ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ

شاہ تیموس بڑا سدواوے، مغرب وچّ دیارے ۔

مشتری درے فلک دا خادم، اوس دی ٹہل گزارے ۔

.........................................................

اک دختر اوس نان زلیخا، پر انوار سفائی ۔

ہوراں اوس دیاں خدمتگاراں، پریاں چیز ن کائی ۔

تیموسے نوں بہت پیاری، ویکھے سو سو واری ۔

اوس دی خدمت خاترداری، اوسدی فرہت بھاری ۔

نازیں پالی خوشیاں والی، غموں ن پئیاں ساراں ۔

تے وچ اشرت ایش بہاراں، کردی ناز ہزاراں ۔

دائیاں گود کھلیندی نازک، عمر پونّی ستّ سالے ۔

ودھ ودھ مارن تاریاں تائیں، نیݨ دو نازاں والے ۔

لوابتبازی رات دناں وچّ، کار رہی دن کائی ۔

ایدوں بعد برہوں پھٹ گھتّی، جاں نیندر وچّ آئی ۔

ہو چکّیاں اوہ ناز بہاراں جاں اکّ رات دسائی ۔

پھر سائت ہر گزری جاندی، نظر قیامت آئی ۔

زلیخا دا برہوں-سٹّ کھاݨا

پئی زلیخا نیندر اندر، دل دے پڑدے کھلّھے ۔

جھل دلا کجھ ہووݨ لگّا، زخم وجّے تن ڈلّھے ۔

اچّاچیت جوان ڈٹّھا س، واہ قربان جوانی ۔

لٹکے زلف زنجیراں والی، نور ورھے پیشانی ۔

داغ کھلھا وچ بدر دسّاوے، اس وچ داغ ن کائی ۔

زلف رسن وچ بازیگریاں، ول ول آفت چھائی ۔

......................................................

غبگب وچ زکن دے ڈونگھا، جھلک پوے وچ نوروں ۔

ساری صورت مورت نوری، عیبوں پاک قصوروں ۔

زلیخا دی ویدنا

جدوں زلیخا صورت ڈٹّھی، ویکھ کہاں کی ورتی ۔

جان رہی پر وہم-ستہیّر، وہ تن وگیا دھرتی ۔

نیݨ لہو بھر آئے سفنے، کھلھی جوش خماری ۔

نازورے دی وچ کلیجے، وگ وگ گئی کٹاری ۔

برہوں پھوک دتّا سو لانبو، کجھ سر پیر نا آیا ۔

سینا چور کلیجا ٹکڑے، شور دماغ رچایا ۔

دیکھ تڑپھ جھڑ عقلوں بھلّی، عشق النبے لائے ۔

زرب نگاہ لگّی سر کاری، ٹٹ تراݨ سدھائے ۔

تیز نگاہاں کاتل چشماں، بہ جگر وچّ گئیاں ۔

خون چھٹّا ہڑھ رڑھی زلیخا، کنھے ن خبراں لئیاں ۔

سفنے ڈٹھوس شوالا نوری، وقت غماں دے آئے ۔

پھر اوہ حالے اوّل والے، کد سفنے دسّ آئے ۔

.........................................................

بھلا ہوندا میں سوندی ناہا، وسّ نہیں پر کائی ۔

اکّا دھار ترٹّھی رمزوں، چا وچ دم تڑپھائی ۔

چلا گیا من موہ پیارا، رہیا رجھیواں بھارا ۔

بوٹا بیج گیا وچ دل دے، جسدا تخم نیارا ۔

دم وچّ شاخ جڑھاں چھڈّ چلّیاں، گٹّھ گٹّھ لمّیاں سولاں ۔

نوکاں تیز کٹاریاں زالم، ڈنگݨ جان ملولاں ۔

پر پر خار تے برگ ن میوا، بیکھ وگی تھاں پکّے ۔

کئی تبر لکھ واہاں لاوݨ، شاخ ن ہݨ ٹٹ سکے ۔

..........................................................

سو سو واری نیندر اندر، غشیاں پے پے گئیاں ۔

فجر ہوئی س جھس جھس تلیاں آݨ جگائی سئیاں ۔

.........................................................

ظاہر شرم ن بولݨ دیوے، چا مونہ ہتّھ وگاوے ۔

تے اندر وچ زالم برہوں، غم دی ٹھاٹھ چڑھاوے ۔

........................................................

اندر سپّ سموندر تھلّے، موتی راز نہانی ۔

وچّ پتّھر جیوں اگّ النبا، حال گھتّے زندگانی ۔

.......................................................

دن سارا وچ غم دلگیری، آہیں نال وہایا ۔

سورج ڈبّا تارے نکلے، کھیتیاں جھلمل لایا ۔

پہلی رات جو قبرے والی، سر اوسدے تے آئی ۔

منکر اتے نکیر غماں دے، حاضر سوز جدائی ۔

باندیاں رخست ہو ہو گئیاں، ہور سہیلیاں سبّھے ۔

رہی زلیخا درداں لٹّی، صبر گواچا لبّھے ۔

...................................................

کدے سرہاندی کدے پواندی، لٹّ لٹّ غشیاں کھاندی ۔

صبر قرار ن آوے دل نوں، نیݨ ملے کرلاندی ۔

.......................................................

ویݨ ن مکّے نیݨ ن سکّے، چین ن ڈھکّے نیڑے ۔

غم دیاں آہیں کھٹدیاں ناہیں، کیتیاں غم دے جھیڑے ۔

........................................................

اٹھ سویرے اکّھیں دھوئیاں، اشکوں میل اتاری ۔

پاݨی بکّ الار دو رخ تے، کیتی پرداداری ۔

مت کو ویکھے وہندیاں اکّھیں، راز متاں کھلھ جاوے ۔

لب ہسدے وچ باتن رووے، دل نوں صبر ن آوے ۔

......................................................

ایہا حال رہیا دن کائی، ایہا درد جھوریواں ۔

ایہو دن تے ایہو راتاں، ایہو نت سڑیواں ۔

.................................................

ہݨ غم دل تے جوش لیائے، جھلّ دکھاں دی وائے ۔

رنگ برہوں دے تد سوہاندے، جاں پردہ اڈ جائے ۔

پردیاں دے وچّ ایہہ رنگ خونی، رہݨ ن مول دبائے ۔

پردے جاݨ رنگے اس رنگوں، پھیر ن چھپݨ چھپائے ۔

ਸ਼ਾਹ ਤੈਮੂਸ ਬੜਾ ਸਦਵਾਵੇ, ਮਗ਼ਰਬ ਵਿੱਚ ਦਯਾਰੇ ।

ਮੁਸ਼ਤਰੀ ਦਰੇ ਫ਼ਲਕ ਦਾ ਖ਼ਾਦਿਮ, ਉਸ ਦੀ ਟਹਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ।

.........................................................

ਇਕ ਦੁਖ਼ਤਰ ਉਸ ਨਾਨ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਪੁਰ ਅਨਵਾਰ ਸਫ਼ਾਈ ।

ਹੂਰਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖ਼ਿਦਮਤਗਾਰਾਂ, ਪਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ ਨ ਕਾਈ ।

ਤੈਮੂਸੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ, ਵੇਖੇ ਸੌ ਸੌ ਵਾਰੀ ।

ਉਸ ਦੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਖ਼ਾਤਰਦਾਰੀ, ਉਸਦੀ ਫ਼ਰਹਤ ਭਾਰੀ ।

ਨਾਜ਼ੀਂ ਪਾਲੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਗ਼ਮੋਂ ਨ ਪਈਆਂ ਸਾਰਾਂ ।

ਤੇ ਵਿਚ ਇਸ਼ਰਤ ਐਸ਼ ਬਹਾਰਾਂ, ਕਰਦੀ ਨਾਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ।

ਦਾਈਆਂ ਗੋਦ ਖਲੇਂਦੀ ਨਾਜ਼ਿਕ, ਉਮਰ ਪੁੰਨੀ ਸੱਤ ਸਾਲੇ ।

ਵਧ ਵਧ ਮਾਰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਤਾਈਂ, ਨੈਣ ਦੋ ਨਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ।

ਲੁਅਬਤਬਾਜ਼ੀ ਰਾਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਰ ਰਹੀ ਦਿਨ ਕਾਈ ।

ਏਦੋਂ ਬਾਦ ਬਿਰਹੋਂ ਫਟ ਘੱਤੀ, ਜਾਂ ਨੀਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਈ ।

ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਓਹ ਨਾਜ਼ ਬਹਾਰਾਂ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਿਸਾਈ ।

ਫਿਰ ਸਾਇਤ ਹਰ ਗੁਜ਼ਰੀ ਜਾਂਦੀ, ਨਜ਼ਰ ਕਿਆਮਤ ਆਈ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਾ ਬਿਰਹੋਂ-ਸੱਟ ਖਾਣਾ

ਪਈ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਨੀਂਦਰ ਅੰਦਰ, ਦਿਲ ਦੇ ਪੜਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ।

ਝਲ ਦਿਲਾ ਕੁਝ ਹੋਵਣ ਲੱਗਾ, ਜ਼ਖ਼ਮ ਵੱਜੇ ਤਨ ਡੁੱਲ੍ਹੇ ।

ਅੱਚਾਚੇਤ ਜਵਾਨ ਡਿੱਠਾ ਸੁ, ਵਾਹ ਕੁਰਬਾਨ ਜਵਾਨੀ ।

ਲਟਕੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੂਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੇਸ਼ਾਨੀ ।

ਦਾਗ਼ ਖੁਲ੍ਹਾ ਵਿਚ ਬਦਰ ਦਿੱਸਾਵੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਦਾਗ਼ ਨ ਕਾਈ ।

ਜ਼ੁਲਫ਼ ਰਸਨ ਵਿਚ ਬਾਜ਼ੀਗਰੀਆਂ, ਵਲ ਵਲ ਆਫ਼ਤ ਛਾਈ ।

......................................................

ਗ਼ਬਗਬ ਵਿਚ ਜ਼ਕਨ ਦੇ ਡੂੰਘਾ, ਝਲਕ ਪਵੇ ਵਿਚ ਨੂਰੋਂ ।

ਸਾਰੀ ਸੂਰਤ ਮੂਰਤ ਨੂਰੀ, ਐਬੋਂ ਪਾਕ ਕਸੂਰੋਂ ।

ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦੀ ਵੇਦਨਾ

ਜਦੋਂ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਸੂਰਤ ਡਿੱਠੀ, ਵੇਖ ਕਹਾਂ ਕੀ ਵਰਤੀ ।

ਜਾਨ ਰਹੀ ਪਰ ਵਹਮਿ-ਸੁਤਹੱਯਰ, ਵਹ ਤਨ ਵਗਿਆ ਧਰਤੀ ।

ਨੈਣ ਲਹੂ ਭਰ ਆਏ ਸੁਫ਼ਨੇ, ਖੁਲ੍ਹੀ ਜੋਸ਼ ਖ਼ੁਮਾਰੀ ।

ਨਾਜ਼ਵਰੇ ਦੀ ਵਿਚ ਕਲੇਜੇ, ਵਗ ਵਗ ਗਈ ਕਟਾਰੀ ।

ਬਿਰਹੋਂ ਫੂਕ ਦਿੱਤਾ ਸੂ ਲਾਂਬੂ, ਕੁਝ ਸਿਰ ਪੈਰ ਨਾ ਆਇਆ ।

ਸੀਨਾ ਚੂਰ ਕਲੇਜਾ ਟੁਕੜੇ, ਸ਼ੋਰ ਦਿਮਾਗ਼ ਰਚਾਇਆ ।

ਦੇਖ ਤੜਫ ਝੜ ਅਕਲੋਂ ਭੁੱਲੀ, ਇਸ਼ਕ ਅਲੰਬੇ ਲਾਏ ।

ਜ਼ਰਬ ਨਿਗਾਹ ਲੱਗੀ ਸਿਰ ਕਾਰੀ, ਟੁਟ ਤਰਾਣ ਸਿਧਾਏ ।

ਤੇਜ਼ ਨਿਗਾਹਾਂ ਕਾਤਿਲ ਚਸ਼ਮਾਂ, ਬਹ ਜਿਗਰ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ ।

ਖ਼ੂਨ ਛੁੱਟਾ ਹੜ੍ਹ ਰੁੜ੍ਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ, ਕਿਨ੍ਹੇ ਨ ਖ਼ਬਰਾਂ ਲਈਆਂ ।

ਸੁਫ਼ਨੇ ਡਿਠੋਸੁ ਸ਼ੋਅਲਾ ਨੂਰੀ, ਵਕਤ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਆਏ ।

ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਲੇ ਅੱਵਲ ਵਾਲੇ, ਕਦ ਸੁਫ਼ਨੇ ਦਿੱਸ ਆਏ ।

.........................................................

ਭਲਾ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ਸੌਂਦੀ ਨਾਹਾ, ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਪਰ ਕਾਈ ।

ਇੱਕਾ ਧਾਰ ਤਰੁੱਠੀ ਰਮਜ਼ੋਂ, ਚਾ ਵਿਚ ਦਮ ਤੜਫਾਈ ।

ਚਲਾ ਗਿਆ ਮਨ ਮੋਹ ਪਿਆਰਾ, ਰਹਿਆ ਰੁਝੇਵਾਂ ਭਾਰਾ ।

ਬੂਟਾ ਬੀਜ ਗਿਆ ਵਿਚ ਦਿਲ ਦੇ, ਜਿਸਦਾ ਤੁਖ਼ਮ ਨਿਆਰਾ ।

ਦਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖ਼ ਜੜ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਚੱਲੀਆਂ, ਗਿੱਠ ਗਿੱਠ ਲੰਮੀਆਂ ਸੂਲਾਂ ।

ਨੋਕਾਂ ਤੇਜ਼ ਕਟਾਰੀਆਂ ਜ਼ਾਲਿਮ, ਡੰਗਣ ਜਾਨ ਮਲੂਲਾਂ ।

ਪੁਰ ਪੁਰ ਖ਼ਾਰ ਤੇ ਬਰਗ ਨ ਮੇਵਾ, ਬੀਖ ਵਗੀ ਥਾਂ ਪੱਕੇ ।

ਕਈ ਤਬਰ ਲਖ ਵਾਹਾਂ ਲਾਵਣ, ਸ਼ਾਖ਼ ਨ ਹੁਣ ਟੁਟ ਸਕੇ ।

..........................................................

ਸੌ ਸੌ ਵਾਰੀ ਨੀਂਦਰ ਅੰਦਰ, ਗ਼ਸ਼ੀਆਂ ਪੈ ਪੈ ਗਈਆਂ ।

ਫ਼ਜਰ ਹੋਈ ਸੁ ਝਸ ਝਸ ਤਲੀਆਂ ਆਣ ਜਗਾਈ ਸੱਈਆਂ ।

.........................................................

ਜ਼ਾਹਰ ਸ਼ਰਮ ਨ ਬੋਲਣ ਦੇਵੇ, ਚਾ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਵਗਾਵੇ ।

ਤੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚ ਜ਼ਾਲਿਮ ਬਿਰਹੋਂ, ਗ਼ਮ ਦੀ ਠਾਠ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ।

........................................................

ਅੰਦਰ ਸਿੱਪ ਸਮੁੰਦਰ ਥੱਲੇ, ਮੋਤੀ ਰਾਜ਼ ਨਿਹਾਨੀ ।

ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਜਿਉਂ ਅੱਗ ਅਲੰਬਾ, ਹਾਲ ਘੱਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ ।

.......................................................

ਦਿਨ ਸਾਰਾ ਵਿਚ ਗ਼ਮ ਦਿਲਗੀਰੀ, ਆਹੀਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਇਆ ।

ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਾ ਤਾਰੇ ਨਿਕਲੇ, ਖੇਤੀਆਂ ਝਲਮਲ ਲਾਇਆ ।

ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਜੋ ਕਬਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਤੇ ਆਈ ।

ਮੁਨਕਰ ਅਤੇ ਨਕੀਰ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ, ਹਾਜ਼ਿਰ ਸੋਜ਼ ਜੁਦਾਈ ।

ਬਾਂਦੀਆਂ ਰੁਖ਼ਸਤ ਹੋ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੋਰ ਸਹੇਲੀਆਂ ਸੱਭੇ ।

ਰਹੀ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾ ਦਰਦਾਂ ਲੁੱਟੀ, ਸਬਰ ਗਵਾਚਾ ਲੱਭੇ ।

...................................................

ਕਦੇ ਸਿਰਹਾਂਦੀ ਕਦੇ ਪੁਵਾਂਦੀ, ਲੁੱਟ ਲੁੱਟ ਗ਼ਸ਼ੀਆਂ ਖਾਂਦੀ ।

ਸਬਰ ਕਰਾਰ ਨ ਆਵੇ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਨੈਣ ਮਲੇ ਕੁਰਲਾਂਦੀ ।

.......................................................

ਵੈਣ ਨ ਮੁੱਕੇ ਨੈਣ ਨ ਸੁੱਕੇ, ਚੈਨ ਨ ਢੁੱਕੇ ਨੇੜੇ ।

ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਆਹੀਂ ਖੁਟਦੀਆਂ ਨਾਹੀਂ, ਕੀਤਿਆਂ ਗ਼ਮ ਦੇ ਝੇੜੇ ।

........................................................

ਉਠ ਸਵੇਰੇ ਅੱਖੀਂ ਧੋਈਆਂ, ਅਸ਼ਕੋਂ ਮੈਲ ਉਤਾਰੀ ।

ਪਾਣੀ ਬੁੱਕ ਉਲਾਰ ਦੋ ਰੁਖ਼ ਤੇ, ਕੀਤੀ ਪਰਦਾਦਾਰੀ ।

ਮਤ ਕੋ ਵੇਖੇ ਵਹੰਦੀਆਂ ਅੱਖੀਂ, ਰਾਜ਼ ਮਤਾਂ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇ ।

ਲਬ ਹਸਦੇ ਵਿਚ ਬਾਤਿਨ ਰੋਵੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਬਰ ਨ ਆਵੇ ।

......................................................

ਏਹਾ ਹਾਲ ਰਹਿਆ ਦਿਨ ਕਾਈ, ਏਹਾ ਦਰਦ ਝੋਰੇਵਾਂ ।

ਏਹੋ ਦਿਨ ਤੇ ਏਹੋ ਰਾਤਾਂ, ਏਹੋ ਨਿਤ ਸੜੇਵਾਂ ।

.................................................

ਹੁਣ ਗ਼ਮ ਦਿਲ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਲਿਆਏ, ਝੱਲ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਵਾਏ ।

ਰੰਗ ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਤਦ ਸੋਹਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਪਰਦਾ ਉਡ ਜਾਏ ।

ਪਰਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰੰਗ ਖ਼ੂਨੀ, ਰਹਣ ਨ ਮੂਲ ਦਬਾਏ ।

ਪਰਦੇ ਜਾਣ ਰੰਗੇ ਇਸ ਰੰਗੋਂ, ਫੇਰ ਨ ਛੁਪਣ ਛੁਪਾਏ ।

shah taimus barra sadavave, magharab vicch dayare .

mushatari dare falak da khadim, us di tahal guzare .

.........................................................

ik dukhatar us nan zulaikha, pur anavar safaee .

huran us diaan khidamatagaran, pariaan chiz n kaee .

taimuse nun bahut piaari, vekhe sau sau vari .

us di khidamat khataradari, usadi farahat bhari .

nazin pali khushiaan vali, ghamon n peeaan saran .

te vich isharat aish baharan, karadi naz hazaran .

daeeaan god khalendi nazik, umar punni satt sale .

vadh vadh maran tariaan taeen, nain do nazan vale .

luabatabazi rat dinan vicch, kar rahi din kaee .

edon bad birahon phat ghatti, jan nindar vicch aaee .

ho chukkiaan oh naz baharan jan ikk rat disaee .

phir sait har guzari jandi, nazar kiaamat aaee .

zulaikha da birahon-satt khana

pee zulaikha nindar andar, dil de parrade khullhe .

jhal dila kujh hovan lagga, zakham vajje tan dullhe .

acchachet javan dittha su, vah kuraban javani .

latake zulaf zanjiran vali, nur varhe peshani .

dagh khulha vich badar dissave, is vich dagh n kaee .

zulaf rasan vich bazigariaan, val val aafat chhaee .

......................................................

ghabagab vich zakan de dungha, jhalak pave vich nuron .

sari surat murat nuri, aibon pak kasuron .

zulaikha di vedana

jadon zulaikha surat ditthi, vekh kahan ki varati .

jan rahi par vahami-sutahayyar, vah tan vagiaa dharati .

nain lahu bhar aae sufane, khulhi josh khumari .

nazavare di vich kaleje, vag vag gee katari .

birahon phuk ditta su lanbu, kujh sir pair na aaiaa .

sina chur kaleja tukarre, shor dimagh rachaiaa .

dekh tarraph jharr akalon bhulli, ishak alanbe lae .

zarab nigah laggi sir kari, tut taran sidhae .

tez nigahan katil chashaman, bah jigar vicch geeaan .

khun chhutta harrh rurrhi zulaikha, kinhe n khabaran leeaan .

sufane dithosu shoala nuri, vakat ghaman de aae .

phir uh hale avval vale, kad sufane diss aae .

.........................................................

bhala hunda main saundi naha, vass nahin par kaee .

ikka dhar tarutthi ramazon, cha vich dam tarraphaee .

chala giaa man moh piaara, rahiaa rujhevan bhara .

buta bij giaa vich dil de, jisada tukham niaara .

dam vicch shakh jarrhan chhadd challiaan, gitth gitth lanmiaan sulan .

nokan tez katariaan zalim, dangan jan malulan .

pur pur khar te barag n meva, bikh vagi than pakke .

kee tabar lakh vahan lavan, shakh n hun tut sake .

..........................................................

sau sau vari nindar andar, ghashiaan pai pai geeaan .

fajar hoee su jhas jhas taliaan aan jagaee saeeeaan .

.........................................................

zahar sharam n bolan deve, cha munh hatth vagave .

te andar vich zalim birahon, gham di thath charrhave .

........................................................

andar sipp samundar thalle, moti raz nihani .

vicch patthar jiun agg alanba, hal ghatte zindagani .

.......................................................

din sara vich gham dilagiri, aahin nal vihaiaa .

suraj dubba tare nikale, khetiaan jhalamal laiaa .

pahili rat jo kabare vali, sir usade te aaee .

munakar ate nakir ghaman de, hazir soz judaee .

bandiaan rukhasat ho ho geeaan, hor saheliaan sabbhe .

rahi zulaikha daradan lutti, sabar gavacha labbhe .

...................................................

kade sirahandi kade puvandi, lutt lutt ghashiaan khandi .

sabar karar n aave dil nun, nain male kuralandi .

.......................................................

vain n mukke nain n sukke, chain n dhukke nerre .

gham diaan aahin khutadiaan nahin, kitiaan gham de jherre .

........................................................

uth savere akkhin dhoeeaan, ashakon mail utari .

pani bukk ular do rukh te, kiti paradadari .

mat ko vekhe vahandiaan akkhin, raz matan khulh jave .

lab hasade vich batin rove, dil nun sabar n aave .

......................................................

eha hal rahiaa din kaee, eha darad jhorevan .

eho din te eho ratan, eho nit sarrevan .

.................................................

hun gham dil te josh liaae, jhall dukhan di vae .

rang birahon de tad sohande, jan parada ud jae .

paradiaan de vicch ih rang khuni, rahan n mul dabae .

parade jan range is rangon, pher n chhupan chhupae .