ਚੰਦੀਂ ਹਜਾਰ ਆਲਮੁ ਤੂੰ ਕੇਹੜੀਆਂ ਕੁੜੇ

چندیں ہجار آلم توں کیہڑیاں کڑے۔

چریندی آئی لیلڑے،

تمیندی انّ کڑے۔رہاؤ۔

اچّی گھاٹی چڑھدیاں،

تیرے کنڈے پیر پڑے۔

تیں جیہا میں کوئی ن ڈٹّھا،

اگّے ہوئے مڑے۔1۔

بناں عملاں آدمی،

ویندے ککّھ لڑے۔

پیر پیکنبر اؤلیئے،

درگہ جائے وڑے۔2۔

سبھے پاݨی ہاریاں،

رنگا رنگ گھڑے۔

شاہ حسین فقیر سائیں دا،

درگہ ونج کھڑے۔3۔

ਚੰਦੀਂ ਹਜਾਰ ਆਲਮੁ ਤੂੰ ਕੇਹੜੀਆਂ ਕੁੜੇ।

ਚਰੇਂਦੀ ਆਈ ਲੇਲੜੇ,

ਤੁਮੇਂਦੀ ਉੱਨ ਕੁੜੇ।ਰਹਾਉ।

ਉੱਚੀ ਘਾਟੀ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ,

ਤੇਰੇ ਕੰਡੇ ਪੈਰ ਪੁੜੇ।

ਤੈਂ ਜੇਹਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਨ ਡਿੱਠਾ,

ਅੱਗੇ ਹੋਇ ਮੁੜੇ।1।

ਬਿਨਾਂ ਅਮਲਾਂ ਆਦਮੀ,

ਵੈਂਦੇ ਕੱਖੁ ਲੁੜੇ।

ਪੀਰ ਪੈਕੰਬਰ ਅਉਲੀਏ,

ਦਰਗਹ ਜਾਇ ਵੜੇ।2।

ਸਭੇ ਪਾਣੀ ਹਾਰੀਆਂ,

ਰੰਗਾ ਰੰਗ ਘੜੇ।

ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ,

ਦਰਗਹ ਵੰਜ ਖੜੇ।3।

chandin hajar aalamu tun keharriaan kurre.

charendi aaee lelarre,

tumendi unn kurre.rahau.

ucchi ghati charrhadiaan,

tere kande pair purre.

tain jeha main koee n dittha,

agge hoi murre.1.

binan amalan aadami,

vainde kakkhu lurre.

pir paikanbar aulie,

daragah jai varre.2.

sabhe pani hariaan,

ranga rang gharre.

shah husain fakir saeen da,

daragah vanj kharre.3.