ਜੋਬਨ ਗਇਆ ਤਾਂ ਘਲਿਆ

جوبن گیا تاں گھلیا،

ربا تیری مہر ن جاوے۔

آیا ساوݨ من پرچاوݨ،

سئیاں کھیڈݨ ساویں۔رہاؤ۔

نیں بھی ڈونگھی تلا پراݨا،

مولا پار لنگھاوے۔1۔

اکناں وٹیاں پوݨیاں،

اک سوت وݨاوے۔2۔

اک کنتاں باجھ وچاریاں،

اکناں ڈھول کلاوے۔3۔

کہے حسین فقیر نماݨا،

جھوٹھے بنّھدے نی دھاوے۔4۔

ਜੋਬਨ ਗਇਆ ਤਾਂ ਘਲਿਆ,

ਰੱਬਾ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨ ਜਾਵੇ।

ਆਇਆ ਸਾਵਣਿ ਮਨ ਪਰਚਾਵਣ,

ਸਈਆਂ ਖੇਡਣਿ ਸਾਵੇਂ।ਰਹਾਉ।

ਨੈਂ ਭੀ ਡੂੰਘੀ ਤੁਲਾ ਪੁਰਾਣਾ,

ਮਉਲਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇ।1।

ਇਕਨਾਂ ਵਟੀਆਂ ਪੂਣੀਆਂ,

ਇਕ ਸੂਤ ਵੁਣਾਵੇ।2।

ਇਕ ਕੰਤਾਂ ਬਾਝ ਵਿਚਾਰੀਆਂ,

ਇਕਨਾਂ ਢੋਲ ਕਲਾਵੇ।3।

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ,

ਝੂਠੇ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਨੀ ਦ੍ਹਾਵੇ।4।

joban giaa tan ghaliaa,

rabba teri mihar n jave.

aaiaa savani man parachavan,

seeaan khedani saven.rahau.

nain bhi dunghi tula purana,

mula par langhave.1.

ikanan vatiaan puniaan,

ik sut vunave.2.

ik kantan bajh vichariaan,

ikanan dhol kalave.3.

kahai husain fakir nimana,

jhuthe bannhade ni dhave.4.