ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਿਜਮਾਨੀਂ ਖ਼ਾਤਰ

متّراں دی مجمانیں خاتر،

دل دا لہو چھاݨیدا۔1۔رہاؤ۔

کڈّھ کلیجا کیتم بیرے،

سو بھی لائک ناہیں تیرے،

ہور توفیک نہیں کچھ میرے،

پیو کٹورا پاݨی دا۔1۔

متّراں لکھ کتابت بھیجی،

لگّا باݨ پھراں تڑپھیندی،

تن وچ طاقت رہی ن مولے،

رو رو ہرف پچھاݨیدا۔2۔

تن من اپݨا پرزے کیتا،

تینوں مہر ن آئیا میتا،

اسانوں ہور ازر ن کوئی،

چارا کیا نماݨی دا۔3۔

کہے حسین فقیر نماݨا،

تے باجھہ کوئی ہور ن جاݨا،

توں ہی دانا توں ہی بینا،

تونہیں تاݨ نتاݨی دا۔4۔

ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਿਜਮਾਨੀਂ ਖ਼ਾਤਰ,

ਦਿਲ ਦਾ ਲਹੂ ਛਾਣੀਦਾ।1।ਰਹਾਉ।

ਕੱਢਿ ਕਲੇਜਾ ਕੀਤਮ ਬੇਰੇ,

ਸੋ ਭੀ ਲਾਇਕ ਨਾਹੀਂ ਤੇਰੇ,

ਹੋਰ ਤਉਫ਼ੀਕੁ ਨਹੀਂ ਕਿਛੁ ਮੇਰੇ,

ਪੀਉ ਕਟੋਰਾ ਪਾਣੀ ਦਾ।1।

ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਿਖ ਕਿਤਾਬਤ ਭੇਜੀ,

ਲੱਗਾ ਬਾਣ ਫਿਰਾਂ ਤੜਫੇਂਦੀ,

ਤਨ ਵਿਚਿ ਤਾਕਤ ਰਹੀ ਨ ਮੂਲੇ,

ਰੋ ਰੋ ਹਰਫ਼ ਪਛਾਣੀਦਾ।2।

ਤਨ ਮਨ ਅਪੁਣਾ ਪੁਰਜ਼ੇ ਕੀਤਾ,

ਤੈਨੂੰ ਮਿਹਰ ਨ ਆਈਆ ਮੀਤਾ,

ਅਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਉਜ਼ਰ ਨ ਕੋਈ,

ਚਾਰਾ ਕਿਆ ਨਿਮਾਣੀ ਦਾ।3।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਤੈ ਬਾਝਹੁ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨ ਜਾਣਾ,

ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਨਾ ਤੂੰ ਹੀ ਬੀਨਾ,

ਤੂੰਹੇਂ ਤਾਣਿ ਨਿਤਾਣੀ ਦਾ।4।

mittaran di mijamanin khatar,

dil da lahu chhanida.1.rahau.

kaddhi kaleja kitam bere,

so bhi laik nahin tere,

hor tufiku nahin kichhu mere,

piu katora pani da.1.

mittaran likh kitabat bheji,

lagga ban phiran tarraphendi,

tan vichi takat rahi n mule,

ro ro haraf pachhanida.2.

tan man apuna puraze kita,

tainun mihar n aaeeaa mita,

asanun hor uzar n koee,

chara kiaa nimani da.3.

kahai husain fakir nimana,

tai bajhahu koee hor n jana,

tun hi dana tun hi bina,

tunhen tani nitani da.4.