ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਵਿਕਣਾ

منڈی دی آرائش

اکّ مکان عجب خوش ترزوں، صاف فراخ چنگیرا ۔

مالک خوب سنوار بݨایا، جسدا شان وڈیرا ۔

وچّ ستون رخامے کیتے، زرّیں ہور سنوارے ۔

کر پیوند بلند مکانے، جڑے جواہر سارے ۔

....................................................

پئی پکار وکیندا یوسف، چڑھیا جوش ہوائے ۔

ذوق ندی وچّ سینے مصریاں، سݨ موجاں وچّ آئے ۔

درد دلاں وچ نہراں وگیاں، ٹھاٹھ چڑھے دریائے ۔

رڑھیا مصر پیا رڑھ برہوں، داغ دلاں وچ پائے ۔

..............................................................

شاہ مصر فرمان کریندا، مالک ابن زگر نوں ۔

خلق سبھی ہݨ حاضر ہوئی، لے آ اوس دلبر نوں ۔

یوسف تے مالک

تاں مالک وڑ مندر اندر کہندا، یوسف نوں وچ پردے ۔

اٹھ یوسف چلّ ویچاں تینوں، لوک اڈیکاں کردے ۔

ایہہ گلّ سݨ دل یوسف سندا، غم دے بہر اچھالے ۔

وکݨ لگّا میں وچ بزارے، باپ ن ویکھے حالے ۔

کویں شفیک پدر بیخبرا، میتھیں کتنے چر دا ۔

میں پردیسی تے نتاݨا، کدّھر وکدا پھردا ۔

باپ میرے نوں کہیں سبائے، دے سنیہے میرے ۔

یوسف تیرا وکدا پھردا، کرواناں دے ڈیرے ۔

...................................................

یوسف رووے باپ وچھونّا، سر نیویں فرمایا ۔

خبر نہیں توں کتّھے ویچیں، فکر میرے دل آیا ۔

سݨ مالک نے کہیا یوسف، ایہہ کیہی وڈیائی ۔

کھوہوں کڈّھ ٹکے دے آندوں، ہݨ کہ ازر کیا ای ۔

ویچݨ نوں میں ملّ لیاندوں، ویچاں جتّھے چاہاں ۔

سیں گھر صاحب ہیں اج بردا، ن کر نظر پچھاہاں ۔

سݨ یوسف ہو آجز کہندا، ایہی سچّ مکرّا ۔

توں صاحب میں آجز بردا، ازر نہیں اجّ ذرہ ۔

سݨ کے مالک قدمیں ڈگّا، میں تیتھیں شرماواں ۔

تیرے لتف کرم دیاں یوسف، میرے سر تے چھاواں ۔

منڈی ول جاݨا

مالک آپ لیا نہلایا، حضرت یوسف تائیں ۔

پھر پوشاک بدن پہنائی، کی تس سفت سݨائیں ۔

وال سوار جڑے وچ موتی، ہکمت نال پروئے ۔

وال سیاہ وچ تاریاں وانگوں، موتی روشن ہوئے ۔

........................................................

نال تہمّل یوسف تائیں، باہر طرف لیائے ۔

مونہ پر برکا پایا ہویا، خلق متاں مر جائے ۔

جا بلند کھڑا ہو مالک، اچّا کرے پکارا ۔

یوسف آیا ویکھو لوکو، دید کرے جگّ سارا ۔

یوسف دی رو-نمائی

جاں مالک نے کرسی اتّے، یوسخ آن بہایا ۔

برکا چایا گھونڈ اٹھایا، دلیں النبا لایا ۔

جاں اوہ صورت ظاہر ہوئی، چھیک پئے وچ سنگھاں ۔

شمع بلی پرّ بلے تڑپھدیاں، اندر شوق پتنگاں ۔

........................................................

اکّو واری ڈٹّھا چمکارا، دیکھدیاں زن مرداں ۔

اوہ ظاہر پر اکّھیں لکیاں، ہو زخموں سرگرداں ۔

ایڈک زخم اکّھیں وچّ واہے، چمک حسن دیاں کرداں ۔

رس رس خون دلاں وچّ دھسّیا، نال برہوں دیاں درداں ۔

........................................................

مجلس وچّوں پئے پکارے، مالک بازرگانا ۔

قسم تینوں گھت برکا اس تے، دیکھ گئیاں جل جاناں ۔

.........................................................

گزری دیر پئیاں کجھ ہوشاں، نیویاں کرن نگاہاں ۔

چشم زئیف ن تابش جھلّے، شوقاں قدم اگاہاں ۔

مالک کرے بلند پکاراں، مشتریو زر کڈّھو ۔

یوسف ویچاں ملّ خریدو، ایہہ بیخدیاں چھڈّو ۔

سݨ لوکاں سر نیویں کیتے، کیمت کہڑا تارے ۔

اسدا ملّ نہیں جگ سارا، تے کد مصری سارے ۔

یوسف دی بولی پیݨی

جوش پئے وچ بزم ملوکاں، مشتریاں دل ڈولے ۔

سینیاں وچ پئیاں سے زرباں، وگے برہوں دے جھولے ۔

چھاتیاں دے سندوکاں وچّوں، مال دلاں دے کھولھے ۔

ایہہ وچّ رونمائی سجّن دے، کم نکلے جاں تولے ۔

مڑ گھتّ گرہ دھرن وچ جیباں، تے مڑ پھیر ن بولے ۔

سرمایا دی بیسامانیوں، کوئی بھیت ن کھولھے ۔

......................................................

تد نوں بدرا اشرفیاں دا، گاہک اکّ لیایا ۔

گݨتی وچّ ہزار ایہا ہی، یوسف طلب سݨایا ۔

پہل ہوئی ہݨ خلکت دوڑی، ملّ کھریدݨ سارے ۔

ہر طاقت وچ عرض لیائی، شور پیا یکبارے ۔

ہر ہر دل وچّ یوسف سندا، شوق پیا س بھارا ۔

زن مرداں ہر حاضر مالوں، لگّے کرن پکارا ۔

بڈّھی اک مسکین بیچاری، اٹّی سوت لیائی ۔

جے اتنے نوں آوے یوسف، دیہو عرض سݨائی ۔

اس صورت دیاں ماانیاں مینوں، کر مجبور جھکایا ۔

میں خود دل دا واہ مٹایا، آندا سبھ سرمایا ۔

اک تونگر نے سو بدرا، اوویں آݨ سٹایا ۔

اک ہزار مہر ہر بدرے، یوسف ملّ سݨایا ۔

..........................................................

موتی وزن برابر یوسف، اک نے عرض سݨائی ۔

لال بدخشاں والے دوجا، دوݨی کرے ودھائی ۔

کجھ ٹکاݨا رہیا ن کیمت، وک وک گئے خزانے ۔

دیوݨ ملک متائی دولت، سݨ گھر بار مکانے ۔

ہکایت بیبی بازگاہ

بازگاہ نام وسّے اکّ اورت، سرور مصر نواہی ۔

آدیاں دی وچّ کوم اوسے دی، سرداری تے شاہی ۔

پہلی عمر کنواری ریانا، سرپ چمن دا پورا ۔

زاہد لٹّے تے صبر لٹاوے، اوسدا ناز نہورا ۔

جدوں نکابوں اکّھیں کھوہلے، تیر چھٹݨ وچ غمزے ۔

بھواں کماناں چشم دو ناوک، آب-نشہ وچّ رمزے ۔

............................................................

مال جمال جوانی خوشیاں، پر دل کتے نا ٹکدا ۔

اسنے سݨیاں اج وچ مصرے، دلبر شامی وکدا ۔

یوسف نام اجیہا سوہݨا، ویکھدیاں جند جاندی ۔

سݨ وچّ بھاہ ککّھاں دے شوالے، دل نے تاب ن آندی ۔

مال متاا خزانے سارے، شتریں کڈّھ لدائے ۔

گھتّ وہیر چلی ول مصرے، شوق سنیہے آئے ۔

......................................................

بازگاہ نے کڈّھ پردے وچّوں، جاں دو نیݨ وگائے ۔

اکّو وار نگاہ پئی پھر، ہتّھوں ہوش گوائے ۔

......................................................

اٹّھ پچّھے توں کی کجھ آہا، تینوں کس بݨایا ۔

رگاں پئیاں تن ہڈّیاں اتّے، ایہہ کن رنگ چڑھایا ۔

کس سانیا نے نور چڑھایا، پیشانی پر تیرے ۔

ساد زاد لکھے کن دوویں، زیبا نیݨ لٹیرے ۔

....................................................

شکل مبارک تیری دے وچّ، کسدا نور چمکدا ۔

بالی لاٹ حسن دی کسنے، جیں کا دیکھ ن سکدا ۔

کس نے ساجی صورت تیری، سوہݨی حد بیانوں ۔

ہیں پیدائش خاک زمینوں، جاں کا شے اسمانوں ۔

یوسف دا بازگاہ نوں ختاب کرنا

سݨ یوسف لا غوتا جاندا، وحدت دے دریائیں ۔

اوہ اکّا جہدا میں بندا، کہندا بازگاہ تائیں ۔

سانیا پاک بݨاوݨ والا، میرا حسن دلارا ۔

جسدی سناا-ا-قلم دا کترا، سورج دا انگیارا ۔

............................................................

اے بیبی میں بندا جسدا، اوسے دا جگّ سارا ۔

میں اک نقش کروڑیں نقشوں، تے اوہی سرجن ہارا ۔

.....................................................

جے توں چاہیں غموں آزادی، آس ملے درگاہوں ۔

جے توں چاہیں ہردم خوشیاں، بھلّ نہیں اس راہوں ۔

جے توں چاہیں عشق ہلارے، ودھ ملݨ امیدوں ۔

جے توں چاہیں ذوق مدامی، ویکھ ن عمروں زیدوں ۔

جے توں چاہیں میں سکھ پاواں، چھڈّ دیہ دنیاں ساری ۔

جے توں چاہیں پھخر ہزاراں، چا خدیوں بیزاری ۔

جے توں چاہیں وصل زیارت، اکدم رہے نا خالی ۔

جے توں ڈریں وچھوڑے کولوں، ن جاہ دور سوالی ۔

جے توں چاہیں ملے حیاتی، جندے گزر جہانوں ۔

جے توں چاہیں ملے تسلّی، ہٹ جا وہم گمانوں ۔

جے توں یار پیارے خاتر، ہر شے تھیں تٹ جاویں ۔

جے چاہیں توں سو کجھ پاویں، تھاؤں گھتّھا مڑ پاویں ۔

جے چاہیں سو ملے اتھائیں، ایہہ در چھوڑ ن جائیں ۔

جے ایہہ چھوڑ چلیں در کدھرے، خیر ملے تدھ تائیں ۔

..........................................................

اے بیبی میں تیرے ورگا، بندا ہاں رحمانی ۔

رگاں پئیاں تن ہڈّیاں اتّے، رنگ ایہی فیزانی ۔

نال مسالاں گلّاں سݨیاں، رکھدیاں فرک وڈیرا ۔

تے اوہ پاک مسالاں کولوں، اوسدا شان اچیرا ۔

بازگاہ دا ادھار

سݨ تکریراں نازک ماانی، زن اکّھیں کھلھ گئیاں ۔

ترہائی وچ دریا شربت، ڈبّ مراداں لئیاں ۔

شیشا دیکھ جداں من بھاݨا، تسنے ہتّھ وگایا ۔

میں برہوں بو جوش رچایا، اک لبّھا لکّھ پایا ۔

............................................................

میں قربان تیرے یا حضرت، کرکے عرض سݨائی ۔

گومّ گئی نوں کڈّھ ہنیریوں، چا سٹّیا رشنائی ۔

لبّھ لیا میں اصل پیارا، چھوڑ ہوس دی بازی ۔

اصل حقیقت میں ہتّھ آئی، چھڈّی طلب مجازی ۔

.......................................................

رب جزا دیوے تیں شاہا، اندر دو جہاناں ۔

عمر گزاراں ادا ن ہووے، شکر تیرے اہساناں ۔

ایہہ گلّ آکھ گئی ہو رخست، مال اسباب لٹائے ۔

کر آزاد غلام کنیجاں، سارے دلوں بھلائے ۔

کنڈھے نیل ندی پا کٹیا، لیا لباس نمد دا ۔

چھوڑ صنم وچّ ذکراں فکراں، پھڑیا ورد سمد دا ۔

ساری عمر عبادت اندر، تے وچّ شوق وہائی ۔

ملیا یار ن گیا خالی، واٹ کٹّی کمّ آئی ۔

...............................................................

واہ مردو مر جاؤ ڈب ڈب، زناں گئیاں ودھ اگّے ۔

ناموری دیاں پگّاں تائیں، کیوں اجے داغ ن لگّے ۔

قدم پچّھے اس زن دے مردا، جے توں قدم اٹھائیں ۔

یار ملے تے مقصد پائیں، کدے ن اوگت جائیں ۔

زلیخا دا منڈی وچ پجّݨا

اجّ وکیندا حضرت یوسف، مجلس دے وچکارے ۔

بال ترٹّے پنکھی آ آ، لے پر پہتے ڈارے ۔

مشتریاں دا شور چوپھیرے، یوسف دے وݨجارے ۔

وݨج جنھاں وچ اصل حقیقت، سود لے گئے بھارے ۔

کرے بلند پکار منادی، مردو ودھو ودھاؤ ۔

وک چلیا اجّ ماہ-کنیانی، متاں پچّھوں پچھتاؤ ۔

..........................................................

کیمت اجے ترکّی اندر، ودّھ حساب شماروں ۔

تد نوں آݨ زلیخا پہتی، قتل ہوئی دیداروں ۔

دیکھ جھڑی ایہہ اوہا صورت، جسدیاں لاٹاں بلیاں ۔

بال انناݨے خوابے ستّی، جس شولے وچ جلیاں ۔

جسدے عشق سندے پروانے، وگ ملکاں وچ چلّے ۔

آپݨے راج چھڑائے درداں مصر سنیہے گھلّے ۔

...................................................

اجّ مقصود وکیندا ملیا، ملّ وہاجاں لکّھیں ۔

رو رو گزر قراروں رہیاں، ویکھ سجّݨ دیاں اکّھیں ۔

رہݨ دیاں ایتھے وکدا یوسف، ملی خریدݨ-ہاری ۔

حاضر مال رہے وچّ مجلس، ڈھکّے آݨ وپاری ۔

ایہہ بزاات نور خزانا، اسدی کیمت بھاری ۔

ہݨ گاہک دی حال حقیقت، آکھ سݨائیں ساری ۔

کوݨ ایہی کس تھاؤں چلّی، کتّھوں عشق لیایا ۔

کی کی پئے جنجال دکّھاں دے، کیونکر حال وہایا ۔

کیڈک پاس جمھا کر رکّھے، درداں دا سرمایا ۔

سورج عشق چمکیا سر تے، وقت جلݨ دا آیا ۔

ਮੰਡੀ ਦੀ ਆਰਾਇਸ਼

ਇੱਕ ਮਕਾਨ ਅਜਬ ਖ਼ੁਸ਼ ਤਰਜ਼ੋਂ, ਸਾਫ਼ ਫ਼ਰਾਖ਼ ਚੰਗੇਰਾ ।

ਮਾਲਿਕ ਖ਼ੂਬ ਸੰਵਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਸ਼ਾਨ ਵਡੇਰਾ ।

ਵਿੱਚ ਸਤੂਨ ਰੁਖ਼ਾਮੇ ਕੀਤੇ, ਜ਼ੱਰੀਂ ਹੋਰ ਸੰਵਾਰੇ ।

ਕਰ ਪੈਵੰਦ ਬੁਲੰਦ ਮਕਾਨੇ, ਜੜੇ ਜਵਾਹਿਰ ਸਾਰੇ ।

....................................................

ਪਈ ਪੁਕਾਰ ਵਿਕੇਂਦਾ ਯੂਸੁਫ਼, ਚੜ੍ਹਿਆ ਜੋਸ਼ ਹਵਾਏ ।

ਜ਼ੌਕ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀਨੇ ਮਿਸਰੀਆਂ, ਸੁਣ ਮੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ।

ਦਰਦ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਨਹਰਾਂ ਵਗੀਆਂ, ਠਾਠ ਚੜ੍ਹੇ ਦਰਿਆਏ ।

ਰੁੜ੍ਹਿਆ ਮਿਸਰ ਪਇਆ ਰੁੜ੍ਹ ਬਿਰਹੋਂ, ਦਾਗ਼ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਪਾਏ ।

..............................................................

ਸ਼ਾਹ ਮਿਸਰ ਫ਼ੁਰਮਾਨ ਕਰੇਂਦਾ, ਮਾਲਿਕ ਇਬਨ ਜ਼ਗਰ ਨੂੰ ।

ਖ਼ਲਕ ਸਭੀ ਹੁਣ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੋਈ, ਲੈ ਆ ਉਸ ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤੇ ਮਾਲਿਕ

ਤਾਂ ਮਾਲਿਕ ਵੜ ਮੰਦਰ ਅੰਦਰ ਕਹੰਦਾ, ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਵਿਚ ਪਰਦੇ ।

ਉਠ ਯੂਸੁਫ਼ ਚੱਲ ਵੇਚਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਲੋਕ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰਦੇ ।

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਦਿਲ ਯੂਸੁਫ਼ ਸੰਦਾ, ਗ਼ਮ ਦੇ ਬਹਰ ਉਛਾਲੇ ।

ਵਿਕਣ ਲੱਗਾ ਮੈਂ ਵਿਚ ਬਜ਼ਾਰੇ, ਬਾਪ ਨ ਵੇਖੇ ਹਾਲੇ ।

ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਫ਼ੀਕ ਪਿਦਰ ਬੇਖ਼ਬਰਾ, ਮੈਥੀਂ ਕਿਤਨੇ ਚਿਰ ਦਾ ।

ਮੈਂ ਪਰਦੇਸੀ ਤੇ ਨਿਤਾਣਾ, ਕਿੱਧਰ ਵਿਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ।

ਬਾਪ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਕਹੀਂ ਸਬਾਏ, ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਮੇਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਤੇਰਾ ਵਿਕਦਾ ਫਿਰਦਾ, ਕਰਵਾਨਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ।

...................................................

ਯੂਸੁਫ਼ ਰੋਵੇ ਬਾਪ ਵਿਛੁੰਨਾ, ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ।

ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਵੇਚੇਂ, ਫ਼ਿਕਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਆਇਆ ।

ਸੁਣ ਮਾਲਿਕ ਨੇ ਕਹਿਆ ਯੂਸੁਫ਼, ਇਹ ਕੇਹੀ ਵਡਿਆਈ ।

ਖੂਹੋਂ ਕੱਢ ਟਕੇ ਦੇ ਆਂਦੋਂ, ਹੁਣ ਕਹੁ ਉਜ਼ਰ ਕਿਆ ਈ ।

ਵੇਚਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮੁੱਲ ਲਿਆਂਦੋਂ, ਵੇਚਾਂ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹਾਂ ।

ਸੈਂ ਘਰ ਸਾਹਿਬ ਹੈਂ ਅਜ ਬਰਦਾ, ਨ ਕਰ ਨਜ਼ਰ ਪਿਛਾਹਾਂ ।

ਸੁਣ ਯੂਸੁਫ਼ ਹੋ ਆਜਿਜ਼ ਕਹੰਦਾ, ਏਹੀ ਸੱਚ ਮੁਕੱਰਾ ।

ਤੂੰ ਸਾਹਿਬ ਮੈਂ ਆਜਿਜ਼ ਬਰਦਾ, ਉਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਅੱਜ ਜ਼ੱਰਾ ।

ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਲਿਕ ਕਦਮੀਂ ਡਿੱਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਥੀਂ ਸ਼ਰਮਾਵਾਂ ।

ਤੇਰੇ ਲੁਤਫ਼ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਯੂਸੁਫ਼, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਵਾਂ ।

ਮੰਡੀ ਵਲ ਜਾਣਾ

ਮਾਲਿਕ ਆਪ ਲਿਆ ਨਹਲਾਇਆ, ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ ।

ਫਿਰ ਪੌਸ਼ਾਕ ਬਦਨ ਪਹਨਾਈ, ਕੀ ਤਿਸ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣਾਈਂ ।

ਵਾਲ ਸਵਾਰ ਜੜੇ ਵਿਚ ਮੋਤੀ, ਹਿਕਮਤ ਨਾਲ ਪਰੋਏ ।

ਵਾਲ ਸਿਆਹ ਵਿਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ, ਮੋਤੀ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਏ ।

........................................................

ਨਾਲ ਤਹੱਮੁਲ ਯੂਸੁਫ਼ ਤਾਈਂ, ਬਾਹਰ ਤਰਫ਼ ਲਿਆਏ ।

ਮੂੰਹ ਪੁਰ ਬੁਰਕਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਖ਼ਲਕ ਮਤਾਂ ਮਰ ਜਾਏ ।

ਜਾ ਬੁਲੰਦ ਖੜਾ ਹੋ ਮਾਲਿਕ, ਉੱਚਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਆਇਆ ਵੇਖੋ ਲੋਕੋ, ਦੀਦ ਕਰੇ ਜੱਗ ਸਾਰਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਰੂ-ਨੁਮਾਈ

ਜਾਂ ਮਾਲਿਕ ਨੇ ਕੁਰਸੀ ਉੱਤੇ, ਯੂਸੁਖ਼ ਆਨ ਬਹਾਇਆ ।

ਬੁਰਕਾ ਚਾਇਆ ਘੁੰਡ ਉਠਾਇਆ, ਦਿਲੀਂ ਅਲੰਬਾ ਲਾਇਆ ।

ਜਾਂ ਉਹ ਸੂਰਤ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੋਈ, ਛੇਕ ਪਏ ਵਿਚ ਸੰਘਾਂ ।

ਸ਼ਮ੍ਹਾ ਬਲੀ ਪੱਰ ਬਲੇ ਤੜਫਦਿਆਂ, ਅੰਦਰ ਸ਼ੌਕ ਪਤੰਗਾਂ ।

........................................................

ਇੱਕੋ ਵਾਰੀ ਡਿੱਠਾ ਚਮਕਾਰਾ, ਦੇਖਦਿਆਂ ਜ਼ਨ ਮਰਦਾਂ ।

ਉਹ ਜ਼ਾਹਿਰ ਪਰ ਅੱਖੀਂ ਲੁਕੀਆਂ, ਹੋ ਜ਼ਖ਼ਮੋਂ ਸਰਗਰਦਾਂ ।

ਐਡਕ ਜ਼ਖ਼ਮ ਅੱਖੀਂ ਵਿੱਚ ਵਾਹੇ, ਚਮਕ ਹੁਸਨ ਦੀਆਂ ਕਰਦਾਂ ।

ਰਿਸ ਰਿਸ ਖ਼ੂਨ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧੱਸਿਆ, ਨਾਲ ਬਿਰਹੋਂ ਦਿਆਂ ਦਰਦਾਂ ।

........................................................

ਮਜਲਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਏ ਪੁਕਾਰੇ, ਮਾਲਿਕ ਬਾਜ਼ਰਗਾਨਾ ।

ਕਸਮ ਤੈਨੂੰ ਘਤ ਬੁਰਕਾ ਇਸ ਤੇ, ਦੇਖ ਗਈਆਂ ਜਲ ਜਾਨਾਂ ।

.........................................................

ਗੁਜ਼ਰੀ ਦੇਰ ਪਈਆਂ ਕੁਝ ਹੋਸ਼ਾਂ, ਨੀਵੀਆਂ ਕਰਨ ਨਿਗਾਹਾਂ ।

ਚਸ਼ਮ ਜ਼ਈਫ਼ ਨ ਤਾਬਿਸ਼ ਝੱਲੇ, ਸ਼ੌਕਾਂ ਕਦਮ ਅਗਾਹਾਂ ।

ਮਾਲਿਕ ਕਰੇ ਬੁਲੰਦ ਪੁਕਾਰਾਂ, ਮੁਸ਼ਤ੍ਰੀਓ ਜ਼ਰ ਕੱਢੋ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਵੇਚਾਂ ਮੁੱਲ ਖ਼ਰੀਦੋ, ਏਹ ਬੇਖ਼ੁਦੀਆਂ ਛੱਡੋ ।

ਸੁਣ ਲੋਕਾਂ ਸਿਰ ਨੀਵੇਂ ਕੀਤੇ, ਕੀਮਤ ਕਿਹੜਾ ਤਾਰੇ ।

ਇਸਦਾ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਜਗ ਸਾਰਾ, ਤੇ ਕਦ ਮਿਸਰੀ ਸਾਰੇ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪੈਣੀ

ਜੋਸ਼ ਪਏ ਵਿਚ ਬਜ਼ਮ ਮਲੂਕਾਂ, ਮੁਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਦਿਲ ਡੋਲੇ ।

ਸੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪਈਆਂ ਸੈ ਜ਼ਰਬਾਂ, ਵਗੇ ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਝੋਲੇ ।

ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦੂਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਾਲ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ।

ਇਹ ਵਿੱਚ ਰੂਨੁਮਾਈ ਸੱਜਨ ਦੇ, ਕਮ ਨਿਕਲੇ ਜਾਂ ਤੋਲੇ ।

ਮੁੜ ਘੱਤ ਗਿਰਹ ਧਰਨ ਵਿਚ ਜੇਬਾਂ, ਤੇ ਮੁੜ ਫੇਰ ਨ ਬੋਲੇ ।

ਸਰਮਾਇਆ ਦੀ ਬੇਸਾਮਾਨੀਓਂ, ਕੋਈ ਭੇਤ ਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ।

......................................................

ਤਦ ਨੂੰ ਬਦਰਾ ਅਸ਼ਰਫ਼ੀਆਂ ਦਾ, ਗਾਹਕ ਇੱਕ ਲਿਆਇਆ ।

ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਏਹਾ ਹੀ, ਯੂਸੁਫ਼ ਤਲਬ ਸੁਣਾਇਆ ।

ਪਹਲ ਹੋਈ ਹੁਣ ਖ਼ਲਕਤ ਦੌੜੀ, ਮੁੱਲ ਖਰੀਦਣ ਸਾਰੇ ।

ਹਰ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਅਰਜ਼ ਲਿਆਈ, ਸ਼ੋਰ ਪਇਆ ਯਕਬਾਰੇ ।

ਹਰ ਹਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯੂਸੁਫ਼ ਸੰਦਾ, ਸ਼ੌਕ ਪਇਆ ਸੁ ਭਾਰਾ ।

ਜ਼ਨ ਮਰਦਾਂ ਹਰ ਹਾਜ਼ਿਰ ਮਾਲੋਂ, ਲੱਗੇ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰਾ ।

ਬੁੱਢੀ ਇਕ ਮਸਕੀਨ ਬੇਚਾਰੀ, ਅੱਟੀ ਸੂਤ ਲਿਆਈ ।

ਜੇ ਇਤਨੇ ਨੂੰ ਆਵੇ ਯੂਸੁਫ਼, ਦੇਹੋ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਈ ।

ਇਸ ਸੂਰਤ ਦਿਆਂ ਮਾਅਨਿਆਂ ਮੈਨੂੰ, ਕਰ ਮਜਬੂਰ ਝੁਕਾਇਆ ।

ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਦਿਲ ਦਾ ਵਾਹ ਮਿਟਾਇਆ, ਆਂਦਾ ਸਭ ਸਰਮਾਇਆ ।

ਇਕ ਤਵੰਗਰ ਨੇ ਸੌ ਬਦਰਾ, ਓਵੇਂ ਆਣ ਸੁਟਾਇਆ ।

ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਹਰ ਹਰ ਬਦਰੇ, ਯੂਸੁਫ਼ ਮੁੱਲ ਸੁਣਾਇਆ ।

..........................................................

ਮੋਤੀ ਵਜ਼ਨ ਬਰਾਬਰ ਯੂਸੁਫ਼, ਇਕ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਈ ।

ਲਾਲ ਬਦਖ਼ਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਦੂਜਾ, ਦੂਣੀ ਕਰੇ ਵਧਾਈ ।

ਕੁਝ ਟਿਕਾਣਾ ਰਹਿਆ ਨ ਕੀਮਤ, ਵਿਕ ਵਿਕ ਗਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ।

ਦੇਵਣ ਮੁਲਕ ਮਤਾਈ ਦੌਲਤ, ਸਣ ਘਰ ਬਾਰ ਮਕਾਨੇ ।

ਹਿਕਾਯਤ ਬੀਬੀ ਬਾਜ਼ਗਾਹ

ਬਾਜ਼ਗਾਹ ਨਾਮ ਵੱਸੇ ਇੱਕ ਔਰਤ, ਸਰਵਰ ਮਿਸਰ ਨਵਾਹੀ ।

ਆਦਿਆਂ ਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਮ ਉਸੇ ਦੀ, ਸਰਦਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ।

ਪਹਿਲੀ ਉਮਰ ਕੰਵਾਰੀ ਰੈਅਨਾ, ਸਰਪ ਚਮਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ।

ਜ਼ਾਹਿਦ ਲੁੱਟੇ ਤੇ ਸਬਰ ਲੁਟਾਵੇ, ਉਸਦਾ ਨਾਜ਼ ਨਿਹੋਰਾ ।

ਜਦੋਂ ਨਿਕਾਬੋਂ ਅੱਖੀਂ ਖੋਹਲੇ, ਤੀਰ ਛੁਟਣ ਵਿਚ ਗ਼ਮਜ਼ੇ ।

ਭਵਾਂ ਕਮਾਨਾਂ ਚਸ਼ਮ ਦੋ ਨਾਵਕ, ਆਬਿ-ਨਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਮਜ਼ੇ ।

............................................................

ਮਾਲ ਜਮਾਲ ਜਵਾਨੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ, ਪਰ ਦਿਲ ਕਿਤੇ ਨਾ ਟਿਕਦਾ ।

ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆਂ ਅਜ ਵਿਚ ਮਿਸਰੇ, ਦਿਲਬਰ ਸ਼ਾਮੀ ਵਿਕਦਾ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਨਾਮ ਅਜੇਹਾ ਸੋਹਣਾ, ਵੇਖਦਿਆਂ ਜਿੰਦ ਜਾਂਦੀ ।

ਸੁਣ ਵਿੱਚ ਭਾਹ ਕੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਅਲੇ, ਦਿਲ ਨੇ ਤਾਬ ਨ ਆਂਦੀ ।

ਮਾਲ ਮਤਾਅ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਸਾਰੇ, ਸ਼ੁਤਰੀਂ ਕੱਢ ਲਦਾਏ ।

ਘੱਤ ਵਹੀਰ ਚਲੀ ਵਲ ਮਿਸਰੇ, ਸ਼ੌਕ ਸੁਨੇਹੇ ਆਏ ।

......................................................

ਬਾਜ਼ਗਾਹ ਨੇ ਕੱਢ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਾਂ ਦੋ ਨੈਣ ਵਗਾਏ ।

ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਨਿਗਾਹ ਪਈ ਫਿਰ, ਹੱਥੋਂ ਹੋਸ਼ ਗਵਾਏ ।

......................................................

ਉੱਠ ਪੁੱਛੇ ਤੂੰ ਕੀ ਕੁਝ ਆਹਾ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਬਣਾਇਆ ।

ਰਗਾਂ ਪਈਆਂ ਤਨ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਕਿਨ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ।

ਕਿਸ ਸਾਨਿਅ ਨੇ ਨੂਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਪੇਸ਼ਾਨੀ ਪੁਰ ਤੇਰੇ ।

ਸਾਦ ਜ਼ਾਦ ਲਿਖੇ ਕਿਨ ਦੋਵੇਂ, ਜ਼ੇਬਾ ਨੈਣ ਲੁਟੇਰੇ ।

....................................................

ਸ਼ਕਲ ਮੁਬਾਰਿਕ ਤੇਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਕਿਸਦਾ ਨੂਰ ਚਮਕਦਾ ।

ਬਾਲੀ ਲਾਟ ਹੁਸਨ ਦੀ ਕਿਸਨੇ, ਜੈਂ ਕਾ ਦੇਖ ਨ ਸਕਦਾ ।

ਕਿਸ ਨੇ ਸਾਜੀ ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ, ਸੋਹਣੀ ਹੱਦ ਬਿਆਨੋਂ ।

ਹੈਂ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਖ਼ਾਕ ਜ਼ਮੀਨੋਂ, ਜਾਂ ਕਾ ਸ਼ੈ ਅਸਮਾਨੋਂ ।

ਯੂਸੁਫ਼ ਦਾ ਬਾਜ਼ਗਾਹ ਨੂੰ ਖ਼ਿਤਾਬ ਕਰਨਾ

ਸੁਣ ਯੂਸੁਫ਼ ਲਾ ਗ਼ੋਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਵਹਦਤ ਦੇ ਦਰਿਆਈਂ ।

ਉਹ ਇੱਕਾ ਜਿਹਦਾ ਮੈਂ ਬੰਦਾ, ਕਹੰਦਾ ਬਾਜ਼ਗਾਹ ਤਾਈਂ ।

ਸਾਨਿਅ ਪਾਕ ਬਣਾਵਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਹੁਸਨ ਦੁਲਾਰਾ ।

ਜਿਸਦੀ ਸਨਾਅ-ਇ-ਕਲਮ ਦਾ ਕਤਰਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਅੰਗਿਆਰਾ ।

............................................................

ਐ ਬੀਬੀ ਮੈਂ ਬੰਦਾ ਜਿਸਦਾ, ਉਸੇ ਦਾ ਜੱਗ ਸਾਰਾ ।

ਮੈਂ ਇਕ ਨਕਸ਼ ਕਰੋੜੀਂ ਨਕਸ਼ੋਂ, ਤੇ ਉਹੀ ਸਿਰਜਨ ਹਾਰਾ ।

.....................................................

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਗ਼ਮੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਆਸ ਮਿਲੇ ਦਰਗਾਹੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਹਰਦਮ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ, ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਇਸ ਰਾਹੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਇਸ਼ਕ ਹੁਲਾਰੇ, ਵਧ ਮਿਲਣ ਉਮੀਦੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਜ਼ੌਕ ਮੁਦਾਮੀ, ਵੇਖ ਨ ਉਮਰੋਂ ਜ਼ੈਦੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਮੈਂ ਸੁਖ ਪਾਵਾਂ, ਛੱਡ ਦੇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਰੀ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਫਖ਼ਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਚਾ ਖ਼ੁਦੀਓਂ ਬੇਜ਼ਾਰੀ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਵਸਲ ਜ਼ਿਆਰਤ, ਇਕਦਮ ਰਹੇ ਨਾ ਖ਼ਾਲੀ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਡਰੇਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕੋਲੋਂ, ਨ ਜਾਹ ਦੂਰ ਸਵਾਲੀ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਮਿਲੇ ਹਯਾਤੀ, ਜਿੰਦੇ ਗੁਜ਼ਰ ਜਹਾਨੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਮਿਲੇ ਤਸੱਲੀ, ਹਟ ਜਾ ਵਹਮ ਗੁਮਾਨੋਂ ।

ਜੇ ਤੂੰ ਯਾਰ ਪਿਆਰੇ ਖ਼ਾਤਿਰ, ਹਰ ਸ਼ੈ ਥੀਂ ਤੁਟ ਜਾਵੇਂ ।

ਜੇ ਚਾਹੇਂ ਤੂੰ ਸੋ ਕੁਝ ਪਾਵੇਂ, ਥਾਉਂ ਘੁੱਥਾ ਮੁੜ ਪਾਵੇਂ ।

ਜੇ ਚਾਹੇਂ ਸੋ ਮਿਲੇ ਇਥਾਈਂ, ਇਹ ਦਰ ਛੋੜ ਨ ਜਾਈਂ ।

ਜੇ ਇਹ ਛੋੜ ਚਲੇਂ ਦਰ ਕਿਧਰੇ, ਖ਼ੈਰ ਮਿਲੇ ਤੁਧ ਤਾਈਂ ।

..........................................................

ਐ ਬੀਬੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਬੰਦਾ ਹਾਂ ਰਹਮਾਨੀ ।

ਰਗਾਂ ਪਈਆਂ ਤਨ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਰੰਗ ਏਹੀ ਫ਼ੈਜ਼ਾਨੀ ।

ਨਾਲ ਮਿਸਾਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਰਖਦੀਆਂ ਫ਼ਰਕ ਵਡੇਰਾ ।

ਤੇ ਉਹ ਪਾਕ ਮਿਸਾਲਾਂ ਕੋਲੋਂ, ਉਸਦਾ ਸ਼ਾਨ ਉਚੇਰਾ ।

ਬਾਜ਼ਗਾਹ ਦਾ ਉਧਾਰ

ਸੁਣ ਤਕਰੀਰਾਂ ਨਾਜ਼ਿਕ ਮਾਅਨੀ, ਜ਼ਨ ਅੱਖੀਂ ਖੁਲ੍ਹ ਗਈਆਂ ।

ਤ੍ਰਿਹਾਈ ਵਿਚ ਦਰਯਾ ਸ਼ਰਬਤ, ਡੁੱਬ ਮੁਰਾਦਾਂ ਲਈਆਂ ।

ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਦੇਖ ਜਿਦਾਂ ਮਨ ਭਾਣਾ, ਤਿਸਨੇ ਹੱਥ ਵਗਾਇਆ ।

ਮੈਂ ਬਿਰਹੋਂ ਬੂ ਜੋਸ਼ ਰਚਾਇਆ, ਇਕ ਲੱਭਾ ਲੱਖ ਪਾਇਆ ।

............................................................

ਮੈਂ ਕੁਰਬਾਨ ਤੇਰੇ ਯਾ ਹਜ਼ਰਤ, ਕਰਕੇ ਅਰਜ਼ ਸੁਣਾਈ ।

ਗੁੰਮ ਗਈ ਨੂੰ ਕੱਢ ਹਨੇਰਿਓਂ, ਚਾ ਸੁੱਟਿਆ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ।

ਲੱਭ ਲਇਆ ਮੈਂ ਅਸਲ ਪਿਆਰਾ, ਛੋੜ ਹਵਸ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ।

ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਮੈਂ ਹੱਥ ਆਈ, ਛੱਡੀ ਤਲਬ ਮਜਾਜ਼ੀ ।

.......................................................

ਰੱਬ ਜਜ਼ਾ ਦੇਵੇ ਤੈਂ ਸ਼ਾਹਾ, ਅੰਦਰ ਦੋ ਜਹਾਨਾਂ ।

ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂ ਅਦਾ ਨ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇਰੇ ਅਹਸਾਨਾਂ ।

ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਗਈ ਹੋ ਰੁਖ਼ਸਤ, ਮਾਲ ਅਸਬਾਬ ਲੁਟਾਏ ।

ਕਰ ਆਜ਼ਾਦ ਗ਼ੁਲਾਮ ਕਨੀਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਦਿਲੋਂ ਭੁਲਾਏ ।

ਕੰਢੇ ਨੀਲ ਨਦੀ ਪਾ ਕੁਟੀਆ, ਲਇਆ ਲਿਬਾਸ ਨਮਦ ਦਾ ।

ਛੋੜ ਸਨਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰਾਂ ਫ਼ਿਕਰਾਂ, ਫੜਿਆ ਵਿਰਦ ਸਮਦ ਦਾ ।

ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇਬਾਦਤ ਅੰਦਰ, ਤੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਕ ਵਿਹਾਈ ।

ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਨ ਗਇਆ ਖ਼ਾਲੀ, ਵਾਟ ਕੱਟੀ ਕੰਮ ਆਈ ।

...............................................................

ਵਾਹ ਮਰਦੋ ਮਰ ਜਾਓ ਡੁਬ ਡੁਬ, ਜ਼ਨਾਂ ਗਈਆਂ ਵਧ ਅੱਗੇ ।

ਨਾਮਵਰੀ ਦੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਤਾਈਂ, ਕਿਉਂ ਅਜੇ ਦਾਗ਼ ਨ ਲੱਗੇ ।

ਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਇਸ ਜ਼ਨ ਦੇ ਮਰਦਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਕਦਮ ਉਠਾਏਂ ।

ਯਾਰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਮਕਸਦ ਪਾਏਂ, ਕਦੇ ਨ ਔਗਤ ਜਾਏਂ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਪੁੱਜਣਾ

ਅੱਜ ਵਿਕੇਂਦਾ ਹਜ਼ਰਤ ਯੂਸੁਫ਼, ਮਜਲਿਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੇ ।

ਬਾਲ ਤ੍ਰੱਟੇ ਪੰਖੀ ਆ ਆ, ਲੈ ਪਰ ਪਹੁਤੇ ਡਾਰੇ ।

ਮੁਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਚੌਫੇਰੇ, ਯੂਸੁਫ਼ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ।

ਵਣਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ, ਸੂਦ ਲੈ ਗਏ ਭਾਰੇ ।

ਕਰੇ ਬੁਲੰਦ ਪੁਕਾਰ ਮੁਨਾਦੀ, ਮਰਦੋ ਵਧੋ ਵਧਾਓ ।

ਵਿਕ ਚਲਿਆ ਅੱਜ ਮਾਹ-ਕਨਿਆਨੀ, ਮਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾਓ ।

..........................................................

ਕੀਮਤ ਅਜੇ ਤ੍ਰੱਕੀ ਅੰਦਰ, ਵੱਧ ਹਿਸਾਬ ਸ਼ੁਮਾਰੋਂ ।

ਤਦ ਨੂੰ ਆਣ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਪਹੁਤੀ, ਕਤਲ ਹੋਈ ਦੀਦਾਰੋਂ ।

ਦੇਖ ਝੜੀ ਇਹ ਉਹਾ ਸੂਰਤ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਬਲੀਆਂ ।

ਬਾਲ ਅੰਞਾਣੇ ਖ਼ਵਾਬੇ ਸੁੱਤੀ, ਜਿਸ ਸ਼ੋਲੇ ਵਿਚ ਜਲੀਆਂ ।

ਜਿਸਦੇ ਇਸ਼ਕ ਸੰਦੇ ਪਰਵਾਨੇ, ਵਗ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲੇ ।

ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਛੁੜਾਏ ਦਰਦਾਂ ਮਿਸਰ ਸੁਨੇਹੇ ਘੱਲੇ ।

...................................................

ਅੱਜ ਮਕਸੂਦ ਵਿਕੇਂਦਾ ਮਿਲਿਆ, ਮੁੱਲ ਵਿਹਾਜਾਂ ਲੱਖੀਂ ।

ਰੋ ਰੋ ਗੁਜ਼ਰ ਕਰਾਰੋਂ ਰਹੀਆਂ, ਵੇਖ ਸੱਜਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖੀਂ ।

ਰਹਣ ਦਿਆਂ ਏਥੇ ਵਿਕਦਾ ਯੂਸੁਫ਼, ਮਿਲੀ ਖ਼ਰੀਦਣ-ਹਾਰੀ ।

ਹਾਜ਼ਿਰ ਮਾਲ ਰਹੇ ਵਿੱਚ ਮਜਲਿਸ, ਢੁੱਕੇ ਆਣ ਵਪਾਰੀ ।

ਏਹ ਬਜ਼ਾਅਤ ਨੂਰ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ਭਾਰੀ ।

ਹੁਣ ਗਾਹਕ ਦੀ ਹਾਲ ਹਕੀਕਤ, ਆਖ ਸੁਣਾਈਂ ਸਾਰੀ ।

ਕੌਣ ਇਹੀ ਕਿਸ ਥਾਓਂ ਚੱਲੀ, ਕਿੱਥੋਂ ਇਸ਼ਕ ਲਿਆਇਆ ।

ਕੀ ਕੀ ਪਏ ਜੰਜਾਲ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਰ ਹਾਲ ਵਿਹਾਇਆ ।

ਕੇਡਕ ਪਾਸ ਜਮ੍ਹਾ ਕਰ ਰੱਖੇ, ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਸਰਮਾਇਆ ।

ਸੂਰਜ ਇਸ਼ਕ ਚਮਕਿਆ ਸਿਰ ਤੇ, ਵਕਤ ਜਲਣ ਦਾ ਆਇਆ ।

mandi di aaraish

ikk makan ajab khush tarazon, saf farakh changera .

malik khub sanvar banaiaa, jisada shan vadera .

vicch satun rukhame kite, zarrin hor sanvare .

kar paivand buland makane, jarre javahir sare .

....................................................

pee pukar vikenda yusuf, charrhiaa josh havae .

zauk nadi vicch sine misariaan, sun maujan vicch aae .

darad dilan vich naharan vagiaan, thath charrhe dariaae .

rurrhiaa misar piaa rurrh birahon, dagh dilan vich pae .

..............................................................

shah misar furaman karenda, malik iban zagar nun .

khalak sabhi hun hazir hoee, lai aa us dilabar nun .

yusuf te malik

tan malik varr mandar andar kahanda, yusuf nun vich parade .

uth yusuf chall vechan tainun, lok udikan karade .

ih gall sun dil yusuf sanda, gham de bahar uchhale .

vikan lagga main vich bazare, bap n vekhe hale .

kiven shafik pidar bekhabara, maithin kitane chir da .

main paradesi te nitana, kiddhar vikada phirada .

bap mere nun kahin sabae, de sunehe mere .

yusuf tera vikada phirada, karavanan de dere .

...................................................

yusuf rove bap vichhunna, sir niven faramaiaa .

khabar nahin tun kitthe vechen, fikar mere dil aaiaa .

sun malik ne kahiaa yusuf, ih kehi vadiaaee .

khuhon kaddh take de aandon, hun kahu uzar kiaa ee .

vechan nun main mull liaandon, vechan jitthe chahan .

sain ghar sahib hain aj barada, n kar nazar pichhahan .

sun yusuf ho aajiz kahanda, ehi sacch mukarra .

tun sahib main aajiz barada, uzar nahin ajj zarra .

sun ke malik kadamin digga, main taithin sharamavan .

tere lutaf karam diaan yusuf, mere sir te chhavan .

mandi val jana

malik aap liaa nahalaiaa, hazarat yusuf taeen .

phir paushak badan pahanaee, ki tis sifat sunaeen .

val savar jarre vich moti, hikamat nal paroe .

val siaah vich tariaan vangun, moti roshan hoe .

........................................................

nal tahammul yusuf taeen, bahar taraf liaae .

munh pur buraka paiaa hoiaa, khalak matan mar jae .

ja buland kharra ho malik, uccha kare pukara .

yusuf aaiaa vekho loko, did kare jagg sara .

yusuf di ru-numaee

jan malik ne kurasi utte, yusukh aan bahaiaa .

buraka chaiaa ghund uthaiaa, dilin alanba laiaa .

jan uh surat zahir hoee, chhek pe vich sanghan .

shamha bali parr bale tarraphadiaan, andar shauk patangan .

........................................................

ikko vari dittha chamakara, dekhadiaan zan maradan .

uh zahir par akkhin lukiaan, ho zakhamon saragaradan .

aidak zakham akkhin vicch vahe, chamak husan diaan karadan .

ris ris khun dilan vicch dhassiaa, nal birahon diaan daradan .

........................................................

majalis vicchon pe pukare, malik bazaragana .

kasam tainun ghat buraka is te, dekh geeaan jal janan .

.........................................................

guzari der peeaan kujh hoshan, niviaan karan nigahan .

chasham zeef n tabish jhalle, shaukan kadam agahan .

malik kare buland pukaran, mushatrio zar kaddho .

yusuf vechan mull kharido, eh bekhudiaan chhaddo .

sun lokan sir niven kite, kimat kiharra tare .

isada mull nahin jag sara, te kad misari sare .

yusuf di boli paini

josh pe vich bazam malukan, mushatriaan dil dole .

siniaan vich peeaan sai zaraban, vage birahon de jhole .

chhatiaan de sandukan vicchon, mal dilan de kholhe .

ih vicch runumaee sajjan de, kam nikale jan tole .

murr ghatt girah dharan vich jeban, te murr pher n bole .

saramaiaa di besamanion, koee bhet n kholhe .

......................................................

tad nun badara asharafiaan da, gahak ikk liaaiaa .

ginati vicch hazar eha hi, yusuf talab sunaiaa .

pahal hoee hun khalakat daurri, mull kharidan sare .

har takat vich araz liaaee, shor piaa yakabare .

har har dil vicch yusuf sanda, shauk piaa su bhara .

zan maradan har hazir malon, lagge karan pukara .

buddhi ik masakin bechari, atti sut liaaee .

je itane nun aave yusuf, deho araz sunaee .

is surat diaan maaniaan mainun, kar majabur jhukaiaa .

main khud dil da vah mitaiaa, aanda sabh saramaiaa .

ik tavangar ne sau badara, oven aan sutaiaa .

ik hazar muhar har badare, yusuf mull sunaiaa .

..........................................................

moti vazan barabar yusuf, ik ne araz sunaee .

lal badakhashan vale duja, duni kare vadhaee .

kujh tikana rahiaa n kimat, vik vik ge khazane .

devan mulak mataee daulat, san ghar bar makane .

hikayat bibi bazagah

bazagah nam vasse ikk aurat, saravar misar navahi .

aadiaan di vicch kaum use di, saradari te shahi .

pahili umar kanvari raiana, sarap chaman da pura .

zahid lutte te sabar lutave, usada naz nihora .

jadon nikabon akkhin khohale, tir chhutan vich ghamaze .

bhavan kamanan chasham do navak, aabi-nasha vicch ramaze .

............................................................

mal jamal javani khushiaan, par dil kite na tikada .

usane suniaan aj vich misare, dilabar shami vikada .

yusuf nam ajeha sohana, vekhadiaan jind jandi .

sun vicch bhah kakkhan de shoale, dil ne tab n aandi .

mal mataa khazane sare, shutarin kaddh ladae .

ghatt vahir chali val misare, shauk sunehe aae .

......................................................

bazagah ne kaddh parade vicchon, jan do nain vagae .

ikko var nigah pee phir, hatthon hosh gavae .

......................................................

utth pucchhe tun ki kujh aaha, tainun kis banaiaa .

ragan peeaan tan haddiaan utte, ih kin rang charrhaiaa .

kis sania ne nur charrhaiaa, peshani pur tere .

sad zad likhe kin doven, zeba nain lutere .

....................................................

shakal mubarik teri de vicch, kisada nur chamakada .

bali lat husan di kisane, jain ka dekh n sakada .

kis ne saji surat teri, sohani hadd biaanon .

hain paidaish khak zaminon, jan ka shai asamanon .

yusuf da bazagah nun khitab karana

sun yusuf la ghota janda, vahadat de dariaaeen .

uh ikka jihada main banda, kahanda bazagah taeen .

sania pak banavan vala, mera husan dulara .

jisadi sanaa-i-kalam da katara, suraj da angiaara .

............................................................

ai bibi main banda jisada, use da jagg sara .

main ik nakash karorrin nakashon, te uhi sirajan hara .

.....................................................

je tun chahen ghamon aazadi, aas mile daragahon .

je tun chahen haradam khushiaan, bhull nahin is rahon .

je tun chahen ishak hulare, vadh milan umidon .

je tun chahen zauk mudami, vekh n umaron zaidon .

je tun chahen main sukh pavan, chhadd deh duniaan sari .

je tun chahen phakhar hazaran, cha khudion bezari .

je tun chahen vasal ziaarat, ikadam rahe na khali .

je tun daren vichhorre kolon, n jah dur savali .

je tun chahen mile hayati, jinde guzar jahanon .

je tun chahen mile tasalli, hat ja vaham gumanon .

je tun yar piaare khatir, har shai thin tut javen .

je chahen tun so kujh paven, thaun ghuttha murr paven .

je chahen so mile ithaeen, ih dar chhorr n jaeen .

je ih chhorr chalen dar kidhare, khair mile tudh taeen .

..........................................................

ai bibi main tere varaga, banda han rahamani .

ragan peeaan tan haddiaan utte, rang ehi faizani .

nal misalan gallan suniaan, rakhadiaan farak vadera .

te uh pak misalan kolon, usada shan uchera .

bazagah da udhar

sun takariran nazik maani, zan akkhin khulh geeaan .

trihaee vich daraya sharabat, dubb muradan leeaan .

shisha dekh jidan man bhana, tisane hatth vagaiaa .

main birahon bu josh rachaiaa, ik labbha lakkh paiaa .

............................................................

main kuraban tere ya hazarat, karake araz sunaee .

gunm gee nun kaddh hanerion, cha suttiaa rushanaee .

labbh liaa main asal piaara, chhorr havas di bazi .

asal hakikat main hatth aaee, chhaddi talab majazi .

.......................................................

rabb jaza deve tain shaha, andar do jahanan .

umar guzaran ada n hove, shukar tere ahasanan .

ih gall aakh gee ho rukhasat, mal asabab lutae .

kar aazad ghulam kanijan, sare dilon bhulae .

kandhe nil nadi pa kutiaa, liaa libas namad da .

chhorr sanam vicch zikaran fikaran, pharriaa virad samad da .

sari umar ibadat andar, te vicch shauk vihaee .

miliaa yar n giaa khali, vat katti kanm aaee .

...............................................................

vah marado mar jao dub dub, zanan geeaan vadh agge .

namavari diaan paggan taeen, kiun aje dagh n lagge .

kadam picchhe is zan de marada, je tun kadam uthaen .

yar mile te makasad paen, kade n augat jaen .

zulaikha da mandi vich pujjana

ajj vikenda hazarat yusuf, majalis de vichakare .

bal tratte pankhi aa aa, lai par pahute dare .

mushatriaan da shor chauphere, yusuf de vanajare .

vanaj jinhan vich asal hakikat, sud lai ge bhare .

kare buland pukar munadi, marado vadho vadhao .

vik chaliaa ajj mah-kaniaani, matan picchhon pachhatao .

..........................................................

kimat aje trakki andar, vaddh hisab shumaron .

tad nun aan zulaikha pahuti, katal hoee didaron .

dekh jharri ih uha surat, jisadiaan latan baliaan .

bal annane khavabe sutti, jis shole vich jaliaan .

jisade ishak sande paravane, vag mulakan vich challe .

aapane raj chhurrae daradan misar sunehe ghalle .

...................................................

ajj makasud vikenda miliaa, mull vihajan lakkhin .

ro ro guzar kararon rahiaan, vekh sajjan diaan akkhin .

rahan diaan ethe vikada yusuf, mili kharidan-hari .

hazir mal rahe vicch majalis, dhukke aan vapari .

eh bazaat nur khazana, isadi kimat bhari .

hun gahak di hal hakikat, aakh sunaeen sari .

kaun ihi kis thaon challi, kitthon ishak liaaiaa .

ki ki pe janjal dukkhan de, kiunkar hal vihaiaa .

kedak pas jamha kar rakkhe, daradan da saramaiaa .

suraj ishak chamakiaa sir te, vakat jalan da aaiaa .