ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਮਿਸਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣਾ

جدوں زلیخا سرت سنبھالی، دیسیں خبراں گئیاں ۔

تیموسے دی بیٹی تائیں، مڑ ول عقلاں پئیاں ۔

بادشاہاں سݨ کاسد گھلّے، مغرب طرف دیارے ۔

اکد زلیخا خواستغاری، ہر اک عرض گزارے ۔

.........................................................

سݨدی رہی زلیخا چپّ ہو، مصروں نام ن آیا ۔

جاتوس جے اجّ کہاں ن ظاہر، پاواں درد سوایا ۔

باپ کہے اے روشن اکّھیں، مقصد جان پیاری ۔

ظاہر کر جو کت ول تیرے، دل دی رغبت بھاری ۔

اوس کہیا ایہہ موڑ پچّھاہاں، انھاں ن دل چاہے ۔

اک عزیز مصر دل میرے، دلوں ارادے آہے ۔

تیموس دی عزیز مصر ولّ چٹّھی

باپ گیا مڑ کاسد ٹورے، ایہا ازر سݨایا ۔

اساں عزیز مصر دا اوّل، اسدی جھولی پایا ۔

تے خود طرف مصر دی لکھیا، رکّا نام عزیزے ۔

مطلب صدق سفائی والے، لکھے نال تمیزے ۔

نام زلیخا گھر میرے اک، دختر بہت پیاری ۔

سبھ سلطان اساں تھیں کردے، اس تھیں خواستگاری ۔

پر اوہ کسے پسند ن رکّھدی، نام سݨے دل کھسّے ۔

جے توران تورانی ہووے، روس کہاں تے رسّے ۔

...................................................

خبر نہیں اس کتھوں سݨیاں، تیرا نام پیارا ۔

کہے عزیز مصر دا میرے، شوق ایہی دل بھارا ۔

سو اس کرو قبول کرم تھیں، رہسی وچّ کنیزی ۔

صاحب رکّھے دائم تیرا، شوکت شان عزیزی ۔

جاں ایہہ خط عزیزے پہتا، پڑھ خوشیاں وچ آیا ۔

کی جاݨا ایہہ تالیا میرے، کتّھوں جلوا پایا ۔

میں بندا اوہ صاحب میرا، جس ایہہ لتف کمایا ۔

میں خادم انکار ن حکموں، لکھ جواب پچایا ۔

ایہہ اہسان تیرے دا شاہا، عمراں شکر گزاراں ۔

کترا اکّ ادا کد ہووے، وچّوں بہر ہزاراں ۔

زلیخا دی ودائگی

مڑ کاسد تیموسے اگّے، جاں ایہہ خبر سݨائی ۔

داج دہیج تیار کرایوس، ذرا ڈھلّ ن لائی ۔

سݨ کے خبر کبول زلیخا، شکر کرے لکّھ واری ۔

ہݨ وچّ گھراں سماوے ناہیں، ہوئی مصر تیاری ۔

.........................................................

عمر دکّھاں دی پوری ہوئی، درد فراقاں والی ۔

میں ہݨ دلبر دے گھر وسّݨا، کر غیروں گھر خالی ۔

جیں ول دلوں چروکیاں تانگھاں، اجّ چلّی اسواری ۔

لے رزوان چلّے ولّ جنّت، تالیا دھری اماری ۔

.........................................................

ماپیاں ٹور زلیخا دتّی، کر ولّ مصر مہاراں ۔

داج دہیج دتّے کیا آکھاں، زینت زیب ہزاراں ۔

کئی ہزار غلام کنیزاں، گوہر مال خزانے ۔

تہپھے رخت چوپائے زیور، کیتے نال روانے ۔

زلیخا دا مصر وچّ پہونچݨا

نال تجمّل شوکت شانے، طرفے مصر پہونچائی ۔

گئی عزیزے خبر زلیخا، مصروں نیڑے آئی ۔

استکبال گیا چڑھ لے کے، مصری لشکر سارا ۔

دو منزل آ اگے ملیا، کیتا پاس اتارا ۔

.........................................................

جدوں عزیز تنبو دے اگّے، کردا کھڑا کلاماں ۔

تے اس حال دسیندیاں خبراں، خدمتگار غلاماں ۔

.........................................................

ویلا وصل کریب ہویا ای، شوقوں بلیاں لاٹاں ۔

ملیا یار جدھی وچ طلبے، کٹّ چکّیاں اجّ واٹاں ۔

.........................................................

دائی کہے ن ہو بیسبری دیکھ ہݨے دکھلاواں ۔

میں اپرادھݨ گھاگیہاری، تینوں یار ملاواں ۔

کرد لئیو س تنبو وچدی، چھوٹا چھیک لگایا ۔

دھیری اکّھیں جیڈ مدوّر ودّھ ن پاڑ گوایا ۔

جتّھے عزیز مکابل ظاہر، پردیوں نظریں آوے ۔

لے کے پاس زلیخا تائیں، انگل نال دکھاوے ۔

دھیری چشم زلیخا سندی، جاں اوسدے ولّ وگّی ۔

صورت اوس دی نیزا ہو کے، زہر وکّھی پر لگّی ۔

زلیخا نوں گھور نراشا ہوݨی

دیکھ عزیز مصر دے تائیں، کوک کہے اوہ ناہیں ۔

آہ بھری غم ہوش گوائے، پاݨی سرت تداہیں ۔

دیکھ کہے جو خوابے ڈٹّھا، ایہہ اوہ نہیں وچارا ۔

اوہ خرشید-فلک تھیں انور، ذرہ ایہہ نکارا ۔

اوہ خود نور ایہی اندھیرا، شہد اوہا ایہہ مکّھی ۔

ایہہ کنڈا اوہ گل تھیں نازک، جس وچ خوبی رکّھی ۔

.........................................................

تالیا زالم نال فریباں، مینوں پٹّ گوایا ۔

ن میں اگّے پچّھے جوگی، دکّھیں درد سوایا ۔

.........................................................

وائے دریغ میری واہ قسمت، کیوں نہیں مر گئیاں ۔

نازک زلفاں لبھدی تائیں، غم دیاں کونڈیاں پئیاں ۔

کیا کراں ہݨ کیوں کر جیواں، چلّی راہ اولّے ۔

آپے تیغ وگائی گل وچ، ہݨ کجھ پیش ن چلّے ۔

.........................................................

ایس سہاگوں خوب رنڈیپا، مرگ بھلی لکھ واری ۔

ن میں نال ویاہیاں رلدی، ن میں رہی کواری ۔

.........................................................

کھلّھا تالیا دا لشکارا، واہوا واہوا واہوا ۔

ہرس ہوا ہوس دا کارا، واہوا واہوا واہوا ۔

مڑ دکّھ کھڑا کھلار کھلارا، واہوا واہوا واہوا ۔

اوہو سرّ کھلھا مڑ سارا، واہوا واہوا واہوا ۔

..........................................................

مراں نہیں تے ہیف میرے پر، ایڈ کزیاں والی ۔

ایہہ گلّ بول جھڑی غش کھا کے، رہی ہواسوں خالی ۔

غیبوں بشارت دا ملݨا

بیہوشی وچّ غیبوں سݨیاں، ہوش سنبھال زلیخا ۔

ہے مالم اندر درگاہے، تیرا حال زلیخا ۔

ایسے دے گھر ملسی تینوں، اوہ مہبوب پیارا ۔

جسدی صورت دا دسّ آیا، تدھ خوابی چمکارا ۔

تے ایہہ خاوند نام، جو دھریا، ن اس تھیں ڈر کائی ۔

میلی نظر جو تیں ولّ تکّے، طاقت ایس کیا ای ۔

........................................................

جاں ایہہ غیبوں سݨی بشارت، پئی تسلّی کائی ۔

پر اوہ درد وچھوڑے والا، مدّھم تھیا ن کائی ۔

دائی دا ورلاپ

مٹّھی بھرے تے پکّھا جھلّے، سر اتّے ہتّھ پھیرے ۔

بنّھ لیائے ملک پرائے تالیا تیرے میرے ۔

...................................................

دائی رو رو ویݨ کریندی، نال دکّھاں دل چھݨیا ۔

بݨیاں دکّھ جنھاں دے سر تے، اوڑک سہݨا بݨیا ۔

دن دا چڑھنا تے کوچ

روندی تے کرلاندی تائیں، ایویں رات وہائی ۔

صبح ہوئی ڈبّ گئے ستارے، وچّ بہر-رشنائی ۔

....................................................

نوبت کوچ دی کھڑکی تد نوں، مصریاں دے دربارے ۔

زین کسائے اسپ سپاہیاں، واگ پھڑی کھلیارے ۔

تنبو پٹّ لدائے شتریں، کیتی فوج تیاری ۔

تنبو وچّوں کڈّھ زلیخا، چاہڑی وچ اماری ۔

......................................................

ناکا اتّے وچّ اماری، تیموسے دی پیاری ۔

گل دائی گھتّ باہاں دوویں، کردی گریازاری ۔

دیکھ مائی میں درداں والی، زالم بنّھ لے چلّے ۔

دل میرے نوں دلبر والا، درد وچھوڑا سلّے ۔

.......................................................

جس مہبوب پیارے ولّوں، مینوں نتّ اڈیکاں ۔

اوسدے شوقے طلب نے لائیاں، دردمندی دیاں لیکاں ۔

اویں بہتیرے ترلے کردی، دائی دا سر کھاندی ۔

تے دائی وچ دل دے بھجدی، پر کچھ پیش ن جاندی ۔

عزیز خوشی دے گھر وچ

تے اوہ حال عزیزے والا، کی آکھاں وچ شادی ۔

تے اوہ اس دیاں شوکت-شاناں، خشنودی آزادی ۔

.......................................................

تبل تنبورا تے سارنگی، ڈھول بدّل جیوں گجّے ۔

نرم آواز رباب ستاراں، اک ول تونبا وجّے ۔

بینسریاں وچ غزلاں گاوݨ، ونجھلیاں وچ دوہڑے ۔

مست آواز گویا سی عشقوں، آپ رڑھی کجھ روڑھے ۔

.........................................................

تے جو خوشی عزیزے دل وچّ، اوہ وچّ لکھݨ ن آوے ۔

دیکھے شان تے کھلکھل ہسّے، گھوڑا ذوق دڑاوے ۔

زلیخا تے عزیز دیاں حالتاں دا ٹاکرا

ایہہ خوشیاں دے حالے سݨ سݨ، کرے زلیخا زاری ۔

تے اوہ آپ عزیز مصر دا، شکر کرے لکھ واری ۔

ایہہ روندی اوہ ہسّدا پھردا، ایہہ پٹّدی اوہ نچدا ۔

اوہ خشیوں ہتّھ نرم غزائیں، ایس توام ن پچدا ۔

...............................................................

اسدیاں غم وچ لمّیاں آہیں، اندر وار جگر دے ۔

اسدیاں جنگل وچ دہائیاں، خادم خوشیاں کردے ۔

ایسے حالے ایہہ سبھ لشکر، نیل ندی پر آئے ۔

لنگھ چلّے وچ مستیاں ذوقاں، مصر مہل دس آئے ۔

زلیخا دی دائی پاس فریاد

رو رو دائی پاس زلیخا، کیتے نیݨ رنگیلے ۔

وچّ دریائے ماتم والے، کراں پیراہن نیلے ۔

نیݨ میرے اج ویݨ کریندے، بیٹھے توڑ وسیلے ۔

یار ن ملیا میں مر گزری، کر تھکّی لکّھ ہیلے ۔

.......................................................

ساڑ برہوں نے بالݨ کیتی،. جان میری بیچاری ۔

نیں وگدی وچّ گھتّ گزارو، اگّ بجھے اک واری ۔

نیل ندی دی ٹھاٹھ غضب دی، کرو میری قربانی ۔

اک واری میں رڑھدی دیکھاں، دل دی سرگردانی ۔

عزیز دے مہلاں وچّ

ایہہ روندی دی گزر اماری، ندیوں پار سدھاری ۔

تے اوہ زینت نال شنگاری، مصریاں دی اسواری ۔

جاں اسواری وڑی مصر وچّ، خیر ونڈݨ خیراتاں ۔

جشن رہے وچّ مصرے خشیوں، دن کتنے کئی راتاں ۔

............................................................

خاترداری رکّھے اوسدی، آپ عزیز بیچارا ۔

تے اوہ کہیا ہاتف والا، ہویا پورا سارا ۔

.........................................................

ظاہر ظاہر گلّاں کردی، دل وچ کردی زاری ۔

رات پوے تے کلّی بہکے، کرے ولاپ بیچاری ۔

.........................................................

وجّݨ سلّ جگر نوں تازے، قول پکّے دل سلّݨ ۔

رات جگیندی ویݨ کریندی، نیݨ ن نیندر جھلّݨ ۔

ورھیاں رہی اڈیکاں اندر، روندی تے کرلاندی ۔

مہرومی وچ دل نوں جالے، پر کچھ پیش ن جاندی ۔

ن اوہ یار دس آیا ظاہر، ن آیا وچّ خوابے ۔

تدبیراں کجھ چلّݨ ناہیں، جلدی جان عذابے ۔

دائی دا ترلا

کہے زلیخا دائی تائیں، سݨ لے ماں پیاری ۔

مالم تینوں حالا میرا، غم دی گریازاری ۔

کڈّھ کماݨ عقل دی کوئی، ماریں تیر اویہا ۔

وجّے وچّ مراد نشانے، گھلّے یار سنیہا ۔

...................................................

میں بیدل دی کر کجھ کاری، جے توں بہت پیاری ۔

سݨ دائی سر نیواں کرکے روئی زارو زاری ۔

جے میں اے فرزند پیاری، کر سکدی کجھ کاری ۔

سر تیرے کد آوݨ دیندی، ایڈ مسیبت بھاری ۔

..........................................................

دائی کرے دوائیں رو رو، اللہ دے دربارے ۔

اس بڈّھی دے اجز دواؤں، اسر کھلھا اک وارے ۔

کرو غلام رسول دوائیں، وید ملے بیماراں ۔

تے بیماریاں کٹّ گواوے، یار ملاوے یاراں ۔

ਜਦੋਂ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੁਰਤ ਸੰਭਾਲੀ, ਦੇਸੀਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਗਈਆਂ ।

ਤੈਮੂਸੇ ਦੀ ਬੇਟੀ ਤਾਈਂ, ਮੁੜ ਵਲ ਅਕਲਾਂ ਪਈਆਂ ।

ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਸੁਣ ਕਾਸਿਦ ਘੱਲੇ, ਮਗ਼ਰਬ ਤਰਫ਼ ਦਯਾਰੇ ।

ਅਕਦਿ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਖ਼ਵਾਸਤਗ਼ਾਰੀ, ਹਰ ਇਕ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

.........................................................

ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਚੁੱਪ ਹੋ, ਮਿਸਰੋਂ ਨਾਮ ਨ ਆਇਆ ।

ਜਾਤੋਸੁ ਜੇ ਅੱਜ ਕਹਾਂ ਨ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਪਾਵਾਂ ਦਰਦ ਸਵਾਇਆ ।

ਬਾਪ ਕਹੇ ਐ ਰੌਸ਼ਨ ਅੱਖੀਂ, ਮਕਸਦ ਜਾਨ ਪਿਆਰੀ ।

ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰ ਜੋ ਕਿਤ ਵਲ ਤੇਰੇ, ਦਿਲ ਦੀ ਰਗ਼ਬਤ ਭਾਰੀ ।

ਉਸ ਕਹਿਆ ਇਹ ਮੋੜ ਪਿੱਛਾਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨ ਦਿਲ ਚਾਹੇ ।

ਇਕ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਦਿਲ ਮੇਰੇ, ਦਿਲੋਂ ਇਰਾਦੇ ਆਹੇ ।

ਤੈਮੂਸ ਦੀ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਵੱਲ ਚਿੱਠੀ

ਬਾਪ ਗਿਆ ਮੁੜ ਕਾਸਿਦ ਟੋਰੇ, ਏਹਾ ਉਜ਼ਰ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਅਸਾਂ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਦਾ ਅੱਵਲ, ਇਸਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਇਆ ।

ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਤਰਫ਼ ਮਿਸਰ ਦੀ ਲਿਖਿਆ, ਰੁੱਕਾ ਨਾਮ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ।

ਮਤਲਬ ਸਿਦਕ ਸਫ਼ਾਈ ਵਾਲੇ, ਲਿਖੇ ਨਾਲ ਤਮੀਜ਼ੇ ।

ਨਾਮ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਘਰ ਮੇਰੇ ਇਕ, ਦੁਖ਼ਤਰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ।

ਸਭ ਸੁਲਤਾਨ ਅਸਾਂ ਥੀਂ ਕਰਦੇ, ਇਸ ਥੀਂ ਖ਼ਵਾਸਤਗਾਰੀ ।

ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਸੰਦ ਨ ਰੱਖਦੀ, ਨਾਮ ਸੁਣੇ ਦਿਲ ਖੁੱਸੇ ।

ਜੇ ਤੂਰਾਨ ਤੂਰਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਰੂਸ ਕਹਾਂ ਤੇ ਰੁੱਸੇ ।

...................................................

ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਇਸ ਕਿਥੋਂ ਸੁਣਿਆਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪਿਆਰਾ ।

ਕਹੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਦਾ ਮੇਰੇ, ਸ਼ੌਕ ਏਹੀ ਦਿਲ ਭਾਰਾ ।

ਸੋ ਇਸ ਕਰੋ ਕਬੂਲ ਕਰਮ ਥੀਂ, ਰਹਸੀ ਵਿੱਚ ਕਨੀਜ਼ੀ ।

ਸਾਹਿਬ ਰੱਖੇ ਦਾਇਮ ਤੇਰਾ, ਸ਼ੌਕਤ ਸ਼ਾਨ ਅਜ਼ੀਜ਼ੀ ।

ਜਾਂ ਇਹ ਖ਼ਤ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਪਹੁਤਾ, ਪੜ੍ਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ।

ਕੀ ਜਾਣਾ ਇਹ ਤਾਲਿਆ ਮੇਰੇ, ਕਿੱਥੋਂ ਜਲਵਾ ਪਾਇਆ ।

ਮੈਂ ਬੰਦਾ ਉਹ ਸਾਹਿਬ ਮੇਰਾ, ਜਿਸ ਇਹ ਲੁਤਫ਼ ਕਮਾਇਆ ।

ਮੈਂ ਖ਼ਾਦਿਮ ਇਨਕਾਰ ਨ ਹੁਕਮੋਂ, ਲਿਖ ਜਵਾਬ ਪੁਚਾਇਆ ।

ਇਹ ਅਹਸਾਨ ਤੇਰੇ ਦਾ ਸ਼ਾਹਾ, ਉਮਰਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਕਤਰਾ ਇੱਕ ਅਦਾ ਕਦ ਹੋਵੇ, ਵਿੱਚੋਂ ਬਹਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀ ਵਿਦਾਇਗੀ

ਮੁੜ ਕਾਸਿਦ ਤੈਮੂਸੇ ਅੱਗੇ, ਜਾਂ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ ।

ਦਾਜ ਦਹੇਜ ਤਿਆਰ ਕਰਾਇਉਸੁ, ਜ਼ਰਾ ਢਿੱਲ ਨ ਲਾਈ ।

ਸੁਣ ਕੇ ਖ਼ਬਰ ਕੁਬੂਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੇ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ।

ਹੁਣ ਵਿੱਚ ਘਰਾਂ ਸਮਾਵੇ ਨਾਹੀਂ, ਹੋਈ ਮਿਸਰ ਤਿਆਰੀ ।

.........................................................

ਉਮਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਦਰਦ ਫ਼ਿਰਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ।

ਮੈਂ ਹੁਣ ਦਿਲਬਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਣਾ, ਕਰ ਗ਼ੈਰੋਂ ਘਰ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਜੈਂ ਵਲ ਦਿਲੋਂ ਚਿਰੋਕੀਆਂ ਤਾਂਘਾਂ, ਅੱਜ ਚੱਲੀ ਅਸਵਾਰੀ ।

ਲੈ ਰਿਜ਼ਵਾਨ ਚੱਲੇ ਵੱਲ ਜੱਨਤ, ਤਾਲਿਆ ਧਰੀ ਅਮਾਰੀ ।

.........................................................

ਮਾਪਿਆਂ ਟੋਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਿੱਤੀ, ਕਰ ਵੱਲ ਮਿਸਰ ਮੁਹਾਰਾਂ ।

ਦਾਜ ਦਹੇਜ ਦਿੱਤੇ ਕਿਆ ਆਖਾਂ, ਜ਼ੀਨਤ ਜ਼ੇਬ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਕਨੀਜ਼ਾਂ, ਗੌਹਰ ਮਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਤੁਹਫੇ ਰਖ਼ਤ ਚੌਪਾਏ ਜ਼ੇਵਰ, ਕੀਤੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨੇ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਨਾਲ ਤਜੱਮੁਲ ਸ਼ੌਕਤ ਸ਼ਾਨੇ, ਤਰਫ਼ੇ ਮਿਸਰ ਪਹੁੰਚਾਈ ।

ਗਈ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਖ਼ਬਰ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਮਿਸਰੋਂ ਨੇੜੇ ਆਈ ।

ਇਸਤਿਕਬਾਲ ਗਇਆ ਚੜ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਮਿਸਰੀ ਲਸ਼ਕਰ ਸਾਰਾ ।

ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਆ ਅਗੇ ਮਿਲਿਆ, ਕੀਤਾ ਪਾਸ ਉਤਾਰਾ ।

.........................................................

ਜਦੋਂ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਤੰਬੂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਕਰਦਾ ਖੜਾ ਕਲਾਮਾਂ ।

ਤੇ ਇਸ ਹਾਲ ਦਸੇਂਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ, ਖ਼ਿਦਮਤਗਾਰ ਗ਼ੁਲਾਮਾਂ ।

.........................................................

ਵੇਲਾ ਵਸਲ ਕਰੀਬ ਹੋਇਆ ਈ, ਸ਼ੌਕੋਂ ਬਲੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ।

ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਜਿਦ੍ਹੀ ਵਿਚ ਤਲਬੇ, ਕੱਟ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅੱਜ ਵਾਟਾਂ ।

.........................................................

ਦਾਈ ਕਹੇ ਨ ਹੋ ਬੇਸਬਰੀ ਦੇਖ ਹੁਣੇ ਦਿਖਲਾਵਾਂ ।

ਮੈਂ ਅਪਰਾਧਣ ਘਾਗੇਹਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਰ ਮਿਲਾਵਾਂ ।

ਕਰਦ ਲਈਓ ਸੁ ਤੰਬੂ ਵਿਚਦੀ, ਛੋਟਾ ਛੇਕ ਲਗਾਇਆ ।

ਧੀਰੀ ਅੱਖੀਂ ਜੇਡ ਮੁਦੱਵਰ ਵੱਧ ਨ ਪਾੜ ਗਵਾਇਆ ।

ਜਿੱਥੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮੁਕਾਬਿਲ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਪਰਦਿਓਂ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਵੇ ।

ਲੈ ਕੇ ਪਾਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤਾਈਂ, ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਦਿਖਾਵੇ ।

ਧੀਰੀ ਚਸ਼ਮ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੰਦੀ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਵੱਗੀ ।

ਸੂਰਤ ਉਸ ਦੀ ਨੇਜ਼ਾ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਹਰ ਵੱਖੀ ਪੁਰ ਲੱਗੀ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਨੂੰ ਘੋਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੋਣੀ

ਦੇਖ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਦੇ ਤਾਈਂ, ਕੂਕ ਕਹੇ ਉਹ ਨਾਹੀਂ ।

ਆਹ ਭਰੀ ਗ਼ਮ ਹੋਸ਼ ਗਵਾਏ, ਪਾਣੀ ਸੁਰਤ ਤਦਾਹੀਂ ।

ਦੇਖ ਕਹੇ ਜੋ ਖ਼ਵਾਬੇ ਡਿੱਠਾ, ਇਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵਿਚਾਰਾ ।

ਉਹ ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦਿ-ਫ਼ਲਕ ਥੀਂ ਅਨਵਰ, ਜ਼ੱਰਾ ਇਹ ਨਕਾਰਾ ।

ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਨੂਰ ਏਹੀ ਅੰਧੇਰਾ, ਸ਼ਹਦ ਉਹਾ ਇਹ ਮੱਖੀ ।

ਇਹ ਕੰਡਾ ਉਹ ਗੁਲ ਥੀਂ ਨਾਜ਼ਿਕ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਖ਼ੂਬੀ ਰੱਖੀ ।

.........................................................

ਤਾਲਿਆ ਜ਼ਾਲਿਮ ਨਾਲ ਫ਼ਰੇਬਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਟ ਗਵਾਇਆ ।

ਨ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਜੋਗੀ, ਦੁੱਖੀਂ ਦਰਦ ਸਵਾਇਆ ।

.........................................................

ਵਾਏ ਦਰੇਗ਼ ਮੇਰੀ ਵਾਹ ਕਿਸਮਤ, ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਰ ਗਈਆਂ ।

ਨਾਜ਼ਿਕ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਲਭਦੀ ਤਾਈਂ, ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡੀਆਂ ਪਈਆਂ ।

ਕਿਆ ਕਰਾਂ ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਕਰ ਜੀਵਾਂ, ਚੱਲੀ ਰਾਹ ਅਵੱਲੇ ।

ਆਪੇ ਤੇਗ਼ ਵਗਾਈ ਗਲ ਵਿਚ, ਹੁਣ ਕੁਝ ਪੇਸ਼ ਨ ਚੱਲੇ ।

.........................................................

ਐਸ ਸੁਹਾਗੋਂ ਖ਼ੂਬ ਰੰਡੇਪਾ, ਮਰਗ ਭਲੀ ਲਖ ਵਾਰੀ ।

ਨ ਮੈਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀਆਂ ਰਲਦੀ, ਨ ਮੈਂ ਰਹੀ ਕਵਾਰੀ ।

.........................................................

ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਤਾਲਿਅ ਦਾ ਲਿਸ਼ਕਾਰਾ, ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ।

ਹਿਰਸ ਹਵਾ ਹਵਸ ਦਾ ਕਾਰਾ, ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ।

ਮੁੜ ਦੁੱਖ ਖੜਾ ਖਿਲਾਰ ਖਲਾਰਾ, ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ।

ਓਹੋ ਸਿੱਰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਮੁੜ ਸਾਰਾ, ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ਵਾਹਵਾ ।

..........................................................

ਮਰਾਂ ਨਹੀਂ ਤੇ ਹੈਫ਼ ਮੇਰੇ ਪੁਰ, ਐਡ ਕਜ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ ।

ਇਹ ਗੱਲ ਬੋਲ ਝੜੀ ਗ਼ਸ਼ ਖਾ ਕੇ, ਰਹੀ ਹਵਾਸੋਂ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਗ਼ੈਬੋਂ ਬਸ਼ਾਰਤ ਦਾ ਮਿਲਣਾ

ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ੈਬੋਂ ਸੁਣਿਆਂ, ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

ਹੈ ਮਾਲਮ ਅੰਦਰ ਦਰਗਾਹੇ, ਤੇਰਾ ਹਾਲ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ।

ਏਸੇ ਦੇ ਘਰ ਮਿਲਸੀ ਤੈਨੂੰ, ਉਹ ਮਹਬੂਬ ਪਿਆਰਾ ।

ਜਿਸਦੀ ਸੂਰਤ ਦਾ ਦਿੱਸ ਆਇਆ, ਤੁਧ ਖ਼ਵਾਬੀ ਚਮਕਾਰਾ ।

ਤੇ ਇਹ ਖ਼ਾਵੰਦ ਨਾਮ, ਜੋ ਧਰਿਆ, ਨ ਇਸ ਥੀਂ ਡਰ ਕਾਈ ।

ਮੈਲੀ ਨਜ਼ਰ ਜੋ ਤੈਂ ਵੱਲ ਤੱਕੇ, ਤਾਕਤ ਏਸ ਕਿਆ ਈ ।

........................................................

ਜਾਂ ਇਹ ਗ਼ੈਬੋਂ ਸੁਣੀ ਬਸ਼ਾਰਤ, ਪਈ ਤਸੱਲੀ ਕਾਈ ।

ਪਰ ਉਹ ਦਰਦ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲਾ, ਮੱਧਮ ਥੀਆ ਨ ਕਾਈ ।

ਦਾਈ ਦਾ ਵਿਰਲਾਪ

ਮੁੱਠੀ ਭਰੇ ਤੇ ਪੱਖਾ ਝੱਲੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰੇ ।

ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆਏ ਮੁਲਕ ਪਰਾਏ ਤਾਲਿਆ ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ।

...................................................

ਦਾਈ ਰੋ ਰੋ ਵੈਣ ਕਰੇਂਦੀ, ਨਾਲ ਦੁੱਖਾਂ ਦਿਲ ਛਣਿਆ ।

ਬਣਿਆਂ ਦੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ, ਓੜਕ ਸਹਣਾ ਬਣਿਆ ।

ਦਿਨ ਦਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਕੂਚ

ਰੋਂਦੀ ਤੇ ਕੁਰਲਾਂਦੀ ਤਾਈਂ, ਏਵੇਂ ਰਾਤ ਵਿਹਾਈ ।

ਸੁਬਹ ਹੋਈ ਡੁੱਬ ਗਏ ਸਿਤਾਰੇ, ਵਿੱਚ ਬਹਰਿ-ਰੁਸ਼ਨਾਈ ।

....................................................

ਨੌਬਤ ਕੂਚ ਦੀ ਖੜਕੀ ਤਦ ਨੂੰ, ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਜ਼ੀਨ ਕਸਾਏ ਅਸਪ ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਵਾਗ ਫੜੀ ਖਲਿਆਰੇ ।

ਤੰਬੂ ਪੁੱਟ ਲਦਾਏ ਸ਼ੁਤਰੀਂ, ਕੀਤੀ ਫ਼ੌਜ ਤਿਆਰੀ ।

ਤੰਬੂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਚਾਹੜੀ ਵਿਚ ਅਮਾਰੀ ।

......................................................

ਨਾਕਾ ਉੱਤੇ ਵਿੱਚ ਅਮਾਰੀ, ਤੈਮੂਸੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ।

ਗਲ ਦਾਈ ਘੱਤ ਬਾਹਾਂ ਦੋਵੇਂ, ਕਰਦੀ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

ਦੇਖ ਮਾਈ ਮੈਂ ਦਰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਜ਼ਾਲਿਮ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈ ਚੱਲੇ ।

ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਦਿਲਬਰ ਵਾਲਾ, ਦਰਦ ਵਿਛੋੜਾ ਸੱਲੇ ।

.......................................................

ਜਿਸ ਮਹਬੂਬ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਿੱਤ ਉਡੀਕਾਂ ।

ਉਸਦੇ ਸ਼ੌਕੇ ਤਲਬ ਨੇ ਲਾਈਆਂ, ਦਰਦਮੰਦੀ ਦੀਆਂ ਲੀਕਾਂ ।

ਇਵੇਂ ਬਹੁਤੇਰੇ ਤਰਲੇ ਕਰਦੀ, ਦਾਈ ਦਾ ਸਿਰ ਖਾਂਦੀ ।

ਤੇ ਦਾਈ ਵਿਚ ਦਿਲ ਦੇ ਭੁਜਦੀ, ਪਰ ਕੁਛ ਪੇਸ਼ ਨ ਜਾਂਦੀ ।

ਅਜ਼ੀਜ਼ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ

ਤੇ ਉਹ ਹਾਲ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਵਾਲਾ, ਕੀ ਆਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਦੀ ।

ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ੌਕਤ-ਸ਼ਾਨਾਂ, ਖ਼ੁਸ਼ਨੂਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ।

.......................................................

ਤਬਲ ਤੰਬੂਰਾ ਤੇ ਸਾਰੰਗੀ, ਢੋਲ ਬੱਦਲ ਜਿਉਂ ਗੱਜੇ ।

ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਰਬਾਬ ਸਤਾਰਾਂ, ਇਕ ਵਲ ਤੂੰਬਾ ਵੱਜੇ ।

ਬੈਂਸਰੀਆਂ ਵਿਚ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਗਾਵਣ, ਵੰਝਲੀਆਂ ਵਿਚ ਦੋਹੜੇ ।

ਮਸਤ ਆਵਾਜ਼ ਗੋਯਾ ਸੀ ਇਸ਼ਕੋਂ, ਆਪ ਰੁੜ੍ਹੀ ਕੁਝ ਰੋੜ੍ਹੇ ।

.........................................................

ਤੇ ਜੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਜ਼ੀਜ਼ੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਨ ਆਵੇ ।

ਦੇਖੇ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਖਿਲਖਿਲ ਹੱਸੇ, ਘੋੜਾ ਜ਼ੌਕ ਦੁੜਾਵੇ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਤੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦਾ ਟਾਕਰਾ

ਇਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਾਲੇ ਸੁਣ ਸੁਣ, ਕਰੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿਸਰ ਦਾ, ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੇ ਲਖ ਵਾਰੀ ।

ਇਹ ਰੋਂਦੀ ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਫਿਰਦਾ, ਇਹ ਪਿੱਟਦੀ ਉਹ ਨਚਦਾ ।

ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀਓਂ ਹੱਥ ਨਰਮ ਗ਼ਿਜ਼ਾਈਂ, ਏਸ ਤੁਆਮ ਨ ਪਚਦਾ ।

...............................................................

ਇਸਦੀਆਂ ਗ਼ਮ ਵਿਚ ਲੰਮੀਆਂ ਆਹੀਂ, ਅੰਦਰ ਵਾਰ ਜਿਗਰ ਦੇ ।

ਉਸਦੀਆਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦੁਹਾਈਆਂ, ਖ਼ਾਦਿਮ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਕਰਦੇ ।

ਏਸੇ ਹਾਲੇ ਇਹ ਸਭ ਲਸ਼ਕਰ, ਨੀਲ ਨਦੀ ਪੁਰ ਆਏ ।

ਲੰਘ ਚੱਲੇ ਵਿਚ ਮਸਤੀਆਂ ਜ਼ੌਕਾਂ, ਮਿਸਰ ਮਹਲ ਦਿਸ ਆਏ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀ ਦਾਈ ਪਾਸ ਫ਼ਰਿਆਦ

ਰੋ ਰੋ ਦਾਈ ਪਾਸ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕੀਤੇ ਨੈਣ ਰੰਗੀਲੇ ।

ਵਿੱਚ ਦਰਿਆਏ ਮਾਤਮ ਵਾਲੇ, ਕਰਾਂ ਪੈਰਾਹਿਨ ਨੀਲੇ ।

ਨੈਣ ਮੇਰੇ ਅਜ ਵੈਣ ਕਰੇਂਦੇ, ਬੈਠੇ ਤੋੜ ਵਸੀਲੇ ।

ਯਾਰ ਨ ਮਿਲਿਆ ਮੈਂ ਮਰ ਗੁਜ਼ਰੀ, ਕਰ ਥੱਕੀ ਲੱਖ ਹੀਲੇ ।

.......................................................

ਸਾੜ ਬਿਰਹੋਂ ਨੇ ਬਾਲਣ ਕੀਤੀ,. ਜਾਨ ਮੇਰੀ ਬੇਚਾਰੀ ।

ਨੈਂ ਵਗਦੀ ਵਿੱਚ ਘੱਤ ਗੁਜ਼ਾਰੋ, ਅੱਗ ਬੁਝੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ।

ਨੀਲ ਨਦੀ ਦੀ ਠਾਠ ਗ਼ਜ਼ਬ ਦੀ, ਕਰੋ ਮੇਰੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ।

ਇਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਰੁੜ੍ਹਦੀ ਦੇਖਾਂ, ਦਿਲ ਦੀ ਸਰਗਰਦਾਨੀ ।

ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ

ਇਹ ਰੋਂਦੀ ਦੀ ਗੁਜ਼ਰ ਅਮਾਰੀ, ਨਦੀਓਂ ਪਾਰ ਸਿਧਾਰੀ ।

ਤੇ ਉਹ ਜ਼ੀਨਤ ਨਾਲ ਸ਼ੰਗਾਰੀ, ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੀ ਅਸਵਾਰੀ ।

ਜਾਂ ਅਸਵਾਰੀ ਵੜੀ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ, ਖ਼ੈਰ ਵੰਡਣ ਖ਼ੈਰਾਤਾਂ ।

ਜਸ਼ਨ ਰਹੇ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀਓਂ, ਦਿਨ ਕਿਤਨੇ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ।

............................................................

ਖ਼ਾਤਿਰਦਾਰੀ ਰੱਖੇ ਉਸਦੀ, ਆਪ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਬੇਚਾਰਾ ।

ਤੇ ਉਹ ਕਹਿਆ ਹਾਤਿਫ਼ ਵਾਲਾ, ਹੋਇਆ ਪੂਰਾ ਸਾਰਾ ।

.........................................................

ਜ਼ਾਹਿਰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਰਦੀ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਰਾਤ ਪਵੇ ਤੇ ਕੱਲੀ ਬਹਕੇ, ਕਰੇ ਵਲਾਪ ਬੇਚਾਰੀ ।

.........................................................

ਵੱਜਣ ਸੱਲ ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੇ, ਕੌਲ ਪੱਕੇ ਦਿਲ ਸੱਲਣ ।

ਰਾਤ ਜਗੇਂਦੀ ਵੈਣ ਕਰੇਂਦੀ, ਨੈਣ ਨ ਨੀਂਦਰ ਝੱਲਣ ।

ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਰਹੀ ਉਡੀਕਾਂ ਅੰਦਰ, ਰੋਂਦੀ ਤੇ ਕੁਰਲਾਂਦੀ ।

ਮਹਰੂਮੀ ਵਿਚ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜਾਲੇ, ਪਰ ਕੁਛ ਪੇਸ਼ ਨ ਜਾਂਦੀ ।

ਨ ਉਹ ਯਾਰ ਦਿਸ ਆਇਆ ਜ਼ਾਹਿਰ, ਨ ਆਇਆ ਵਿੱਚ ਖ਼ਵਾਬੇ ।

ਤਦਬੀਰਾਂ ਕੁਝ ਚੱਲਣ ਨਾਹੀਂ, ਜਲਦੀ ਜਾਨ ਅਜ਼ਾਬੇ ।

ਦਾਈ ਦਾ ਤਰਲਾ

ਕਹੇ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾਈ ਤਾਈਂ, ਸੁਣ ਲੈ ਮਾਂ ਪਿਆਰੀ ।

ਮਾਲਮ ਤੈਨੂੰ ਹਾਲਾ ਮੇਰਾ, ਗ਼ਮ ਦੀ ਗਿਰਯਾਜ਼ਾਰੀ ।

ਕੱਢ ਕਮਾਣ ਅਕਲ ਦੀ ਕੋਈ, ਮਾਰੀਂ ਤੀਰ ਅਵੇਹਾ ।

ਵੱਜੇ ਵਿੱਚ ਮੁਰਾਦ ਨਿਸ਼ਾਨੇ, ਘੱਲੇ ਯਾਰ ਸੁਨੇਹਾ ।

...................................................

ਮੈਂ ਬੇਦਿਲ ਦੀ ਕਰ ਕੁਝ ਕਾਰੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ।

ਸੁਣ ਦਾਈ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਕੇ ਰੋਈ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰੀ ।

ਜੇ ਮੈਂ ਐ ਫ਼ਰਜ਼ੰਦ ਪਿਆਰੀ, ਕਰ ਸਕਦੀ ਕੁਝ ਕਾਰੀ ।

ਸਿਰ ਤੇਰੇ ਕਦ ਆਵਣ ਦੇਂਦੀ, ਐਡ ਮੁਸੀਬਤ ਭਾਰੀ ।

..........................................................

ਦਾਈ ਕਰੇ ਦੁਆਈਂ ਰੋ ਰੋ, ਅੱਲਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰੇ ।

ਇਸ ਬੁੱਢੀ ਦੇ ਅਜਜ਼ ਦੁਆਓਂ, ਅਸਰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਇਕ ਵਾਰੇ ।

ਕਰੋ ਗ਼ੁਲਾਮ ਰਸੂਲ ਦੁਆਈਂ, ਵੈਦ ਮਿਲੇ ਬੀਮਾਰਾਂ ।

ਤੇ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਕੱਟ ਗਵਾਵੇ, ਯਾਰ ਮਿਲਾਵੇ ਯਾਰਾਂ ।

jadon zulaikha surat sanbhali, desin khabaran geeaan .

taimuse di beti taeen, murr val akalan peeaan .

badashahan sun kasid ghalle, magharab taraf dayare .

akadi zulaikha khavasataghari, har ik araz guzare .

.........................................................

sunadi rahi zulaikha chupp ho, misaron nam n aaiaa .

jatosu je ajj kahan n zahir, pavan darad savaiaa .

bap kahe ai raushan akkhin, makasad jan piaari .

zahir kar jo kit val tere, dil di raghabat bhari .

us kahiaa ih morr picchhahan, inhan n dil chahe .

ik aziz misar dil mere, dilon irade aahe .

taimus di aziz misar vall chitthi

bap giaa murr kasid tore, eha uzar sunaiaa .

asan aziz misar da avval, isadi jholi paiaa .

te khud taraf misar di likhiaa, rukka nam azize .

matalab sidak safaee vale, likhe nal tamize .

nam zulaikha ghar mere ik, dukhatar bahut piaari .

sabh sulatan asan thin karade, is thin khavasatagari .

par uh kise pasand n rakkhadi, nam sune dil khusse .

je turan turani hove, rus kahan te russe .

...................................................

khabar nahin is kithon suniaan, tera nam piaara .

kahe aziz misar da mere, shauk ehi dil bhara .

so is karo kabul karam thin, rahasi vicch kanizi .

sahib rakkhe daim tera, shaukat shan azizi .

jan ih khat azize pahuta, parrh khushiaan vich aaiaa .

ki jana ih taliaa mere, kitthon jalava paiaa .

main banda uh sahib mera, jis ih lutaf kamaiaa .

main khadim inakar n hukamon, likh javab puchaiaa .

ih ahasan tere da shaha, umaran shukar guzaran .

katara ikk ada kad hove, vicchon bahar hazaran .

zulaikha di vidaigi

murr kasid taimuse agge, jan ih khabar sunaee .

daj dahej tiaar karaiusu, zara dhill n laee .

sun ke khabar kubul zulaikha, shukar kare lakkh vari .

hun vicch gharan samave nahin, hoee misar tiaari .

.........................................................

umar dukkhan di puri hoee, darad firakan vali .

main hun dilabar de ghar vassana, kar ghairon ghar khali .

jain val dilon chirokiaan tanghan, ajj challi asavari .

lai rizavan challe vall jannat, taliaa dhari amari .

.........................................................

mapiaan tor zulaikha ditti, kar vall misar muharan .

daj dahej ditte kiaa aakhan, zinat zeb hazaran .

kee hazar ghulam kanizan, gauhar mal khazane .

tuhaphe rakhat chaupae zevar, kite nal ravane .

zulaikha da misar vicch pahunchana

nal tajammul shaukat shane, tarafe misar pahunchaee .

gee azize khabar zulaikha, misaron nerre aaee .

isatikabal giaa charrh lai ke, misari lashakar sara .

do manzil aa age miliaa, kita pas utara .

.........................................................

jadon aziz tanbu de agge, karada kharra kalaman .

te is hal dasendiaan khabaran, khidamatagar ghulaman .

.........................................................

vela vasal karib hoiaa ee, shaukon baliaan latan .

miliaa yar jidhi vich talabe, katt chukkiaan ajj vatan .

.........................................................

daee kahe n ho besabari dekh hune dikhalavan .

main aparadhan ghagehari, tainun yar milavan .

karad leeo su tanbu vichadi, chhota chhek lagaiaa .

dhiri akkhin jed mudavvar vaddh n parr gavaiaa .

jitthe aziz mukabil zahir, paradion nazarin aave .

lai ke pas zulaikha taeen, ungal nal dikhave .

dhiri chasham zulaikha sandi, jan usade vall vaggi .

surat us di neza ho ke, zahar vakkhi pur laggi .

zulaikha nun ghor nirasha honi

dekh aziz misar de taeen, kuk kahe uh nahin .

aah bhari gham hosh gavae, pani surat tadahin .

dekh kahe jo khavabe dittha, ih uh nahin vichara .

uh khurashidi-falak thin anavar, zarra ih nakara .

uh khud nur ehi andhera, shahad uha ih makkhi .

ih kanda uh gul thin nazik, jis vich khubi rakkhi .

.........................................................

taliaa zalim nal fareban, mainun putt gavaiaa .

n main agge picchhe jogi, dukkhin darad savaiaa .

.........................................................

vae daregh meri vah kisamat, kiun nahin mar geeaan .

nazik zulafan labhadi taeen, gham diaan kundiaan peeaan .

kiaa karan hun kiun kar jivan, challi rah avalle .

aape tegh vagaee gal vich, hun kujh pesh n challe .

.........................................................

ais suhagon khub randepa, marag bhali lakh vari .

n main nal viaahiaan raladi, n main rahi kavari .

.........................................................

khullha talia da lishakara, vahava vahava vahava .

hiras hava havas da kara, vahava vahava vahava .

murr dukkh kharra khilar khalara, vahava vahava vahava .

oho sirr khulha murr sara, vahava vahava vahava .

..........................................................

maran nahin te haif mere pur, aid kaziaan vali .

ih gall bol jharri ghash kha ke, rahi havason khali .

ghaibon basharat da milana

behoshi vicch ghaibon suniaan, hosh sanbhal zulaikha .

hai malam andar daragahe, tera hal zulaikha .

ese de ghar milasi tainun, uh mahabub piaara .

jisadi surat da diss aaiaa, tudh khavabi chamakara .

te ih khavand nam, jo dhariaa, n is thin dar kaee .

maili nazar jo tain vall takke, takat es kiaa ee .

........................................................

jan ih ghaibon suni basharat, pee tasalli kaee .

par uh darad vichhorre vala, maddham thiaa n kaee .

daee da viralap

mutthi bhare te pakkha jhalle, sir utte hatth phere .

bannh liaae mulak parae taliaa tere mere .

...................................................

daee ro ro vain karendi, nal dukkhan dil chhaniaa .

baniaan dukkh jinhan de sir te, orrak sahana baniaa .

din da charrhana te kuch

rondi te kuralandi taeen, even rat vihaee .

subah hoee dubb ge sitare, vicch bahari-rushanaee .

....................................................

naubat kuch di kharraki tad nun, misariaan de darabare .

zin kasae asap sipahiaan, vag pharri khaliaare .

tanbu putt ladae shutarin, kiti fauj tiaari .

tanbu vicchon kaddh zulaikha, chaharri vich amari .

......................................................

naka utte vicch amari, taimuse di piaari .

gal daee ghatt bahan doven, karadi girayazari .

dekh maee main daradan vali, zalim bannh lai challe .

dil mere nun dilabar vala, darad vichhorra salle .

.......................................................

jis mahabub piaare vallon, mainun nitt udikan .

usade shauke talab ne laeeaan, daradamandi diaan likan .

iven bahutere tarale karadi, daee da sir khandi .

te daee vich dil de bhujadi, par kuchh pesh n jandi .

aziz khushi de ghar vich

te uh hal azize vala, ki aakhan vich shadi .

te uh is diaan shaukat-shanan, khushanudi aazadi .

.......................................................

tabal tanbura te sarangi, dhol baddal jiun gajje .

naram aavaz rabab sataran, ik val tunba vajje .

bainsariaan vich ghazalan gavan, vanjhaliaan vich doharre .

masat aavaz goya si ishakon, aap rurrhi kujh rorrhe .

.........................................................

te jo khushi azize dil vicch, uh vicch likhan n aave .

dekhe shan te khilakhil hasse, ghorra zauk durrave .

zulaikha te aziz diaan halatan da takara

ih khushiaan de hale sun sun, kare zulaikha zari .

te uh aap aziz misar da, shukar kare lakh vari .

ih rondi uh hassada phirada, ih pittadi uh nachada .

uh khushion hatth naram ghizaeen, es tuaam n pachada .

...............................................................

isadiaan gham vich lanmiaan aahin, andar var jigar de .

usadiaan jangal vich duhaeeaan, khadim khushiaan karade .

ese hale ih sabh lashakar, nil nadi pur aae .

langh challe vich masatiaan zaukan, misar mahal dis aae .

zulaikha di daee pas fariaad

ro ro daee pas zulaikha, kite nain rangile .

vicch dariaae matam vale, karan pairahin nile .

nain mere aj vain karende, baithe torr vasile .

yar n miliaa main mar guzari, kar thakki lakkh hile .

.......................................................

sarr birahon ne balan kiti,. jan meri bechari .

nain vagadi vicch ghatt guzaro, agg bujhe ik vari .

nil nadi di thath ghazab di, karo meri kurabani .

ik vari main rurrhadi dekhan, dil di saragaradani .

aziz de mahalan vicch

ih rondi di guzar amari, nadion par sidhari .

te uh zinat nal shangari, misariaan di asavari .

jan asavari varri misar vicch, khair vandan khairatan .

jashan rahe vicch misare khushion, din kitane kee ratan .

............................................................

khatiradari rakkhe usadi, aap aziz bechara .

te uh kahiaa hatif vala, hoiaa pura sara .

.........................................................

zahir zahir gallan karadi, dil vich karadi zari .

rat pave te kalli bahake, kare valap bechari .

.........................................................

vajjan sall jigar nun taze, kaul pakke dil sallan .

rat jagendi vain karendi, nain n nindar jhallan .

varhiaan rahi udikan andar, rondi te kuralandi .

maharumi vich dil nun jale, par kuchh pesh n jandi .

n uh yar dis aaiaa zahir, n aaiaa vicch khavabe .

tadabiran kujh challan nahin, jaladi jan azabe .

daee da tarala

kahe zulaikha daee taeen, sun lai man piaari .

malam tainun hala mera, gham di girayazari .

kaddh kaman akal di koee, marin tir aveha .

vajje vicch murad nishane, ghalle yar suneha .

...................................................

main bedil di kar kujh kari, je tun bahut piaari .

sun daee sir nivan karake roee zaro zari .

je main ai farazand piaari, kar sakadi kujh kari .

sir tere kad aavan dendi, aid musibat bhari .

..........................................................

daee kare duaaeen ro ro, alla de darabare .

is buddhi de ajaz duaaon, asar khulha ik vare .

karo ghulam rasul duaaeen, vaid mile bimaran .

te bimariaan katt gavave, yar milave yaran .