دکھ رانجھݨ دے سکھ کر ذاتے،

توں کیوں حال پکاریں ماں ۔

شکّر ونڈ کریں شکراݨا،

کھیریں وقت گزاریں ماں ۔

عشق تنور جگر وچ جاری،

گھاؤ ودھیرا ماریں ماں ۔

کھیڈ کھلار کریں منسوبا،

بازی کدے ن ہاریں ماں ۔

کھیڑیاں دی کر سپھت زیادا،

کوٹ پہاڑ اساریں ماں ۔

پر کھاک برابر عشق ن چھڈّے،

توں روویں چا چاہڑھیں ماں ۔

کھیڑیوں چا نکھیڑیں مینوں،

جے توں بھلا سواریں ماں ۔

حیدر ہیرا اسیر ماہی دی،

کھیڑیں کس نوں واڑیں ماں ۔16۔

ماں

ਦੁਖ ਰਾਂਝਣ ਦੇ ਸੁਖ ਕਰ ਜਾਤੇ,

ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਹਾਲ ਪੁਕਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਸ਼ੱਕਰ ਵੰਡ ਕਰੇਂ ਸ਼ੁਕਰਾਣਾ,

ਖੈਰੀਂ ਵਕਤ ਗੁਜ਼ਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਇਸ਼ਕ ਤਨੂਰ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਜਾਰੀ,

ਘਾਉ ਵਧੇਰਾ ਮਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਖੇਡ ਖਿਲਾਰ ਕਰੇਂ ਮਨਸੂਬਾ,

ਬਾਜ਼ੀ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ ਕਰ ਸਿਫਤ ਜ਼ਿਆਦਾ,

ਕੋਟ ਪਹਾੜ ਉਸਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਪਰ ਖਾਕ ਬਰਾਬਰ ਇਸ਼ਕ ਨ ਛੱਡੇ,

ਤੂੰ ਰੋਵੇਂ ਚਾ ਚਾਹੜ੍ਹੇਂ ਮਾਂ ।

ਖੇੜਿਉਂ ਚਾ ਨਿਖੇੜੀਂ ਮੈਨੂੰ,

ਜੇ ਤੂੰ ਭਲਾ ਸਵਾਰੇਂ ਮਾਂ ।

ਹੈਦਰ ਹੀਰਾ ਅਸੀਰ ਮਾਹੀ ਦੀ,

ਖੇੜੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਵਾੜੇਂ ਮਾਂ ।੧੬।

ਮਾਂ

dukh ranjhan de sukh kar jate,

tun kiun hal pukaren man .

shakkar vand karen shukarana,

khairin vakat guzaren man .

ishak tanur jigar vich jari,

ghau vadhera maren man .

khed khilar karen manasuba,

bazi kade n haren man .

kherriaan di kar siphat ziaada,

kot paharr usaren man .

par khak barabar ishak n chhadde,

tun roven cha chaharrhen man .

kherriun cha nikherrin mainun,

je tun bhala savaren man .

haidar hira asir mahi di,

kherrin kis nun varren man .16.

man