭਰੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂਰ ਚਮਕਿਆ, ਵਧਿਆ ਹੁਸਨ ਦੁਲਾਰਾ ।

ਤਦਾਂ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸ਼ੌਕ ਵਸਲ ਦੇ, ਕੀਤਾ ਹਾਲ ਆਵਾਰਾ ।

ਮਗਰ ਫਿਰੇ ਨਿੱਤ ਹੋ ਦੀਵਾਨੀ, ਮਤਲਬ ਕਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ।

ਤਰਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੇ ਨਿੱਤ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਲੱਖਾਂ ਸ਼ੌਕ ਉਭਾਰੇ ।

ਬੇਆਰਾਮੀ ਦੇਖ ਨਿਗਾਹੋਂ, ਯੂਸੁਫ਼ ਟਲਦਾ ਜਾਵੇ ।

ਜਾਂ ਉਹ ਚਸ਼ਮ ਮੁਕਾਬਿਲ ਕਰਦੀ, ਇਹ ਖ਼ੁਦ ਚਸ਼ਮ ਨਿਵਾਵੇ ।

.........................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਕਾਰਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਹਾਂ ਲਾਈਆਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਉਹ ਵਿੱਚ ਜਨਾਬੇ, ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਮਾਰ ਨ ਆਈਆਂ ।

...........................................................

ਮਲ ਮਲ ਹੱਥ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰੇਂਦੀ, ਵਗਦੇ ਨੈਣ ਫੁਵਾਰੇ ।

ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਪਏ ਗਲ ਰਹੰਦੇ, ਜ਼ਰਦ ਰਹਣ ਰੁਖ਼ਸਾਰੇ ।

ਦਾਈ ਦਾ ਹੇਜ਼ ਵੰਡਾਣਾ

ਦਾਈ ਵੇਖ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ, ਅਰਜ਼ ਕਰੇ ਕਰ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਹੁਣ ਕਿਆ ਹਾਲ ਖ਼ਵਾਰੀ ।

ਦਿਲ ਦੀ ਆਸ ਪੁੰਨੀ ਸਭ ਤੇਰੀ, ਪਾਈਆਂ ਕੁਲ ਮੁਰਾਦਾਂ ।

ਹੁਣ ਹੋ ਗਈਓਂ ਹਾਲ ਨਿਤਾਣੇ, ਕਿਹੜਿਆਂ ਵਿਚ ਫ਼ਸਾਦਾਂ ।

............................................................

ਅੱਗ ਗ਼ਮਾਂ ਦੀ ਤਪਦੀ ਤੈਂ ਦਿਲ, ਨਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਦਰਿਆਓਂ ।

ਆਹੀਂ ਗਰਮ ਗਈਆਂ ਕਿਉਂ ਨਾਹੀਂ, ਠੰਢੀ ਆਬ ਹਵਾਓਂ ।

ਜਵਾਬ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੁਣ ਲੈ ਬੁੱਢੀ, ਮੇਰੀ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਿਰ ਮੇਰੇ ਵਰਤੀ, ਆਖ ਸੁਣਾਵਾਂ ਸਾਰੀ ।

ਮੈਂ ਤਰਹਾਈ ਲੱਭਾ ਮੈਨੂੰ, ਦਰਿਆ ਸ਼ਰਬਤ ਵਾਲਾ ।

ਲਾਵਾਂ ਵਾਹ ਨ ਪਾਵਾਂ ਕਤਰਾ, ਏਹੀ ਦਰਦ ਕੋਸ਼ਾਲਾ ।

......................................................

ਏਹਾ ਹਾਲ ਮੇਰਾ ਵਿਚ ਦਰਦਾਂ, ਯੂਸੁਫ਼ ਥੀਂ ਵਰਤਾਰਾ ।

ਮੈਂ ਕੁਰਬਾਨ ਇਸ ਖ਼ਬਰ ਨ ਕਾਈ, ਹਰਦਮ ਰਹੇ ਨਿਆਰਾ ।

ਮੈਂ ਦੇਖਾਂ ਝੁਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖੀਂ, ਉਹ ਨ ਨਜ਼ਰ ਉਲਾਰੇ ।

ਮੈਂ ਹਰ ਵਕਤ ਤਲਬ ਵਿੱਚ ਭੌਂਦੀ, ਉਹ ਬੇਖ਼ਬਰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

..........................................................

ਨ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਨਜ਼ਰ ਸਮਾਂਦੀ, ਕਦੇ ਨ ਮੈਂ ਵੱਲ ਵੇਖੇ ।

ਉਸਦਾ ਸਭ ਥੀਂ ਸ਼ਾਨ ਉਚੇਰਾ, ਮੈਂ ਆਜਿਜ਼ ਕਿਸ ਲੇਖੇ ।

ਦਾਈ ਦਾ ਮਸ਼ਵਰਾ

ਸੁਣ ਦਾਈ ਭਰ ਅੱਖੀਂ ਪਾਣੀ, ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰੇ ।

ਬੁੱਟ ਨੰਗੇ ਕਰ ਦੰਦੋਂ ਖ਼ਾਲੀ, ਧਾੜੋ ਧਾੜ ਪੁਕਾਰੇ ।

ਮੈਂ ਕੁਰਬਾਨ ਬੱਚੀ ਤੂੰ ਕੇਹੀ, ਇਸ਼ਕ ਮੁਸੀਬਤ ਪਾਈ ।

ਵਿੱਚ ਕਜ਼ੀਆਂ ਉਮਰ ਗਵਾਈ, ਛੋੜ ਵਲਾਇਤ ਆਈ ।

.......................................................

ਦਾਈ ਕਹੇ ਜਮਾਲ ਜੋ ਤੇਰਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਮੋਹ ਡਿਗਾਵੇ ।

ਉਹ ਜਵਾਨ ਜਵਾਨੀ ਭਰਿਆ, ਕਿਉਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਨ ਆਵੇ ।

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਉਹ ਕਦਾਈਂ, ਨਜ਼ਰ ਨ ਕਰੇ ਉਤਾਹਾਂ ।

ਅਹਲਿ-ਜਮਾਲਾਂ ਤੇ ਬਦ-ਸ਼ਕਲਾਂ, ਧਰੇ ਨ ਵਿੱਚ ਨਿਗਾਹਾਂ ।

............................................................

ਜਾਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਮਿੰਨਤ-ਜ਼ਾਰੀ, ਵਲ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਆਵੇ ।

ਮੇਲ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਮਰਦੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਦੁਖ ਜਾਵੇ ।

ਮੈਂ ਰੁੜ੍ਹਦੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿਵੇਂ ਉਹ, ਪਕੜ ਲਗਾਵੇ ਬੰਨੇ ।

ਜੇ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਅਰਜ਼ ਨ ਮੰਨੇ, ਦਰਦ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਭੰਨੇ ।

ਦਾਈ ਜੋਸ਼ ਗ਼ਜ਼ਬ ਕਰ ਉੱਠੀ, ਹੁਣ ਵੇਖਾਂ ਨ ਮੰਨੇ ।

ਮੇਲ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਕਾਰੇਹਾਰੀ, ਮਰ ਮਰ ਜਾਹ ਨ ਰੰਨੇ ।

jisanun yar vikenda labbhe, kimat hovas palle .

us de jed n talia vala, usade karam suvalle .

.....................................................

jinhin dinin vich khuhe yusuf, sutt vagaiaa bhaeeaan .

baithi misar zulaikha dil vich, gham diaan nokan laeeaan .

.....................................................

jiun jiun kare malamat dil nun, la la sariaan vahin .

usada kadam dukkhan di tarafe, vadhada giaa agahin .

yusuf di dhund

n sah sakki hukam karendi, sadd amaridaran .

daee nal kanizan lai ke, dhaee vall gulazaran .

.....................................................

orrak daurr vagi gulazaron, karadi darad pukare .

lak-dak jangal de vich ro ro, kitane roz guzare .

ishak ujarre ghatt puvarre, vasadiaan rahan n deve .

vasson ujarr nazar vicch disse, ishak jinhan dil leve .

..........................................................

gee zulaikha vicch ujarran, tan bhi sabar n aaiaa .

tinn dinan tinn ratan taeen, darad kaziaa paiaa .

...........................................................

lok rahe kuraban misar vich, yusuf de didaron .

uh bekhabar phire vich jangal, misar aabadi paron .

ih viran aabadi misare, ih rondi jagg hassada .

bemakasud phire ih bhaundi, ujjarri da ghar vassada .

jan yusuf di kimat chukkadi, khalak kharidan aaee .

tadon zulaikha jangal tarafon, murr vall misar sidhaee .

vicch amari nal kanizan, guzari jaulangahe .

mushatariaan hatth janan vikiaan, majalis de vicch rahe .

khalak ditthi su bajh shumaron, sare shahar pukara .

parada cha nigah vagaeesu, dittha aalam sara .

hal pucchhe ithe kiaa achanbha, bandiaan raz dasae .

yusuf nam, banda kanaani, vikada hai it jae .

kahe zulaikha kedak banda, jisane khalak navaee .

kahan kanizan husan jamalon, isade jed n kaee .

......................................................

kare vichar nazar kar dekhan, ditthosu ghatt nazara .

pee nazar chhutt geeaan aahin, liaa pachhan piaara .

jharri ghashon mahabuba vari, main vikk gee nazarin .

kithon aaion vikada phirada, shaharan de bazarin .

........................................................

kahe pukar eha hi daee, meriaan khavaban vala .

ishak jidhe vich god khalendiaan, pita zahar payala .

........................................................

chauthi vari dittha ajj oha, jisade nitt jhureven .

minnat karadiaan hatth n aaiaa, labbh piaa ajj aiven .

zulaikha di dilashadi ate tarala

lo sahelio nazaran kholho, sohane da munh takko .

is thin dur nahin chhal jana, pher kitthon takk sakko .

dekho ni is nar sutti nun, tunb chavatiaan laeeaan .

dekho ni is beparavahiaan pher n jhatiaan paeeaan .

..........................................................

dekho ni ih mainun kah giaa, tun meri main tera .

dekho ni hun sare jag vicch, kiun kar baitha dera .

dekho ni hai mera sahib, ya hai sare jag da .

main isadi ih mera aakhir, horan da ki lagada .

........................................................

jhab amari-daro mainun, chal sutto daravaze .

mat ko hor vihaj lai jave, mull ghallan andaze .

yusuf nun kharidana

andar var gee lai daee, hosh kahe kar kaee .

khohal akkhin kujh kar lai kari, mat rahasen pachhataee .

baithi hosh sanbhal zulaikha, khali sabar kararon .

khabar kiaa ajj kaun suhagan, isade vanaj vaparon .

..........................................................

bandi ghall aziz bulaiaa, jhabade is faramaiaa .

ja kharid banda kanaani, jo ajj vikada aaiaa .

giaa aziz chukave kimat, dassin bazaraganan .

jo mangen so lai yusuf da, hazir mal khazana .

kahe farishata malik taeen, sun tadabir hamari .

lai yusuf de tol barabar, azafar mushak tatari .

anbar te kafur diram te, lal zaron dinaron .

har hamavazan tula dhar chhabe, paven nafa vaparon .

malik kahe azize taeen, tol deho mull sara .

thorrha mangioee bazaragana, kahe aziz bechara .

......................................................

kul khazane pur zar jeharre, kar tadabir charrhae .

yusuf tanaha sabh thin bhara, ih hamavazan n aae .

........................................................

hairani vich shah misar da, kahanda malik taeen .

yusuf da mull ada n hove, maithin mul kadahin .

malik khush ho yusuf taeen, hatth aziz pharraiaa .

jo chhabe vich charrhiaa shaha, asan kabulon aaiaa .

........................................................

barakat nal nigahe yusuf, oven bhare khazane .

khazin dekh rahiaa mutajjab, kita fazal khuda ne .

oven aan azize taeen, khazin khabar sunaee .

shaha yusuf barakat vala, isade jed n kaee .

isadi barakat kull khazane, murr pur hoe sare .

dam diram kujh giaa n tera, andar es vapare .

malik nun asis

yusuf vech ditta jan malik, lai kimat khush hoiaa .

phir yusuf da kadar khullha so, murr dittha te roiaa .

pahale usadiaan akkhin andar, yusuf kadar n jape .

vech ditta so zahir hoiaa, pachhataiaa phir aape .

yusuf de vall ghatt nazara, diggiaa hosh gavaee .

avval kadar tera main yusuf mull n paiaa kaee .

...........................................................

kar yusuf tun nek duaaeen, main hakk jandi vari .

deve rabb aulad mere ghar, pave barakhuradari .

hatth utha janab ilahi, yusuf araz sunaee .

asar duaaon ghar malik de, bete hoe baee .

zeba shakalon kamil akalon, har har nek sitara .

yusuf di tasir duaaon, paio su rutaba bhara .

zulaikha udik de ghar vich

nal aziz giaa lai ghar nun, hazarat yusuf taeen .

is saude thin vich khushi de, vagada kadam agahin .

agge hal ghaman vich vasa, kare zulaikha zari .

khabar nahin ajj ki sir guzare, sihat ya bimari .

...........................................................

ki jana ajj kini mahalin, rushanaeeaan bhar javan .

ki jana ajj kisade ghar nun, lanbu darad jalavan .

ajj aziz liaave usanun, ya te hatth n aave .

ih n rabb kare jo hove, jan meri jal jave .

yusuf da mahalin pahunchana

andar var daron aa tad nun, yusuf kadam tikaiaa .

tak munavvar vich mahallan, nur subah jhalakaiaa .

suraj di nurani vangun, chamak piaa ghar sara .

uho surat sufane vali, nur varhe chamakara .

dekh zulaikha dubbadi jandi, nur bahar di kange .

mar uchhal jharrendi, bekhud, vasal shaban di tanghe .

..........................................................

gallan kare zabanon zahir, nal kanizan saeeeaan .

kade hasse vich nir kadaeen, akkhin dub dub geeaan .

tad nun aan aziz agarri, kahe zulaikha taeen .

is farazand piaare taeen, izzat nal rakhaeen .

mal khazane, tuddh havale, than makan jo sare .

isanun thaun change vich rakkhin, huramat nal piaare .

......................................................

shad zulaikha vich didare, haradam shukar guzare .

sabh umidan main dar aaeeaan, mere taliaa bhare .

yusuf di khatir tavazua

ik pal kolon jan n deve, yusuf nun kit vele .

haradam nazar usi vich rakkhe, shauk usi vich khele .

dhund mangave rang barange, khane lazzat vale .

har niaamat jo duniaan andar, hazir kare khavale .

........................................................

zar gauhar pur lal libasi, zinat zeb banave .

jo pahinan us laik vekhe, mulakan thin mangavave .

.........................................................

sutte nun khud pakkha jhalle, khidamat vich bedari .

vang kanizan hakk-guzaran, karadi khidamatagari .

......................................................

yusuf rakhe niviaan akkhin, har vele sharamave .

bajh zarurat kadar kafait, haraf n vadh alave .

kahe zulaikha aapane dil vich, yusuf aje annana .

eha hal vihaee muddat, tad nun hoiaa siaana .

vasal lee tarale

bhari javani nur chamakiaa, vadhiaa husan dulara .

tadan zulaikha shauk vasal de, kita hal aavara .

magar phire nitt ho divani, matalab kare ishare .

taraz hazar kare nitt zahir, lakkhan shauk ubhare .

beaarami dekh nigahon, yusuf talada jave .

jan uh chasham mukabil karadi, ih khud chasham nivave .

.........................................................

yusuf de man mohan karan, sariaan vahan laeeaan .

yusuf di uh vicch janabe, kise shumar n aaeeaan .

...........................................................

mal mal hatth afasos karendi, vagade nain phuvare .

khullhe val pe gal rahande, zarad rahan rukhasare .

daee da hez vandana

daee vekh zulaikha taeen, araz kare kar zari .

miliaa yar muradan paeeaan, hun kiaa hal khavari .

dil di aas punni sabh teri, paeeaan kul muradan .

hun ho geeon hal nitane, kiharriaan vich fasadan .

............................................................

agg ghaman di tapadi tain dil, nahar khullhi dariaaon .

aahin garam geeaan kiun nahin, thandhi aab havaon .

javab zulaikha

kahe zulaikha sun lai buddhi, meri girayazari .

jo mushakil sir mere varati, aakh sunavan sari .

main tarahaee labbha mainun, dariaa sharabat vala .

lavan vah n pavan katara, ehi darad koshala .

......................................................

eha hal mera vich daradan, yusuf thin varatara .

main kuraban is khabar n kaee, haradam rahe niaara .

main dekhan jhuk us diaan akkhin, uh n nazar ulare .

main har vakat talab vicch bhaundi, uh bekhabar guzare .

..........................................................

n main andar nazar samandi, kade n main vall vekhe .

usada sabh thin shan uchera, main aajiz kis lekhe .

daee da mashavara

sun daee bhar akkhin pani, pattan te hatth mare .

butt nange kar dandon khali, dharro dharr pukare .

main kuraban bacchi tun kehi, ishak musibat paee .

vicch kaziaan umar gavaee, chhorr valait aaee .

.......................................................

daee kahe jamal jo tera, panchhiaan moh digave .

uh javan javani bhariaa, kiun vicch vass n aave .

kahe zulaikha uh kadaeen, nazar n kare utahan .

ahali-jamalan te bad-shakalan, dhare n vicch nigahan .

............................................................

jah kiven kar minnat-zari, val tere vich aave .

mel mainun main maradi jandi, kiven mera dukh jave .

main rurrhadi nun aakh kiven uh, pakarr lagave banne .

je hun teri araz n manne, darad mera dil bhanne .

daee josh ghazab kar utthi, hun vekhan n manne .

mel diaan main karehari, mar mar jah n ranne .